Tibetan
་ཞི་བར་མ་གྱུར་པའི་རང་གཞན་གང་ལ་དེ་སྲིད་དུ་སྣང་ཙམ་གྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཇི་སྲིད་དེ་ལྟར་སྣང་བ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་དང་བསྟུན་ནས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་སོགས་བསླུ་བ་མེད་པར་བརྗོད་ནས་བསླུ་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ལྟར་སྣང་དེའང་དཔྱད་ན་བལྟོས་བཞག་གི་བསླུ་བ་མེད་པར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི། རང་གི་ངོ་བོ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བསླུ་བ་མེད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་མི་འགྲུབ་པས་ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསླུ་མེད་དེའང་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བར་འཇིག་རྟེན་རྟོགས་སུ་བཅུག་ནས་ཐོས་བསམ་སྒོམ་བྱུང་གི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱས་ཏེ་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དབང་འབྱོར་ནས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་དགག་པ་དང་སེལ་བ་འདི་ལ་ཇི་སྲིད་སྣང་བ་དེ་དག་མ་བཟློག་པའི་འཇིག་རྟེན་པས་བརྩོན་པར་རིགས་ཀྱི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བྲལ་བའི་འཕགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་ལ་ནི་སེལ་བྱར་མེད་པ་འདི་ལ་དགོངས་ནས། ཁོ་བོའི་ཕ་རས་པ་ཆེན་པོའི་མགུར་ལས། ལས་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་ལྟ་རྣམས་ལ། །དངོས་འཛིན་གྱི་འགལ་འདུ་ཅིར་ཡང་གདའོ། །ལས་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་དམིགས་མེད་ལ། །དངོས་འཛིན་གྱི་འགལ་འདུས་ཅི་བྱར་ཡོད། །བདེན་གཉིས་ཀྱི་བཏགས་བཞག་ཅི་(༢༣༧ན) བྱར་ཡང༌། །དེ་ཀུན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཅལ་སྒྲོགས་ཏེ། །དོན་མེད་དུ་འཇིག་རྟེན་ཅི་ཡང་རྩོད། །རྩོད་གཞིའི་དམིགས་པ་ཞི་བ་ཡིས། །མདུད་པ་རང་གྲོལ་དུ་སོང་ཙ་ན། །གྲུབ་མཐའ་འཛིན་པའི་རྒོལ་བ་ཡིས། །གླགས་ལྟའི་སྒྲོ་སྐུར་ཅི་འདེབས་ཀྱང༌། །ནམ་མཁའ་ལ་མཚོན་ཆ་བཏབ་པ་བཞིན། །སྤུ་རིས་ཙམ་ཡང་མ་དོད་ཚེ། །བྱར་མེད་མིན་པའི་བྱེད་པ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་ཙམ་རིགས་པས་དགག་མི་དགོས་པ་དང༌། དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། སྣང་ཙམ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་ཡང་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རིགས་པས་མི་གནོད་པར་དཔྱད་བཟོད་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་པས་དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བསླད་ཆོས་བདེན་པ་བ་རིགས་པས་དགག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ། རིགས་པས་དགག་མི་ནུས་ན་ལམ་གྱིས་ཀྱང་དགག་མི་ནུས་པར་མཚུངས་ལ། རིགས་པ་དང་ལམ་གྱི་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ན་འགོག་བྱེད་གཞན་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འཇིག་རྟེན་དང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི
Chinese
那么，对于尚未寂灭的自他任何一方，在那之前，仅仅显现的假立如何述说呢？ 只要如此显现者们的显现相符，就述说业因果等不虚妄，如果考察如不虚妄之因果显现，也是观待而安立的不虚妄显现。但以自之体性和自性成立的不虚妄因果则不成立，因此业因果不虚妄，也是因为各自体性为空性之故，如此远离戏论而使世间了悟，并以闻思修所生的智慧到达彼岸，从而远离错乱，获得不退转之智慧自在，而现前菩提。 因此，对于遮破和遣除世俗的显现，只要那些显现未被遣除，世间人就理应精进。对于诸法如虚空般离于所缘的圣者瑜伽士们的等持而言，没有可遣除之物，应如是作意。 我的父亲热巴大师的道歌中说： 对于视业果为实有者， 实执的矛盾重重叠叠。 对于业果之实有无所缘， 实执的矛盾又有何用？ 二谛的安立又有何用？ 这一切都是世间的空谈， 无意义地世间争论不休。 以争论之基础的所缘寂灭， 结缚自然解脱之时， 宗派执持的论敌们， 无论如何安立伺机而动的诽谤， 犹如向虚空掷武器， 连毛发之端也未损之时， 没有无所作为之作为。 如是说。 除此之外，仅仅显现无需以理智遮破，如果不能遮破，则会变成这样：仅仅显现也会变成胜义谛，因为那是不被理智损害而可堪忍考察之义的缘故。并且，世间人不会了悟那真如，因为世俗的虚妄法实有者不能被理智遮破。遍及，如果不能被理智遮破，那么也同样不能被道遮破。如果不是理智和道的遮破对象，那么也没有其他的遮破者。 那么，所有世间和宗派论者们
English
Then, how should one speak of the mere appearances for oneself and others who have not yet become peaceful? As long as those who appear in this way conform to their appearances, one speaks of karma, cause and effect, etc., as not being deceptive. If one examines the appearance of cause and effect as not being deceptive, it appears as not being deceptive in dependence. However, the cause and effect that is not deceptive, established by its own entity and nature, is not established. Therefore, the non-deceptive nature of karma, cause and effect, is also because each entity is emptiness. In this way, one makes the world realize by being free from