Tibetan
འི་མཆོག་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །འོ་ན་མདོ་སྡེ་མཐའ་དག་ནས་མཚན་ཉིད་གསུམ་གསུངས་པ་དེའི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པ་ནི་འདི་ལྟར་འདོད་དེ། དཔེར་ན། སྦྲུལ་ནི་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་བལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་དུ་བཏགས་པ་དེ་ཐག་པ་བསྡོགས་པ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྦྲུལ་དངོས་ལ་ནི་སྦྲུལ་དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་ལ་སྦྲུལ་དུ་གྲུབ་པས་དེའི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་(༢༤༩བ) དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་ཆོས་ཅན་གཞན་དབང་རྟེན་འབྱུང་གི་འདུས་བྱས་ལ་མེད་བཞིན་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ན་རང་བཞིན་དེ་བཅོས་མའི་བཏགས་བཞག་མ་ཡིན་པར་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་ཚུགས་ཐུབ་ཏུ་ཡོད་དགོས་པ་ལས། དེ་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་མ་དཔྱད་པ་དག་ཀྱང་གསེར་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡང་ས་ལེ་སྦྲམ་སོགས་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པར་ཡོད་པ་ཞིག་ལ་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འཇོག་གི། ར་གན་ལ་གསེར་ལྟར་བཅོས་མའི་འདུས་བྱས་ལ་གསེར་དུ་མི་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ཚད་མ་བསྟན་པར་བཞེད་དེ། རང་བཞིན་དག་ནི་བཅོས་མིན་དང༌། །གཞན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱིས་བྱས་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཟུང་2བཞིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་བྱས་པ་ཅན་གཞན་དབང་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་དངོས་པོར་མེད་པ་དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་གྲུབ་དང་གཞན་དབང་རྣམ་རིག་གི་རང་བཞིན་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ་ཞེས་རྣམ་རིག་པས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་དེ་ལྟར་དེའི་རང་བཞིན་དུ་མེད་དེ། མ་བཅོས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། མ་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དོན་དམ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གཞན་དབང་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་འདུས་མ་བྱས་ཤིང༌། རྟོག་པས་ཀུན་ཏུ་མ་བརྟགས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་དབང་རྣམ་རིག་གི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་ནི་དཔྱད་མ་དཔྱད་གཉིས་ཀར་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་རྒྱ་ཆེར་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ཉིད་ལས་(༢༥༠ན) བཞེངས་པ་མེད་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་བརྗོད་དེ། གཞན་དབང་གི་དངོས་པོ་འདུས་བྱས་པ་ཅན་གྱི་རྣམ་རིག་གི་ཆོས་ཅན་ལ་མ་རེག་པ་སྟེ་གཞན་དབང་དེའི་དངོས་པོའི་མཚན་སྤྲོས་ཀྱི་ཆ་མ་བཟུང་བར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ལྟར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་
Chinese
最为殊胜而成办。那么所有经部中所说的三种自性，其意义如何呢？我中观派是这样认为的：例如，蛇是相对于绳索的缠绕而安立的，但安立为蛇的那个，并不存在于绳索的缠绕之上。真实的蛇，蛇是完全成立的，因为蛇成立为蛇，所以它的名言是周遍计度的缘故。同样地（249b），事物的自性也是，在作为有法、他起、缘起的有为法上，虽然没有，却是周遍计度的。如果存在，那么自性就不是虚假的安立，而是必须有不造作的、能自主存在的自性。但事实上并非如此。未经观察的世间人，也认为黄金等的自性，在像萨勒萨布拉姆等未造作的黄金自性上，才安立有黄金的自性。就像不会把铜当成黄金一样，不会把虚假的造作之物当成黄金一样，这是为了显示其他共称的量。因为经中说：自性是不造作的，不依赖于其他的。凡是有自性的，就不可能是由他者所造作的。因此，像被抓住2一样的缘起所造作的他起，如同影像一般，在事物中不存在，它具有空性圆成实性和他起识的两种自性。唯识宗认为，周遍计度是法，周遍计度并非如此存在于它的自性中。虽然如果观察不造作的空性圆成实性，则不成立，但不观察，那么自性就是，在佛陀以胜义谛所见的智慧的行境中，不是以他起缘起所造作，也不是以分别念所周遍计度而成立的缘故。并且，他起识的自性，无论观察与否，都不能成立，因为已经被广泛遮破的缘故。因此，在那之中（250a），没有建立的才称为佛陀。不触及他起的有为法之识的法，也就是不执著他起的那个事物的相的戏论之分，对于一切法，在事物自性空性的自性中，不观察，就像世间所称的那样，从色到一切种智。
English
