Tibetan
ད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི། །གཅིག་ཉིད་མ་ཡིན་པས་ན་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར། །བྱ་མིན་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་དེ་དག་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་ན་མི་རིགས་ཏེ། བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པ་དེ་ལྟར་ན་ཕ་བུ་དང་མེ་དང་བུད་ཤིང་སོགས་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ལས། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་པས་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་དོན་འཁྲུལ་མེད་ལ་འཇུག་ན་དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་དུ། །ནམ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་ཉིད་ན། །བསྐྱེད་དང་སྐྱེད་པ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་ཉེས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། དགག་པ་དངོས་དང༌། ཞར་ལས་རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པའོ།།དང་པོ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ན་རེ། དངོས་པོ་རྣམས་བདག་ལས་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་རིགས་ཏེ། རང་ལས་སྐྱེ་བ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པའང་རིགས་ཏེ། ཡན་ལག་གཅིག་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཤིན་ཏུ་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་དགག་པ་ཡང་རིགས་ན། གང་འདི་སྐད་དུ། གཞན་དག་ལས་ལྟ་ག་ལ་ཞིག་(༡༣༠ན) ཅེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་རྐྱེན་བཞི་པོ་རྒྱུ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། དེ་མ་ཐག་པ་དང༌། བདག་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱད་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་གསུང་རབས་ལ་བརྟེན་ནས་མི་འདོད་བཞིན་དུ་ཡང་གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྒྱུའི་རྐྱེན་ནི་རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་ནས་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་ལྔ་སྟེ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བ་དང༌། སྐལ་མཉམ་དང༌། མཚུངས་ལྡན་དང༌། ཀུན་འགྲོ་དང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་དེར་ངེས་པའི་ཕྱིར། མཛོད་ལས། རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུ་ལྔ་ཡིན། །ཅེས་སོ། །རྣམ་ཤེས་དྲུག་གིས་སོ་སོར་ཅི་རིགས་པར་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ། མཛོད་ལས། དམིགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་སོ། །ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལ་འཇུག་ཀའི་སེམས་ལས་གཞན་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ནི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ། མཛོད་ལས།
Chinese
如果作者也是一体的话，那么那些就不是一体的，因此不应承诺从自身产生，因为这将导致广泛解释的过失。如果想要那些果实从自身产生是不合理的，因为所产生的事物和产生者，以及行为和行为者都将变成一体。如果不是不合理，而是那样合理的话，那么父子、火和木柴等都会变成一体。如果不是那样，如果进入对二谛无误解的意义，就不应承诺事物从自身产生。正如论师所说：“因和果如果是一体，那么永远不会合理。因和果如果是一体，那么产生和被产生将变成一体。”等等，因为这将导致广泛解释的过失。 驳斥他生 第二，分为：直接驳斥和他生，以及顺带驳斥唯识宗的观点。第一，分为：陈述前者的观点，以及驳斥它。第一是：这里我们自己的宗派说，事物不会从自身产生，这是合理的，因为从自身产生是没有意义的。从两者产生也是不合理的，因为缺少一个部分。无因的一方是非常低劣的，因此驳斥那些也是合理的。如果有人这样说：“怎么能从其他产生呢？”这是不合理的。像这样，已经变成他者的四种缘，即因缘、所缘缘、等无间缘和增上缘，是产生事物的。因此，即使不愿意，也应该依据经文而承诺从他者产生。其中一些人说：因缘是六因中的五种因，除了能作因之外，即俱有因、同类因、相应因、遍行因和异熟因，因为它们在那里是确定的。如《俱舍论》中说：“因被称为五因。”六识各自以适当的方式所缘的诸法都是所缘缘。如《俱舍论》中说：“所缘是所有诸法。”除了进入无余涅槃的心之外的心和心所都是等无间缘。如《俱舍论》中说：
English
If the agent were also one, then those would not be one, therefore one should not commit to arising from oneself, because that would lead to the fault of extensive explanation. If one wants those fruits to arise from oneself, it is unreasonable, because the thing to be produced and the producer, as well as the action and the actor, would all become one. If it is not unreasonable, but reasonable in that way, then father and son, fire and firewood, etc., would all become one. If it is not like that, if one enters into the meaning of the two truths without error, then one should not commit to things arising from oneself. As the teacher said: "Cause and effect, if they are one, will never be reasonable. Cause and effect, if they are one, then producing and being produced will become one." etc., because that would lead to the fault of extensive explanation. Refuting arising from others Secondly, it is divided into: direct refutation and refuting the view of Vijnanavada incidentally. First, it is divided into: stating the former's view, and refuting it. The first is: Here our own school says that things do not arise from themselves, which is reasonable, because arising from oneself is meaningless. Arising from both is also unreasonable, because one part is missing. The causeless side is very inferior, so refuting those is also reasonable. If someone says like this: "How can it arise from others?" This is unreasonable. Like this, the four conditions that have become other, namely the causal condition, the objective condition, the immediately preceding condition, and the dominant condition, are what produce things. Therefore, even if unwilling, one should commit to arising from others based on the scriptures. Some of them say: The causal condition is the five causes out of the six causes, except for the efficient cause, namely the co-emergent cause, the similar cause, the corresponding cause, the pervasive cause, and the ripening cause, because they are definite there. As it says in the Abhidharmakosha: "Cause is called the five causes." All phenomena that are cognized by the six consciousnesses in their respective ways are the objective condition. As it says in the Abhidharmakosha: "The objective condition is all phenomena." The mind and mental factors other than the mind that enters into nirvana without remainder are the immediately preceding condition. As it says in the Abhidharmakosha:
Tibetan
སེམས་དང་སེམས་བྱུང་སྐྱེས་པ་རྣམས། །ཐ་མ་མིན་མཚུངས་དེ་མ་ཐག །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྱེད་རྒྱུ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་དྲུག་རྐྱེན་བཞིར་སྨྲ་བ་བྱེ་སྨྲའི་ལུགས་སོ།།རྐྱེན་བཞི་རྐྱང་པ་ལས་དངོས་པོ་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་མདོ་སྡེ་པ་གཞན་དག་ན་རེ། སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུའི་མཚན་ཉིད་ལས་སམ་སྐྱེད་བྱེད་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་རྒྱུའི་རྐྱེན་ཡིན་ལ། སྐྱེས་བུ་རྒན་པོ་འཁར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྡང་བ་ལྟར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བཞིན་པ་གང་གིས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་ཏེ། སྐྱེ་བཞིན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འགགས་མ་ཐག་པ་ནི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཏེ། ས་བོན་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཞིག་པ་མྱུ་གུའི་དེ་མ་ཐག་(༡༣༠བ) རྐྱེན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་བྱེ་སྨྲས་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་གི་རིས་འདྲ་སྔ་མ་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང༌། མདོ་སྡེ་པས་སེམས་སེམས་བྱུང་རང་གི་རིགས་འདྲ་སྔ་མ་འགགས་པའི་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དུ་འཇོག་མོད། གྲུབ་མཐའ་སྔ་མ་བཟང་སྟེ། (འོ་ན་ཙོང་ཁ་པས། ཞིག་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དེ་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མདོ་སྡེ་པས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་ཞིག་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། ཁས་ལེན་ཚུལ་མི་འདྲ་སྟེ། བྱེ་སྨྲས་དངོས་པོ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་གི་དངོས་པོ་སྔ་མ་རང་དུས་སུ་འཇིག་གི། ཕྱི་མ་སྐྱེ་བའི་གོ་འབྱེད་བྱེད་དེ་ཕྱི་མའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་དང༌། དེ་ཉིད་ཞིག་པའི་མལ་དུ་ཕྱི་མའི་དངོས་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཞིག་པ་དངོས་པོར་འཇོག་གི། ཞིག་པོ་ཉིད་དངོས་པོར་མི་འཇོག་ཅིང༌། མདོ་སྡེ་པས་ཞིག་པ་དངོས་མེད་དུ་འདོད་པས་དངོས་པོར་མི་འདོད་ལ། དངོས་མེད་ཀྱི་ཞིག་པས་དངོས་རྐྱེན་བྱེད་པ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་རིགས་པས་བཀག་པ་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་གཞུང་དུ་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། །མཆན།( དངོས་མེད་དངོས་པོའི་རྐྱེན་དུ་མི་འོང་བའི་ཕྱིར། གང་ཡོད་ན་གང་འབྱུང་བ་དེ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཏེ། རྒྱུ་དྲུག་གི་ནང་གི་བྱེད་རྒྱུ་དེ་ཉིད་རྐྱེན་དུ་བསྡུ་ན་བདག་རྐྱེན་དུ་བསྡུའོ། །ཡང་རྐྱེན་གཞན་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་མྱུ་གུ་དང༌། མྱུ་གུའི་གྲིབ་མ་དང༌། མར་མེ་དང་མར་མེའི་འོད་ལྟ་བུ་ནི་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུ། ཕྱིས་ནས་སྐྱེ་བའི་ཤེས་བྱ་མ་འོངས་པ་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། འབྲས་བུ་རྒྱུའི་སྔར་སྐྱེ་བ་བྱ་འ
