Tibetan
སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ། བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང༌། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ས་བཅུ་དངོས་དང༌། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རབ་ཏུ་དགའ་བ། དྲི་མ་མེད་པ། འོད་བྱེད་པ། འོད་འཕྲོ་བ། སྦྱང་དཀའ་བ། མངོན་དུ་གྱུར་པ། རིང་དུ་སོང་བ། མི་གཡོ་བ། ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཁྱད་གཞི་སའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་སའི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འདི་ཡི་སེམས་གང་འགྲོ་བ་རྣམས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་དབང་གྱུར་ཅིང༌། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྨོན་པས་རབ་བསྔོས་དགའ་བ་ལ། །རབ་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དཔའ་དག་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་ས་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ནམ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ལ་སར་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་དབྱེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་(༤༢བ) ལྟར་བར་སྣང་བྱ་རྗེས་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཅིང་མི་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཀྱང༌། །བརྗོད་མི་ནུས་ན་མཉན་པར་ག་ལ་ནུས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སའི་དབྱེ་བ་ནི། ས་དེར་བརྟེན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་གོང་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱི་མཐུ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་དག་གི་ཀླགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་འཕེལ་བས་ལུས་ལེན་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་(ས་ཐོབ་པ་ན་དེའི་ལུས་སོགས་ཟག་མེད་ཀྱི་དགེ་འབྲས་ཡིན་ན་དེ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུར་ཇི་ལྟར་འཇོག་རིགས་ཏེ། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་མི་དགེ་བ་དང་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། བཀའ་གདམས་ཀྱི་ཡིག་རྙིང་ལ་ལར། འཕགས་པ་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་མེད་ཀྱང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ཡོད་པས་དེ་ལ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུར་འཇོག་པ་ཡིན་ཅེས་བྱ་བ་བྲིས་འདུག( ས་དང་པོ་ནས་བཅུ་པའི་བར་འཛམ་བུའི་གླིང་དང༌། སུམ་རྩེན་དང༌། འཐབ་བྲལ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་དང༌། སྟོང་གི་གནས་དང༌། སྟོང་གཉིས་ཀྱི་གནས་དང༌། སྟོང་གསུམ་གྱི་གནས་དང༌། འོག་མིན་གྱི་གནས་དག་གི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་བྱ་བ་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་སེམས་དཔའ་དག་གི་རབ་དགའ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་ཡིན་ལ། ཆོས་སྤྲིན་ནི་སེམས་བསྐྱེད་བཅུ་པའོ། །རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་འདིའི་བྱང་སེམས་གང་གིས་འགྲོ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དམིགས་མེད་ཀྱི་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང༌། བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྨོན་པའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་རབ་(༤༣ན) ཏུ་བསྔོས་པའི་དགའ་བ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་འདི་ནི་གཉིས་མེད་ཀྱི་བློའི་རྒྱུ་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་མཚོན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དཔའ་དེའི་སྨོན་ལམ་ནི། གང་ཡང་དུས་གསུམ་གཤེགས་པ་རྒྱལ་བ་ཡི། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་པའི་སྨོན་ལམ་བྱེ་བྲག་རྣམས། །བཟང་པོར་སྤྱོད་པ་བྱང་ཆུབ་སངས་རྒྱས་ནས། །དེ་ཀུན་མ་ལུས་བདག་གིས་རྫོགས་པར་བགྱི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྨོན་ལམ་ཆེན་པོ་བཅུ་སོགས་སྨོན་ལམ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ་ཕྲག་བཅུ་པོ་ས་དང་པོར་འདེབས་པ་དག་གོ། །མོས་སྤྱོད་ཀྱི་སེམས་དཔའ་སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་སྐྱེས་པའི་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