Tibetan
ཀག་པས་བདེན་པར་ལྟ་བ་ཅུང་ཟད་ཅིག་གི་གནས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེ་གྲུབ་བོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། དབང་ཕྱུག་དང༌། ས་དང༌། རྡུལ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་རྒྱུར་སྨྲ་བ་སྟེ། མདོར་ན་རྒྱང་འཕེན་ནས་རྣམ་རིག་པའི་བར་རང་རང་གིས་རྟོག་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་སྦྱར་བར་བྱས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་པོ་དེ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་ལྟ་བ་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་འགོག་པར་བྱེད་པའི་དུས་སུ་བདག་ཉིད་ནི། །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཡི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་ཚེ་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཡོད་ཉིད་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་དགག་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་གནས་སྐབས་འགར་ཡང་མ་དཔྱད་པ་ན་བདེན་(༢༥༥ན) གཉིས་ཀྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བ་དང༌། དཔྱད་ན་རང་ཚིག་འགལ་བའི་མི་འདོད་པ་འགར་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་ན་གྲགས་པ་ལྟར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གནས་ཚུལ་སེམས་པ་ན་ཡོད་པ་བཀག་ནས་མེད་པའི་ཕྱོགས་དང་མེད་པ་བཀག་ནས་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པས་ཀླན་ཀ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་མཁས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ཕྱི་ནང་གི་རྟོག་གེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཏགས་པའི་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་བསལ་བར་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་མ་ལུས་པ་བཀག་པས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པར་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ལ་དེར་ཐལ་ལོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་བོས་ལོག་པར་སྒྲུབ་བོ་ཞེས་དཔེ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེར་མ་ཟད་ཁོ་བོས་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ཕྱིན་ལོག་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། འཇིག་རྟེན་གཞན་རྟོགས་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག །ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་དམ་པའི་དོན་ནི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱ་སྟེ། །བདག་གི་ལྟ་བའི་རྣམ་པའི་རྟེན་མཚུངས་ལུས་དང་ལྡན་ཉིད་ཕྱིར། །གང་གི་ཚེ་ནི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཁས་ལེན་དེ་ཚེ་བཞིན། །ཞེས་དང༌། འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡོད་ཅེས་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་བདག །ཅེས་སོགས་ཀྱང་རིགས་བསྒྲེས་ནས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འོ་ན་རྒྱུ་ལ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་བཀག་ན་དེའི་འབྲས་བུ་ཡང་རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ལ་འཇུ
Chinese
因为卡格巴对真实的看法连少许的立足之地也没有，所以比喻成立了。同样地，诽谤一切智者，以及说事物存在、不存在、自在天、地、微尘、自性、本体是因等，总之，从顺世外道到唯识宗之间，各自以自己的分别念颠倒地加以混合。因此，应当了知如此混合者是具有颠倒见者。如下所说：当阻止圆满正等觉之时，自己应当了知将所知之自性视为颠倒之见。因为他的见解之形态与所依相同的缘故。何时承认有产生之自性存在之时亦是如此。如是想要遮破一切有无之见。因此，我们即使在某些时候没有观察，也会与二谛的世俗相违背。如果观察，则不会得到任何自语相违的不悦之处。因为如果进入世间的名言，则会如世俗所说；如果思考实情，则因为遮止了有而未取无的方面，遮止了无而未取有的方面，所以从一切诤论中解脱。因此，智者应当完全转变，并且应当确定此偈颂已经遣除了内外所有论师所安立的宗派。因为遮止了一切分别念之网，所以显现想要成立胜义智慧。如果你们说，在那里有太过之失，则并非如此，因为我说正在倒立建立，所以没有比喻。不仅如此，因为我已在一切时处了知事物的实情是远离颠倒的。如是所说：当了知世间他者了知为存在之时，我应当了知所知之自性是胜义谛之见。因为我的见解之形态与所依相同的缘故。何时承认了知无我之时亦是如此。以及，当了知此为一切智者存在之时，我等也应当类推而说。如果遮止了因的四边生，那么它的果也会变成无因而生吗？如果这样问，我们进入因果的行
English
Because Kagba's view of truth has not even a little bit of ground, the metaphor is established. Similarly, to slander the omniscient, and to say that things exist, do not exist, the Lord, earth, dust, nature, and essence are the cause, in short, from the Lokayata to the Vijnanavada, each has mixed them up in a reversed way with their own thoughts. Therefore, it should be known that such a mixer is a person with reversed views. As it is said: When preventing the perfect Buddha, one should realize that one's own nature of knowable is seen as reversed. Because the form of his view is the same as the