Tibetan
ཙམ་སྨྲ་བ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་འཇོག་མི་ཐུབ་པས་ཀྱེ་མ་ཀྱེ་ཧུད། རྣམ་རིག་པ་གཞན་གྱི་ལྟར་ན་གཞན་དབང་གི་རྫས་ཡོད་པ་མིན་པ་ལ། ཡོད་དོ་ཞེས་དེར་ཆགས་པ་ཡིས་དེས་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མི་བྱེད་བཞིན་བྱེད་དོ་ཞེས་ཞེན་ནས་སྨྲ་ན། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་འདུག་ཅིག་སོང་ཞིག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ཀྱང་བརླག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དབང་དེས་(༢༣༢བ) བསྐྱེད་པའི་གྲགས་པའི་རྣམ་གཞག་གི་འགྲོ་འདུག་སོགས་འཇིག་རྟེན་ན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། བརླག་པས་ཅི་སྟོ་སྙམ་ན། འཕྲལ་གྱི་གྲགས་པའི་ལེགས་ཉེས་ལོག་པར་སྤྱད་ན་རྒུད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། མངོན་མཐོ་ཙམ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ལམ་ལས་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་ལ་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་བདེན་ལས་ཉམས། །དེ་ལས་ཉམས་པས་ཐར་པ་འགྲུབ་ཡོད་མིན། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ལམ་ལས་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་རང་དགར་རྣམ་རྟོག་གིས་སྦྱར་བའི་ཐར་པའི་ཆེད་དུ་རྣམ་རིག་དང་རྡུལ་ཕྲན་དང་གང་ཟག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་སེམས་ཙམ་པ་ནས་རྒྱང་འཕེན་གྱི་བར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་དོ་སྟེ། རྣམ་རིག་སོགས་དེ་དག་རིགས་པས་དཔྱད་ན་རྟོག་བཏགས་ཀྱི་གཞན་དབང་དང་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་དོན་དམ་དུ་ལྟ་ཞོག ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་དུའང་འཇིག་རྟེན་ན་སྤྱི་མཐུན་དུ་མ་གྲགས་པ་རྣམས་རང་ལུགས་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཇོག་པས་འཇིག་རྟེན་དང་མི་མཐུན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལས་ཉམས་ཤིང༌། འཕགས་པའི་གཟིགས་པ་རྣམས་དང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་ལ། བདེན་གཉིས་དེ་ལས་ཉམས་པས་ཐར་པ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་དུ་བདེན་གཉིས་བལྟོས་འཇོག་གི་འཁོར་འདས་འཆིང་གྲོལ་འཐད་ལྡན་ལས་གཞན་དུ་སྤྱད་ན་འཇིག་རྟེན་ན་འཁོར་འདས་འཆིང་གྲོལ་སོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། གྲངས་ཅན་གྱིས་བདེན་གཉིས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ལམ་ལ་ངལ་བས་ཐར་པ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་དོན་ཅན་དུ་སོང་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །དེ་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་གང་གིས་མི་ཤེས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པས་ལམ་ངན་ཞུགས། །བདེན་གཉིས་ལས་ཉམས་ན་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་(༢༣༣ན) ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི
Chinese
仅仅是说说而已，就无法安立名言的范畴，唉呀唉呀。按照其他唯识宗的观点，他缘自性不是实有，却执着地说有，因此，对于轮回涅槃的一切法，明明不是因却执着地认为是因，如果这样说，那么世间上所说的“坐一下，走一下”等等的一切名言范畴也都会被破坏，因为他缘自性（232b）所产生的名言范畴的行住等等在世间是不可能存在的。如果认为破坏了又有什么大不了的呢？那么，如果错误地使用眼前的名声的好坏，就会变成衰败，因为连增上生也无法获得。第二，是龙树论师的道路：外道所变的，没有寂灭的方法。那些世俗，从真理中退失。从那退失，解脱不能成就。因此，龙树论师安立二谛的道路，对于外道所变的，随意用分别念捏造的，为了解脱，而说唯识、微尘、补特伽罗和自在等，从唯识宗到顺世外道之间的人来说，是没有寂灭的方法的。因为，如果用理智分析唯识等，就会发现它们是分别假立的他缘自性，而我和自在等，不要说在胜义中，即使在世俗名言中，世间上没有共同承认的那些，也按照自己的宗派安立为存在，因为与世间不符，所以从世俗谛中退失，并且因为所说与圣者的见解不符，所以会从真实性胜义谛中退失。如果从二谛中退失，就不会有成就解脱的可能性，因为如果在世间上，不按照二谛相互依存的轮回涅槃束缚解脱的合理性来运用，那么世间上的轮回涅槃束缚解脱等就会颠倒。就像数论派在安立二谛的道路上徒劳无功，最终解脱变得毫无意义一样。第三，名言谛成为方便，胜义谛成为方便所生。如果不能区分这二者，那就是由于颠倒分别念而进入了邪道。不能从二谛中获得解脱的原因是：名言谛是蕴、界、处（233a）的缘起。
English
It is impossible to establish the category of terms by just talking, alas, alas. According to the view of other Vijnanavada schools, other-dependent nature is not real, but they cling to the idea that it exists. Therefore, for all the dharmas of samsara and nirvana, they cling to the idea that it is the cause even though it is not the cause. If they say this, then all the categories of terms that are known in the world, such as "sit down, go away," etc., will be destroyed, because the activities of going and staying, etc., of the categories of terms produced by other-dependent nature (232b) are impossible