Tibetan
་སེམས་བསྐྱེད་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འཁོད་པ་ན་ཉན་རང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བློས་གནོན་པར་མ་ཟད། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བློའི་(༤༧ན) ཆ་ནས་ཀྱང་གནོན་པས་བདེན་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེས་ལྷག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་དེར་ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཐོབ་པས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་མདོ་སྡེ་སོགས་མཚན་མ་ལ་དམིགས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མིན་པར་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་ཇི་ལྟ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་འདི་ནི་ཉན་རང་དང་ས་འོག་མ་དག་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱིན་གྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་དེ་ནར་སོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་བློན་པོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་འདིས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་སྟོན་ཏེ། དེར་རིགས་པ་གསུམ་དང་ལུང་བདུན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རིགས་པ་དང་པོ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་ཆོས་(༤༧བ) ཅན། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་དཔས་ཀྱང་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་བཞིན། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་གྲུབ། འདོད་ན་ས་བཅུ་པའི་ལུང་དང་འགལ། རིགས་པ་གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་བར་ཐལ། གཟུགས་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་བདེན་དུ་དམིགས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་བཞིན། རིགས་པ་གསུམ་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་མི་རྟག་པ
Chinese
当安住于第七发心长远之地时，不仅以世俗菩提心的智慧压倒声闻缘觉，而且从胜义菩提心的智慧(47a)方面也压倒，因此证悟二谛的智慧更加超胜。由于在该地获得方便波罗蜜多，所以对于每一个心念的止息都入定和出定；并且对于自境法界、经部等相，不是执著而通达，而是安住于如实了知离相之伟大的缘故。这种宗法并非声闻缘觉和下地所有，如云：诸位佛子，譬如，生于王族的王子，具有国王之名，仅凭出生就能以国王的威严压倒所有大臣，并非以自己的智慧进行分别。当他长大成人时，通过发展自己的智慧，就能远远超越所有大臣的事务。诸位佛子，同样，菩萨在刚发心时，仅凭殊胜意乐的伟大就能压倒所有声闻和独觉，并非以自己的智慧进行分别。安住于菩萨第七地的菩萨，由于安住于了知自境的伟大，就能远远超越声闻和独觉的所有事务。此经表明声闻缘觉证悟了法无我，因为有三种理证和七种教证来证明。其中第一个理证是：声闻缘觉等有法(47b)，最初发心的菩萨也能以智慧的力量压倒，因为他们没有完全了知事物无自性。如同世间离贪者一样。立宗已承许，周遍成立。如果承认，则与十地经相违。第二个理证是：声闻缘觉等有法，没有断除三界的一切微细烦恼，因为他们执著色等为自性成立的实有，从而产生颠倒的烦恼心。如同外道离贪者一样。第三个理证是：对于蕴认为无常
English
When abiding in the seventh long-gone ground of generating bodhicitta, not only do the wisdoms of conventional Bodhisattvas overwhelm the Hearers and Solitary Realizers, but also the wisdoms of ultimate Bodhisattvas (47a) overwhelm them, thus the wisdom that realizes the two truths becomes even more supreme. Because the perfection of skillful means is attained on that ground, they are constantly in meditative equipoise and arise from it for each moment of thought; and because they abide in the greatness of fully knowing without clinging to characteristics, such as their own realm, the dharmadhatu, sutras, etc., but rather knowing them as they are, free from characteristics. This subject-property is not present in Hearers, Solitary Realizers, and lower grounds. As it is said: "O sons of the Victorious Ones, it is like this: for example, a prince born into a royal family, possessing the name of a king, merely by being born, can overwhelm all the ministers with the majesty of the king; it is not by discriminating with the power of his own intellect. When he grows up, by developing the power of his own intellect, he greatly surpasses all the affairs of the ministers. O sons of the Victorious Ones, likewise, a Bodhisattva, as soon as he generates bodhicitta, merely by the greatness of his superior intention, overwhelms all Hearers and Solitary Realizers; it is not by discriminating with the power of his own intellect. A Bodhisattva abiding on the seventh ground of a Bodhisattva, because he abides in the greatness of knowing his own realm, greatly surpasses all the activities of Hearers and Solitary Realizers." This scripture shows that Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena, because there are three lines of reasoning and seven scriptural proofs to establish this. The first line of reasoning is: Hearers and Solitary Realizers, etc., are the subject (47b). Even a Bodhisattva who has generated the first thought can overwhelm them with the power of wisdom, because they do not fully know that things are without inherent existence. Like worldly non-attachment. The sign is accepted, the pervasion is established. If you assert this, it contradicts the scripture of the tenth ground. The second line of reasoning is: Hearers and Solitary Realizers, etc., are the subject. They have not abandoned all the subtle defilements of the three realms, because they cling to forms, etc., as truly established entities, thus giving rise to inverted, afflicted minds. Like non-attachment of outsiders. The third line of reasoning is: They consider the aggregates to be impermanent.