support. Whenever one admits that there is a nature of arising, it is the same. Thus, one wants to refute all views of existence and non-existence. Therefore, even if we do not examine it at some times, it will contradict the fame of the two truths. If you examine it, you will not get any unpleasantness of self-contradictory words. Because if you enter the worldly terms, you will speak as the world says; if you think about the situation, because you have blocked the existence and have not taken the side of non-existence, and you have blocked the non-existence and have not taken the side of existence, you are freed from all disputes. Therefore, the wise should completely transform, and it should be determined that this verse has eliminated all the sects established by the inner and outer logicians. Because the net of all thoughts is blocked, it is obvious that one wants to establish the ultimate wisdom. If you say that there is too much fault there, it is not so, because I say that I am establishing upside down, so there is no metaphor. Moreover, because I have realized that the reality of things is free from reversal at all times. As it is said: When the world knows that others know that it exists, I should realize that the nature of knowable is the view of the ultimate truth. Because the form of my view is the same as the support. Whenever one admits to knowing selflessness, it is the same. And, when it is known that this is the existence of the omniscient, we should also say it by analogy. If the four births of the cause are blocked, then will its effect also become causeless? If you ask this, we enter the conduct of cause and effect.
Tibetan
ག་པ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་སྐྱེ་སོགས་ལ་མཐའ་བཞི་གང་གི་སྒོ་ནས་སྐྱེ་ཞེས་མི་དཔྱོད་པར་(༢༥༥བ) འཁྲུལ་ངོའི་རྒྱུ་འབྲས་གྲགས་ཙམ་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་ནས་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པའི་ལེགས་ཉེས་ཀྱི་མངོན་མཐོ་ངེས་ལེགས་དང་དེའི་བཟློག་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་བླང་དོར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་དུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་བཞིན་ནོ། །དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་འགོག་པ་ན་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་བླང་དོར་འགོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏན་མེད་དུའང་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཏན་མེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཆོས་དེ་དག་ལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་འཚོལ་བ་ན་རང་བཞིན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་ལ། དེས་ན་སྐྱེས་འཕགས་ཀྱི་འཁྲུལ་མ་འཁྲུལ་སོ་སོའི་ཤེས་ངོ་ན་བདེན་གཉིས་དང་རྟེན་འབྱུང་གི་ཚུལ་ཏེ་དབུ་མའི་ལམ་བཟང་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་རིགས་ཚུལ་དང་མཐུན་པར་འགལ་བར་བརྩད་དུ་མེད་པས། དེ་ཉིད་དེ་ལས་འབྱུང་མིན་གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག གཉིས་ཀ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་པར་ནི་ག་ལ་ཡོད། །ཅེས་གང་དམ་བཅས་པ་དེ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་དང༌། །རྒྱུ་ལ་མ་ལྟོས་ཡོད་པ་མིན་པས་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ། །དེས་ན་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་སྲིད་ན་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་རྟོག་པ་ལས་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ནའང་མཐའ་བཞི་གང་རུང་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གཏོགས་མཐའ་ལྔ་པ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་བྲལ་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བདག་དང་གཞན་དང་གཉིས་ཀ་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་ལ་མ་བལྟོས་པར་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མིན་པས་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མཐོང་བ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་ཡོད་པར་འགལ་བའི་རྩོད་པ་སྤང་བ་གཉིས། (༢༥༦ན) དང་པོ་ལ། གཏི་མུག་གི་དབང་གིས་མི་མཁས་པས་མཐོང་བའི་ཚུལ་དང༌། མཁས་པ་ལ་མི་སྣང་བའི་ཚུལ་གཉིས། དང་པོ་ལ། དངོས་པོ་དང༌། དངོས་མེད་མཐོང་བའི་འགལ་སྤང་གཉིས། དང་པོ་ནི། གང་གིས་སྤྲིན་ཚོགས་དང་མཚུངས་གཏི་མུག་སྟུག་པོ་འཇིག་རྟེན་ལ། །ཡོད་པ་དེས་ན་ཡུལ་རྣམས་ལོག་པ་དག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར། །འོ་ན་སྔོན་པོ་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་ཤིང་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བས་མ་བཟུང་ན་ཡང་ཡང་དུ་མདུན་ན་སྣང་བ་དེ་ཅི་ཞེ་ན། ཡུལ་རྣམས་མཐོང་བ་ནི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པར་མངོན་ཞེན་ཅན་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དག་ཏུ་སྣང་བར་འགྱུར་
