Tibetan
་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་རང་རིག་གི་རྒྱུ་སྔོན་སོང་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་ན་དེ་འདྲའི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་དེའི་རྒྱུ་རང་རིག་མེད་པར་ཁྱེད་ཅག་ལ་དེའི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་མི་འབྱུང་ལ། དེས་ན་ཁྱེད་འདོད་པ་ལྟར་རང་རིག་དྲན་པ་དེའི་རྒྱུ་ཙམ་དུ་མ་གྲུབ་པར་མ་ཟད། བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཚིག་བརྗོད་པའི་མ་གྲུབ་པ་འདི་ནི་རང་རིག་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། སྒྲ་མི་རྟག་པ་ལ་མིག་གི་གཟུང་བྱ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དྲན་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རང་ལ་མཚུངས་པ་སྤང་བ་གཉིས། དང་པོ་ནི། རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟའང་དྲན་པས་དྲན་པ་རིགས་མིན་ཏེ། །གཞན་ཕྱིར་མ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་བཞིན། །གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་འཇོམས། །ཡང་དཔྱོད་ཚུལ་འདི་བཏང་ནས་རང་རིག་ཡོད་པ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཏེ་དགག་པ་ནི། ཤེས་པས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀ་མྱོང་བའི་རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་ཏུ་ཆུག་ལ་རག་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་ཡང་དུས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤེས་པས་སྔར་གྱི་ཡུལ་ཤེས་དེ་དག་དྲན་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་གྱི་མྱོང་བ་དང་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་རྫས་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་(༢༢༨བ) ན། བྱམས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དྲན་པས་རང་གིས་མ་ཤེས་པའི་ཉེར་སྦས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་རང་རིག་པ་དང་ཡུལ་མྱོང་བ་མི་དྲན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡིན་ཡང་དྲན་ཏེ་སྔར་མྱོང་དང་ཕྱིས་དྲན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་འཇོམས་ཏེ། གང་གཞན་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཤེས་པ་དང་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་གནས་པ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན། རྒྱུད་གཞན་གྱི་ཤེས་པ་བཞིན། ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པ་དང་ཉམས་མྱོང་གི་ཤེས་པ་ནི་སྔར་གྱི་རང་རིག་གི་ཤེས་པ་ལས་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་དགག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་གྱུར་དེ་ལས། །དྲན་པ་འདི་གཞན་ང་ལ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ང་ཡིས་མཐོང་སྙམ་དྲན་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཚུལ་ལུགས་ཡིན། །འོ་ན་ཁྱོད་ལ་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། གཞན་ཡིན་པ
Chinese
是这样的。因此，如果你们将自证的因，即先前已发生的果，也就是忆念，作为成立的标志，那么如果没有自证的因，你们就不会产生忆念的果。因此，不仅如你们所愿，自证忆念没有成立为因，而且为了成立在二谛中都不成立的自证，忆念的言辞的未成立，并不是自证的成立，就像声音的无常与眼睛的所见一样，因果关系无法成立。第二，因为是他者，所以不是忆念的对境，以及舍弃与自身相同者，这二者。第一：自证是成立的，但即使如此，忆念也不可能是忆念，因为是他者，就像在未知的相续中产生一样。这个理证也能摧毁差别。又放弃这种推断方式，假设自证存在而进行反驳：通过了知而体验对境和了知的自证，即使假设是成立的，但即使如此，后来的忆念之识也不可能忆念之前的对境和了知，因为之前的体验和后来的忆念是不同的实体。例如（228b）：就像慈氏的相续中的忆念，不会忆念自己不了解的近蕴的相续中所产生的自证和对境体验一样。如果说虽然是他者，但因为先前体验和后来忆念属于同一个相续，并且存在于因果的事物中，所以能够忆念，那么，因为是他者，这个理证也能摧毁属于同一个相续，以及存在于因果的事物等差别，因为凡是他者，就不可能是体验之识，也不属于同一个相续，也不存在于因果的事物中。例如，就像其他相续的识一样，后来的忆念和体验之识，与之前的自证之识是他者。等等，要广泛地进行反驳。第二：因为谁体验了对境，从那之后，这个忆念不是我所拥有的，因此我会忆念“我看到了”，这也是世间的名言习惯。那么，你不可能先前体验后来忆念，因为是他者。
English
It is like that. Therefore, if you establish the cause of self-awareness, which is the fruit of what has previously occurred, that is, mindfulness, as a sign of establishment, then without the cause of self-awareness, you will not produce the fruit of mindfulness. Therefore, not only is self-awareness mindfulness not established as a cause as you wish, but in order to establish self-awareness that is not established in the two truths, the non-establishment of the words of mindfulness is not the establishment of self-awareness, just as the impermanence of sound and what is seen by the eyes, the causal relationship cannot be established. Second, because it is other, it is not the object of mindfulness, and abandoning what is the same as oneself, these two. First: Self-awareness is established, but even so, mindfulness