Tibetan
ཐེག་པ་ཡིན་པར་མཚུངས་པ་ཉིད་དང༌། སྟོན་པ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པར་ཡང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། འཛེམ་མེད་སྨྲ་བ་འདི་ལྟ་བུ་ལའང་དེང་སང་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་མཐོང་བ་བློའི་ནོར་ཅན་མ་ཡིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་བསླན། ཡང་རྣམ་རྫུན་པ་དེ་དབུ་སེམས་གཉིས་ཀར་བཞག་ཆོག་སྟེ། དབུ་མ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་པར་འཇོག་པ་ན་རྣམ་རྫུན་པར་འཇོག་གོ་ཞེས་རྟོག་ནའང་མི་རུང་སྟེ། ཁྱེད་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲའི་སློབ་དཔོན་ཞི་འཚོ་སོགས་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དབུ་སེམས་གཉིས་ཀ་དབུ་མ་ཡིན་པར་སྨྲ་ན་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་གྲངས་ངེས་ཀྱང་ཉམས་པར་འགྱུར་(༡༥བ) བའི་ཕྱིར། ཡང་རྣམ་རྫུན་སེམས་ཙམ་པ་མིན་ཀྱང་དབྱེ་བ་བྱེད་པ་ན་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་རྫུན་ཅེས་འདྲེན་དགོས་ཀྱི། དབུ་མ་རྣམ་བདེན་རྫུན་ཅེས་མི་འདྲེན་ནོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སེམས་ཙམ་པ་མིན་བཞིན་སེམས་ཙམ་པར་འདྲེན་དགོས་པ་དེ་ཁྱེད་ཅག་ཉིད་ལ་བྱུང་བ་ཡིན་ནམ་རྣམ་རྫུན་པ་རང་ལ་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དེ་མི་འདྲེན་ཀ་མེད་ལ་གཞན་གྱིས་གཏད་པའམ། རང་གིས་དེ་ལྟར་མི་འདྲེན་ན་མ་བཏུབ་པ་ཆེན་པོ་བྱུང་ནས་དེར་མི་འདྲེན་པ་གང་ཡིན། དེ་དེ་མིན་བཞིན་དེ་དེའི་དབྱེ་བར་བགྲངས་པས་དེར་འགྱུར་རམ་མི་འགྱུར། འགྱུར་ན་ཁྱི་ར་མིན་བཞིན་ཁྱི་རའི་དབྱེ་བར་གྲངས་པས་ཁྱི་རར་འགྱུར་བར་མཚུངས། མི་འགྱུར་ན་དབྱེ་བར་བགྲང་བའང་དོན་མེད། ཡང་རྣམ་རྫུན་པ་དེ་དབུ་མ་པ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲ་ལས་མཆོག་གམ་དམན་པའམ་མཉམ་པའི་དབུ་མ་པ་གང་ཡིན། དང་པོ་དེའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སློབ་དཔོན་བཟང་པོའི་ཞབས་ཀྱིས་ལུགས་དེ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་གསུམ་པར་བཞག་སྟེ། དེ་ལ་སྤྲོས་མཚན་ལྷག་མར་ལུས་པས་དེ་ལེགས་པར་བཀག་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་སྨྲའི་དབུ་མ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ས་བཞི་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་དེ་དེ་ལས་མཆོག་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་བོ། །དེར་མ་ཟད་བདེན་གྲུབ་སྟོན་པ་དབུ་མ་མཆོག་ཡིན་ན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་བྱམས་མགོན་གྱིས་ལྟ་ཞིག་ཀུན་ཟློག་བསྟན་པ་དབུ་མའི་མཆོག་ཏུ་བསྔགས་པ་དེ་དོན་ལ་མ་ཞུགས་པར་ཐལ། བདེན་གྲུབ་དེ་དབུ་མ་མཆོག་ཏུ་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཀླུ་སྒྲུབ་དེ་ལྟར་གསུང་ཆུག བྱམས་མགོན་དེ་སྐད་མི་གསུང་སྙམ་ན། བྱམས་པས། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་སྟོང་པ་ཞེས། །ཞེས་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འགོམ་པར་མི་མཛད་པའི་ཕྱིར། དེས་བདེན་
Chinese
যেহেতু是同樣的大乘，而且也是導師圓滿正等覺所宣說的緣故。對於像這樣無所畏懼的言論，如今備受讚譽的人們見到，為何不加以反駁，難道他們不是具有智慧之眼的人嗎？ 此外，名假有部可以安立於中觀和唯識二者之中，認為安立為中觀時是瑜伽行中觀，安立為唯識時則安立為名假有部，如果這樣臆測也是不行的。 因為你們所說的瑜伽行中觀是指無自性論的論師寂護等人，而且如果說中觀和唯識二者都是中觀，那麼對於佛教徒來說，主張四種宗派的數量也會因此而錯亂（15b）。 此外，即使名假不是唯識宗，但在作區分時，必須說「唯識真假二分」，而不能說「中觀真假二分」，如果這樣說，那麼即使不是唯識宗，卻必須稱為唯識宗，這種情況是發生在你們自己身上，還是發生在名假有部自身？ 像這樣發生的情況，是不得不這樣稱呼，還是被他人強加的？或者自己不這樣稱呼就會產生極大的過失，所以才不這樣稱呼？ 不是那樣卻被算作是那樣的區分，這樣會變成那樣嗎？還是不會變成那樣？ 如果會變成那樣，就像不是狗卻被算作是狗的區分，就會變成狗一樣。 如果不會變成那樣，那麼算作區分也沒有意義。 此外，如果名假有部是中觀宗，那麼是比無自性論更高、更低還是相等的中觀宗？ 如果是前者，那麼尊者善知識的足跡將此宗安立在瑜伽行地的第三地，因為對此宗的戲論相狀還有殘餘，所以善加遮破，將其安立在成為無自性論中觀宗之頂的瑜伽行地第四地，因此可以證明此宗並非比無自性論更高。 不僅如此，如果主張真實成立的中觀是殊勝的中觀，那麼龍樹和慈氏怙主所說的「見解一切遣除，教法中觀最殊勝」就成了沒有切中要點，因為真實成立是中觀殊勝的緣故。 或者認為龍樹可以那樣說，慈氏怙主不會那樣說，但慈氏說：「所知一切皆空性」，因為他沒有迴避如字面意義一般的那句話。 因此，真實