It is accomplished as the most excellent. So, what is the meaning of the three natures spoken of in all the sutras? I, a Madhyamika, think like this: For example, a snake is established in relation to the coiling of a rope, but that which is established as a snake does not exist on the coiling of the rope. The real snake, the snake is completely established, because the snake is established as a snake, therefore its expression is all-pervasive. Similarly (249b), the nature of things is also, although it does not exist in the dependent arising of other-powered conditioned phenomena as a subject of law, it is all-pervasively conceived. If it exists, then the nature is not a false establishment, but must have an uncreated, self-sufficient nature. But in fact it is not so. Even those who have not examined the world think that the nature of gold, etc., is established as having the nature of gold only in the uncreated nature of gold such as Salay Sabram. Just as copper is not regarded as gold, and false creations are not regarded as gold, this is to show the measure of other common claims. Because it is said in the sutra: Nature is uncreated and does not depend on others. Whatever has nature cannot be created by others. Therefore, the other-powered, created by dependent arising, like being grasped2, like an image, does not exist in things, it has both the emptiness of perfect reality and the nature of other-powered consciousness. The Vijnanavada school believes that all-pervasive conception is the law, and all-pervasive conception does not exist in its nature in this way. Although if one examines the uncreated emptiness of perfect reality, it is not established, but if one does not examine, then the nature is, in the realm of wisdom seen by the Buddha with the ultimate truth, not created by other-powered dependent arising, nor established by all-pervasive conception. Moreover, the nature of other-powered consciousness cannot be established whether it is examined or not, because it has been widely refuted. Therefore, in that (250a), only that which is not established is called Buddha. Not touching the law of consciousness of other-powered conditioned phenomena, that is, not grasping the part of the play of characteristics of that other-powered thing, for all phenomena, in the nature of the emptiness of the nature of things, without examining, as it is called in the world, from form to omniscience.
Tibetan
གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་འབའ་ཞིག་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པས་དེ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་སོགས་དངོས་པོ་བྱས་པ་ཅན་ལ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་ལ་རང་བཞིན་འགར་ཡང་མ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟའི་རྣམ་གཞག་ནི་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་ན་འཐད་དེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། རྣམ་རིག་པས་མཚན་ཉིད་གསུམ་དང་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་འཇོག་པའི་རྣམ་གཞག་ནི་དོན་དམ་པར་མ་ཟད། མ་དཔྱད་པའི་ཐ་སྙད་དུའང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་མ་དང་ཡང་འགལ་བའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པས་དཔྱད་པ་ན་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པའང་འདུས་བྱས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་བརྗོད་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་ཡོད་པ་རྒྱ་ཆེར་བཀག་པ་དོན་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐ་ཆད་དུ་སྨྲ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རི་བོང་རྭ་མེད་རི་བོང་གི་རྭར་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་མ་དཔྱད་པར་མཚན་ཉིད་གསུམ་འཇོག་ན་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི་གཞན་དབང་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བར་གྲགས་པའི་(༢༥༠བ) ཕྱིར། རང་བཞིན་དང་གནས་ལུགས་དང་ཡིན་ལུགས་དང་མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དང་རྣམ་རིག་སོགས་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྱུང་གི་ཆོས་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན་ཏེ། བལྟོས་བཞག་གི་གྲགས་པ་ལས་བཅོས་མ་འདུས་བྱས་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇོག་ན་མ་བཅོས་པ་འདུས་མ་བྱས་ལ་དོན་དམ་དུ་འཇོག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་ཀྱི་མཐུན་འཇུག་དང་མི་འགལ་བ་ཙམ་གྱིས་མདོའི་དགོངས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་པས། ཡང་དག་མིན་རྟོག་གམ་རