Tibetan
གང་ཟག་དེ་དག་གི་ངོར་དེ་ལྟར་བསྟན་དགོས་པའོ། །དགོངས་གཞི་ནི། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀྱི་བཞེད་པ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་བྱུང་བར་སྣང་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་དང་ལང་གཤེགས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཀུན་(༢༤༥ན) གཞིའི་སྟེང་གི་རྣམ་བྱང་གི་ས་བོན་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་གཞན་དབང་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་འདོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་དྲི་མ་མེད་པའི་ཡིད་བྱ་བ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དགུ་པ་ཞིག་ཏུ་འདོད་པའང་ཡོད་དོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི། དཔྱད་པའམ་འཕགས་པའི་གཟིགས་ངོ་ན་ཡོད་མེད་སོགས་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་སོ་སོ་བ་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པར་མཉམ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཀྱང་མ་དཔྱད་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོར་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་ན་སངས་རྒྱས་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པ་དང༌། རིགས་དེ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གདུལ་བྱ་དང་འཚམས་པར་འཕྲོ་བ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྫོགས་སངས་སྐུ་ནི་འཕྲོ་ཕྱིར་དང༌། །དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱེར་མེད་ཕྱིར་དང༌། །རིགས་ཡོད་ཕྱིར་ན་ལུས་ཅན་ཀུན། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་སྙིང་པོ་ཅན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་ནི། མདོར་བསྟན་པའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་སྙིང་པོ་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ལྟ་ཞོག་ཐ་སྙད་ཙམ་དུའང་མི་འགྲུབ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མདོ་སྡེ་མྱང་འདས་སོགས་ལས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་མཚན་དཔེའི་ཡོན་ཏན་མེད་པར་ཡང་ཡང་གསུངས་པ་དང༌། མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྟག་པ་དང་བདག་དང་བདེ་བ་དང་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པར་དཔལ་ཕྲེང་དང་མྱང་འདས་དང་རྒྱུད་བླ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ནས་ཡང་ཡང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་བདག་དང་མ་བྱས་པའི་དངོས་པོར་འདོད་པ་འདི་ལྟར་ན་ཕྱི་(༢༤༥བ) རོལ་པའི་བདག་དགག་པ་ཐམས་ཅད་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འགྲེལ་བཤད་ལས། སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ལྟར་སེམས་ཙམ་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། ཅེས་དང༌། ཁ་ཅིག་སེམས་དེ་ཉིད་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོར་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡང་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམས་སོ། །བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བསྒྲགས་པ་དང༌། ཞེས་སོགས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། སྙིང་པོ་ཉིད་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཆད་དང༌། རིགས་གཏན་ངེས་དང༌། མཐར་ཐུག་ཐེག་པ་གསུམ་དུ་ངེས་པ་དང༌། གཞན་སྟོང་དང༌། རང་རིག་བསྟན་པའི་ལུང་ཐམས་ཅད་ལང་གཤེགས་ཀྱི་ལུང་གིས་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བསལ་བ་ནི། །བདེ་བླག་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས༌། །ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་བཀག་འགྲུབ་པས། །དང་པོར་ཤེས་བྱ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན། །ཡུལ་ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་བསལ་བ་ནི་བདེ་བླག་རྙེད་ཅེས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་བལྟོས་ནས་བཞག་པའི་ཕྱིར། སྟོན་པས་སྦྱིན་སོགས་བསོད་ཚོགས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་བཞིན་དང་པོར། ཕྱིར་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཤེས་བྱ་དགག་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཕྱིས་ཤེས་པ་བཀག་པ་ཉིད་འགྲུབ་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེའང་ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི། རེས་འགའ་རང་ཉིད་ཁོ་ནས་རྟོགས་ལ། རེས་འགའ་ཅུང་ཟད་ཉེ་བར་བསྟན་པས་ཀྱང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། (༢༤༦ན) དེ་ལྟར་ལུང་གི་ལོ་རྒྱུས་ཤེས་བྱས་ཏེ། །མདོ་གང་དེ་ཉིད་མ་ཡིན་བཤད་དོན་ཅན། །དྲང་དོན་གསུངས་པའང་རྟོགས་ནས་དྲང་བྱ་ཞིང༌། །སྟོང་ཉིད་དོན་ཅན་ངེས་དོན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཤེས་རབ་ཅན་དག་གིས་བཤད་མ་ཐག་པའི་དྲང་ངེས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