Chinese
在何处，对于因果的生等，不以四边中的任何一边来观察生，（255b）而是追随错觉显现的因果之名，为了对合意与不合意的善恶的增上生、决定胜及其反面进行取舍。例如，如同在梦中行善一样。中观派在遮止一切法具有自性的同时，也不会遮止世俗中的取舍。原因是，正因为如此，他们也不会说一切法都是断灭，并且因为不是断灭。在这些法中寻找有无的自性时，丝毫也找不到自性。因此，在圣者和凡夫各自的错觉与非错觉的认知中，二谛和缘起的道理，即中观的正道，与理相符，无可辩驳。它本身是否由此产生？又何必从其他地方寻找呢？既非从二者产生，也非无因而生，怎么会有呢？因此，凡是所承诺的，都是极力成立的。第三是：因为从自、他、二者产生，以及不依赖因，事物并非存在，所以诸法无自性。因此，如果存在实有的生，那么除了设想从四边产生之外，别无可能。即使认为是从自在天等产生，也只能是从四边中的任何一边产生，不可能从第五边产生。所以说诸法无自性，因为从自、他、二者产生，以及不依赖因的产生是不存在的，所以如此。第二，遣除与所见相违，以及遣除若无自性，则在世俗中存在也有相违的争论。 (256a) 第一，由于愚痴，不智者所见之相，以及智者所不见之相。第一，事物和非事物，遣除二者相违。第一是：谁以如云般的浓厚愚痴覆盖世间，那么，对于有显现执着者来说，所见之境都会颠倒显现。如果说，青色等事物并未产生，也不会成为对境，即使不执取，也常常在眼前显现，那是什么呢？所见之境并非如其自性，而是对于有显现执着者来说，会颠倒显现。
English
Where, regarding the arising of cause and effect, one does not examine from which of the four extremes it arises, (255b) but follows the mere name of cause and effect that appears in illusion, in order to accept and reject the higher realms and definite goodness of desirable and undesirable good and bad, and their opposites. For example, like acting virtuously in a dream. When the Madhyamikas negate that all phenomena have inherent existence, they do not negate acceptance and rejection in conventional terms. The reason is that, for that very reason, they do not say that all phenomena are utterly nonexistent, and because they are not utterly nonexistent. When searching for the inherent existence of existence or non-existence in those phenomena, not even a little inherent existence is found. Therefore, in the separate cognitions of illusion and non-illusion of noble and ordinary beings, the two truths and the mode of dependent arising, that is, the excellent path of the Middle Way, are in accordance with reason and cannot be disputed. Whether it arises from that itself, why look from elsewhere? How can it be from both, or without a cause? Therefore, whatever is vowed is thoroughly established. The third is: Because arising from self, other, or both, and because things do not exist without relying on causes, phenomena are devoid of inherent existence. Therefore, if there is an inherently existent arising, it is impossible to conceive of it arising from anything other than the four extremes. Even if it is thought to arise from Ishvara (自在天) etc., it can only arise from one of the four extremes; it cannot arise from a fifth extreme. Therefore, phenomena are devoid of inherent existence, because arising from self, other, or both, and because arising without relying on causes does not exist, therefore. Second, refuting contradictions with what is seen, and refuting the argument that if there is no inherent existence, then existence in conventional terms is also contradictory. (256a) First, the way non-wise people see due to the power of ignorance, and the way wise people do not see. First, things and non-things, refuting the contradiction between seeing them. The first is: Whoever covers the world with thick ignorance like clouds, then, for those who have attachment to appearances, the objects of perception will appear as inverted. If it is said that blue things etc. have not arisen and will not become objects, even if they are not apprehended, they often appear in front of us, what is that? The objects of perception are not seen as they are in their inherent nature, but appear inverted to those who have attachment to appearances.