Tibetan
ས་པ་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་དུ་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། ཀུན་གཞི་ཡོད་ཅིང་གང་ཟག་ཉིད་ཡོད་ལ། །ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས། །བསྟན་པ་འདི་ནི་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་དོན། །རིག་པར་མི་འགྱུར་གང་ཡིན་དེ་ལའོ། །ཅི་ལས་འབྲས་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ལས་འབྲས་རྣམ་པར་འཇོག་ན། ལང་གཤེགས་སོགས་ལས། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཆོས་མཐའ་ཡས་པའི་ནུས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བསྒོ་གཞི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་རྒྱ་མཚོ་ལས་རླབས་ལྟར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་གསུངས་པ་དེ་ཅི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཞིག་གམ་ཞེ་ན། གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ཞེན་པའི་བློ་ངོ་དེར་བལྟོས་ནས་དེར་མོས་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་ལ་བསམས་ནས་དེ་ངོར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་མིན་པས་དགོས་པ་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པས་གདུལ་བྱ་ལ་དེ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགོས་པ་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་ན་དེའི་དགོངས་གཞི་ནི་གང་ཞེ་ན། སྟོང་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་དགོངས་ཏེ་ཀུན་གཞི་ཞེས་པའི་དངོས་པོ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་སྐད་དུ་བསྟན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་མདོ་སྡེ་གང་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་འབྲས་ཀྱི་རྟེན་དུ་ཡོད་ཅིང་གདུལ་བྱའི་ངོར་གང་ཟག་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་གསུངས་པ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་ཁུར་རོ། །ཁུར་ཁུར་བ་ནི་གང་ཟག་གོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལ་ནི་བདག་དང་བྲལ་བའི་ཕུང་པོ་འདི་དག་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བསྟན་པ་འདི་ནི་དགོས་པ་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཅན་དག་ལ་དེ་ལྟར་ཆེས་ཟབ་པའི་(༢༠༤ན) དོན་སྟོང་པ་ཉིད་རིག་པར་མི་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་བསྟན་པ་རིམ་འཇུག་གི་ཆེད་དུ་ཀུན་གཞི་སོགས་སྒྲས་ཟིན་ལྟར་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིས་གསུང་རབས་ཀྱི་དོན་ཕྱིན་ལོག་དང་བྲལ་1བར་རྟོགས་པ་ན་ཀུན་གཞི་སོགས་ལ་ཞེན་པའང་སྤོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ལས་ཡོན་ཏན་འབྱུང་གི་སྐྱོན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་བསྐལ་པའི་དུས་དང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ལ་དཔགས་ནས་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། གང་ཞིག་གང་གང་ལ་དགའ་བ། །དེ་ཡི་དེ་དེ་སྔར་བཤད་བྱ། །ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དམ་ཆོས་ཀྱི། །སྣོད་ནི་ཅིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། འཇིག་ཚོགས་ལྟ་དང་བྲལ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟར་ང་དང་ང་ཡི་བསྟན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་མོད
Chinese
将有为真实义显示，以及如来所说有的一切显示为真实义这二者。第一是：阿赖耶识存在且补特伽罗自性存在，这些蕴仅仅存在。此教示是如此甚深之义，对于不能领悟者而说。如果从业果自性不存在，如何安立业果呢？在《楞伽经》等中说：阿赖耶识是无量法之能力差别的施设处，一切种子如海浪般生起一切事物的因，那么这难道是完全不存在的吗？如果有人执著于某种心识，考虑到仅仅是对此产生信仰，那么对于此而言，并非完全不存在。因为并非字面意义，所以为了需要而如此宣说，因为对所化众生显示其存在。如果为了需要而如此宣说，那么其意图是什么呢？仅仅是空性，宣说似乎存在阿赖耶识这样的事物，因为随顺一切事物的自性。因此，在何处经部中，阿赖耶识作为业果之依处而存在，并且对所化众生而言，也宣说补特伽罗自性存在。如是说：诸比丘，五蕴是负担，负担者是补特伽罗。并且，对某些人宣说：与我分离的这些蕴仅仅存在。此教示是为了需要，对那些执著事物者，为了让他们不能领悟如此甚深的（204页）空性之义，为了逐步引导而宣说阿赖耶识等如字面意义般存在。因为之后当领悟到佛经之义与颠倒相离时，也会舍弃对阿赖耶识等的执著。如此宣说能产生功德，并非过失，因为佛陀的教法需要根据时劫和众生的根器来宣说。如是说：无论何者对何者欢喜，就先说那个，否则将成为损害正法的器皿。第二是：即使远离了坏聚见，但如来也如我与我所宣说的那样，同样，诸法自性不存在。
English
