Tibetan
། གལ་ཏེ་རྩ་རྟགས་གྲུབ་ཏུ་ཆུག དེ་ཙམ་གྱིས་རྒྱུ་འབྲས་རྫས་གཞན་བསླུ་མེད་སོ་སོར་ངེས་པས་མ་ཁྱབ་སྟེ། འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག །མཐོང་ངོ་སྙམ་དུ་ཁྱོད་སེམས་ན། །འབྱུང་བ་དང་ནི་འཇིག་པ་དག །གཏི་མུག་གཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཡིན། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཁྱད་པར་གཞན་གྱི་སྤྱི་མ་བཟུང་གི། ཁྱད་པར་བཟུང་ངོ་ཞེས་པས་ནི་ཁྱད་པར་བཟུང་བ་མི་འགལ་སྟེ། ཁྱབ་བྱེད་གཞན་གྱི་སྤྱི་བཀག་ན་དེའི་ཁྱབ་བྱའི་གཞན་ཁྱད་པར་བ་དག་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སཱ་ལུའི་ས་བོན་ཡང་ནི་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དེའི་སྐྱེད་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དང༌། ནུས་ལྡན་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རིས་འདྲ་མིན་པར་འགྱུར་ཏེ། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་ལས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་ནས་དང་པདྨའི་གེ་སར་དང་ནི་མེ་ཏོག་ཀིང་ཤུ་ཀ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འདོད་པ་མིན་ཏེ། སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་ལྡན་མིན་པ་དང༌། རྒྱུད་གཅིག་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་མིན་པ་དང༌། རིགས་འདྲ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་དེ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་སློབ་དཔོན་ཕྱྭ་པ་ན་རེ། དངོས་སྨྲ་བས་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ན་འབྲས་བུ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བྱས་ཀྱི། གཞན་ལས་སྐྱེ་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་ཁས་མ་བླངས་པས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་མེ་ལྕེ་ལས་ཀྱང་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་བརྗོད་དེ་དངོས་སྐྱོན་དུ་མ་སོང་ངོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དེ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་གཞན་(༡༣༢བ) གྲགས་བརྗོད་པའི་རིགས་པའི་གནད་མ་གོ་བའི་བྱུང་རྒྱལ་དུ་སྨྲས་པར་ཟད་དེ། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ན་འབྲས་བུ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པར་རྒོལ་བ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་ན། རྒྱུ་གཞན་གྱིས་འབྲས་བུ་གཞན་བསྐྱེད་ན་དངོས་པོའི་འབྲས་བུ་གང་དག་དེ་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཁྱོད་རང་གིས་ཚིག་ཟིན་ལ་ཁར་འབྱིན་མི་འབྱིན་ཅི་ཡིན་ཀྱང༌། ཁྱབ་པ་སྔ་མ་ཁས་ལེན་པ་རིགས་ན། ཁྱབ་པ་ཕྱི་མ་རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་མགོ་སྙོམས་ཀྱིས་ཁྱོད་རང་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་གཞིར་བྱས་ནས་མེ་ལྕེ་ལས་མུན་པ་འཐུག་པོ་འབྱུང་བར་ཐལ། གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་དངོས་སྨྲ་བའི་ཁྱབ་པ་སྔ་ཕྱི་དེ་འདྲ་གར་ཡང་རང་ལུགས་ཀྱིས་ཁས་མ་བླངས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་ན་སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་འདི་སྐབས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་དངོས་སྐྱོ
Chinese
如果根本因成立，仅凭这一点，并不足以遍及因果在物质上是各自独立的，不会互相欺骗。因为有“生起和坏灭，你心中以为看见了，生起和坏灭，是被愚痴的睡眠所见”的说法。尤其是不取其他差别的一般，如果说取了差别，那么取差别并不矛盾。因为如果遮止了其他遍及的事物的一般，那么它的遍及所及的其他差别的事物也不会成立。比如稻子的种子不是稻子的幼苗的产生者，不是有能力的，不属于同一传承，也不是同类，因为它们与稻子的幼苗是不同的。就像大麦、莲花的雄蕊和火焰花等，不被认为是稻子幼苗的产生者，因为它们不是产生稻子幼苗的能力拥有者，不属于同一传承，也不是同类，因为它们是不同的，情况就是这样。这里学派教师Phywa-pa说：实在论者认为因产生果，是从与果不同的因产生的，如果从其他产生，那么因果的遍及关系没有被承认，所以导师月称说从火焰中也会产生浓厚的黑暗的过失，这并没有成为真实的过失。这只是没有理解归谬论者（Thal-'gyur-ba）的另一种（132b）著名论述的推理要点，而随意说出的。因为归谬论者认为，如果因产生果，你承认是由与果不同的因产生的，那么如果其他因产生其他果，那么任何事物的果都将由所有与它不同的因产生，无论你是否在字面上承认这一点。如果应该承认先前的遍及关系，那么基于相同的理由，后一个遍及关系实际上对你实在论者来说是成立的，因此会说从火焰中产生浓厚的黑暗，因为它们是不同的。但归谬论者并没有以自己的立场承认实在论者的这种前后遍及关系，因此导师月称在这种情况下对实在论者进行了真实的驳斥。
English
