Tibetan
་སྟོང་དོན་བསྡུའི་འགྲེལ་པར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་དྲངས་པ་ལས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་བས་གྲུབ་བོ། །དེར་མ་ཟད་རྣམ་བདེན་པས་འདོད་པའི་གཞན་དབང་དང༌། རྣམ་རྫུན་པས་འདོད་པའི་གཞན་དབང་ལའང་རང་རང་གིས་བཞག་པའི་གྲུབ་པའི་དབང་ལས་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། རྣམ་བདེན་པས་གཟུང་རྣམ་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་རྣམ་རིག་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། རྣམ་རྫུན་པས་གཟུང་རྣམ་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་མི་སྲིད་པས་དེ་ལྟར་རྣམ་རིག་གིས་བཏགས་ཆ་ཀུན་རྫོབ་ལས་གཞན་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེ་ནི་སྔོན་ནས་གྲགས་ཟིན་པས་མི་འགོག་གོ། །གཉིས་(༢༢༧ན) པ་ལ། མདོར་བསྟན། དྲན་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག སུན་འབྱིན་གྱི་ལམ་གཞན་བསྟན་པ་གསུམ། དང་པོ་ནི། དེ་ཉིད་ཀྱིས་དི་མྱོང་བར་གྲུབ་མ་ཡིན། །གཞན་གྱིས་གཞན་འཛིན་པ་མེད་ཀྱང་རང་རིག་པ་ནི་ཡོད་དེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་འཛིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། མར་མེ་རང་གིས་རང་གསལ་བ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། གཞན་དབང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དེ་མྱོང་བར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གིས་རང་ལ་བྱ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར། ལེགས་པར་བསླབས་པ་གཡེར་ཞིང་ཡང་ཟོར་ཅན་གྱིས་ཀྱང་རང་གི་ཕྲག་པ་ལ་ཞོན་པར་མི་ནུས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། མ་གྲུབ་པས་མ་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་མི་ནུས་པ་དང༌། རང་རིག་གྲུབ་ཀྱང་དྲན་པས་མི་འགྲུབ་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ཕྱི་དུས་དྲན་པ་ལས་འགྲུབ་ན། །མ་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡི། །མ་གྲུབ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན། །འདིར་རྣམ་རིག་པ་ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་པའི་ཕྱོགས་ལྟར་རང་རིག་བསྒྲུབས་ནས་གཞན་དབང་རང་མྱོང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་རྣམས་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་ཡུལ་གཉིས་ཀ་རིག་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ནི་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་རང་གསལ་གྱི་བདག་ཉིད་དང་བུམ་སོགས་གསལ་བྱེད་དང༌། སྒྲས་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་དོན་གཉིས་ཀ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་རིག་མི་འདོད་པ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཅན། ངེས་པར་རང་རིག་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཁས་མི་ལེན་ན་ངས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཡུལ་དང༌། ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་ན་གྲུབ་པར་ཐལ། དྲན་པ་ནི་མྱོང་བའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་དྲན་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡང་རང་རིག་མེད་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་མྱོང་བར་ཡང་འགྱུར་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་དེ་མྱོང་ན་ཐུག་མེད་དུ་ཐལ་(༢༢༧བ) བར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དུས་མཉམ་གྱི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་གཅིག་ཅར་ཡང་མི་གཅད་དེ། ཤེས་པ་མཐའ་དག་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་ཤེས་དུ་མ་གཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་ཨུཏྤ་ལའི་འདབ་མ་བརྒྱ་འབིགས་པ་ལྟར་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་འཇུག་པ་མྱུར་བས་གཅིག་ཏུ་འཁྲུལ་བ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་རང་རིག་ཁས་མ་བླངས་ན་ཐུག་མེད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤོང་བར་མི་ནུས་ལ། དེ་ཡང་ངས་སྔར་གཟུགས་མཐོང་བ་དང་དེ་ལྟར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་གྲུབ་སྟེ། སྔར་གཟུགས་མཐོང་བའི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་རང་གིས་རང་རིག་པར་མ་རྟོག་ན། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྔར་ངས་གཟུགས་མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཕྱིས་དུས་ཀྱི་གཉིས་ཀའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དྲན་པ་ལས་དེའི་རྒྱུ་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རང་མྱོང་བའི་དོན་ཅན་གྱི་རང་རིག་གྲུབ་ལ། དེ་གྲུབ་པ་ན་གཞན་དབང་ཡོད་པར་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་སོ་ཞེ་ན། གཞན་དབང་རྫས་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པ་དྲན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