elaboration, and by the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, one goes to the other shore, thereby being free from delusion, gaining mastery over irreversible wisdom, and realizing perfect enlightenment. Therefore, regarding the refutation and removal of the appearances of conventional truth, as long as those appearances have not been reversed, worldly people should strive. Regarding the equipoise of noble yogis who are free from objects of focus like the sky, there is nothing to be removed. Consider this. In the song of my great father, Raspa, it is said: For those who see karma and its effects as real, There are all sorts of contradictions of grasping at reality. For the reality of karma and its effects, which is without focus, What use are the contradictions of grasping at reality? What use is the establishment of the two truths? All of that is worldly chatter, The world argues meaninglessly. When the object of focus, the basis of argument, is pacified, And the knot is naturally untied, The opponents who hold to philosophical tenets, No matter what accusations they make, looking for flaws, It is like throwing weapons at the sky, When not even a hair's breadth is affected, There is no action that is not inaction. So it is said. Apart from that, mere appearance does not need to be refuted by reasoning, and if it cannot be refuted, it will become like this: mere appearance will also become the ultimate truth, because it is not harmed by reasoning and is worthy of examination. Furthermore, worldly people will not realize that very suchness, because those who hold to the reality of deceptive worldly phenomena cannot be refuted by reasoning. It is pervasive, because if it cannot be refuted by reasoning, then it is equally impossible to refute it by the path. If it is not an object to be refuted by reasoning and the path, then there is no other refuter. Then, all the world and proponents of philosophical tenets
Tibetan
་ཐ་སྙད་ནོར་བར་མཚུངས་པ་བཞིན་དུ་མ་དཔྱད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་གཞན་ངོར་ཁས་ལེན་ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཐ་སྙད་ལྟར་མི་བརྗོད་པ་ཅི་ཞེ་ན། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཐ་སྙད་ཕལ་ཆེ་བ་ནི་རྟོག་གེས་བཏགས་པས་མ་དཔྱད་པའི་འཇིག་རྟེན་དུའང་མེད་པ་མང་པོ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པས་འདིར་དེའི་ཐ་སྙད་དང་བསྟུན་ནས་བརྗོད་པ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་ལ། འོན་ཏེ་གྲུབ་མཐའི་ཐ་སྙད་ལྟར་གཞན་ངོར་བརྗོད་ནས་གཞན་ལུགས་ཀྱི་རྟོག་བཏགས་འགོག་པར་(༢༣༧བ) མི་བྱེད་པའང་གཏན་མ་ཡིན་ཏེ། དབུ་མ་པས་རྣམ་རིག་པའི་རིགས་པ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ངེས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འགོག་པའི་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ནས་བྱེ་སྨྲ་འདོད་པ་ལྟར་གྱི་ཕྱི་དོན་འགོག་པར་ཡང་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་གཞན་གྱི་གྲགས་པས་གཞན་འགོག་པས་རང་ལ་ཐལ་འགྱུར་བཟློག་པའི་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་སྒོ་ནས་གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་བྱེད་པའི་རིགས་ཚུལ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ལེགས་པར་ཕྱེ་བའི་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཏམ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཉི་མ་དང་ཟླ་བ་ལྟར་གྲགས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་རིགས་པ་དེ་རྗེས་བརྗོད་དུ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་བརྗོད་པར་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དེ་དག་གི་རྟོག་བཏགས་དེ་དབུ་མ་པས་གདུལ་བྱ་གཞན་རྗེས་འཛིན་གྱི་ཆེད་དུ་མ་དཔྱད་པར་བརྗོད་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་འདྲ་མི་འགོག་སྟེ། དགོས་པའི་དབང་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དྲང་དོན་འགའ་ཞིག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་པ་དག་གིས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་དང༌། མཚན་ཉིད་གསུམ་དང༌། རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་དགོངས་གཞི་གཞན་ལ་བསམས་ནས་དགོས་དབང་གིས་དབུ་མའི་གཞུང་དུ་མར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་གཞག་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་དང་མཐུན་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུ་ཆེན་པོ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་གུང་པས་དགོངས་གཅིག་ཏུ། བོད་འདིར་གྲུབ་མཐའ་མཐོ་བསྙེགས་བྱེད་པ་མང་པོ་ཡོད་ཀྱང་ཁོ་བོ་ནི་(༢༣༨ན) སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལྟར་རྣམ་རིག་མ་ཡིན་པའི་བསྟན་མེད་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་འདོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ།། གཉིས་པ་ལ། ས་བཅུ་པའི་མདོའི་དོན་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང༌། མདོ་གཞན་གྱི་དོན་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཙམ་སྒྲ་བྱེད་པོ་གཞན་དགག་པའི་དོན་ཅན་དུ་བཤ
Chinese
如果像错误的概念一样不加以分析，为什么不按照世俗的说法，以宗派论者的术语来表达，而要承认其他人的观点呢？因为大多数宗派论者的术语都是由臆想所设定的，他们承认许多未经分析的世俗中不存在的事物，所以在这里主要不按照他们的术语来表达。然而，如果按照宗派的术语向他人表达，从而阻止他人宗派的臆想，也并非完全不行。因为中观派通过陈述唯识宗的推理，来阻止共同认定的极微，从而也阻止了分别说部所认同的外境。因此，通过他人的名声来阻止他人，丝毫没有对自己造成反驳的危害，这种摧毁他人宗义的推理方式，被佛护论师和月称论师很好地阐明的，被称为中观派的伟大论述，像太阳和月亮一样著名。即使如此，仅仅因为陈述了那个推理，也并不意味着已经表达了中观派自己成立的推理。如果中观派为了引导其他可调伏者，可以不加分析地陈述那些宗派论者的臆想吗？并非禁止这样做。因为由于需要，世尊自己也曾将一些不了义经如实地宣说。中观派也考虑到其他意图，由于需要而在中观论典中多次陈述了五种知识、三种自性、八种识等等。例如，龙树论师在《菩提心释》中阐述了阿赖耶识的分类。与此相符，龙树菩萨的伟大化身，三界怙主直贡巴在《一意》中说：虽然在西藏这里有许多抬高宗派的人，但我认为别解脱戒的自性，是按照分别说部的观点，不是唯识宗的无表无碍之色。第二，分为避免与《十地经》的意义相违背，以及避免与其他经典意义相违背两种。第一，解释“仅仅”这个词具有排除其他作者的意义。
English
If, like erroneous concepts, it is not analyzed, why not express it in the terms of sectarian debaters, acknowledging the views of others according to worldly parlance? Because most of the terms of sectarian debaters are set by conjecture, they acknowledge many things that do not exist in the unanalyzed world, so here we do not mainly express it according to their terms. However, it is not entirely impossible to express it to others according to the terms of sects, thereby preventing the conjectures of other sects. Because the Madhyamikas, by stating the reasoning of Vijnanavada, prevent the jointly determined atoms, thereby also preventing the external objects recognized by the Vaibhashikas. Therefore, by preventing others through the reputation of others, there is no harm of refutation to oneself, and this method of reasoning that destroys the tenets of others, well explained by Acharya Buddhapalita and Chandrakirti, is called the great discourse of the Madhyamikas, famous like the sun and the moon. Even so, merely because that reasoning is stated, it does not mean that the reasoning established by the Madhyamikas themselves has been expressed. If the Madhyamikas, in order to guide other trainees, can state the conjectures of those sectarian debaters without analysis, is that permissible? It is not forbidden to do so. Because due to necessity, the Bhagavan himself has also taught some provisional meanings as they are. The Madhyamikas also, considering other intentions, have repeatedly stated in the Madhyamika treatises the five knowledges, the three natures, the eight consciousnesses, and so on, due to necessity. For example, Acharya Nagarjuna, in the Bodhicitta-vyakhyana, explained the classification of the Alaya-vijnana. In accordance with this, the great incarnation of Lord Nagarjuna, the protector of the three realms, Drigungpa, in the "One Intention," said: Although there are many who elevate sects here in Tibet, I believe that the nature of the Pratimoksha vows, according to the view of the Vaibhashikas, is non-cognitive, unobstructed form. Second, it is divided into two: avoiding contradiction with the meaning of the Dasabhumika Sutra, and avoiding contradiction with the meaning of other sutras. First, explaining that the word "merely" has the meaning of excluding other authors.