Tibetan
་སྒྲོ་སྐུར་བཏབ་པས་དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཚུལ་ལས་ཉམས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔྱད་ངོར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་ཆོས་མི་འགྲུབ་བཞིན་འགྲུབ་པར་སྒྲོ་བཏགས་ཤིང༌། དེ་གྲུབ་པར་རློམ་པས་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བའི་དོན་དམ་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་གངས་ཅན་པ་ཁ་ཅིག་དབུ་མ་པས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་འགག་རང་ལུགས་ཀྱི་འཐད་པས་འཇོག་པ་ནི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཏེ། བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་(༢༦༤བ) འགག་ཉིད་ལེགས་པར་གྲུབ་པས་ཆད་མཐའ་སེལ་ཆེད་དུ་བསྔགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་ནི་དབུ་མའི་དྲི་ཙམ་མི་བྲོ་བར་ཟད་དེ། བདེན་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སྐྱེ་འགག་ཉིད་དོ་ཞེས་མཐའ་བྲལ་སྨྲ་བའི་སྟོན་པ་དག་གི་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་དཔྱད་པ་དང་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོར་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྐྱེ་འགག་སྒྱུ་མའི་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྐྱེ་འགག་དང་བྲལ་བར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་ཡིན་གྱི། དེར་སྐྱེ་འགག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དུ་རྨི་ལམ་དུའང་རྨི་བ་སྲིད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འདི་ལྟར་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེ་དག་ནི་ཀྱེ་མ་ལ། དེས་ན་མ་དཔྱད་པར་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱིས་འཇོག་ལུགས་ནི་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་དངོས་འཛིན་དང་འགལ་བས་དབུ་མ་པའི་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་དངོས་སྨྲ་བའི་བདེན་གཉིས་འཇོག་ཚུལ་ལས་ཆེས་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་དང་མི་འགལ་བར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཙམ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དེ། ཁོ་བོའི་ཕ་རས་པ་ཆེན་པོའི་མགུར་ལས། བལྟོས་བཞག་གི་བདེན་གཉིས་རྣམ་གཞག་ཀྱང༌། །ཁོ་བོ་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་ངོར་ཙམ་འདོན། །ད་འཇིག་རྟེན་སྤྲོས་དང་བྲལ་ཙ་ན། །བལྟོས་ཆོས་ཀྱི་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་ཀྱིས། །སྐྱེ་འགག་གི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀུན། །དམིགས་མེད་དུ་ཞི་བའི་གནས་སྐབས་དེར། །རང་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ཇི་ལྟར་ཡོད། །རང་ལུགས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་ཞིག་ཙ་ན། །གཞན་ལུགས་ཀྱང་འགོག་དོན་མི་མདུག་པས། །དབུ་མར་ཡང་མིང་འདོགས་ཀྱང་(༢༦༥ན) མ་བྱེད་ཅིག །ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་ཉིད་ལ་འཁོར་ཐབས་མེད་པའི་བཀའ་དྲིན་དྲན་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་བགྱིས་སོ། །དེས་ན་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་རྒྱུ་མེད་དུ་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སེལ་བར་བྱེད་དེ། རྒྱུ་མེད་ནི་གང་ལའང་བལྟོས་མེད་ཡིན་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ནི་བལྟོས་པའི་དོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་རྒྱུ་རྟག་པ་དང་གཅིག་པུ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་ཁ་ཡར་བ་ལས་བྱུང་བ་ན་རྟེན་འབྲེལ་དང་འགལ་ཏེ། རྒྱུ་གཅིག་པུ་ལས་བྱུང་ན་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ལ་བལྟོས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱུ་རྟག་པ་ལའང་བྱ་བྱེད་དང་བྲལ་བས་བལྟོས་པར་མི་རིགས་ཤིང༌། རྒྱུ་མི་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་ན་ཡང་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པར་མི་རིགས་ལ། རྒྱུ་ཁ་ཡར་བ་ལས་འབྱུང་ནའང་ཚོགས་པ་ལ་བལྟོས་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་རྣམས་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་དང་འགལ་ཏེ། རང་ཉིད་རང་ལ་མི་བལྟོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ལ་བྱ་བྱེད་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་མ་གྲུབ་ན་བལྟོས་ས་ལྟོས་ཆོས་གཉིས་ཀར་མི་རུང་ཞིང༌། གྲུབ་ན་བལྟོས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ལའང་མ་གྲུབ་ན་བལྟོས་ས་ལྟོས་ཆོས་གཉིས་ཀར་མི་རུང་ཞིང་གཞན་དུ་མི་འཐད་ལ། གྲུབ་ན་བལྟོས་མི་དགོས་ཤིང་བལྟོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བའང་སྐྱོན་གཉིས་ཀས་རེག་པའི་ཕྱིར་བལྟོས་པར་འགལ་ལོ། །དེས་ན་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ན་བདག་གིས་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་མ་བྱས། གཉིས་ཀས་མ་བྱས། དབང་ཕྱུག་གིས་མ་བྱས། དུས་ཀྱིས་མ་བསྒྱུར། ཕྲ་རབ་ལས་མ་བྱུང༌། རང་བཞིན་(༢༦༥བ) ལས་མ་བྱུང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་བྱུང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མ་སྐྱེས། ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ལྟ་བ་ངན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བྱེད་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་རབ་འབྱུང་བས། །རྟོག་པ་འདི་དག་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ། །དེ་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི། །ལྟ་ངན་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད། །དེ་ལྟར་རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྱུང་བཤད་པས་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པ་བཟློག་པར་མ་ཟད། རྐྱེན་འདི་པ་ཙམ་གྱི་རྟེན་འབྱུང་རིགས་པ་འདི་ཡིས་ནི་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་ངན་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་རྣམས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་རབ་ཏུ་འབྱུང་ཞེས་པས་མ་དཔྱད་པར་སྐྱེ་འགག་རྒྱུ་འབྲས་གྲགས་པ་ལྟར་གྱི་སྣང་མྱོང་ཙམ་འགྲུབ་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་རྟག་ཆད་དངོས་པོ་དངོས་མེད་སོགས་གཉིས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་མ་ཟད་ཐ་སྙད་དུའང་བརྟག་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དངོས་པོ་འགལ་ཡང་ར
Chinese
由于妄加诽谤，在进入胜义谛时，就会失去二谛的体性。因为在观察时，将本不成立的世俗谛的实法，妄加执着为成立；又自以为成立，就会遮止远离生灭的胜义谛，因此也变成了诽谤胜义谛。因此，某些藏地人说，中观宗以自宗的道理安立缘起的生灭，是不共的特点，说因为如幻觉般的生灭已经很好地成立，为了遣除断边而赞叹。这简直连中观的边都不沾。所谓如幻觉般的生灭，是从离边的论师们的教证中出现的，那是观察和圣者所见中，缘起的生灭如幻觉的生灭般，是成立远离生灭的教证。在那里，缘起真实存在的成立教证，连做梦都不可能梦到。因此，像这样说的人真是可悲啊！因此，不经观察，仅凭这一点就安立的方式，与认为四边生起的实执相违，因此中观宗的二谛安立方式，与实有宗的二谛安立方式非常不同，因为宣说佛和有情等一切所知，与世间共称不相违背，仅此而已。我的父亲热巴大师的道歌中说：依赖假立的二谛分别，我也只是在世间共称中说而已。现在世间远离戏论时，依赖法的真假等等，一切生灭的相，有无是非的一切破立，在那无所缘寂灭的境界中，自宗的见修行如何存在？自宗的宗派消失时，因为也没有遮止他宗的必要，所以连中观的名字也不要安立。这样教诫，忆念无法回报的恩德，以一切事物顶礼。因此，仅仅凭借这一点缘起，就能遣除一切无因的观点。
English
By falsely accusing, one loses the nature of both truths when entering the ultimate meaning. Because, upon examination, one falsely clings to the conventional reality of dependent arising as if it were established when it is not. And by presuming it to be established, one obstructs the ultimate truth, which is free from arising and ceasing, thus also becoming a slander of the ultimate truth. Therefore, some Tibetans say that the Madhyamikas establish the arising and ceasing of dependent arising with their own system's reasoning as a unique characteristic, saying that because the arising and ceasing like illusions without inherent existence are well established, they are praised for the sake of eliminating the extreme of nihilism. This does not even touch the edge of Madhyamaka. The so-called arising and ceasing like illusions without inherent existence, which appears in the teachings of the teachers who speak of non-extremism, is a teaching that establishes the dependent arising as free from arising and ceasing, like the arising and ceasing of illusions, in the view of examination and the noble ones. There, a teaching that establishes the real existence of arising and ceasing is impossible to even dream of. Therefore, those who speak in this way are truly pitiful! Therefore, the way of establishing merely by this without examination contradicts the clinging to reality that believes in the arising of the four extremes. Therefore, the way the Madhyamikas establish the two truths is very different from the way the realists establish the two truths, because they declare that all objects of knowledge, such as Buddhas and sentient beings, do not contradict what is commonly known in the world, and that is all. In the song of my great father Repa, he said: The distinctions of the two truths that are dependent and imputed, I only speak of them in terms of worldly conventions. Now, when the world is free from elaboration, depending on the truth and falsity of phenomena, etc., all the characteristics of arising and ceasing, all affirmations and negations of existence and non-existence, in that state of aimless peace, how can the view and meditation of one's own system exist? When one's own system disappears, because there is no need to refute other systems, do not even give the name Madhyamaka. Remembering the kindness that cannot be repaid by such instructions, I prostrate with all things. Therefore, merely by this dependent arising, all views of causelessness are eliminated.
