Chinese
说这些人，即补特伽罗和自在等是作者，并且自宗也把补特伽罗、获得、不坏、阿赖耶等假立为作者，既然没有在名言中也视为作者，那么在名言中，佛说唯识（239b）是世界的作者，这是《楞伽经》的要义。量词“唯”具有遮遣其他作者的作用，导师善护也曾在《正理光明论》中这样说过。所谓“外道”一词，可以用于一切承许事物具有作者等自性的论师，因为他们对教义的理解与实际意义背道而驰，就像外道一样。月称论师认为，这些佛教中的实事论者也不是真正的佛教徒。然而，有些藏族佛教徒认为，如来藏的无为法是轮回和涅槃一切法的作者；在名言中，补特伽罗和人是业果的所依和作者；认为不坏的实事论者是名言量成立的业果关系不间断的作者；认为清净、不坏、具有三种特性的事物是轮回和涅槃一切法的自性、遍及者和摄散的作者，按照这种说法，这些人与外道在意义上是相符的，可以被归为外道之列，有些人也这样说。因此，无论是自宗还是他宗，只要这样说，怎么能证明他们是外道呢？可以通过圆满正等觉佛陀和龙树等的教证来证明。如《楞伽经》中说：“于缘起之事物，若思有或无，外道见者彼，当知远离教。”又说：“我之教法坏，披着袈裟衣，说有果或无，未来时当生。”又如《宝鬘论》中说：“说人是蕴者，世间数论枭，裸形有系缚，若坏说有无，故佛说诸法，胜过有及无，寂灭深奥法，当知是法藏。”等等经文可以得知。因此，对于蕴等
English
said that those such as the person and the chief were the agents, and that our own school also designated the person, attainment, non-decay, and the basis of all as agents, since they did not regard them as agents even in name, in name the Victorious One said that mind-only (239b) is the agent of the world, which is the meaning of the Laṅkāvatāra Sūtra. The word "only" has the meaning of refuting other agents, which the teacher Lekden also explained in the Blaze of Reasoning. The term "tīrthika" can be applied to all logicians who accept the inherent nature of things as agents, because their understanding of the meaning of the teachings is contrary to the actual meaning, like the outsiders. The teacher Candrakīrti considered that these realists of Buddhism are also not true Buddhists. However, some Tibetan Buddhists consider that the unconditioned element of the tathāgatagarbha is the agent of all phenomena of saṃsāra and nirvāṇa; in name, the person and the individual are the basis and agent of karmic results; they consider the indestructible realists to be the uninterrupted agents of the karmic relationship established by name and measure; they consider the pure, indestructible, and three-characteristic things to be the nature, pervader, and gatherer and disperser of all phenomena of saṃsāra and nirvāṇa, according to this view, these people are consistent with the meaning of the tīrthikas and can be classified as tīrthikas, some also say this. Therefore, whether it is our own school or another, how can it be proven that those who say this are tīrthikas? It can be proven by the teachings of the complete and perfect Buddha and Nāgārjuna, etc. As it says in the Laṅkāvatāra Sūtra: "Those who think of things as arising from conditions, as existing or not existing, those with tīrthika views, should be known to be far from the teachings." It also says: "My teachings will be destroyed, wearing the robes of a monk, saying that there is fruit or no fruit, will arise in the future." Also, as it says in the Ratnāvalī: "Those who say that a person is an aggregate, the world's Sāṃkhya owl, naked and bound, if destroyed, say that there is or is not, therefore the Buddhas said that all phenomena are, superior to existence and non-existence, the profound Dharma of quiescence, should be known as the treasure of Dharma." It can be known from these and other scriptures. Therefore, regarding the aggregates, etc.