There are two aspects: showing existence as the ultimate meaning, and showing everything that the Tathagata said to exist as the ultimate meaning. The first is: The alaya-consciousness exists and the self of the individual exists, and these aggregates alone exist. This teaching is such a profound meaning, it is for those who cannot comprehend it. If there is no self-nature of cause and effect, how can cause and effect be established? In the Lankavatara Sutra and others, it is said: The alaya-consciousness is the basis for the distinction of the power of limitless dharmas, the cause for the arising of all things like waves from the ocean of all seeds. Is that something that does not exist in any way? If someone is attached to a certain mind, considering that they merely have faith in it, then for that reason, it is not completely non-existent. Because it is not literal, it is taught in this way for a purpose, because it shows that it exists for the trainees. If it is said in this way for a purpose, then what is its intention? It is only emptiness, it is said as if there is such a thing as alaya-consciousness, because it follows the self-nature of all things. Therefore, in whatever sutra the alaya-consciousness exists as the basis of cause and effect, and for the trainees, it is also said that the self of the individual exists. As it is said: Monks, the five aggregates are a burden, the bearer of the burden is the individual. And, to some, it is taught that these aggregates, separate from self, alone exist. This teaching is for the sake of those who cling to things, so that they cannot comprehend the profound (204a) meaning of emptiness, and for the sake of gradual guidance, it is taught that the alaya-consciousness and so on exist as they are understood literally. Because later, when the meaning of the scriptures is understood to be free from inversion, attachment to the alaya-consciousness and so on will also be abandoned. Teaching in this way produces merit, not faults, because the Buddha's teachings must be taught according to the times and the capacities of individuals. As it is said: Whatever someone likes, that should be taught first, otherwise it will become a vessel for harming the true Dharma. The second is: Even though free from the view of the aggregates, the Buddhas, just as they teach about "I" and "mine", similarly, phenomena do not have self-nature.
Tibetan
་ཀྱི། །ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །བསྟན་པ་མཆོག་ལ་གདུལ་བྱ་དཀྲི་ཆེད་དུ་ཀུན་གཞི་བསྟན་པར་མ་ཟད། འཇིག་ཚོགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཀྱང་ང་དང་ང་ཡི་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆེད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ང་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་སོགས་ཇི་ལྟར་ང་དང་ང་ཡི་བསྟན་པ་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་གྲུབ་པ་མེད་མོད་ཀྱི། དོན་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་ཆེད་དུ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ཅེས་དྲང་དོན་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་བདེན་པ་བཞི་དང་གཉིས་དང་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་སོགས་བསྟན་པ་མཐའ་དག་ལ་འདོན་པ་བསྒྱུར་རོ། །དེས་ན་ཤར་རིའི་སྡེ་པ་དང་མཐུན་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པར། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་འདྲེན་རྣམས། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་པར་མི་འཇུག་ན། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་གང་ཡིན་དང༌། །སངས་རྒྱས་སུས་ཀྱང་ཤེས་མི་འགྱུར། །ཕུང་པོ་དག་དང་ཁམས་རྣམས་དང༌། །(༢༠༤བ) སྐྱེ་མཆེད་རང་བཞིན་གཅིག་བཞེད་ལ། །ཁམས་གསུམ་པོ་དག་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །མིང་མེད་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ནི། །བསམ་དུ་མེད་པའི་མིང་དག་གིས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོངས་བརྗོད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དངོས་མེད་ཉེ་བར་སྟོན་མཛད་ཅིང༌། །སངས་རྒྱས་རང་བཞིན་ལ་ཞུགས་པས། །དངོས་མེད་འགའ་ཡང་འདིར་མེད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དོན་དང་དོན་མེད་མི་གཟིགས་ལ། །འགོག་པ་དང་ནི་དམ་པའི་དོན། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