Chinese
因为无有是不依赖于任何事物的，而缘起是有依赖性的。从自在天等常、一、异、俱生起，与缘起相违，因为从唯一的因生起，就不必依赖其他的缘；对于常因，也因为远离作用而不必依赖；从异因生起，也不必依赖自己的因缘；从俱因生起，也不必依赖集合。从自、他、二者生起，也与缘起相违，因为自己不依赖自己，自己对自己有作用是相违的，自己未成立，则所依赖处和所依赖法二者都不行，成立了则不必依赖。对于他，未成立则所依赖处和所依赖法二者都不行，而且对他来说也不合理，成立了则不必依赖，依赖则太过分。从二者生起，也被两种过失所触及，因此与依赖相违。因此，《萨律粳子经》中说：从种子因生起，在生起时也不是自己所作，不是他所作，不是二者所作，不是自在天所作，不是时间所变，不是极微所生，不是自性所生，不是自性所生，不是本体所生，不是无因所生等等。第二，一切恶见的对治，及其两个理由。第一是：因为事物依赖而生起，这些分别念无法考察。因此，缘起正理能断除一切恶见之网。这样，仅仅宣说此有故彼有的缘起，不仅能遣除从无因生起等的分别念，而且此有故彼有的缘起正理，能断除一切执边的恶见之网，因为事物依赖此而生起，不作观察，生灭因果如所知般显现和体验就能成立，除此之外，常断、有实无实等二取分别念，不仅在胜义中，即使在世俗中也无法考察。因此，事物即使相违
English
Because non-existence is independent of anything, while dependent origination implies dependence. Arising from permanent, singular, dissimilar, or simultaneous causes such as Īśvara contradicts dependent origination. This is because arising from a single cause eliminates the need to rely on other conditions. Similarly, a permanent cause, being devoid of action, does not require dependence. Arising from dissimilar causes also negates reliance on one's own causal conditions, and arising from simultaneous causes eliminates the need for aggregation. The arising from self, other, or both also contradicts dependent origination, as the self does not depend on itself, and self-action is contradictory. If the self is not established, neither the object nor the basis of dependence is possible; if established, dependence is unnecessary. For the other, if unestablished, neither the object nor the basis of dependence is possible, and it is unreasonable for the other. If established, dependence is unnecessary, and dependence would be excessive. Arising from both is touched by both faults, thus contradicting dependence. Therefore, in the Śālistamba Sūtra, it is said: 'That which arises from the seed cause is not made by itself, not made by another, not made by both, not made by Īśvara, not transformed by time, not born from atoms, not born from nature, not born from essence, not born from substance, not born from no cause,' and so on. Secondly, the antidote to all wrong views, and its two reasons. The first is: Because things arise dependently, these conceptions cannot be examined. Therefore, this reasoning of dependent origination cuts through all nets of wrong views. Thus, merely explaining dependent origination as 'this being, that arises' not only dispels conceptions such as arising from no cause, but also this reasoning of dependent origination as 'this being, that arises' cuts through all nets of extremist views. Because things arise dependently on this, without examination, the appearance and experience of arising, ceasing, cause, and effect are established as known. Apart from that, dualistic conceptions such as permanence, annihilation, existence, and non-existence cannot be examined, not only in ultimate truth but even in conventional truth. Therefore, even if things are contradictory,