Tibetan
ད་ཀྱི་གཞན་དབང་གི་རྫས་ནི་བཀག་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་རིམ་པས་དངོས་གདོད་ནས། །དེ་ཉིད་མ་སྐྱེས་འཇིག་རྟེན་སྐྱེས་རིག་བྱ། །དེས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་དེ་ཉིད་དུ་མ་སྐྱེས་ཤིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྐྱེས་པར་རིག་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟའི་ལུང་རིགས་ཀྱི་རིམ་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན། དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ལུང་རིགས་བཤད། ཞར་ལ་དྲང་ངེས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་སྣང་ཡོད་མིན། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཆགས་གང་དེ་དག་ལ། །གཟུགས་བཟློག་པ་སྟེ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད། །ཡང་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དོན་དེ་དག་གིས་དེ་ལྟར་བཤད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ལུང་གཞན་ལས་སེམས་ཙམ་དུ་ངེས་ཏེ། ལང་གཤེགས་ལས། ཕྱི་རོལ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་དེ། །སེམས་ནི་སྣ་ཚོགས་རྣམས་སུ་སྣང༌། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་གནས་འདྲ་བ། །སེམས་ཙམ་དུ་ནི་ངས་བཤད་དོ། །ཞེས་ལུས་ནི་མིག་སོགས་དང༌། ཡུལ་ནི་གཟུགས་སོགས་དང༌། གནས་ནི་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཏེ། སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་གྲུབ་པར་སེམས་ཙམ་དེ་ལུས་ལ་སོགས་པར་སྣང་བ་དེ་སེམས་ལས་ཐ་དད་དུ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་མངོན་པས་ཁམས་གསུམ་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་གང་ལས་ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མིན་ཀྱང་སེམས་ཉིད་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་ངོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དགོངས་གཞི་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་ཆགས་པ་དེའི་རྐྱེན་གྱིས་ཆགས་སོགས་ལ་ཞུགས་ནས་སྡིག་ཆེན་པོ་སོག་ཅིང༌། ཚོགས་གཉིས་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་གང་དེ་དག་ལ་ཀུན་མཁྱེན་གྱིས་གཟུགས་ཀྱི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཆགས་སོགས་སྤོང་ཆེད་དུ་མི་སྡུག་པ་སྒོམ་པར་གསུངས་པ་ལྟར་གཟུགས་བཟློག་པ་(༢༤༤ན) ཡིན་གྱི། དེ་བཟློག་ནས་སེམས་ཡོད་ཆེད་དུ་དེར་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མདོ་དེ་ཡང་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ལུང་དང༌། རིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས། དང་པོ་ལ། མདོ་འདི་དྲང་དོན་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད། དེས་འདི་འདྲའི་མདོ་གཞན་ཡང་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། འདི་ནི་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་གསུངས་ཤིང༌། །འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་རིགས་པས་འཐད། །མདོ་འདི་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་ལང་གཤེགས་སུ་སྟོན་པས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསུངས་ཤིང༌། འདི་ནི་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་འཆད་འགྱུར་གྱི་ནི་རིགས་པས་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་པ་དེ་ལྟའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ཡང་ནི། །དྲང་དོན་ཉིད་དུ་ལུང་འདིས་གསལ་བར་བྱེད། །མདོ་འདི་དྲང་དོན་ཡིན་པར་མ་ཟད། རྣམ་རིག་པས་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པའི་སྒྲས་བསྟན་བདག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མདོ་དེ་འཕགས་པ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་སོགས་ལས་བརྟགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་དང༌། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་ལྟར་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་ནི་དེ་མ་བསྟན། །ཅེས་མང་དུ་འབྱུང་བ་གཞན་ཡང་ནི། ཇི་ལྟར་ནད་པ་ནད་པ་ལ། །སྨན་པས་སྨན་རྣམས་གཏོང་བ་ལྟར། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་སེམས་ཅན་ལ། །སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདིས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བྱེད་དེ། སྟོན་པས་སེམས་ཙམ་གསུངས་པའང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་ལ་བལྟོས་ནས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྨན་པས་ནད་དབང་ཐ་དད་ཀྱིས་དུག་ཀྱང་སྨན་དུ་གཏོང་བ་བཞིན། དེས་ན་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ལ་དང་པོ་ནས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་(༢༤༤བ) བཀག་ན་སྐྲག་སྟེ་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇུག་པས་དེ་འཇུག་ཆེད་དུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལྟར་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་ལ་གང་དགའ་བ། །དེ་ལ་དེ་དེ་སྔར་བཤད་བྱ། །ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ལང་གཤེགས་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཞུ་བ་ཞུ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་བདག་བདེན་གྲུབ་བྱེད་པོ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཁྱབ་པ་འཇིག་མེད་དུ་བསྟན་པ་དགོས་པའི་དབང་གིས་དྲང་དོན་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དེ་རང་འགྲེལ་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞེས་པ་ནས་བདག་མེད་པའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་བར་རྒྱས་པར་དྲངས་ཡོད་པས་དེར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རྟག་རྫས་བདེན་པ་བར་སྟོང་པ་ནི། དགོངས་གཞི། དགོས་པ། དངོས་ལ་གནོད་བྱེད་གསུམ་ལས། དགོས་པ་ནི། དངོས་འཛིན་ཅན་གྱི་གདུལ་བྱ་རིམ་གྱི་བཀྲི་ཆེད་ཡིན་ཅེས་བཤད་ཟིན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་གདུལ་བྱའི་རིས། ཇི་སྐད་དུ། སེམས་ཞུམ་སེམས་ཅན་དམན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །ཡང་དག་མིན་འཛིན་ཡང་དག་ཆོས་ལ་སྐུར། །བདག་ཆགས་ལྷག་པའི་སྐྱོན་ལྔ་གང་དག་ལ། །ཡོད་པ་དེ་དག་དེ་སྤང་དོན་དུ་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལྟར་གྱི་
Chinese
如今他者的自在之物，因遮止而不能成就。第三，因此，以如是的次第，事物從本初，彼性未生，世間生，應知。因此，一切事物從本初彼性中未生，應知僅於世間名言中生；因為所說之故，以如是之理路次第而成就之故。第二，經中所說唯心，顯示為不了義。宣說其能立之教理。附帶宣說了義與不了義之差別，共有三點。第一點是：何經中說外境非有，心乃顯現種種相。對於極度貪著色者，轉變色想，此亦不了義。又，十地經的經義，雖可容許如此說法，然於其他經典中則確定是唯心。如《楞伽經》云：「外境顯現有與無，心乃顯現種種相，身及受用住處等，我說唯是心。」其中，身是指眼等，境是指色等，住處是指器世間。若謂心外無實，唯心顯現為身等，此乃心與外境異體顯現，故三界唯心耶？經中何處說外境非有，然心自身顯現為身等種種相，此乃具有密意。其密意是，對於那些因貪著色而造作大罪，並從二資糧中退失者，為了捨棄由色所引起的貪著等，如全知者所說，應修不淨觀，即是轉變色想(༢༤༤ན)。 因為並非為了轉變彼想而顯示心之存在，而是因為此經亦宣說為不了義之故。第二，有教證和理證兩種能立。第一，有此經是不了義的能立。由此也顯示了其他類似的經是不了義的，有二者。第一是：此乃導師說不了義，此乃以理亦應是不了義。此經如下文所說，如《楞伽經》中導師所說是不了義，此乃以理亦應作解釋
English
Now, the objects of others' independence cannot be accomplished by blocking them. Third, therefore, with such a sequence, things from the very beginning, that nature is unborn, the world is born, should be known. Therefore, all things are unborn from that nature from the very beginning, and it should be known that they are born only in worldly terms; because of what is said, because it is accomplished by such a sequence of reasoning. Second, the mind-only spoken in the sutras is shown to be provisional. The reasoning of its proof is explained. Incidentally, the distinction between definitive and provisional is shown, there are three points. The first is: In which sutra is it said that external appearances do not exist, but the mind appears in various forms? For those who are extremely attached to form, transforming the form, that is also provisional. Also, the meaning of the Ten Bhumi Sutra, although it may be allowed to be explained in that way, it is certain that it is mind-only in other sutras. As it is said in the Lankavatara Sutra: "External appearances exist or do not exist, the mind appears in various forms, body and enjoyment, dwelling place, I say are only mind." Among them, the body refers to the eyes, etc., the object refers to forms, etc., and the dwelling place refers to the container world. If it is said that there is no reality outside the mind, but the mind itself appears as the body, etc., this is the mind appearing as different from the external object, so are the three realms only mind? Where does the sutra say that external objects do not exist, but the mind itself appears as various forms such as the body, this is with intention. The intention is that, for those who create great sins because of attachment to form, and fall away from the two accumulations, in order to abandon attachment, etc. caused by form, as the all-knowing one said, one should meditate on ugliness, that is, transforming the form (༢༤༤ན). Because it is not shown there to transform that thought and show the existence of mind, but because that sutra is also declared to be provisional. Second, there are two proofs: scriptural proof and logical proof. First, there is the proof that this sutra is provisional. From this, it also shows that other similar sutras are also provisional, there are two. The first is: This is the teacher saying it is provisional, this should also be provisional by reason. This sutra, as explained below, as the teacher said in the Lankavatara Sutra, is provisional, this should also be explained by reason.