ངེས་འབྱེད་འབྲས་བུ་ལ་མ་ཞུགས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར། མདོ་ལས། མོས་པ་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོས་སྤྱོད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ས་དང་པོ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཐོབ་པར་གནས་པ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མ་སྐྱེས་པའི་སའོ། །ཞེས་དང༌། མོས་སྤྱོད་པ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་དེར། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་ནི་མིའི་ཁ་དོག་ལས་ནི་འདས་ལ། ལྷའི་ཁ་དོག་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་ལ། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་པའི་ས་ནི་མ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཞན་དང༌། གཙོ་བོ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། མིང་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། དོན་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་ཡོན་ཏན་གཉིས། དང་པོ་ནི། དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་དེ་ནི་ཐོབ་པར་གྱུར་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱའི་སྒྲ་ཉིད་ཀྱིས་བསྙད་དོ། །ས་རབ་དགར་ཞུགས་པར་གྱུར་པ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་རྒྱལ་སྲས་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་
Chinese
入菩萨行论第一品极喜地。 入菩萨行论第一品极喜地。 所著论典之自性广说，分二：因菩萨地与果佛地之解说。初者分二：十地之真实与彼等功德之解说。初者分：极喜地、离垢地、发光地、焰慧地、难胜地、现前地、远行地、不动地、善慧地、法云地之解说。初者分三：总示差别基之地之体性，广说差别法之地之功德，以叙述地之功德而作结尾。初者：诸佛之子此之意乐所趣入之诸众生，为令解脱故为大悲所自在，以普贤行愿而善回向于欢喜地，安住于彼者乃名为第一。菩萨之无漏智慧，以慈悲等方便所摄持之自性，分割为部分，即名为地，以其成为功德之所依或处所之故。如世间以地称呼所依一般。诸地并非各自之体性有差别，以其于证悟空性之无漏智慧中无差别之故。如是说：犹如虚空鸟迹，智者们不能言说亦不能见，如是诸佛子之地一切，不能言说，何况能听闻。如是。因此，地之差别是：依于彼地之功德之数量更增上之差别，与神通等之威力，与布施等六度之修习，与异熟果增长而取身之方式等所区分。异熟果是（若获得地，则彼之身等是无漏之善果，则彼如何安立为异熟果？以异熟果唯有不善与善之有漏者才有之故。若思惟之，于噶当之旧文集中，对圣者而言，虽无烦恼障之有漏之善之异熟果，然有知障之有漏之善之异熟果，故安立彼为异熟果。从第一地至第十地之间，赡部洲与须弥
English
The first chapter of Entering the Bodhisattva's Way, the Joyful Land. The first chapter of Entering the Bodhisattva's Way, the Joyful Land. The nature of the treatise to be composed is explained in detail. There are two parts: the explanation of the cause, the bodhisattva's ground, and the effect, the Buddha's ground. The first part has two sections: the actual ten grounds and the explanation of their qualities. The first part includes: the Joyful Ground, the Immaculate Ground, the Luminous Ground, the Radiant Ground, the Difficult to Tame Ground, the Manifest Ground, the Far-Reaching Ground, the Immovable Ground, the Good Intelligence Ground, and the Cloud of Dharma Ground. The first part has three sections: briefly stating the essence of the ground, the basis of distinction; extensively explaining the qualities of the ground, the distinguishing characteristics; and concluding by praising the qualities of the ground. The first is: The sons of the Victorious Ones, whose minds go to all beings, being under the power of compassion to liberate them, dedicating with the aspiration of Samantabhadra to the Joyful Ground, that which abides there is called the first. The stainless wisdom of the Bodhisattvas, which is seized by means such as compassion, is divided into parts, and is called the ground, because it becomes the support or place of qualities. Just as the world is known as the ground for support. The grounds are not different in their own essence, because they are not different in the stainless wisdom that realizes emptiness. As it is said: Just as the traces of birds in the sky cannot be spoken of or seen by the wise, so all the grounds of the sons of the Victorious Ones cannot be spoken of, how much less can they be heard? Therefore, the distinction of the grounds is made