Tibetan
ཁ་ཅིག་ཡོད་མེད་གང་དུའང་མི་འདོད་པ་དེ་ཅང་མེད་པའི་ཆད་ལྟ་ཧད་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཆད་ལྟ་ཧད་པོར་ཐལ་ན་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། རྟག་པ་ཡོད་ལྟ་འགྱུར་མེད་གཡུང་དྲུང་ཅན་དུའང་ཅིས་མི་ཐལ། ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་བས་མེད་པར་བལྟ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། འོ་ན་མེད་པ་སུན་ཕྱུང་བས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས། ཡང་དག་ཇི་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་པས། །མེད་དང་ཡོད་པར་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་མེད་པ་པར་འགྱུར་ན། །ཅི་ཕྱིར་ཡོད་པ་པར་མི་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཡོད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །དོན་གྱིས་འདི་ནི་མེད་རབ་བསླན། །དེ་བཞིན་མེད་པ་སུན་ཕྱུང་བས། །ཡོད་པར་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བསླན། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་གཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལ། ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་ན་རེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ལ་བསམས་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་(༢༦༧བ) པས་ཡོད་གོ་ཆོད་ཅིང༌། དོན་དམ་པར་མེད་པས་མེད་གོ་མི་ཆོད་པས་དེ་གཞི་གྲུབ་པའི་ཆོས་སུ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ཉིད་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་ཡང་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཡོད་པའོ། །ཞེས་སྨྲ་བ་དང༌། ཇོ་ནང་པ་ཆེན་པོ་ན་རེ། དོན་དམ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་མ་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་འཆད་པ་དེ་དག་གིས་ནི་གཞུང་དེ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཀྲལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་སྙིང་པོ་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ཀྱི་བདུད་རྩིས་རྒྱ་མཚོ་ལ་མཐར་ལྟའི་དུག་ཆུ་ཆེན་པོ་བཞིས་བསླད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ལྟར་ན། ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཡོད་མེད་མིན། །གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་མིན་པའང་མིན། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །དེ་ཉིད་དབུ་མ་པ་ཡིས་རིག །ཅེས་ཁོ་ནར་སོང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་བདེན་པ་གཉིས་བསྡུས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སྤྲོས་བྲལ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་རང་གི་སར་ཡོད་མེད་དམ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བཙན་པོ་ཉིད་དུ་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་སྲོག་མཁར་གཞིག་ཏུ་དཀའ་བ་ཉིད་བཅས་འདུག་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པའི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བསྲུང་བར་འདོད་པའི་བསགས་སྦྱང་གི་མཐུ་རྩལ་ཅན་གང་དག་ལུགས་འདི་བཏང་སྙོམས་སུ
Chinese
有些人说，不承认任何存在或不存在的事物，就会变成断见的极端。如果因为不承认存在和不存在两者就陷入断见的极端，那么为什么不因为不承认存在和不存在两者，也陷入常有的、不变的、永恒的极端呢？如果认为驳斥了存在就视为不存在，那么为什么驳斥了不存在就不能视为存在呢？因为理由相同。因此，论师说：以如实完全知晓，不欲有与无，若因此成无，为何不成有？若驳斥了有，实际上就恢复了无，同样，驳斥了无，为何不恢复有？就像这样说的。因此，非有非无，非有非无两者，也不是两者的自性，从四边解脱，那就是中观派所理解的。等等的意义。夏东喀巴大师说：所有法都考虑到名言量成立，所以在世俗谛中不是没有，自性上不是有，但在名言上存在（267b），所以存在是有意义的，在胜义谛中不存在，所以不存在是没有意义的，因此它是作为基础成立的法而存在的，即使在圣者的观照中，也是以二取消失的方式存在的。这样说。觉囊派大师说：所有胜义谛都不是没有，所有世俗谛都不是有。这样说。像这样解释的那些人，就是把经论颠倒地解释，用佛陀教法的精髓——中观宗的经典甘露，掺杂了四种极端的恶见毒水，污染了大海。按照他们的观点，非有非无，非有非无两者，也不是两者的自性，从四边解脱，那就是中观派所理解的。就仅仅变成了这样。这样一来，两种真理所包含的一切法的实相就变成了不是离戏的，因为在两种真理各自的立场上，都存在着难以摧毁的、将存在或不存在或者常断的极端视为实有的生命堡垒。那些想要守护中观宗珍贵教法、具有积累和净化的力量的人，对于这种观点采取放任的态度
English
Some say that not accepting anything as either existent or nonexistent will turn into an extreme of nihilistic annihilationism. If one falls into the extreme of annihilationism because one does not accept both existence and nonexistence, then why does one not also fall into the extreme of permanence, existence, immutability, and eternity because one does not accept both existence and nonexistence? If one thinks that by refuting existence, one regards it as nonexistence, then why is it not the case that by refuting nonexistence, one regards it as existence? Because the reasons are the same. Therefore, the teacher said: By completely knowing exactly as it is, not desiring existence and nonexistence, if it becomes nonexistent because of that, why does it not become existent? If one refutes existence, in reality, this thoroughly establishes nonexistence. Likewise, if one refutes nonexistence, why does it not establish existence? As it is said. Therefore, neither existent nor nonexistent, neither both existent and nonexistent, nor is it the nature of both, liberated from the four extremes, that is what the Madhyamikas understand. And so on. The great Tsongkhapa of Shar said: Considering all phenomena as established by conventional valid cognition, they are not nonexistent in the conventional truth. They are not existent by nature, but they exist in name (267b), so existence is meaningful, and they do not exist in the ultimate truth, so nonexistence is not meaningful, so it exists as a dharma established as a basis, and even in the view of the noble ones, it exists in the way that dualistic appearances disappear. Thus he speaks. The great Jonangpa said: All ultimate truths are not nonexistent, all conventional truths are not existent. Thus they speak. Those who explain in this way have interpreted the scriptures in a perverse way, and have contaminated the ocean with the nectar of the Madhyamaka scriptures, the essence of the Buddha's teachings, with four great poisonous waters of extreme views. According to their view, neither existent nor nonexistent, neither both existent and nonexistent, nor is it the nature of both, liberated from the four extremes, that is what the Madhyamikas understand. It has become only that. In this way, the reality of all phenomena included in the two truths becomes non-elaborate, because in the respective positions of the two truths, there exists a life fortress that is difficult to destroy, which regards existence or nonexistence or the extremes of permanence and annihilation as real. Those who wish to protect the precious teachings of the Madhyamikas and have the power of accumulation and purification, should take a neutral attitude towards this view.