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་གཞན་དབང༌། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་འདོད་པ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུའང་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་གཞན་དབང་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྱུ་མ་ཙམ་ལས་གཞན་པའི་ཀུན་བརྟགས་དང་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣང་རུང་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་དབང་ལ་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་ཀྱི་ཡོངས་གྲུབ་ཡོད་པར་བཞག་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་སུ་འགྱུ
Chinese
之间的所有法，都显现为空性之自性唯一的真如，因此能领悟它。因为在依他起等有为法上没有确定自性，所以佛陀的智慧也没有在其中看到任何自性。这样的安立，在未经观察的世间是合理的，因为不违背世间的名声。唯识宗安立三种自性和事物自性的方式，不仅在胜义谛中不合理，在未经观察的世俗谛中也不合理，因为那样真实成立的自性也违背了世间的量。中观宗在观察时，也不会将空性胜义谛说成是有为法的自性，如果那样说，那么广泛遮止二谛有自性就变得毫无意义，并且无自性变成自性，那就没有比这更离谱的说法了，就像将没有兔角的角说成是兔子的角一样。因此，如果不作观察而安立三种自性，那么世俗的缘起就是依他起，因为在名言中，它被称为依赖因缘而生起（250b）。自性、实相、如是、不变的体性，以及事物和唯识等是遍计所执，因为在世俗缘起的法上作了这样的增益。空性胜义谛是圆成实，因为从观待假立的名声来看，如果将虚假的、有为法安立为世俗，那么就会认为无为法、无为法是胜义，这仅仅是以不违背世间共许的方式来解释经典的意趣。唯识宗说：非真实分别或唯识只是依他起，所取和能取是遍计所执，依他起和遍计所执所空是圆成实。那是不合理的，因为与所许的三自性相违，因为即使在名言中，除了世间所称的依他起世俗的如幻缘起之外，显现可得的量也没有确定遍计所执和圆成实的体性。在依他起上安立自性不变的圆成实，就变成了遍计所执。
English
All phenomena in between manifest the suchness that is solely the nature of emptiness, and therefore one can comprehend it. Because no self-nature is ascertained in dependent origination and other conditioned phenomena, the wisdom of the Buddha does not perceive any self-nature in them. Such an establishment is reasonable in the unexamined world, because it does not contradict worldly fame. The way in which the Mind-Only school establishes the three natures and the self-nature of things is unreasonable not only in the ultimate truth, but also in the unexamined conventional truth, because such a truly established self-nature also contradicts worldly valid cognition. When the Madhyamaka school examines, it does not say that emptiness, the ultimate truth, is the self-nature of conditioned phenomena, because if it were said that way, then the extensive negation of the two truths having self-nature would become meaningless, and if no self-nature becomes self-nature, then there would be no more absurd statement than that, just like saying that the horn of a rabbit without horns is the horn of a rabbit. Therefore, if the three natures are established without examination, then conventional dependent origination is dependent origination, because in name, it is said to arise in dependence on causes and conditions (250b). Self-nature, reality, suchness, the nature of being unconditioned, and things and consciousness, etc., are all completely imputed, because such superimpositions are made on the phenomena of conventional dependent origination. Emptiness, the ultimate truth, is the perfectly established, because from the perspective of relative imputation, if the false, conditioned is established as conventional, then the unconditioned, the unconditioned, is seen as ultimate, which is said to be the meaning of the sutras only in a way that does not contradict worldly agreement. The Mind-Only school says: unreal imagination or mere consciousness is dependent origination, the apprehended and the apprehender are completely imputed, and that which is empty of dependent origination and completely imputed is said to be perfectly established. That is unreasonable, because it contradicts the three natures that are accepted, because even in name, apart from the illusory dependent origination of dependent origination, which is known in the world, the valid cognition that appears does not ascertain the nature of the completely imputed and the perfectly established. Establishing the perfectly established as the unchanging nature on dependent origination becomes completely imputed.