་དེ་ལྟར་དཔྱད་ནས་ལུང་གི་ལོ་རྒྱུས་ཏེ་གང་གིས་བརྗོད་བྱ་དྲང་ངེས་སྟོན་ཅེས་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། མདོ་སྡེ་གང་རྟེན་འབྲེལ་སྐྱེ་སོགས་ཀྱི་མཐའ་བརྒྱད་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་དངོས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར། དངོས་སུ་སྐྱེ་འགག་རང་བདེན་པ་སོགས་བཤད་པའི་དོན་ཅན་ནི་ཟབ་དོན་ལ་འཇུག་ཆེད་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པའང་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ལུང་དེས་དེས་འདུལ་གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་དམ་པའི་དོན་དུ་དྲང་བར་བྱ་ཞིང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་དངོས་པོར་སྨྲ་བས་འབྱུང་བ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་ནི་རེག་བྱ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མིག་གི་མཐོང་བྱ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ནི་དེ་ལྟར་མིན་པས་མིག་གི་མཐོང་བྱའོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་པས་དེ་ལྟར་ན་རྒྱུ་འབྱུང་བའི་རེག་བྱ་མིག་གིས་གཟུང་བ་མ་ཡིན་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པས་གཟུགས་མིག་གི་བལྟ་བྱ་མ་ཡིན་པར་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན
Chinese
应当在那样的人面前那样显示。原因在于，在印度，中观和唯识两种观点似乎出现了两种不同的见解。瑜伽行者们认为《庄严经论》和《楞伽经》等的内容，是关于阿赖耶识的；有些人认为阿赖耶识是清净的种子；有些人认为其他是依他起，遍计所执是空性的圆成实；有些人认为无垢意是第九识。说自性空者是，在观察或圣者的境界中，有无等寂灭之相，佛和众生各自的真如自性清净，成为平等性，但不观察世俗的境界，在轮回和涅槃的分别时，考虑到众生相续中有成就佛的种姓，以及从那个种姓中圆满的佛身与所化相应而显现，所以这样说。如云：圆满佛身显现故，如是真如无别故，有种姓故有情众，恒常具有如来藏。因此，对实有的损害是：如果按照简略的语句来理解，那么仅仅是名言也无法成立，更不用说胜义谛了，因为世尊亲自遮止了。在《涅槃经》等经中也多次说到一切众生没有相好的功德。在不清净的状态下，没有常、乐、我、净，也在《宝鬘论》、《涅槃经》、《宝性论》根本释等中多次说到。如果认为如来藏是我和非造作的实有，那么所有对外道的我的破斥都将变得没有意义。释论中说：如经中说如来藏是不了义一样，唯识也是不了义。有些人认为，世尊所说的如来藏就是心，如《楞伽经》中说：大慧，善与非善是这样的，八识就是。八识是什么呢？是如来藏。
English
It should be shown that way to those people. The reason is that in India, it seems that two different views of Madhyamaka and Chittamatra have arisen. Yogacharas consider the contents of Ornament of the Sutras and the Lankavatara Sutra, etc., to be about the Alaya-consciousness; some consider the Alaya-consciousness to be the seed of purity; some consider others to be dependent on others, and the completely established is the emptiness of the imputed; some consider the immaculate mind to be the ninth consciousness. Those who say that there is no self-nature are: in the realm of observation or the noble ones, there is a state of quiescence of existence and non-existence, etc., the true nature of each Buddha and sentient being is pure by nature, and becomes equality, but without observing the worldly realm, when distinguishing between samsara and nirvana, considering that sentient beings have the lineage of accomplishing Buddhahood in their continuum, and that the complete Buddha body from that lineage appears in accordance with the disciples, so it is said. As it is said: Because the perfect Buddha body appears, Likewise, the true nature is inseparable, Because there is lineage, all sentient beings, Always have the essence of the Buddha. Therefore, the harm to reality is: if understood according to the brief statement, then even mere words cannot be established, let alone the ultimate truth, because the Blessed One himself has forbidden it. In the Nirvana Sutra and other sutras, it is also repeatedly said that all sentient beings do not have the merits of signs and examples. In the impure state, there is no permanence, happiness, self, or purity, and it is also repeatedly said in the Jewel Garland, the Nirvana Sutra, and the Root Commentary of the Treatise on the Jewel Lineage, etc. If it is believed that the Tathagatagarbha is the self and the uncreated reality, then all refutations of the self of externalists will become meaningless. The commentary says: Just as the Tathagatagarbha is taught as provisional meaning in the sutras, so is Mind-Only also taught as provisional meaning. Some people think that the Tathagatagarbha mentioned by the Blessed One is the mind, as it is said in the Lankavatara Sutra: Great wisdom, good and non-good are like this, the eight consciousnesses are. What are the eight consciousnesses? It is the Tathagatagarbha.