cannot be mindfulness, because it is other, just as it arises in an unknown continuum. This reasoning can also destroy differences. Also, abandoning this method of inference, assuming that self-awareness exists and refuting it: Self-awareness that experiences both the object and the knowledge through knowing, even if it is assumed to be established, but even so, the later consciousness of mindfulness cannot remember the previous object and knowledge, because the previous experience and the later mindfulness are different entities. For example (228b): Just as the mindfulness in the continuum of Maitreya does not remember the self-awareness and object experience produced in the continuum of the near aggregates that one does not understand. If it is said that although it is other, it can be remembered because the previous experience and the later mindfulness belong to the same continuum and exist in causal things, then, because it is other, this reasoning can also destroy the differences such as belonging to the same continuum and existing in causal things, because whatever is other, it cannot be the consciousness of experience, nor does it belong to the same continuum, nor does it exist in causal things. For example, just like the consciousness of other continuums, the later mindfulness and the consciousness of experience are other than the previous consciousness of self-awareness. And so on, to be widely refuted. Second: Because whoever experienced the object, from then on, this mindfulness is not what I possess, therefore I will remember "I saw", this is also the worldly expression habit. Then, it is impossible for you to have previous experience and later mindfulness, because it is other.
Tibetan
འི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པས་ནི་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་ནི་དཔྱད་ནས་སྔར་རང་རིག་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་ཕྱིས་དྲན་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱིས་མི་བསྒྲུབ་པར་མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་བརྗོད་པ་གང་གི་ཕྱིར་སྔར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ཤེས་པ་དེ་ལས་ཕྱིས་ཀྱི་དྲན་པའི་ཤེས་པ་འདི་རྫས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་ང་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫས་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྫས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་ན་སྔར་མྱོང་ཕྱིས་དྲན་སོགས་མ་དཔྱད་པ་ནའང་བལྟོས་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་འཇོག་མི་བཏུབ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་དཔྱད་པར་འཇིག་རྟེན་རྗེས་བརྗོད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་དེ་ངོར་གོང་དུ། གང་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ས་བོན་ཙམ་བཏབ་ནས། །བདག་གིས་བུ་(༢༢༩ན) འདི་བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲ་བྱེད་ཅིང༌། །ཤིང་ཡང་བཙུགས་སོ་སྙམ་དུ་རྟོག་དེས་ན། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ལ། གོ་ཤཱཀ་སོགས་བོད་ཀྱི་འཇུག་འགྲེལ་བྱེད་པ་མང་པོས། སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་བཞེད་པར་གཞུང་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལུགས་ལ་རང་རིག་ཡོད་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་བོ། ། ཞེས་དང༌། དེ་བཞིན་ཀུན་གཞི་རང་རིག་ཕྱི་དོན་གང་ཟག་རྣམས་ལུགས་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་འགོག་པ་མིན་ཀྱི། དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པའི་ཀུན་གཞི་སོགས་འགོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལོ།།དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་དེས་ནི་རང་གི་རྐང་ནག་པོར་དྲངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་འདིས་རང་རིག་ཅེས་མདོ་སེམས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་གྲགས་པའི་མཚོན་བྱའི་མིང་དེ་འཇིག་རྟེན་སྤྱི་ལ་ཐ་སྙད་དུ་མ་གྲགས་པས། དེ་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུའང་བྱས་པ་མིན་གྱི། རང་རིག་ཅེས་པའི་མཚོན་བྱ་མིང་དེ་གང་ལ་གདགས་པའི་གཞི་ཤེས་མྱོང་ཙམ་དེ་དང༌། དེ་ཕྱིས་དྲན་ཙམ་འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་ཡོད་པས། དབུ་མ་པས་མ་དཔྱད་པར་དྲན་མྱོང་གི