བཀོད་པ་དེ་ལྟར་ན། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་རང་རིག་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་དྲན་པ་འདི་ནི་རང་རིག་དེའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རིག་ལྟར་དྲན་པ་ཡང་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདག་གཞན་སོགས་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རང་རིག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་དྲན་པ་མི་འགྲུབ་ཀྱང་མ་དཔྱད་པ་ཐ་སྙད་པའི་ངོར་དྲན་པས་རང་རིག་འགྲུབ་བོ་སྙམ་ན། ཐ་སྙད་དུའང་དེ་ལྟར་མི་འགྲུབ་(༢༢༨ན) སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་དང་དྲན་པ་ལ་མེ་དུ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་ན་དེ་ལྟར་གྲུབ་ཆུག་ཀྱང༌། དེ་ལྟར་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རིག་དེ་ནི་དྲན་པའི་རྒྱུར་མ་ཟད་རང་རིག་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་དེ་རྒྱུར་བྱས་པ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་དྲན་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་རང་རིག་མེད་ཀྱང་དྲན་པ་ཙམ་འབྱུང་སྟེ། དྲན་པ་སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་ལས་དེར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། ཆུ་དང་མེ་ཙམ་མཐོང་བས་ཆུ་ཤེལ་མེ་ཤེལ་ཡོད་མི་དགོས་ཀྱང་ཆར་དང་གཙུབ་ཤིང་གཙུབ་སྟན་སོགས་ལས་ཆུ་དང་མེ་འབྱུང་བ
Chinese
在《空义总集释》中引用的瑜伽行派的论典中说：“了知空性名为识，此外别无余物在，何以空性已空故，许为无别之自性。”由此成立。不仅如此，依唯识宗所许的他宗，以及依唯假宗所许的他宗，也各自安立了由成立的权力而来的二谛差别，似乎是这样的：依唯识宗，所取相成为识之自性的相识是胜义谛，依唯假宗，所取相不可能成立为识之自性，因此如此相识所安立的一切假立皆是世俗谛，而非胜义谛，如此宣说，此乃先前已广为人知，故不遮止。二（227页）中，略说。破斥忆念的成立。宣说其他的破斥途径，共三。第一：彼自身不可能体验彼。他人不可能执持他人，但自证是存在的，因为自己执持自己的缘故。例如，如同灯火自己照亮自己一样。如果这样说，他宗自身不可能体验他宗自身，因为自己对自己作用是相违的缘故。如同善于学习的、挥舞着沉重斧头的人，也不能骑在自己的肩膀上一样。第二：其中，以未成立不能成立未成立，以及即使成立自证也不能成立忆念，共二。第一：如果从后来的忆念中成立，则为了成立未成立而说，此未成立不是成立者。在此，某些唯识宗如同经部宗一样，在成立自证之后，成立他宗自己体验自己，是这样的：如此诸识是自己的自性和境二者皆是能知者，例如，火从产生之时起，就是自明的自性和照亮瓶等者，声音也同样是自己的自性和境二者皆是能表示者。因此，不承认自证者，也成为有法，必须承认自证，如果那样不承认，则我见到了色，如此境，以及体验境的有境之识，就不会成为忆念的缘故。如果未成立则成为成立。忆念是有境的体验者，那么识也因为体验而不会成为忆
English
In the commentary on the "Compendium of Empty Meaning," quoting the Yogachara school's treatise, it says: "Knowing emptiness is called consciousness, besides this, there is nothing else, because emptiness is already empty, it is considered to be the nature of non-duality." This is established by this. Moreover, according to the Other-powered nature as accepted by the proponents of true appearance, and the Other-powered nature as accepted by the proponents of false appearance, it seems that the two truths are distinguished based on the power of establishment that each posits. According to the proponents of true appearance, the appearance of the apprehended object, which has become the nature of consciousness, is the ultimate truth. According to the proponents of false appearance, it is impossible for the appearance of the apprehended object to be established as the nature of consciousness. Therefore, all imputations established by such appearances of consciousness are merely conventional truths and not ultimate truths. Such statements are already well-known and are not refuted. In the second (page 227a), there are three points: brief statement, refutation of the establishment of mindfulness, and presentation of other ways of refutation. First: It is not established that it experiences itself. Others cannot apprehend others, but self-awareness exists because oneself apprehends oneself. For example, like a lamp illuminating itself. If one says that, it is not established that the Other-powered nature experiences itself, because it is contradictory for oneself to act upon oneself. It is like a well-trained, heavy-axed person who cannot ride on his own shoulders. Second: There are two points: the unestablished cannot establish the unestablished, and even if self-awareness is established, mindfulness cannot be established. First: If it is established from later mindfulness, then it is said to establish the unestablished, but this unestablished is not the establisher. Here, some Vijnanavadins, like the Sautrantikas, establish self-awareness and then establish the Other-powered nature experiencing itself. Thus, all consciousnesses are knowers of both their own nature and the