If the root sign is established, that alone is not sufficient to encompass the fact that cause and effect are materially separate and do not deceive each other. Because there is the saying, "Arising and ceasing, you think you see them in your mind, arising and ceasing are seen by the sleep of delusion." Especially, it does not grasp the general of other distinctions. If it is said that it grasps the distinction, then grasping the distinction is not contradictory. Because if the general of other pervasive things is prevented, then the other distinct things that are pervaded by it will also not be established. For example, the seed of rice is not the producer of the rice sprout, is not capable, does not belong to the same lineage, and is not of the same kind, because they are different from the rice sprout. Just as barley, lotus stamens, and flame flowers, etc., are not considered to be the producers of rice sprouts, because they are not capable of producing rice sprouts, do not belong to the same lineage, and are not of the same kind, because they are different, the situation is just like that. Here, the teacher Phywa-pa says: If the realist believes that the cause produces the effect, it is produced from a cause that is different from the effect. If it arises from something else, then the pervasiveness of cause and effect is not accepted, so the teacher Chandrakirti's statement that thick darkness also arises from flames is not a real fault. This is merely saying something random without understanding the key point of the reasoning of another (132b) famous statement of the Consequentialist (Thal-'gyur-ba). Because the Consequentialist believes that if the cause produces the effect, you admit that it is produced by a cause different from the effect, then if another cause produces another effect, then the effect of any thing will be produced by all causes different from it, whether you admit it literally or not. If the previous pervasiveness should be admitted, then based on the same reason, the latter pervasiveness is actually established for you realists, so it will be said that thick darkness arises from flames, because they are different. But the Consequentialist does not admit such a previous and subsequent pervasiveness of the realist in any way according to his own system, so in this case, the teacher Chandrakirti made a real refutation to the realist.
Tibetan
ན་བརྗོད་པར་ཡང་གནོད་མེད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་འཇིགས་མེད་སེང་གེའི་སྒྲ་ཆེན་ཇི་ཙམ་བསྒྲགས་ཀྱང་རྟོག་གེའི་སྲིན་བུ་དག་གི་རྣ་བར་ཡེ་མི་ཐོས་པ་ནི་དབུ་མ་པའི་སྐྱོན་མིན་གྱི། རྟོག་གེ་པ་རང་གི་སྐལ་བ་དམན་པའི་སྐྱོན་ནོ། །དབུ་མར་སྨྲ་བའི་སྐབས་འདིར་གཞན་སྐྱེ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དགག་པར་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་ལ། བོད་གང་དག་དབུ་མ་པས་ཡུལ་རང་ངོས་ནས་བདེན་པར་གྲུབ་པའི་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། དབུ་མ་པས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱེ་བ་སྨྲ་བ་དང་བསྟུན་ན་བདག་སྐྱེ་སོགས་གསུམ་ཁས་བླང་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་པ་ལས་འོས་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བློ་གྲོས་དུག་ཅན་ཞིག་གིས་ཟོལ་ཚིག་ཏུ་སྨྲས་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཟོལ་ཚིག་ཏུ་(༡༣༣ན) སྨྲས་ན་དངོས་བསྟན་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མ་སྨྲ་བ་དང་བསྟུན་ནས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་གྱི། སྐྱེ་བ་གཞན་ཁས་མི་ལེན་ལ། ཚིག་དེའི་ཤུགས་ལས་རིགས་པས་དཔྱད་ངོར་གཞན་སྐྱེ་ཁས་མི་ལེན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་མོད། དེ་ལྟར་སྨྲས་པས་ནི་ཞེན་དོན་ལ་དཔྱད་ངོར་གཞན་སྐྱེ་ཁས་དོན་གྱིས་ལེན་པར་འདོད་ནས་དེ་སྐད་དུ་སྨྲས་པར་གསལ་ཏེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་སྐྱེ་བ་གཞན་གསུམ་མི་འགྲུབ་ལ། གཞན་སྐྱེ་འགྲུབ་པར་རིགས་པར་སྨྲས་པས་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་གཞན་སྐྱེ་སྨྲ་བར་སོང་བའི་ཕྱིར། རིགས་པས་དཔྱད་ནས་དེར་བརྗོད་པ་མིན་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་སྐྱེ་བ་གཞན་གསུམ་མི་འཐད་ལ། གཞན་སྐྱེ་འཐད་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཁྱེད་ཅག་དཔྱད་པའི་སྐྱེ་བ་དོན་ལ་ཁས་ལེན་པ་སྦེད་པའི་ཟོལ་ཚིག་ཏུ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་ན་གཞན་ལས་སྐྱེ་དགོས་ཞེས་སོགས་སྨྲ་བ་འདི་ནི་དཔལ་མགོན་ཀླུ་ཞབས་ཀྱི་དབུ་མའི་དགོངས་དོན་མཐར་ཐུག་དཔྱིས་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་བདག་གཞན་གང་ལས་སྐྱེ་ཞེས་དཔྱོད་པའི་རིགས་ངོར་མྱུ་གུ་མི་སྐྱེ་བར་ཁས་ལེན་པ་མགོན་པོ་ཀླུའི་དགོངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་མེད། ཅེས་པ་དང་འགལ་ཏེ། ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་གཞན་སྐྱེ་དབུ་མ་པའི་ལུགས་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན་དབུ་མར་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་གཞན་སྐྱེ་ཁས་ལེན་པ་དེ་ལ་ནི་དཔྱད་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རིགས་ངོའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱུ་འབྲས་རྫས་ཐ་དད་དང༌། ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་མེད་པ་དང༌། བྱ་བྱེད་དོན་གཞན་དང༌། རྒྱུ་
