Tibetan
་ལྡན་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་གྲུབ་པའི་དཔལ། །རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་ཆེན་པོ་མཉན་པ་དེར། །ཡང་ཡང་བཀའ་དྲིན་དྲན་པས་ཕྱག་བགྱིས་ཏེ། །འཁྲུལ་མེད་ལེགས་བཤད་སྤྲོ་བ་ཅི་ཡང་བྱས། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རྨི་ལམ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དག་མཐོང་ནས་ནི། །སད་ཀྱང་བླུན་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་འགྱུར་བ། །དེ་བཞིན་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་ཡོད་མིན་པའི། །ལས་ལས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡིན། །དོན་དམ་པར་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལས་འགགས་པ་གང་ཡང་རུང་བ་ལས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱུང་མི་རིགས་ན་གཉིས་ཀ་ལས་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་དོན་ཉིད་དཔེའི་སྒོ་ནས་བཤད་པ་ནི། འགགས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ལོན་ཅིང་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ལས་ལས་ཀྱང་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། རྨི་ལམ་དུ་དམིགས་པའི་ཡུལ་འདོད་དོན་དག་དང༌། བུད་མེད་བཟང་མོ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོད་པ་སྦྱོད་པ་མཐོང་ནས་ནི་སླར་སད་པ་ན། རྨི་ལམ་གྱི་བུད་མེད་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང་འགགས་སུ་ཟིན་ཀྱང་བླུན་པོ་འགའ་ཞིག་དེ་ལ་འདོད་(༢༠༢བ) པའི་ཆགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་མཚུངས་སོ། ། འདིའི་དཔེ་དོན་རྒྱས་པར་སྲིད་པ་འཕོ་བའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་རང་འགྲེལ་ན་བཀོད་ཡོད་དོ། །གསུམ་པ་ལ། ཐུག་མེད་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤང་བ་དང༌། སྟོང་ཡང་ལས་འབྲས་སོ་སོར་ངེས་ཤིང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཇི་ལྟར་ཡུལ་ནི་ཡོད་ཉིད་མིན་མཚུངས་ཀྱང༌། །རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་རྣམ་པར་ནི། །མཐོང་གི་དངོས་གཞན་རྣམ་པར་མ་ཡིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་སྨིན་ལས་སླར་སྨིན་མིན་ཤེས་གྱིས། །ལས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ཟད་འགག་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་སྨིན་འབྱུང་བར་འདོད་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་སྨིན་མ་བསྐྱེད་པའི་ལས་ལྟར་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ཟིན་པས་ཀྱང་འབྲས་བུའི་འབྱིན་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་འགགས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་ཡུལ་སྐྲ་ཤད་དང་རི་བོང་གི་རྭ་སོགས་ནི་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། རབ་རིབ་ཀྱིས་བསླད་པའི་མིག་ཅན་གྱིས་ནམ་མཁར་སྐྲ་ཤད་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ནི་མཐོང་གི། བོང་བུའི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སོགས་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟར་རྣམ་སྨིན་ཕྱུང་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པའི་ལས་དག་ཀྱང་མ་འགགས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པར་མཚུངས་ཀྱང༌། སྔར་འབྲས་བུ་ཕྱུང་ཟིན་པའི་ལས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་ཟིན་པའི་ལས་ལས་སླར་ཡང་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མིན་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག་སྟེ་དཔེ་སྔ་མ
Chinese
具足吉祥金刚乘，至尊大觉世尊处，再三忆念恩德作礼拜，随力宣说无谬之妙语。如是说。第二，从梦中所缘之境而见，醒时于愚者亦生贪著，如是灭尽且无自性之业，从业亦有果。若从胜义谛而言，业无自性，从世俗谛而言，无论业灭不灭，皆不应生果，何况二者耶？如是所说之义，以譬喻而说者：从灭尽且历时已久，以及无有自性之业，亦有异熟之果，譬如，于梦中见所缘之境，诸如欲事，以及与妙女一同行欲，醒来之后，梦中之女虽无自性且已灭尽，然某些愚者亦因此而生起贪著，此处亦如是。此譬喻之义，如《转有经》中所广说，于自释中亦有述及。第三，断除太过之无边，虽空然业果各自决定且不可思议。第一，如何境与非有同，然为翳障者，见毛发之相，如是不见余物相，如是知成熟不成熟。业无自性故无有尽灭，若谓异熟生起，则如未生异熟之业般，已生异熟者亦应生果，以其未灭故。如何境如毛发与兔角等，虽与非有相同，然为翳障所蔽之眼，于虚空中见毛发等之相，然不见驴角与石女生等余物之相，如是已生异熟与未生异熟之业，虽未灭且无自性相同，然从先前已生果之业，当知已成熟之业不再成熟，如前例。
English
Glorious with the accomplishment of the Vajra Vehicle, At the feet of the venerable great Buddha, Again and again remembering the kindness, I prostrate, And to the best of my ability, I joyfully explain the faultless, excellent words. Thus it is said. Secondly, From seeing the objects of focus in a dream, Even when awake, attachment arises in the foolish, Likewise, from actions that are ceased and without inherent existence, There are also results. If, in ultimate truth, actions are without inherent existence, And conventionally, whether actions have ceased or not, it is unreasonable for results to arise, then what need is there to mention both? The meaning of what has been said, explained through examples, is: From actions that have ceased and been long gone, and that do not have inherent existence, there are also the results of ripening, for example, In a dream, seeing the objects of focus, such as desired things, And enjoying desire together with a beautiful woman, upon awakening, Although the woman in the dream is not established by nature and has ceased, some fools still become attached to her, and it becomes a cause for attachment, so it is the same here. The meaning of this example is extensively explained in the Sutra on the Transference of Existence, as stated in the self-commentary. Thirdly, Abandoning the extreme of endlessness, Although empty, the results of actions are individually certain and inconceivable. Firstly, How objects are the same as non-existence, Yet those with cataracts see the appearance of hair, Likewise, they do not see the appearance of other things, Likewise, know that ripening does not ripen again from ripening. Because actions that are not born of their own nature have no cessation, If it is asserted that ripening arises, then just as actions that have not produced ripening, those that have already produced ripening should also produce results, because they have not ceased. How objects such as hair and rabbit horns are the same as non-existence, Yet those with eyes obscured by cataracts see the appearance of hair and so on in the sky, However, they do not see the appearance of other things such as donkey horns and barren women's children, Likewise, actions that have already produced ripening and those that have not produced ripening are the same in that they have not ceased and are without inherent existence, However, from actions that have previously produced results, know that actions that have already ripened do not ripen again, as in the previous example.
Tibetan
་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིའང་རང་ལུགས་ལ་སྒྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་ཙམ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་དང་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་སོགས་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར། ལང་གཤེགས་ལས། ནམ་མཁའ་རི་བོང་རྭ་དག་དང༌། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་དག་ཀྱང༌། །མེད་བཞིན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟར། །དངོས་ལ་རྟོག་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་དེ་དག་མེད་པར་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེར་ཡང་ཡོད་པའི་(༢༠༣ན) རྟོག་པ་བཀག་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། མེད་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་མེད་པའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་རྣམ་སྨིན་མི་དགེ་ནག་པོའི་ལས། །རྣམ་སྨིན་དགེ་ཉིད་དགེ་ལས་ཡིན་མཐོང་ཞིང༌། །དགེ་མི་དགེ་མེད་བློ་ཅན་ཐར་འགྱུར་ཏེ། །ལས་འབྲས་རྣམས་ལ་སེམས་པའང་དགག་པ་མཛད། །དཔེ་འདིས་ལས་རྣམས་རྣམ་སྨིན་མ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སོ་སོར་ངེས་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྲ་ཤད་སོགས་རང་བཞིན་མེད་ཀྱང་ངེས་པ་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ཀྱང་རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་མི་དགེ་བའི་རྒྱུ་ནི་ནག་པོའི་ལས་མི་དགེ་བ་ཉིད་ལས་ཡིན་གྱི། དགེ་བ་ལས་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་དགེ་བ་ཉིད་ནི་དགེ་བའི་ལས་ཡིན་པར་མཐོང་གི། མི་དགེ་བ་ལས་མ་ཡིན་ཅིང༌། མཁས་པ་གང་ཞིག་དགེ་མི་དགེའི་ལས་གཉིས་ཀ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་བློ་ཅན་ནི་ཐར་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལས་ཀྱིས་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་དང༌། རྣམ་སྨིན་སོ་སོར་ངེས་པའི་ཚུལ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ཤིན་ཏུ་ལས་འབྲས་ལ་ངེས་པར་དཔྱོད་པ་རྣམས་ལ་ལས་འབྲས་སྐུར་པ་བཏབ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་འཇིག་པར་འགྱུར་དུ་འོང་ངོ་སྙམ་སྟེ་སྐྲག་པ་ཅན་དེ་ངོར། ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ་ཞེས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་རྣམས་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་པའང་དགག་པར་མཛད་དེ། རྒྱུ་འདི་ལས་འབྲས་བུ་འདི་སྐྱེའོ་ཞེས་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཚུ་རོལ་མཐོང་བས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལས་འབྲས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་ཀྱང་བསླུ་མེད་དུ་སོ་སོར་བདེན་པར་སྣང་བ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རིགས་པའི་མཐུ་ལས་ཡིན་གྱི། རང་དགར་བསམས་ན་(༢༠༣བ) འགལ་བ་ཉིད་དུ་རྟོག་པ་ལས་བློའི་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བར་ངེས་པ་སྟེ་གཟུང་བྱར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་གཞི་སོགས་གསུང
Chinese
也是如此。這也不是以自宗來成立，而是僅僅以他宗的承許來遣除邪分別而已。因為認為兔角和石女之子等是不存在的。《楞伽經》中說：「如虛空兔角等，石女之子亦如是，如無而說於言詞，於事物之分別亦如是。」這樣不是說了那些不存在嗎？答：那裡也是僅僅遮止對存在的（203a）分別而已，並非分別不存在，因為如果存在本身不成立，那麼不存在也不合理。第二是：因此異熟不善黑業，異熟善性從善業生見，善不善無有智者得解脫，業果諸法思維亦遮止。這個例子不僅僅說明業的異熟是不決定的，而且也不是各自決定的，因為見到髮梳等雖然無自性卻是決定的緣故。善不善業雖然無自性，但異熟不悅意，不善的因是黑業不善本身所生，不是從善業所生，異熟悅意且善性本身，則見到是從善業所生，不是從不善業所生。任何智者如果了悟善不善二業皆無自性，就能獲得解脫，因為如此無自性的業產生果，以及異熟各自決定的方式極難了悟的緣故。薄伽梵對於那些極力以各自的方式對業果進行決斷的凡夫，心想如果他們誹謗業果，就會導致世俗的崩潰，因此在那些恐懼者面前說，諸業的果報是不可思議的，這樣就遮止了孩子們對業果關係的思維，因為從這個因產生這個果，這種業果的關係是無法以現量所能了知的，因為業果雖然自性不成立，卻以無欺的方式顯現為各自真實，這是聽聞思維修所生智慧之理的力量所致，如果隨意思維，（203b）只會認為是矛盾，因此心的對境如何確定，也就是所取是不可思議的緣故。第二，宣說阿賴耶等。
English
It is the same. This is not established by our own system, but only eliminates wrong conceptions through the acceptance of others. Because it is believed that things like rabbit horns and barren women's children do not exist. The Lankavatara Sutra says: "Like the horns of a rabbit in the sky, and the children of a barren woman, like speaking of what does not exist in words, so is the discrimination of things." Isn't it said there that those things do not exist? Answer: There, too, it is only the discrimination of what exists (203a) that is blocked, not the discrimination of what does not exist, because if existence itself is not established, then non-existence is also unreasonable. The second is: Therefore, the ripening of non-virtuous black karma, the ripening of virtue itself is seen to arise from virtuous karma, the wise are liberated from good and non-good, and thinking about karmic results is also prohibited. This example not only shows that the ripening of karma is not uncertain, but also that it is not determined separately, because it is seen that even though things like hair combs are without inherent existence, they are still determined. Although virtuous and non-virtuous karma is without inherent existence, the cause of unpleasant ripening is the non-virtuous black karma itself, not virtuous karma. The pleasant and virtuous ripening itself is seen to arise from virtuous karma, not non-virtuous karma. Any wise person who realizes that both virtuous and non-virtuous karma are without inherent existence will be liberated, because it is very difficult to understand how such karma without inherent existence produces results, and how ripening is determined separately. The Bhagavan, thinking that if ordinary people who are very determined to judge karmic results in their own way were to slander karmic results, it would lead to the collapse of conventional reality, said to those who were afraid, "The ripening of the fruits of karma is inconceivable," thus prohibiting children from thinking about the relationship between karma and its results, because the relationship between karma and its results, such as "this result arises from this cause," cannot be understood by direct perception, because although karma and its results are not established by their own nature, they appear as separate truths in an infallible way, which is due to the power of the wisdom of hearing, thinking, and meditating. If one thinks arbitrarily, (203b) one will only think that it is contradictory, so how can the object of the mind be determined, that is, the object to be grasped is inconceivable. Second, the explanation of the alaya, etc.