in the world. If you think, "What does it matter if it is destroyed?" then if you misuse the immediate reputation of good and bad, it will turn into ruin, because you will not even be able to obtain higher realms. Second, the path of Master Nagarjuna: There is no method of pacification for those who have become external. Those conventional truths are lost from the truth. By losing that, liberation cannot be achieved. Therefore, the path of establishing the two truths by Master Nagarjuna, for those who have become external, who arbitrarily fabricate with conceptual thought for the sake of liberation, and who speak of Vijnana, atoms, persons, and Ishvara, etc., from the Vijnanavada to the Carvaka, there is no method of pacification. Because, if you analyze Vijnana, etc., with reason, you will find that they are other-dependent natures that are conceptually fabricated, and as for self and Ishvara, etc., not to mention in the ultimate sense, even in conventional terms, those that are not commonly known in the world are established as existing according to their own tenets. Because they do not conform to the world, they are lost from the conventional truth, and because they speak in a way that does not conform to the views of the noble ones, they will be lost from the ultimate truth of reality. If you are lost from the two truths, there is no possibility of achieving liberation, because if you do not use the interdependence of samsara, nirvana, bondage, and liberation of the two truths in the world, then samsara, nirvana, bondage, liberation, etc., in the world will be reversed. Just as the Samkhya school's efforts to establish the path of the two truths were in vain, and liberation became meaningless. Third, conventional truth becomes the means, and ultimate truth becomes the result of the means. If you do not know the distinction between these two, then you have entered the wrong path due to distorted conceptual thought. The reason why you cannot obtain liberation if you are lost from the two truths is that conventional truth is the dependent arising of the aggregates, elements, and sense bases (233a).
Tibetan
་ཆོས་རྫོགས་སངས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང་སྟེ། ཏིང་རྒྱལ་ལས། ཡི་གེ་མེད་པའི་ཆོས་ལས་ནི། །ཉན་པ་གང་དང་སྟོན་པ་གང༌། །འགྱུར་བ་མེད་ལ་སྒྲོ་བཏགས་པས། །འོན་ཀྱང་ཉན་ཅིང་སྟོན་པ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །དོན་དམ་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི་ཐབས་ལས་བྱུང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་དོན་དམ་སྟོན་ལ། དེ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་དོན་དམ་སྟེ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་ལས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་བསྟན་མི་ནུས། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཐོབ་བྱ་དང་རྟོགས་བྱ་དང་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བལྟ་བྱའི་ཡུལ་དང་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་རྣམས་རྣམ་གྲངས་སོ། །དེས་ན་སེམས་ཙམ་པ་སོགས་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་དབུ་མའི་ལུགས་འདི་ལྟར་གང་གིས་མི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པས་སྦྱར་བའི་ལམ་ངན་པར་ཞུགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཞེད་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །བསྟན་བཅོས་ལས། གང་དག་བདེན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཞེས་སོ། །བདེན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་འཇོག་ལུགས་འཕགས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ངེས་པར་བསྟན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཤློ་ཀ་བཅུ་གཉིས་དང་རྐང་པ་གཅིག་འགྲེལ་པར་དྲངས་ནས་རྒྱས་པར་བཤད་ལ། ལུང་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བ་དང་རང་(༢༣༣བ) རྒྱུད་པའི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་བཀག་ནས། ཐལ་འགྱུར་བས་གཞན་གྲགས་ཙམ་གྱི