གསུངས་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཞིག་པ་མེད་ཅིང་སྐྱེ་མེད་ལ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་གྱུར་ཀྱང༌། །སྲེག་པའི་བསྐལ་པ་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །དུས་གསུམ་དག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི། །རང་བཞིན་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ལ། །འཇིག་རྟེན་ཁམས་ཀྱང་སྟོན་མཛད་པ། །འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་ཡིན། །ཅེས་འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་གི་ཚུལ་དེ་གང་ཞེ་ན། དབུ་མ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་འཇིག་རྟེན་པའི་བློ་དང་མཐུན་པར་བདེན་རྫུན་གྱི་བློ་སོ་སོའི་ངོར་བདེན་པའི་འཛིན་སྟངས་དང་མཐུན་པར་བདེན་པ་གཉིས་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་ལྟར་མཐུན་པར་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་སྨྲས་ནས། དེ་ལྟར་ནའང་འདིར་འཇིག་རྟེན་རང་གི་བློ་མཐུན་གྱི་འཇུག་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། བརྫུན་པའི་བདེན་པ་ལ་བདེན་པ་དོན་ལ་མི་གནས་ཤིང་བདེན་པའི་བདེན་པའང་དོན་ལ་མི་འགྲུབ་སྟེ།
Chinese
的。 说是存在，这才是如实地开示。 为了引导最胜的教法，不仅开示了阿赖耶识，而且为了让人们理解世间的事情，即使舍弃了一切有身见，佛陀也像我、我的等等那样，在那个时候、那个时代说我等等，正如我和我的教法一样，事物虽然没有自性成立，但为了理解甚深之义，从色到一切智之间的事物，说是存在，这才是如实地开示啊。 这就是对四谛、二谛和三自性等一切开示的总结。 因此，在与说一切有部相符的偈颂中说： 如果世间引导者们， 不随顺世间而行， 那么佛陀的法性是什么？ 佛陀谁也不会知晓。 蕴和界以及， （204b） 处，认为自性是一， 宣说这三界， 这就是随顺世间而行。 没有名称的诸法， 用不可思议的名称， 向众生宣说， 这就是随顺世间而行。 示现无有实事， 融入佛陀的自性， 此处没有任何实事， 这就是随顺世间而行。 不见有义和无义， 以及寂灭和胜义， 宣说诸语之胜者， 这就是随顺世间而行。 无有坏灭亦无生， 虽与法界平等， 却示现焚烧之劫， 这就是随顺世间而行。 在三时之中， 对于众生的自性， 并非是执著的对境， 却也示现世间界， 这就是随顺世间而行。 那么，什么是随顺世间之理呢？ 中观派说，一切法都随顺世间人的心识，在真假心识各自的面前，随顺真实的执著，有两种谛，这样随顺而行。 即使如此，如果用世间人自己的心识随顺的道理来观察，这里就会出现错误，因为虚假的谛，谛在意义上并不存在，真实的谛，在意义上也不能成立。
English
Of. Saying that it exists is truly showing the direct meaning. In order to guide the supreme teachings, not only is the alaya consciousness taught, but also in order for people to understand worldly matters, even if all views of the body are abandoned, the Buddha says "I," "mine," etc., just as I and my teachings are, although things do not inherently exist, but in order to understand the profound meaning, the things from form to omniscience are said to exist, which is truly showing the direct meaning. This is a summary of all the teachings of the Four Truths, the Two Truths, and the Three Natures. Therefore, in the verses that are in accordance with the Sarvastivada school: If the world's guides, Do not follow the world, Then what is the Buddha's Dharma nature? No one will know the Buddha. Aggregates and realms, and (204b) Sources, thinking that the nature is one, Showing these three realms, This is following the world. The dharmas without names, With inconceivable names, Speaking to sentient beings, This is following the world. Showing the absence of reality, Entering the Buddha's nature, There is no reality here, This is following the world. Not seeing meaningful and meaningless, And cessation and ultimate meaning, Speaking the best of speakers, This is following the world. Without destruction and without birth, Although equal to the Dharmadhatu, Yet showing the burning kalpa, This is following the world. In the three times, For the nature of sentient beings, It is not the object of attachment, Yet also showing the world realm, This is following the world. So, what is the principle of following the world? The Madhyamaka school says that all dharmas follow the minds of worldly people, and in front of each of the true and false minds, following the true attachment, there are two truths, thus following along. Even so, if we examine it with the reasoning of following the minds of worldly people themselves, there will be errors here, because the false truth does not exist in meaning, and the true truth cannot be established in meaning.