Chinese
因为宣说了“意的名色识”，等等。因为心性本身被显示为不了义，所以阿赖耶识也被显示为不了义。同样，断种姓、种姓决定、最终决定于三乘、他空、以及宣说自证的所有的经文，都被《楞伽经》的经文显示为不了义。第二，如果所知不存在，则能知也会被消除： 佛说易得，若无所知者。 若无所知者，能知被遮止。 故初先遮止，所知而行持。 如果作为境的所知不存在，那么作为有境的能知也会被消除，佛陀们这样说过，因为境和有境是相互依赖而安立的。就像导师以布施等福德资粮先行，从而进入智慧的资粮一样，首先，以外境显现存在与否等来遮止所知，因为如果了悟所知无我，那么之后能知自然会被遮止，正因为如此。而且，如果所知不存在，那么能知也不存在，有时仅仅通过自己就能了悟，有时通过稍微地指示也能了悟。第三，(246页) 如是知晓经文之历史， 何经非是彼性具意义。 了知不了义说亦应导， 通达空性义者为了义。 具有智慧者们，在刚刚解释的不了义和了义的所说之事物那样进行观察之后，知晓经文的历史，即通过什么来显示所说之事物是不了义和了义，之后，对于哪些不是直接明示远离缘起生等八边的真如，而是具有直接宣说生灭、自性成立等意义的经藏，也要了知那是为了进入甚深意义而宣说了不了义，并且应该引导和宣说那些经文所要调伏的所化众生趋入究竟的意义，也就是说，实事论者会说，地水火风等四大是所触，因此不是眼所见，而色不是这样，所以是眼所见。对此，中观派会说，如果这样，那么作为产生原因的四大所触不是眼所见，那么由它所产生的果——色也不会成立，因此实际上已经暗示了色不是眼所见。
English
Because it proclaims "the mind-consciousness of name and form," and so forth. Because the very essence is shown to be provisional, the alaya-consciousness is also shown to be provisional. Similarly, all the scriptures that teach the extinction of lineage, the definite lineage, the final determination in the three vehicles, other-emptiness, and self-awareness are shown to be provisional by the scriptures of the Lankavatara Sutra. Second: If there is no object of knowledge, then knowledge is eliminated: "Easy to attain," say the Buddhas, "If there is no object of knowledge." If there is no object of knowledge, knowledge is blocked and accomplished, Therefore, first, the object of knowledge is negated. If the object of knowledge, the object, does not exist, then the knowledge that possesses the object is eliminated, as the Buddhas have said, because the object and the object-possessor are established in dependence. Just as the teacher first engages in the accumulation of merit, such as generosity, and then enters the accumulation of wisdom, so at first, by "whether or not external appearances exist," and so forth, the object of knowledge is negated, because if one realizes that the object of knowledge is without self, then later the blocking of knowledge itself will be accomplished, and for that very reason. Moreover, if there is no object of knowledge, then there is no knowledge, sometimes one realizes it only by oneself, and sometimes one realizes it even by a slight indication. Third: (246n) Having thus understood the history of the scriptures, Whatever sutra is not that very nature, but has meaning, Having understood that the provisional meaning is also spoken, one should guide, And understand that the one with the meaning of emptiness is definitive. Those with intelligence, having examined the subject matter of the provisional and definitive meanings just explained, should understand the history of the scriptures, that is, by what is the subject matter shown to be provisional and definitive. Then, for those sutras that do not directly clarify the thusness that is free from the eight extremes of dependent origination, arising, etc., but have the meaning of directly proclaiming arising and ceasing, self-establishment, etc., one should also understand that the provisional meaning is spoken in order to enter the profound meaning, and one should guide and explain those trainees who are to be tamed by those scriptures to enter the ultimate meaning, that is, the proponents of entities will say that the elements earth, water, fire, and wind are tangible, therefore they are not visible to the eye, but form is not like that, so it is visible to the eye. To this, the Madhyamikas will say that if that is the case, then the tangible elements that are the cause are not perceived by the eye, so the result produced by them, form, will not be established, therefore it is actually implied that form is not to be seen by the eye.