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་ཞིང་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ན་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་སྒོ་མ་བསྟུན་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བ་རིགས་དྲུག་དང་མཐོ་དམན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཞག་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་དང༌། ལུང་དང་འགལ་བ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཀུན་རྫོབ་དགོས་པའི་དབང་གིས་ཁས་བླངས་ཚུལ། འཇིག་རྟེན་ལ་མི་སྣང་ན་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཚུལ། འཇིག་རྟེན་ལ་ཀུན་རྫོབ་དགག་མི་ནུས་པའི་ཚུལ་དང་གསུམ། དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད
Chinese
圆满正等觉所教导的法，是成为证悟胜义谛之方便，如《定王经》中说：从无文字之法中，听者为何？说者为何？于无变异上作增益，然而听且说。如是说。 胜义谛之开示是成为从方便生出者，即依于世俗谛而开示胜义，从彼领会而获得胜义，即不住涅槃之故。经论中说：不依于世俗，不能开示胜义谛，不证胜义谛，则不得涅槃。如是说。 此处方便所生与果和所获得与所证悟和等持智慧所观之境与不住涅槃等是异名。因此，唯识宗等对于二谛之差别不了解如中观之宗派者，则是进入以自之分别邪念所造之恶道，而与世尊之意愿相违背。经论中说：若有不善巧，此二谛差别，彼等佛所说，甚深之真如，亦不能善巧。如是说。 二谛之安立方式，于圣者《彼性决定显示定》之十二颂及一偈之足，引用于解释中而广说之。彼经之义是：遮破了有实事宗与自续派之二谛安立方式后，宣说了随应成派的他许之二谛的体性，如其所是。一切法于二谛中皆自性空且离戏论，然于名言中作名言时，不随顺宗派论者与门户，如世间所称，如是安立六道众生与高低等等为世俗之故。第二，分二：遮遣与世俗相违及遮遣与经教相违。第一，分三：以世俗所需之故而承诺之方式，于世间不显现则不承诺之方式，于世间不能遮破世俗之方式。第一是：如汝所许他宗有自性，我亦未曾许世俗，为果故此等无。
English
The Dharma taught by the perfectly enlightened Buddha is the means to realize the ultimate truth. As it is said in the Samadhiraja Sutra: From the Dharma without letters, what is the listener? What is the speaker? By imputing on the unchanging, yet one listens and speaks. Thus it appears. The teaching of the ultimate truth arises from means, that is, it relies on the conventional truth to teach the ultimate, and from understanding that, one attains the ultimate, that is, non-abiding Nirvana. As it is said in the scriptures: Without relying on conventions, one cannot teach the ultimate meaning. Without realizing the ultimate meaning, one will not attain Nirvana. Thus it is said. Here, arising from means, and result, and what is to be attained, and what is to be realized, and the object to be viewed by meditative wisdom, and non-abiding Nirvana are all synonyms. Therefore, those who, like the Mind-Only school, do not understand the distinction between the two truths in this way, according to the Madhyamaka school, have entered the wrong path created by their own distorted thoughts, and are contrary to the intention of the Bhagavan. As it is said in the scriptures: Those who do not know the distinction between these two truths do not know the profound Suchness taught by the Buddha. Thus it is said. The way of establishing the two truths is explained in detail by quoting twelve shlokas and one line of the Arya Definitive Exposition of Suchness Samadhi in the commentary. The meaning of that scripture is this: After refuting the way of establishing the two truths of the substantialists and the Svatantrika school, it explains the nature of the two truths as merely what is accepted by others, according to the Prasangika school. All dharmas are empty of inherent existence and free from elaboration in both truths, but when making statements in conventional terms, without conforming to sectarian proponents and schools, one establishes the six realms of beings and high and low, etc., conventionally, as they are known in the world. Secondly, there are two: avoiding contradiction with the conventional and avoiding contradiction with the scriptures. First, there are three: the way of accepting due to the necessity of the conventional, the way of not accepting if it does not appear to the world, and the way of not being able to refute the conventional in the world. The first is: Just as you accept the other-powered as real, I have not accepted the conventional either. These are nonexistent for the sake of the result.