Tibetan
་དང་བདག་མེད་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་ཉན་རང་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་པར་ཐལ། བདག་ཏུ་གདགས་པ་སྟེ་བཞག་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་འཁོར་ལོ་སོགས་ལ་བདེན་ཞེན་མ་བཟློག་ན་དེ་འདུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་ཤིང་རྟ་ལ་བདེན་ཞེན་མི་བཟློག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཁས་བླངས། ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྫས་སོགས་སུ་ལྟ་བས་ནི་ཆོས་ཅན་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཆགས་སོགས་དྲུངས་འབྱིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་བདེན་ཞེན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་དང་བདག་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྫས་དངོས་གཉིས་ཀར་ལྟ་བ་སོགས་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པར་འདྲ་བས་དེའི་གཉེན་པོར་དེས་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཡུལ་(༤༨ན) མི་སྡུག་པར་འཛིན་པའི་ཞེ་སྡང་གིས་ཡུལ་མི་སྡུག་པར་འཛིན་པའི་འདོད་ཆགས་རྩ་བ་ནས་སྤོང་མི་ནུས་པ་བཞིན། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་གོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཉམ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ན་བདེན་བཞི་ཉི་ཚེ་བ་རྟོགས་པས་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་ཅེས། ཡུམ་རྒྱས་པར། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་མི་འདའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འདའ་ཞིང་ཀུན་འབྱུང་བས་ཀྱང་མི་འདའོ། །འགོག་པ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་འགོག་པས་ཀྱང་མི་འདའོ། །ལམ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་ལམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འདའ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། མཉམ་པ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ལ། ལུང་འདིའི་དོན་འགྲེལ་པ་ལ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་ན་མྱང་འདས་ཙམ་ཡང་མི་ཐོབ་ཅེས་དང༌། མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་ཅེས་ལུགས་གཉིས་བྱུང་ལ། ལྔ་བརྒྱ་ཐ་མར་བྱུང་བའི་བོད་ཁ་ཅིག1མངོན་པ་གོང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་མ་རིག་པ་དང༌། འཇིག་ལྟ་སོགས་ལུགས་དེ་ནས་བྱུང་བའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་པ་སྒོམ་པས་སྤོང་ནུས་ལ། དེ་ལྟར་ན
Chinese
以及对无我等事物的执著的声闻缘觉，有法。也不可能证悟人无我，因为是有以作为我的施设处的蕴为对境的见解者之故。譬如，如果对车子的支分车轮等不遮止实执，那么对彼等聚合的支分所依的车子的实执也不遮止一样。宗法已承认。立宗之理是：以视蕴为无常、痛苦、无我之物等，不能根除有法蕴上的我执以及彼之因的贪等，因为彼等丝毫不能损害事物之实执之故。因为视蕴为无常与常，以及有我无我的事物二者等，与安住实相空性之义背道而驰相似，故彼等不能作为彼之对治。譬如，以执持境不净之嗔恚，不能从根本上断除执持境不净之贪欲一样。《中观根本慧论》中说：“若时有是常，如是亦为邪，空为无常者，是复为邪见。”又，就此意义而言，如果不能领会平等性，那么仅凭了知四谛皮毛不能获得涅槃。在《广大母经》中说：“以知痛苦不能完全脱离痛苦，以痛苦也不能脱离。以知集不能完全脱离集，以集也不能脱离。以知灭不能完全脱离灭，以灭也不能脱离。以知道不能完全脱离道，以道也不能脱离。如是，此等四圣谛之平等性为何，彼是我所开示的清净，平等性即是如是性。”等等广说。对此经的意义的解释中，在圣地如果不能证悟平等性的意义，那么连涅槃都不能获得，以及不能获得不住涅槃两种说法。在五百末世出现的一些藏人，认为从上下阿毗达磨中产生的无明以及坏聚见等，以从彼宗派产生的真实的相貌清净的修习能够断除，如果那样的话。
English
And the Hearers and Solitary Realizers who are attached to things such as selflessness, the subject of the thesis. It is also impossible to realize the selflessness of persons, because they are those who have a view that focuses on the aggregates as the basis for the imputation of self. For example, if the true clinging to the parts of a chariot, such as the wheels, is not prevented, then the true clinging to the chariot, which is the basis of the aggregation of those parts, is also not prevented. The subject property is admitted. The reason for the thesis is that viewing the aggregates as impermanent, suffering, and selfless things, etc., cannot eradicate the self-grasping on the aggregates, which are the subject of the thesis, and the attachment, etc., which are the causes of that, because those things do not harm the true clinging to things at all. Because viewing the aggregates as impermanent and permanent, and as things that have or do not have a self, etc., is similar to going against the meaning of abiding in the reality of emptiness, those things cannot act as an antidote to it. For example, just as hatred that grasps an object as impure cannot fundamentally eliminate the desire that grasps an object as impure. The Root Wisdom says: "If one holds that what exists is permanent, that is a wrong view. How is it not a wrong view to hold that emptiness is impermanent?" Also, in terms of this meaning, if one does not comprehend equality, then one cannot attain Nirvana by merely understanding the superficial Four Truths. In the Extensive Mother Sutra, it says: "By knowing suffering, one does not completely escape suffering, nor does one escape by suffering. By knowing the origin, one does not completely escape the origin, nor does one escape by the origin. By knowing cessation, one does not completely escape cessation, nor does one escape by cessation. By knowing the path, one does not completely escape the path, nor does one escape by the path. Thus, whatever is the equality of these four noble truths, that is what I have shown to be purified, and equality is suchness." And so on, extensively. In the explanation of the meaning of this sutra, it is said that in the holy land, if one does not realize the meaning of equality, then one cannot even attain Nirvana, and that one cannot attain non-abiding Nirvana, two systems arise. Some Tibetans who appeared in the final five hundred years believe that ignorance and destructive views, etc., which arise from the upper and lower Abhidharma, can be eliminated by meditating on the pure aspects of truth that arise from that system. If that is the case,