Tibetan
གྲུབ་མཐས་བརྟགས་ཏེ་རྟག་ཆད་དུ་ལྟ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་འདི་དག་ནི་འཁོར་བའི་ཐོག་མཐར་བྱེད་པོ་སོགས་ལ་བདེན་པར་རྟོག་ཅིང༌། བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་མི་རྟོག་པས་ད་ལྟའང་གཅེར་བུ་པའི་དགེ་སློང་སྤོང་བ་དཀར་པོའམ་སྐྱ་བསེང་སོགས་ཕུང་པོ་ལ་བྱེད་པོར་སྟོན་པ་འདིར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་རྒྱས་ལ་སངས་རྒྱས་བསྙད་ཇི་བཞིན། །དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་གཙོར་གྱུར་འཇིག་རྟེན་ལ། །མདོ་ལས་སེམས་ཙམ་ཞེས་གསུངས་གཟུགས་ནི་འདིར། །འགོག་པ་དེ་ལྟར་མདོ་ཡི་དོན་མ་ཡིན། །ཙམ་སྒྲས་བྱེད་པོ་དགག་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་དེའི་ཡུལ་ཕྱི་རོལ་ཡོད་པ་དགག་པ་གཏན་མིན་ཅེས་སྟོན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་ཚིག་སྔ་མ་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས་བསྙད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་འཇིག་རྟེན་ལའང་གཟུགས་སོགས་གཞན་རྣམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པ་བཀག་པས་མི་མངོན་པར་བྱས་ནས། མདོ་ལས་ཁམས་གསུམ་པའི་བྱེད་པོ་སེམས་ཙམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་ཡོད་ཀྱི། གཟུགས་ནི་འདིར་མེད་དོ་ཞེས་འགོག་པ་དེ་ལྟར་མདོའི་དོན་(༢༤༠བ) མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གཟུགས་མེད་ཀྱི་སེམས་སུ་བདེན་ན་མདོ་དང་འགལ། སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་མཚན། གཟུགས་གཙོ་བོ་མིན་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུམ། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཞེས་མཁྱེན་ནས། །དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། །སླར་ཡང་དེ་ལས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སེམས། །གཏི་མུག་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅི་ཕྱིར་གསུངས། །མདོའི་དོན་ནི་དབུ་མ་པ་ཁོ་བོ་ལྟར་སྨྲ་དགོས་སོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། ཁྱོད་ལྟར་གལ་ཏེ་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་སེམས་ཙམ་ཡིན་ཅིང༌། སེམས་ནི་དོན་དམ་པར་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་ཆོས་སོ། །ཞེས་མཁྱེན་ནས་ས་བཅུ་པའི་མདོ་དེ་ལས་གཟུགས་ཉིད་དགག་པར་མཛད་ན་ནི། སླར་ཡང་མདོ་དེ་ལས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོས་སེམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཏི་མུག་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ལས་ལས་སྐྱེས་པར་ཅིའི་ཕྱིར་གསུང་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་པར་ཐལ། རྣམ་ཤེས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་ན་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་མི་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྐྱེན་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་
Chinese
通过宗派来考察而执着于常断见，应当知晓这是外道。像这样误入歧途的这些外道，对于轮回的起始和终结的作者等认为是真实的，对于无我的道理不理解，所以现在也像显现的那样，有裸体派的比丘，或者蓬发白衣或者灰衣等，将蕴聚视为作者。第二，分为：简略地指示，详细地解说，总结意义三部分。第一部分是：就像对于那真实的智慧广大者称为佛一样，同样对于以心为主的世界，经中说“唯心”，如果否定色，那样就不是经的意义。说明“唯”字是遮破作者，但绝对不是否定了知识的对境外境的存在。就像对于那真实的智慧广大者称为佛，省略了前面的词语而称呼一样，同样对于以心为主的世界，也因为遮破了色等其他是主要的，而省略了（其他的），经中说三界的作者是唯心，而不是说只有心，色在这里是没有的，如果那样否定就不是经的意义(240b)。第二，分为：如果无色的心是真实的，就与经相违背；心是主要的原因；色不是主要的原因三个方面。第一方面是：如果知道这些是唯心，因此就否定色，那么，为何大自在者又说心是从愚痴和业产生的呢？说明经的意义应该像我中观派那样说。像你那样，如果这三界是唯心，心是胜义谛中真实成立的法，这样理解后，如果从《十地经》中否定色，那么，为何又从那部经中，圆满的佛陀大自在者说心识是从愚痴无明和行产生的呢？不应该那样说，因为如果识以自己的自性在胜义谛中成立，就不依赖于无明和行的因缘。因此，心不是自性存在的，而是随着无明和行等颠倒的因缘的有无而变化。
English
To examine through sectarianism and cling to permanence and annihilation is to be known as the way of outsiders. These heretics who have gone astray in this way regard the creator of the beginning and end of samsara as true, and do not understand the meaning of selflessness, so now, as it appears, there are naked monks, or white-robed or gray-robed ascetics, who regard the aggregates as the creator. Secondly, it is divided into three parts: brief indication, detailed explanation, and summary of meaning. The first part is: Just as one calls a Buddha one who has expanded his mind on that very reality, so too, in the world where mind is the main thing, the sutra says "only mind," and if one denies form, that is not the meaning of the sutra. It shows that the word "only" negates the agent, but it is definitely not negating the existence of the external object of knowledge. Just as one calls a Buddha one who has expanded his mind on that very reality, omitting the previous words, so too, in the world where mind is the main thing, because it negates that form and others are the main things, it is omitted (the others), and the sutra says that the creator of the three realms is only mind, but it is not saying that there is only mind, and that form is not here, and if one denies that, it is not the meaning of the sutra (240b). Secondly, it is divided into three aspects: if the formless mind is true, it contradicts the sutra; the reason why mind is the main thing; and the reason why form is not the main thing. The first aspect is: If you know that these are only mind, and therefore deny form, then why does the Great Self again say that mind is born from ignorance and karma? It shows that the meaning of the sutra should be spoken like me, the Madhyamika. Like you, if these three realms are only mind, and mind is a dharma that is truly established in the ultimate truth, then, knowing this, if you deny form from the Tenth Bhumi Sutra, then why does the complete Buddha, the Great Self, say again from that sutra that consciousness is born from ignorance, ignorance, and the karma of action? It should not be said that way, because if consciousness is established in the ultimate truth by its own nature, it does not depend on the causes and conditions of ignorance and action. Therefore, mind is not self-existent, but changes according to the presence or absence of the reversed conditions of ignorance and action.