Tibetan
འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉན་རང་རྟེན་དེར་དངོས་སུ་རྟོགས་པ་སྐྱེ་རུང་མིན་པ་དག་འདུ་བྱེད་མི་རྟག་པར་བསྟན་པས་དངོས་པོར་འཛིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བའི་ཉན་ཐོས་པར་ཁས་ལེན་པས་རང་ལམ་གྱི་མྱང་འདས་འཚོལ་བའི་ཆེད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཐོས་པ་དང་(༥༠ན) བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རིན་ཕྲེང་ལས། ཐེག་པ་ཆེ་ལས་སྐྱེ་མེད་བསྟན། །གཞན་གྱིས་ཟད་པ་སྟོང་པ་ཉིད། །ཟད་དང་མི་སྐྱེ་དོན་དུ་ནི། །གཅིག་པ་དེ་ཕྱིར་བཟོད་པར་གྱིས། །ཞེས་དང༌། རྩ་བར།བཅོམ་ལྡན་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །མཁྱེན་པས་ཀཱ་ཏྱཱ་ཡ་ན་ཡི། །གདམས་ངག་ལས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། །མེད་པ་གཉིས་ཀའང་དགག་པར་མཛད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཅི་ཉན་རང་གིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མཐོང་ལམ་ཉིད་དུ་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཉན་རང་གིས་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་འབྲས་བུ་ཚེ་གསུམ་ལ་སོགས་པར་བསྒྲུབས་ནས་དེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བསམ་པ་ལ། ཁ་ཅིག་འོ་ན་ས་དྲུག་པ་མན་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྤོང་བའི་ཤེས་སྒྲིབ་རྣམས་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་ལྷག་མེད་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་སྙོམས་པར་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་ཞུགས་པ་དེ་དག་གིས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་དུ་མར་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཉན་རང་བློ་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ། དངོས་དང༌། མཚུངས་པའི་ལན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དེ་མི་མཚུངས་ཏེ། ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་དེས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པའི་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་ཀྱང་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་གོམས་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གལ་སྲིད་དེའི་ཆེད་དུ་ཉན་རང་དེས་གོམས་པར་བྱེད་ཀྱང་(༥༠བ) དབང་པོ་རྟུལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ལྟར་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཁྱབ་པ་མ་ངེས་ཏེ། ས་བདུན་པ་མན་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཉོན་ཡིད་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གཏན་མ་རྟོགས་ཤིང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱང་ཡུན་རིང་དུ་མ་བསྒོམས་པའི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་མ་ཐག་པས་དེ་དག་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང
Chinese
通达一切行无自性而得涅槃，声闻缘觉于彼所依能否真实生起证悟，因已宣说诸行无常，故承许声闻，彼等立宗执著实有，为寻求自道的涅槃，而精勤于戒律、听闻和（50a）禅定等之聚。如《宝鬘论》所说：“从大乘宣说无生，由他所尽是空性，尽与无生义相同，因此于彼当安忍。”又如《根本慧论》所说：“世尊以有与非有，了知迦旃延之教诫，遮遣有与无二者。”如果声闻缘觉因通达法无我而能断除所知障，是否如此呢？并非如此，如果那样，则大乘的见道本身就会变成断除一切障碍，因此声闻缘觉不是为了断除所知障而在无数劫中串习法无我，而是为了成就自己的果位，如三生等，并变成那样。有些人想，那么六地以下的菩萨所断除的所知障，那些进入声闻缘觉阿罗汉无余涅槃界，并在无数劫中安住的那些人，会断除吗？因为那些人在无数劫中串习了法无我，并且声闻缘觉的智慧力量无法压倒它。对此，有真实和相似两种回答。第一种是：这不相似，因为声闻缘觉阿罗汉安住于法无我的灭尽中，因此虽然串习它，但不是为了断除所知障而串习，并且，即使假设声闻缘觉为了那个目的而串习，（50b）也因为根器迟钝，而无法像菩萨那样断除所知障。第二种是：不一定周遍，因为七地以下的菩萨会变成断除烦恼意和一切烦恼，因为按照你的说法，声闻没有完全通达法无我，并且刚刚成为声闻缘觉阿罗汉的人，也没有长期修习人无我，所以他们会断除那些。
English
Having realized that all phenomena are without inherent existence, one will attain Nirvana. Whether or not Sravakas and Pratyekabuddhas can actually generate realization on that basis, because it has been taught that all phenomena are impermanent, therefore, the Sravakas, who assert the tenet of clinging to entities, are accepted as diligently engaging in the accumulation of discipline, listening, and (50a) meditation, etc., in order to seek Nirvana on their own path. As it is said in the Ratnavali: "From the Great Vehicle, the unborn is taught; What is exhausted by others is emptiness; Exhaustion and non-arising have the same meaning; Therefore, be patient with that." And as it is said in the Root Verses: "The Blessed One, knowing existence and non-existence, From the instruction to Katyayana, Rejected both existence and