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ན། དེ་ལྟར་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ཀྱི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་གྲུབ་བོ། །ཞེས་མི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ན་དཔྱད་པར་སོང་ལ་དཔྱད་ནས་བསྒྲུབས་ཏེ་གྲུབ་པའི་ཆོས་འདི་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་བཞེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལུགས་འདི་ལ་རང་ལུགས་གང་ཡང་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཆེད་དུ་ཀུན་གཞི་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང༌། རང་རིག་རྣམས་མ་གྲུབ་པས་དེ་དག་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཆེད་དུ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་(༢༢༩བ) འཇིག་རྟེན་ནའང་དོན་
Chinese
为什么呢？因为我中观派通过分析先前体验之后回忆，并不以先前存在自明的理由而产生之后回忆等来论证，而是不经分析仅仅在世间流传，这是为什么呢？先前以什么来体验境的知识，由此之后的忆念知识并非成立为与此不同的实体，我没有这样的观点。因为如果不是自身体性的实体和他者体性的实体等因果事物，那么即使不分析先前体验之后回忆等，也不能安立依赖性的因果关系。不经分析，世间随语的因果关系，在那时之前，因为世间仅仅播种种子之后，会说“我生了这个儿子”，也认为已经种了树，因此，世间上也没有从他者产生的。就像这样出现。果夏等许多藏地的入行论注释者认为，论师月称的观点是，此论在名言上成立自宗有自明。就像这样。同样，阿赖耶识、自明、外境、补特伽罗等，此宗并非在名言上遮止，而是遮止成立为可以分析的阿赖耶识等。像那样说，那就像是自己搬起石头砸自己的脚。因为此论中，自明这个在显宗论典中著名的象征性名称，在世间上并不普遍流传，所以世间人也没有这样称呼。自明这个名称所指代的，可以安立的基础，仅仅是了知体验，以及之后忆念，世间人会这样称呼。中观派如果不分析就进入忆念体验的世间名言，那么，像那样随语之后，就在自宗的名言中那样成立了。因为不那样成立。如果在名言中那样成立，那就进入了分析，分析之后成立的法，此派在二谛中都不承认。并且，此宗不成立任何自宗。为了进行世间的名言，阿赖耶识和外境的极微，以及自明等没有成立，所以为了进行世间的名言而那样成立，（229b）在世间上也是没有意义的。
English
Why is that? Because I, the Madhyamika, analyze the prior experience and subsequent recollection, and do not prove that the subsequent recollection arises from the reason that there was prior self-awareness, etc., but merely state what is renowned in the world without analysis. Why is it that the knowledge that previously experienced the object, from that subsequent knowledge of recollection, is not established as a different entity for me? Because if it is not established as a causal entity of one's own nature and the nature of others, etc., then even without analyzing prior experience and subsequent recollection, it is not impossible to establish the dependent cause and effect. Without analysis, the cause and effect of worldly re-utterance is prior to that. Because the world merely plants a seed and then says, "I have produced this son," and also thinks that a tree has been planted, therefore, there is no arising from others even in the world. This is how it appears. Many Tibetan commentators on the Bodhisattvacharyavatara, such as Gosha, believe that according to Acharya Chandrakirti, this text establishes that in conventional truth, the self-awareness exists in one's own system. Like that. Similarly, this system does not negate the alaya-vijnana, self-awareness, external objects, and individuals in conventional truth, but it negates the alaya-vijnana, etc., that are established as being able to be analyzed. Saying that is like lifting one's own black foot. Because in this text, the symbolic name "self-awareness," which is famous in the sutra-mind treatises, is not commonly known in the general world, so worldly people do not use that term either. The basis to which the name "self-awareness" is applied is merely the experience of knowing, and the subsequent recollection, which worldly people do use in conventional terms. When the Madhyamika enters into the worldly terminology of recollection and experience without analysis, then, after such re-utterance, it is established as such in the terminology of one's own system. Because it is not established that way. If it is established that way in conventional truth, then it goes into analysis, and this school does not accept the dharma that is established after analysis in either of the two truths. Furthermore, this school does not establish any system of its own. Because the alaya-vijnana and the subtle particles of external objects, and self-awareness, etc., are not established for the purpose of worldly terminology, so establishing them in that way for the purpose of worldly terminology (229b) is also meaningless in the world.