Chinese
因此，可以成立为在陈述时也没有妨碍。因此，无论应成派中观师发出多么大的无畏狮子吼，那些分别念的虫子也根本听不见，这不是中观派的过失，而是分别念者自己福分浅薄的过失。在此宣说中观时，唯一要破斥的就是在胜义和世俗二者上成立的他生。有些藏人说，中观派遮破的是从境自性成立的真实他生，如果中观派也随顺安立世俗量成立的生，那么就不应许自生等三种生，因为那样就只能许受他生了，这种说法是不合理的，这似乎是某个恶慧者以虚伪之词说的。像这样以虚伪之词（133a）说，如果随顺直接揭示的世俗量，就许受他生，不许受其他的生，但从这句话的语气来看，似乎是在说理智上不许受他生。像这样说，就清楚地表明，他们想要在分析时实际上许受他生，所以才那样说，因为世俗的量不能成立其他的生，而说他生是可以通过理智成立的，因此，说话者本身就是经过理智分析后才说他生的。如果不是经过理智分析后才那样说，那么世俗量就不能成立其他的生，而且他生可以成立的差别也无法成立。因此，你们这些人以隐藏实际上许受分析之生的虚伪之词，在世俗量的角度上说，如果从世俗上生起，就必须是他生等等，这种说法并不是彻底通达了圣怙主龙树足的究竟中观宗义，因为在像苗芽一样，从自他何者而生的分析理智上，许受苗芽不生是怙主龙树的宗义，而且与“从他而生在世间也没有”相违背，因为在世俗量成立的他生是中观派所许的。总而言之，在中观的宗义中，许受他生，那就是分析之生，理智上的生，以自相成立的生，因果是异体的，互相不观待的，能作所作是异体的，因
English
Therefore, it can be established that there is no harm in stating it. Therefore, no matter how loud the fearless lion's roar is proclaimed by the Prasangika Madhyamikas, the worms of conceptual thought cannot hear it at all. This is not the fault of the Madhyamikas, but the fault of the conceptual thinkers themselves for having little merit. When speaking of Madhyamika here, the only thing to be refuted is the other-origination that is established in both the ultimate and conventional truths. Some Tibetans say that the Madhyamikas refute the truly other-origination that is established from the object's own side. If the Madhyamikas also follow the establishment of origination by conventional valid cognition, then it is not appropriate to accept the three origination of self-origination, etc., because then there would be no choice but to accept other-origination. This statement is not reasonable, as it seems to be spoken in a deceptive manner by someone with poisonous intelligence. Speaking in such a deceptive manner (133a), if one follows the valid cognition of conventional truth that is directly revealed, one accepts other-origination, but does not accept other origination. However, from the implication of that statement, it is said that one does not accept other-origination from the perspective of logical analysis. By saying so, it is clear that they want to actually accept other-origination in analysis, so they say that, because conventional valid cognition cannot establish other origination, and it is said that other-origination can be established through reason. Therefore, the speaker himself speaks of other-origination after analyzing it with reason. If it is not said after analyzing it with reason, then conventional valid cognition cannot establish other origination, and the difference that other-origination can be established cannot be established either. Therefore, you people hide the fact that you actually accept the origination of analysis with deceptive words, and say from the perspective of conventional valid cognition that if it arises conventionally, it must arise from others, etc. This statement does not thoroughly understand the ultimate meaning of the Madhyamika of the glorious protector Nagarjuna, because accepting that sprouts do not arise in the analysis of reason, such as from self or other, is the meaning of the protector Nagarjuna, and it contradicts "There is no origination from others in the world." Because the other-origination established by conventional valid cognition exists in the Madhyamika system. In short, in the Madhyamika system, accepting other-origination is the origination of analysis, the origination of reason, the origination established by its own characteristics, the cause and effect are different substances, they do not depend on each other, the agent and the object are different entities, and the cause