Tibetan
་ན་འཇིག་རྟེན་པ་དང་རིགས་པ་སྨྲ་བ་རྩོད་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚུལ་སོགས་རང་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང་གཞན་ལ་གྲུབ་པས་ཆོག་པ་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་ཚུལ་འདི་ཉིད་ཁས་བླང་བར་བྱ་བར་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་འདི་ལྟར་མུ་སྟེགས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་གི་གནོད་པ་ནི་མུ་སྟེགས་དང་སངས་རྒྱས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་པས། མུ་སྟེགས་པ་ལ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུང་གནོད་སྒྲུབ་ཏུ་འགོད་པ་ན་སངས་རྒྱས་པ་དང་མུ་སྟེགས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པའི་ལུང་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་གནོད་བྱེད་བརྗོད་པ་མིན་ཏེ། འོ་ན་ལུང་དེས་གནོད་བྱེད་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ལུང་དེ་མུ་སྟེགས་རང་ལ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་རྩོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལུང་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་བཀའ་ཡང་དབུ་མ་ལ་དྲང་དོན་དང་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་ངེས་དོན་དུ་སོང་བས་(༡༢༦ན) གཉིས་ཀ་ལ་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་པས་དངོས་སྨྲ་བ་ལ་དངོས་སྨྲ་བའི་འདོད་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་འགོག་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་པོར་གྲུབ་པའི་བཀའ་གནོད་བྱེད་དུ་མི་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་རང་ལ་གྲུབ་པའི་དུ་བ་མཐོང་བ་ཉིད་མེ་ལ་བསླུ་བར་གཙོ་བོ་བརླིང་བའི་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། གཉིས་ཀ་ལ་གྲུབ་པ་ནི་དེར་ཚད་མར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བརླིང་བ་དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡིན་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོད་པའི་དམུས་ལོང་གིས་དུ་བ་དེ་མ་མཐོང་ཡང་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་དུ་བའི་རྟགས་ལས་དེར་རྟོགས་པ་ལ་གནོད་པ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྟགས་ཚུལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲུབ་པའི་རྟོག་གེའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པ་ནི་དགོས་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མཐའ་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དགོས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དགོས་པ་ལས་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་མི་སྡུག་གཙང་མི་གཙང་གང་ཡང་ཉེ་བར་མི་འཛིན་ཀྱང་ཆགས་ཅན་རང་ལ་སྡུག་མི་སྡུག་གཙང་མི་གཙང་ཇི་ལྟར་གྲགས་པའི་འཐད་པས་ལུས་གཙང་བ་མ་ཡིན་པར་མི་གཙང་བར་བསྟན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཕན་བཏགས་པའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བརྗོད་ལ། དེ་བཞིན་འཕགས་པ་རྣམས་ལ་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་བ་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་ཡང་མཐའ་བཞིར་
Chinese
如果与世俗之人和理智论者辩论，就应依赖世俗中如何流传的道理和非道理的安立，即使推论的方式等在自己不成立，但在他人成立也可以，因为应当承认如是所说之理。如果不是这样，那么外道论典的损害，对于外道和佛教徒双方都不成立。当外道为了成立外道论典的损害而立宗时，并非仅仅通过佛教徒和外道双方都成立的论典来陈述损害。那么，该论典如何陈述损害呢？对于佛教徒不成立的论典，通过外道自己成立的方式来驳斥外道的观点。同样，中观宗和有部宗辩论时，佛陀的经典在事物上成立的教言，对于中观宗来说是隐义，对于有部宗来说是显义，因此（126页）即使双方都不成立。当佛教徒为了驳斥有部宗的某些观点差别时，并非不陈述在事物上成立的教言作为损害。对于自己的意义的推论来说，在自己的一切情况下，自己成立的见到烟本身，是对于火不欺骗的主要可靠的量。双方都成立，并不是在那里作为量来安立的主要可靠的量，如果是这样，那么与他一同安住的盲人没有见到烟，但另一人通过烟的征兆在那里了悟，也不会造成损害。正因为如此，陈述作为共同成立的征兆方式的分别的定义是没有必要的。如果必须如此绝对地陈述，那么佛陀本应如此陈述，但却没有陈述。佛陀们对于可爱不可爱、清净不清净什么也不执着，但由于有贪欲者自己如何流传可爱不可爱、清净不清净的道理，而显示身体不是清净而是不清净，这是为了利益不了解实相的所化众生而如是说。同样，对于圣者们来说，四边生灭有无都远离言说思考，但在四边上
English
If arguing with worldly people and logicians, one should rely on how reason and unreason are established in the world. Even if the way of consequential reasoning, etc., is not established in oneself, it is permissible if it is established in others, because it is reasonable to acknowledge what is said in this way. If it is not so, then the harm of the heretical scriptures is not established for both heretics and Buddhists. When heretics establish the harm of heretical scriptures to establish a tenet, they do not merely state the harm through scriptures that are established for both Buddhists and heretics. Then, how does that scripture state the harm? The scripture that is not established for Buddhists refutes the heretical view through the way that it is established for the heretics themselves. