Tibetan
འདིར་ཆོས་རྣམས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཅི་གནས་པ་མེད་པར་རམ། གལ་ཏེ་གནས་པ་མེད་པར་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་དེའི་ཚེ་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་ཡང་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྐྱེས་པ་ལས་གནས་ཤིང༌། གནས་པ་ལས་འཇིག ཞིག་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་མེད་དེ། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདིར་གང་གི་དུས་ན་གནས་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་འཇིག་པ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་མེད་དོ། །གང་གི་དུས་ན་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་དེའི་དུས་ན་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །དུས་ཞེས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་གོ། །གལ་ཏེ་དུས་གཅིག་ལ་ཡིན་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་བ་དང་འཆི་བ་རྣམས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་པ་ལས་གཞན་ཅི། འདིར་གང་དུ་སྐད་ཅིག་གཅིག་ལ་ཆོས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དེ་ཅི། ཆོས་སྔ་མ་འགགས་པ་ལས་སམ་འོན་ཏེ་མ་འགགས་པའི་ཆོས་ལས་ཆོས་ཕྱི་མ་སྐྱེ། (༢༢ན) གལ་ཏེ་འགགས་པའི་ཆོས་ལས་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་འགགས་པའི་མར་མེ་ལས་མར་མེ་གཞན་སྐྱེའོ། །ཅི་སྟེ་མ་འགགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན་དེའི་ཚེ་མ་འགགས་པའི་མར་མེ་ལས་མར་མེ་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་སྐྱེའོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེས་པ་ལས་སྐྱེ་བས་ན་མར་མེའི་ཕྲེང་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕྲེང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྔ་མ་མ་འགགས་པ་ལས་གཞན་སྐྱེ་བ་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། འགགས་པ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །འདྲེས་པ་ལས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བས་གཅིག་པ་ཉིད་མེད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་རྣམ་རྫུན་པ་དག་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་བྱུང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་གཙོ་སེམས་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་ངེས་དོན་དུ་མི་འཐད་དེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་མེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་བདེན་པ་ངེས་པའི་དོན་ཅན་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའི་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་རིག་པ་ལ་རང་ཉིད་རིག་པའི་ངོ་བོར་མ་སྐྱེས་ན་གཞན་རིག་ཏུ་མི་རུང་བས་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ཉིད་དུ་རྒྱ་ཆེར་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་མི་མཁས་པ་བསམ་པ་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་སུ་འདོད་པ་ཆད་པ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བ་འགའ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། །གལ་ཏེ་བསམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་སུ་ཅིའི་ཕྱིར
Chinese
此處諸法於一剎那間壞滅及生起者，豈非無有住者耶？ 若無有住者而壞滅及生起，則彼時亦成兔角矣。 若從已生而住，從已住而壞，從已壞而生，如是則住與壞及生諸者，非為一也，以體性各異故應知。 此處於何時有住者，彼時則無生及壞。 於何時有壞者，彼時則無生及住。 於何時有生者，彼時則無住及壞。 所謂時者，乃剎那也。 若於一時，則生與老與死諸者，豈非為一耶？ 此處於何處一剎那間法生與壞者，彼為何耶？ 從前法已滅耶？抑或從未滅之法而生後法耶？ (༢༢ན) 若從已滅之法而生，則彼時從已滅之燈而生餘燈矣。 若從未滅者而生，則彼時如從未滅之燈而生燈，如是從彼而生餘矣。 如是從已生而生故，如燈鬘般，將成識鬘矣。 是故從前識未滅而生餘者，不能言說也，從已滅者亦然。 從和合者亦非也，以彼等互相違故，非為一也。 如是說。 如是虛假之相，若僅有與智慧等之心所相應之主心等之相狀，而無有之智慧，則不應道理成為勝義諦決定之義，以如是則一切無心者，亦將成為勝義諦決定義之故。 是故若離錯亂之無二智慧，於了知一切法之相狀時，若未生起自知之體性，則不能知他，故廣大成立智慧自知也。 彼處如是不善巧者，謂無思惟為智慧，則將墮入大斷滅中，如是有些將說，是故已說。 若以無思惟之智慧而能施與成佛，則彼時一切有情為何
English
Here, are all phenomena that arise and perish in a single instant without anything abiding? If they arise and perish without abiding, then at that time, even a rabbit's horn would come into existence. If one abides from what is born, perishes from what has abided, and is born from what has perished, then abiding, perishing, and arising are not the same, as they are understood by their distinct characteristics. Here, at the time when there is abiding, there is no arising or perishing. At the time when there is perishing, there is no arising or abiding. At the time when there is arising, there is no abiding or perishing. What is called time is an instant. If it is at one time, then what else are arising, aging, and dying but the same? Here, where do phenomena arise and perish in a single instant? Does the later phenomenon arise from the previous phenomenon having ceased, or from a phenomenon that has not ceased? (༢༢ན) If it arises from a phenomenon that has ceased, then at that time, another lamp arises from a lamp that has ceased. If it arises from what has not ceased, then just as a lamp arises from a lamp that has not ceased, so too does another arise from it. Thus, because it arises from what has arisen, it will become a garland of consciousness, like a garland of lamps. Therefore, it cannot be said that another arises from the previous consciousness not having ceased, nor from what has ceased. Nor is it from what is mixed, because they contradict each other and are not the same. Thus it is said. Thus, such false appearances, if only the wisdom that lacks the aspects of the primary mind and so forth that are in accordance with mental factors such as wisdom, then it is not reasonable to be the definitive meaning of ultimate truth, because if that were the case, then all mindless things would also be the definitive meaning of ultimate truth. Therefore, even the non-dual wisdom that is free from delusion, if it does not arise as the nature of self-awareness when knowing the aspects of all phenomena, then it cannot know others, so the self-awareness of wisdom is extensively established. There, those who are not skilled in this way, who consider non-thought to be wisdom, will fall into great nihilism, some will say, therefore it has been said. If Buddhahood is bestowed by the wisdom of non-thought, then why are all sentient beings