non-existence." If Sravakas and Pratyekabuddhas can abandon the obscurations to knowledge because they realize the absence of self of phenomena, is that so? It is not so, because if that were the case, then the path of seeing of the Great Vehicle itself would become the abandonment of all obscurations. Therefore, Sravakas and Pratyekabuddhas do not cultivate the absence of self of phenomena for countless eons in order to abandon the obscurations to knowledge, but rather to accomplish their own fruit, such as three lifetimes, and become that. Some think, then, will the obscurations to knowledge that are abandoned by Bodhisattvas below the sixth ground be abandoned by those who enter the realm of the Nirvana without remainder of the Sravakas and Pratyekabuddhas and abide there for countless eons? Because those people have cultivated the absence of self of phenomena for countless eons, and the power of the wisdom of Sravakas and Pratyekabuddhas cannot overwhelm it. To this, there are two answers, real and similar. The first is: This is not similar, because the Sravaka and Pratyekabuddha Arhat abides in the cessation of the absence of self of phenomena, therefore, although they cultivate it, they do not cultivate it for the purpose of abandoning the obscurations to knowledge, and even if the Sravaka and Pratyekabuddha were to cultivate for that purpose, (50b) they would not be able to abandon the obscurations to knowledge like a Bodhisattva because of their dull faculties. The second is: The pervasion is not certain, because Bodhisattvas below the seventh ground would become abandoning the afflicted mind and all afflictions, because according to your statement, Sravakas have not completely realized the absence of self of phenomena, and those who have just become Sravaka and Pratyekabuddha Arhats have not cultivated the absence of self of persons for a long time, so they would abandon those.
Tibetan
༌། བྱང་སེམས་ཀྱིས་བདག་མེད་གཉིས་ལ་བསྐལ་པ་དུ་མར་གོམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཐེག་ཆེན་བསྟན་པ་དོན་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་པས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་ཚུལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁྱད་མེད་པ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཁོ་ན་ཙམ་ལས་གཞན་མི་སྟོན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་དང་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་ཚད་མེད་པ་དང༌། བྱང་ཆེན་གྱི་ཡོངས་བསྔོ་དང༌། ཚོགས་གཉིས་དང༌། རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་སངས་རྒྱས་རང་ཉིད་བཞུགས་ནས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་སྙེད་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་འཁོར་བསྡུས་ཏེ། ཆོས་སྟོན་པ་སོགས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པས་དེ་དག་སྟོན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། རིན་ཕྲེང་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང༌། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་གནས་པའི་དོན། །མདོ་སྡེ་ལས་ནི་བཀའ་མ་སྩལ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལས་བཀའ་སྩལ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་(༥༡ན) པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང༌། །ཞེས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་ཉན་རང་གི་ཐེག་པར་ཕར་ཕྱིན་སོགས་མ་བསྟན་པར་མི་འཐད་དེ། དེར་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། མ་ངེས་ཏེ། ཆེད་དུ་བྱ་བ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བསྔོ་བ་སོགས་དམ་པ་དྲུག་ལྡན་ནམ། ཆོས་བཞི་ལྡན་ནམ། ཡོན་ཏན་བཞི་ལྡན་ནམ། བརྒྱད་ལྡན་ནམ། དམ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་ལྡན་པ་སོགས་ཀྱི་སྦྱིན་སོགས་མེད་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཟིན་མ་ཟིན་གྱི་སྦྱིན་སོགས་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་མིན་དུ་འཇོག་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བྱང་སེམས་གཞིར་བཞག་ལ། དེ་ལྟའི་སྦྱིན་སོགས་དེ་འཇིག་རྟེན་ལས་མ་འདས་པ་ན་སྦྱིན་སོགས་ཙམ་པོ་དང༌། འདས་པ་ན་ཕར་ཕྱིན་དུ་འཇོག་ཅེས་སྤྱིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་དོན་ཉན་རང་འཕགས་པ་བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་རྟོགས་པས་ཟིན་པའི་སྒོ་གསུམ་གྱི་ལས་དེ་དག་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་དག་གིས་གྲོལ་བ་ཙམ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཅན་ཤེས་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་གཞན་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་ས་དང་ཕར་ཕྱིན་སོགས་ལ་སློབ་ཅིང་འཇུག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མདོར་