object. For example, fire, from the moment it arises, is both its own self-illuminating nature and the illuminator of pots and so on. Similarly, sound expresses both its own nature and the object. Therefore, even those who do not accept self-awareness must necessarily accept self-awareness as a property. If they do not accept it, then the consciousness of the object, such as "I see form," and the consciousness of the object-possessor experiencing the object, will not become mindfulness. If it is unestablished, then it becomes established. Mindfulness is the experiencer of the object-possessor, so consciousness, too, will not become a mem
Chinese
为了转变的缘故。又，如果没有自证，也会变成自己没有体验到自己，如果别人体验到自己，也会无限蔓延（227b）。两个同时的意识也不能同时截断两个境识，因为一切意识都是其他意识的境，而且众生都是一个识的相续。显现出多个识同时产生的时候，就像刺穿一百片莲花瓣一样，依次生起的那些，因为进入迅速而误认为是一个。因此，如果不承认自证，就不能避免无限蔓延的过失。而且，我以前见过色法，以及像那样见到的意识，这两者的境的忆念，后来产生是成立的。如果以前见过色法的意识的自性，自己没有觉察到自己，就不可能忆念它的境。如果后来时期的忆念认为“我以前见过色法”，那么它的原因，体验到境识两者本身就成立了。具有自体验意义的自证成立，如果成立，就问：由他者所支配而自己知道吗？如果那样，将他者支配作为实有来成立，将忆念作为成立者来安立，那样的话，为了成立胜义中没有成立的自证。因为特意陈述的这个忆念，不是那个自证的成立者，因为像自证一样，忆念在胜义中也没有成立，因为不是从自他等产生的。然而，如果考察，忆念在胜义中不能成立为自证的成立者，但如果是不考察的世俗名言中，认为忆念能成立自证，那么在世俗中也不能那样成立（228a），如果在世俗中，自证和忆念像烟火一样，确定是因果关系，那样就可以成立，但是，因为没有成立那样的因果关系，因为自证不是忆念的因，而且自证本身没有成立，那么以它为因而产生的果，忆念也不会成立。那样，即使在世俗中没有自证，也仅仅会产生忆念，因为从忆念产生的缘起而产生。仅仅见到水和火，不一定需要有水晶和火晶，但是从雨水和钻木、钻垫等会产生水和火。
English
For the sake of transformation. Moreover, if there is no self-awareness, it will also become that one has not experienced oneself, and if others experience oneself, it will also lead to infinite proliferation (227b). Two simultaneous consciousnesses cannot simultaneously sever two objects of consciousness either, because all consciousnesses are objects of other consciousnesses, and sentient beings are one continuum of consciousness. When multiple consciousnesses appear to arise simultaneously, it is like piercing a hundred lotus petals, the successive occurrences are mistaken for one because of the speed of entry. Therefore, if self-awareness is not accepted, the fault of infinite proliferation cannot be avoided. Moreover, the memory of both the form I saw before and the consciousness of seeing it as such arises later, which is established. If the nature of the consciousness that saw the form before does not perceive itself as self-aware, it is impossible to remember its object. If the memory of both objects in later times thinks, "I saw the form before," then its cause, the experience of both the object and consciousness themselves, is established. Self-awareness with the meaning of self-experience is established, and if it is established, one asks: Is it known by itself as being controlled by another? If so, establishing other-control as substantial and positing memory as the establisher, then in order to establish self-awareness that is not established in the ultimate sense. Because this specifically stated memory is not the establisher of that self-awareness, because like self-awareness, memory is also not established in the ultimate sense, because it does not arise from self, other, etc. However, if one examines, memory cannot be established as the establisher of self-awareness in the ultimate sense, but if one thinks that memory establishes self-awareness in the conventional sense without examination, then it cannot be established in that way even in the conventional sense (228a), if in the conventional sense, self-awareness and memory are definitely related as cause and effect like smoke and fire, then it could be established, but because such a cause-and-effect relationship is not established, because self-awareness is not only the cause of memory, and if self-awareness itself is not established, then the result, memory, which is caused by it, will also not be established. Thus, even if there is no self-awareness in the conventional sense, only memory will arise, because it arises from the conditions that give rise to memory. Just seeing water and fire does not necessarily require crystal and fire crystal, but water and fire arise from rain and rubbing wood, rubbing pads, etc.