Chinese
心与心生诸法生，非后等同彼无间，如是说故。作者因是自主因，名为六因四缘之说，是说一切有部之宗。说唯四缘生事物者，其他经部师说，能成办因之体性，或住于能生种子之自性，是为因缘。如老者依杖而起，如是心与心所生者，从因生起之时，由何所生，彼是所缘缘，是生起之法性所依。因灭已无间者，是果生之无间缘，如种子灭已无间之坏灭，是芽之无间缘一般。（１３０ｂ）关于无间缘，一切有部师认为，心与心所，自之同类前一灭坏之事物，是无间缘。经部师则认为，心与心所，自之同类前一灭尽之坏灭，是无实体之无间缘。然前者之宗派为佳。（若宗喀巴云：说坏灭为实有，则成理，以经部师说无间缘之坏灭为实有之故。设想：承许方式不同，一切有部师认为，后事物之无间之前事物，于自时灭坏，开辟后事物生起之机会，是为后事物之无间缘，彼者于坏灭之位，使后事物获得之分位，而安立坏灭为实有，并非坏灭本身安立为实有。经部师认为坏灭为无实体，故不认为实有，以无实体之坏灭作为实有之因，为瑜伽行派之理所遮止，于昔日之论师之论著中广说。注释：（以无实体不成为实体之因故。何者有则何者生，彼是自主因，六因中之作者因，若摄为缘，则摄为自主缘。又，其他缘同时生起，如芽与芽之阴影，灯与灯之光芒等，是属于自主缘之范畴。后来生起之所知未来，成为现今识之因，以及果于因之前生起，
English
Since it is said, "Mind and mental events are born, not later, equal, immediately." Therefore, the agent cause is the dominant condition, which is the doctrine of the Vaibhashikas, who speak of six causes and four conditions. Other Sutrantikas say that things arise from just four conditions. They say that what abides in the nature of the accomplishing cause or in the essence of the seed that produces is the causal condition. Just as an old man rises by leaning on a cane, so the mind and mental events that arise from the cause, what causes them to arise, that is the objective condition, which is the support of the nature of arising. The immediate cessation of the cause is the immediately preceding condition for the arising of the effect, just as the destruction immediately after the cessation of the seed is the immediately preceding condition for the sprout. (130b) Regarding the immediately preceding condition, the Vaibhashikas hold that the object of the destruction of the previous entity, which is of the same kind as the mind and mental events, is the immediately preceding condition. The Sutrantikas, however, hold that the destruction of the previous entity of the same kind as the mind and mental events is the non-entity immediately preceding condition. However, the former tenet is better. (If Tsongkhapa says, "To say that destruction is an entity is logical, because the Sutrantikas say that the destruction of the immediately preceding condition is an entity." Assuming that the manner of acceptance is different, the Vaibhashikas hold that the previous entity of the immediately preceding entity of the later entity ceases at its own time. It creates the opportunity for the later entity to arise, and it is the immediately preceding condition of the later entity. In terms of the part where the later entity is obtained in the place of destruction, destruction is established as an entity, but destruction itself is not established as an entity. The Sutrantikas consider destruction to be a non-entity, so they do not consider it to be an entity. The fact that the destruction of a non-entity acts as a real cause is prohibited by the reasoning of the Yogacharas, which is widely discussed in the treatises of the former teachers. Note: (Because a non-entity cannot be the cause of an entity. Whatever exists, whatever arises, that is the dominant condition. If the agent cause among the six causes is included as a condition, it is included as the dominant condition. Furthermore, other conditions arise simultaneously, such as the sprout and the shadow of the sprout, the lamp and the light of the lamp, which belong to the category of the dominant condition. Later, the knowable future that arises becomes the cause of the present consciousness, and the fruit arises before the cause.