by the difference in the number of qualities that increase on that ground, the power of miracles, the practice of the six perfections such as giving, and the way of taking bodies as the result of ripening increases. The result of ripening is (if one obtains the ground, then their body etc. is the stainless fruit of virtue, then how can it be established as the result of ripening? Because the result of ripening only exists for non-virtuous and virtuous contaminated things. If one thinks about it, in some old Kadampa texts, it is written that although there is no contaminated virtuous result of ripening of afflictive obscurations for the noble ones, there is a contaminated virtuous result of ripening of cognitive obscurations, so it is established as the result of ripening. From the first to the tenth ground, Jambudvipa and Sumeru
Chinese
兜率天，善化天，兜率天，乐变化天，他化自在天，千之境，二千之境，三千之境，以及色究竟天之境的国王，为了使利益众生的事业更加广大。因此，菩萨们的极喜地是第一发心，法云地是第十发心。诸佛之子最初发心的这位菩萨，以何种方式为了使众生获得解脱，而成为无缘大悲的自在，并且以菩萨普贤行愿的愿力而极（43a）度回向的喜悦中安住，这被称为象征着具有二无分别智慧之因的果报的第一发心。那位菩萨的愿望是：所有过去、现在、未来诸佛的菩提行愿的各种差别，从善行到菩提成佛，所有这些我都将圆满。像这样的大愿十个等等，无数十万个愿望都播种在第一地上。信行地的菩萨不是生起第一发心的菩萨，因为这类似于没有进入声闻的决择果。经中说：以极大的信心行持的法性，立即获得并安住于第一地，这是未生起菩提心的地。并且，考虑到信行者，在那里说：种姓之子，例如，转轮圣王超越了人类的肤色，但没有获得天人的肤色。同样，菩萨也完全超越了世间、声闻和独觉的一切地，但没有获得真实的菩萨地。二是，殊胜功德之异，以及主要布施之波罗蜜多的解说二者。初者，获得名称殊胜之功德，以及获得意义殊胜之功德二者。初者：从那时起，他因获得而被称为菩萨之名。从进入极喜地开始，那位王子就是菩提
English
Tushita, Sunirmita, Tushita, Paranirmita-vasavartin, the realm of a thousand, the realm of two thousand, the realm of three thousand, and the king of the realms of Akanishtha, in order to make the work of benefiting sentient beings even greater. Therefore, the Joyful One of the Bodhisattvas is the first generation of mind, and the Cloud of Dharma is the tenth generation of mind. This Bodhisattva, the son of the Buddhas, who generates the first mind, in what way, in order to liberate beings, becomes the master of unconditioned compassion, and by the aspiration of the Bodhisattva Samantabhadra's aspiration, is greatly (43a) dedicated to the joy of dwelling, this is called the first generation of mind, which symbolizes the fruit of the cause of non-dual wisdom. That Bodhisattva's aspiration is: Whatever differences there are in the aspirations of the Buddhas who have gone to the three times, from the practice of Bodhi to the attainment of Buddhahood, all of these I will fulfill completely. Like these ten great aspirations, hundreds of thousands of aspirations are planted on the first ground. The Bodhisattva of the stage of faith is not a Bodhisattva who has generated the first mind, because it is similar to not entering the fruit of the Hearer's determination. The Sutra says: The nature of practicing with great faith immediately obtains and abides in the first ground, this is the ground where the mind of Bodhi has not arisen. And, considering the practitioner of faith, it says there: Son of good family, for example, a wheel-turning king has surpassed the color of humans, but has not obtained the color of gods. Similarly, a Bodhisattva has also completely surpassed all the grounds of worldly beings, Hearers, and Solitary Buddhas, but has not obtained the ground of a true Bodhisattva. Secondly, there are two: the explanation of the qualities of special characteristics, and the perfection of the main giving. The first has two: the merit of obtaining a special name, and the merit of obtaining a special meaning. The first is: From then on, he is called by the very name of Bodhisattva because he has obtained it. From the time of entering the Joyful Land, that prince is Bodhi