Tibetan
འདིར་མ་འདུས་པའི་མཐའ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་སུ་གཉིས་དང༌། ཤུགས་ལས་དེ་གཉིས་ཡིན་གྱི། ཕུང་གསུམ་དང་གཉིས་མིན་གྱི་ཕུང་གསུམ་སྟེ། མཐའ་བཞི་པོ་འདི་དང་བྲལ་ན་མཐར་འཛིན་གྱི་ལྷག་མ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་ལུས་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་དངོས་སུ་གཞན་སྟོང་དོན་དམ་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་ལ་བྱས་པས། དེའི་དབང་གིས་རྟག་པ་ལ་བྱ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་བདེན་པ་ལས་བརྩམས་པའི་བྱ་བྱེད་ལས་གསུམ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ཆད་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟོགས་པ་ལས་བརྩམས་པའི་རྣམ་གྲོལ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ཆད་ན་འཁོར་བའི་ཆོས་ཀྱང་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་བ་ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་དོན་དམ་མྱང་འདས་ལ་འཁྲུལ་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བྱུང་བར་འདོད་པ་གང་ཞིག དོན་དམ་མྱང་འདས་ནི་ཡོད་དུ་མི་རུང་བའི་ཁྱད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་བྱུང་ཞིང༌། མྱང་འདས་མེད་ན་དེར་བལྟོས་ཀྱི་འཁོར་བ་ཡང་མེད་པས་ཆད་པར་ཁས་མི་ལེན་ཀ་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་(༡༢ན) ལས་ཅིར་འགྱུར་སྙམ་ན། ཅི་མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མའི་ཆོས་ཚུལ་མཐའ་དག་ཏུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་སྒྲོ་སྐུར་དྲུངས་ཕྱུང་སྟེ་དབུ་མའི་དོན་ལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་དེ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དངོས་སུ་དོན་དམ་བདེན་པ་མ་བྱས་པའི་རྟག་པ་དེ་དབུ་མ་མཆོག་གི་ལུགས་ཡིན་པར་ཁས་བླངས་ཤིང༌། དེ་བླངས་པའི་ཤུགས་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆད་པའང་དོན་གྱིས་ཁས་ལེན་དགོས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཛད། འདོད་ན། མདོ་སྔགས་ཀྱི་དབུ་མའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཆད་མཐར་ལྟར་གསུངས་པ་དོན་མེད་པའམ་དྲང་བའི་དོན་ཅན་གང་རུང་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། དང་པོ་ལྟར་ན། གསུང་རབ་དེ་དག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་འདོད་དེ། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བཀག་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་དགོས་ཀྱི། དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་མི་དགོས་སྙམ་ན་ནི། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དེས་རྟག་ཆད་དང་བཅས་པའི་ཆ་དོན་དམ་བདེན་པ་དང༌། དེ་བྲལ་བའི་ཆ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཞེད་པར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྟོན་པ་སངས་རྒྱས་མི་འཇིགས་པར་དམ་བཅའ་བ་པོ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་ཏུ་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པར་བཤད་པ་ལས། སྟོན་པས་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་བྲལ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་བྱེད་དང༌། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་ཡིན་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མི་རུང་ཞིང་ཤེས་བྱ
Chinese
因為這裡沒有未包含的其他的邊，實際上是二，勢力上也是那二。三蘊和非二的三蘊，如果離開這四邊，執邊的剩餘一點也不會留下。因此，你們實際上把自空勝義諦做成了非為所作的常法。由於這個緣故，因為常法是無為的，所以從勝義諦開始的能作、所作、業三者將會斷絕。如果它斷絕，那麼從證悟勝義諦開始的解脫將會斷絕。如果它斷絕，那麼輪迴的法也將會斷絕，因為認為輪迴世俗諦是對勝義涅槃產生錯覺而顛倒產生的。勝義涅槃必須要承認不可能存在的差別。如果沒有涅槃，那麼依賴於它的輪迴也沒有，所以不得不承認斷滅。那（第12頁，正面）會變成什麼呢？難道顯密的中觀法門中，將常斷的增益和損減連根拔起，從而進入中觀之義的說法不合理嗎？實際上，你們已經承認了未作的常法勝義諦是至高無上的中觀宗義。由於承認了這一點，勢必在實際上也要承認勝義諦未作的斷滅。標誌遍及圓滿的佛陀所作。如果這樣認為，那麼顯密中觀的一切經論中，所說的常斷邊是無意義的，或者會變成具有需要詮釋的意義。如果像第一種情況那樣，那麼這些經論將不會是圓滿佛陀的教言。如果像第二種情況那樣認為，那麼遮止常斷邊對於世俗諦是需要的，而對於勝義諦是不需要的。如果是這樣認為，那麼由於這種想法，圓滿的佛陀會認為具有常斷的部分是勝義諦，而遠離常斷的部分是世俗諦。如果這樣，那麼導師佛陀將不會成為無畏的立誓者，因為在他的了義經論中，說遠離一切常斷邊的是勝義諦，而導師將遠離常斷邊安立為世俗諦，常斷二邊甚至連顛倒的世俗也不行，應該要知道。
English
Because there are no other extremes not included here. Actually, there are two, and implicitly, there are also those two. The three aggregates and the three aggregates that are not two. If you are separated from these four extremes, there will be no remainder of clinging to extremes. Therefore, you actually make the other-empty ultimate truth into an unconditioned permanent dharma. Because of this, since permanence is unconditioned, the three actions of agent, object, and action, which originate from the ultimate truth, will be cut off. If that is cut off, then liberation, which originates from the realization of the ultimate truth, will be cut off. If that is cut off, then the dharma of samsara will also be cut off, because it is believed that samsara, the conventional truth, arises in a reversed way from being mistaken about the ultimate nirvana. The ultimate nirvana must acknowledge the distinction of being impossible to exist. If there is no nirvana, then samsara, which depends on it, will also not exist, so there is no choice but to acknowledge annihilation. What will become of that (page 12a)? Is it not unreasonable that in all the Madhyamaka doctrines of sutra and tantra, the imputations and deprecations of permanence and annihilation are uprooted, and it is explained that one enters into the meaning of Madhyamaka? In reality, you have acknowledged that the unconditioned permanence of the ultimate truth is the supreme Madhyamaka tenet. Because of acknowledging this, it necessarily follows that you must also acknowledge the unconditioned annihilation of the ultimate truth. The sign is made by the completely perfected Buddha. If you think so, then all the sutras and tantras of Madhyamaka, which speak of the extremes of permanence and annihilation, will become either meaningless or have an interpretable meaning. If it is like the first case, then those sutras will not be the words of the completely perfected Buddha. If you think like the second case, then the prohibition of the extremes of permanence and annihilation is necessary for the conventional truth, but not necessary for the ultimate truth. If you think so, then because of that thought, the completely perfected Buddha would consider the part with permanence and annihilation to be the ultimate truth, and the part without it to be the conventional truth. If that is the case, then the teacher Buddha will not become a fearless oath-taker, because in his definitive sutras, it is said that the ultimate truth is that which is separated from all extremes of permanence and annihilation, and the teacher establishes the separation from the extremes of permanence and annihilation as the conventional truth, and the two extremes of permanence and annihilation are not even allowed to be a reversed conventionality, and should be known.