Chinese
因为菩萨已经习惯了二种无我无数劫。那么大乘教法就变得没有意义了，因为声闻缘觉的乘也宣说了法无我，大小乘的法理没有差别，如果这样想。没有差别是不成立的。因为大乘的法不仅仅是宣说法的无我，而是宣说菩萨们的地和波罗蜜多和大愿十种，以及大悲等无量，以及大菩提的普皆回向，以及二资粮，以及一个微尘之上，如来自己安住，聚集和微尘数量相等的眷属，宣说二谛等法，因为不是一切智者，所以有不可思议的无边法性，因为宣说这些。如是说。《宝鬘论》中说：声闻乘比它，菩提心愿和行，普皆回向未曾说，怎么能成菩提萨埵？安住菩提行之义，经部之中未曾说，大乘之中已宣说，因此智者们受持。如此说。对此，有些人认为在声闻缘觉的乘中没有宣说波罗蜜多等是不合理的，因为在那里有以证悟法无我的智慧所摄持的布施等。不一定，因为没有为了利益有情而回向等六种功德，或者四法具足，或者四种功德具足，或者八种具足，或者十二种功德具足等的布施等。那么，不是以证悟法无我所摄持与否来安立布施等是否是布施的波罗蜜多吗？那是以菩萨为基础而安立的。像那样的布施等，如果没有超越世间，就只是布施等，超越世间就安立为波罗蜜多，这是总的说法。语词的意义是，声闻缘觉圣者以证悟二无我所摄持的三门之业，不会变成地和波罗蜜多，因为他们只是追求从那些之中解脱，而不是为了利益其他有情而学习和进入地和波罗蜜多等，为了要知道作为有法无边无际的所知。在声闻的乘中，法无我简略地
English
Since Bodhisattvas have become accustomed to the two selflessnesses for countless eons. Then the Mahayana teachings would become meaningless, since the Hearer-Solitary Realizer's vehicle also teaches the selflessness of phenomena, and there is no difference in the Dharma teachings of the Greater and Lesser Vehicles, if you think so. It is not established that there is no difference. Because the Dharma of the Great Vehicle is not just teaching the selflessness of phenomena, but also teaching the ten great grounds and perfections and aspirations of the Bodhisattvas, and immeasurable things such as great compassion, and the complete dedication of great enlightenment, and the two accumulations, and on top of one atom, the Buddha himself dwells, gathering retinues equal to the number of those atoms, teaching the two truths and other dharmas, because it is not omniscient, so there are infinite dharmic natures that are inconceivable, because it teaches those. As it is said. In the Precious Garland it says: The Hearer Vehicle, from that, Bodhicitta aspirations and conduct, Complete dedication is not explained, How can one become a Bodhisattva? The meaning of abiding in Bodhisattva conduct, Is not taught in the Sutras, It is taught in the Great Vehicle, Therefore, the wise (51a) ones hold it. So it is said. Some people think that it is unreasonable that the perfections and so on are not taught in the Hearer-Solitary Realizer's vehicle, because there there are giving and so on that are grasped by the wisdom that realizes the selflessness of phenomena. It is not certain, because there is no giving and so on with six noble qualities, such as dedicating it for the benefit of sentient beings, or possessing four dharmas, or possessing four qualities, or possessing eight, or possessing twelve noble qualities, and so on. So, is it not whether or not it is grasped by the realization of the selflessness of phenomena that determines whether giving and so on is the perfection of giving? That is established on the basis of Bodhisattvas. Such giving and so on, if it has not transcended the world, is just giving and so on, and if it has transcended it, it is established as a perfection, this is a general statement. The meaning of the words is that the actions of the three doors grasped by the realization of the two selflessnesses of the Hearer-Solitary Realizer Noble Ones will not become grounds and perfections, because they only seek liberation from those, and not to learn and enter into grounds and perfections and so on for the sake of knowing the knowable, which is the infinite object of knowledge, for the benefit of others. In the Hearer's vehicle, the selflessness of phenomena is briefly