Chinese
于此以理是合理的。第二，像那样的经部，也以此教证阐明为不了义。此经不仅是不了义，而且以唯识宗认为的了义之词所显示的真实我的相状的那样的经，在圣者《解深密经》等中，是无所考察的自性，以及他有性，和圆成实性。如云：“取蕴之识极深细，一切种子如河流，若执为我则不应，故吾未曾为童说。”等诸多经文也说：如医师给病人施药一样，佛陀也同样对众生说唯心。等等的教证阐明为不了义。因为导师说唯心，也是观待所化众生的意乐差别而说的。如医师因病势不同而将毒药也当成药物来施用一样。因此，对于执着实有者，如果一开始就遮止一切事物自性存在（第244页b），他们会害怕而不进入佛法，为了让他们进入佛法，就显示事物如同自性存在一样。如云：“于何者何所喜，于彼者彼先应说，令退失之圣法器，无论如何皆非是。”因为有这样的说法。因此，在《楞伽经》中，菩萨摩诃萨大慧以请问和回答的方式，将如来藏显示为常、我、实有、作者、无功德、周遍、不坏，由于有此必要，所以说是不了义，这在自释中，从“世尊”到“应随无我”之间有详细引用，请参阅。意思是这样的：如来藏常恒实有空性，从意图、必要、对实有造成损害三者来说，必要是：为了逐步引导执着实有的所化众生，如前已述。特别是所化众生的类别。如云：“心怯劣及轻蔑有情，于正见颠倒及谤正法，贪著我执增上之五过，何者有者为彼说断除。”如所说的那样。
English
Here, it is reasonable with reason. Secondly, even other sutras of that kind are clarified as provisional by this scriptural authority. Not only is this sutra provisional, but also that kind of sutra which shows the appearance of a true self, as expressed by the words that the Mind-Only school considers definitive, is the unexamined nature in the Noble Explanatory Sutra, etc., as well as the nature of other-dependence, and the nature of perfect accomplishment. As it is said: "The consciousness of grasping is extremely deep and subtle, all seeds flow like a river, it is not appropriate to grasp it as self, therefore I have not shown it to children." And many other scriptures also say: Just as a doctor gives medicine to a sick person, so too does the Buddha speak of Mind-Only to sentient beings. Etc., this scriptural authority clarifies it as provisional. Because the Teacher speaks of Mind-Only, it is also spoken in reliance on the differences in the intentions of the beings to be tamed. Just as a doctor uses poison as medicine because of the different conditions of the disease. Therefore, for those who cling to reality, if from the beginning all things are denied as existing by their own nature (p. 244b), they will be afraid and not enter the teachings, so in order to get them to enter, things are shown as if they exist by their own nature. As it is said: "Whatever one likes in whatever, that should be said first to that one, the vessel of the sacred Dharma that deteriorates, is certainly not that." Because there is such a saying. Therefore, in the Lankavatara Sutra, Bodhisattva Mahasattva Mahamati, through questions and answers, shows the Tathagatagarbha as permanent, self, real, maker, without qualities, pervasive, and indestructible. Because there is this necessity, it is said to be provisional, which is quoted in detail in the self-commentary from "The Blessed One" to "should follow non-self," please refer to it there. The meaning is this: The Tathagatagarbha, permanent, substantial, real, empty, from the three of intention, necessity, and harm to reality, the necessity is: in order to gradually guide the beings to be tamed who cling to reality, as has already been said. Especially the types of beings to be tamed. As it is said: "Those who are timid, despise inferior beings, have wrong views, and slander the true Dharma, the five faults of excessive attachment to self, whoever has them, it is said that they should be abandoned." As it is shown.