English
Since it is the same Mahayana, and also because it is spoken by the teacher, the complete and perfect Buddha. Seeing people who are highly praised these days for such fearless speech, why don't they refute it? Are they not people with the eye of wisdom? Furthermore, the nominalist can be placed in both Madhyamaka and Cittamātra. If one thinks that when it is placed in Madhyamaka, it is Yogācāra Madhyamaka, and when it is placed in Cittamātra, it is placed as a nominalist, that is not allowed. Because you say that Yogācāra Madhyamaka refers to teachers of the doctrine of no self-nature such as Śāntarakṣita, and if you say that both Madhyamaka and Cittamātra are Madhyamaka, then for Buddhists, the fixed number of four philosophical tenets will also be ruined (15b). Furthermore, even though the nominalist is not a Cittamātra, when making distinctions, one must say "Cittamātra with true and false aspects," but one cannot say "Madhyamaka with true and false aspects." If you say that, then even though it is not Cittamātra, the need to call it Cittamātra, does that happen to you, or does it happen to the nominalist itself? If that happens, is it inevitable that it must be called that, or is it imposed by others? Or if one does not call it that way, a great fault will occur, so why is it not called that way? Is it that by counting something as a distinction of something else, it becomes that or does it not become that? If it becomes that, it is like counting something that is not a dog as a distinction of a dog, it becomes a dog. If it does not become that, then counting it as a distinction is meaningless. Furthermore, if the nominalist is a Madhyamaka, then is it a Madhyamaka that is higher, lower, or equal to the doctrine of no self-nature? If it is the former, then the venerable teacher's feet placed that system on the third level of the Yogācārabhūmi, and because the elaboration characteristics still remained on it, it was well refuted and placed on the fourth level of the Yogācārabhūmi, which became the pinnacle of the doctrine of no self-nature Madhyamaka, therefore it is proven that it is not higher than that. Moreover, if the Madhyamaka that teaches true existence is the supreme Madhyamaka, then Nāgārjuna and Maitreya's praise of the teaching that refutes all views as the supreme Madhyamaka would not be to the point, because true existence is the reason for the supreme Madhyamaka. Or if you think that Nāgārjuna can say that, but Maitreya would not say that, but Maitreya said, "All knowables are empty in every way," because he did not avoid that very statement as it is in the literal meaning. Therefore, true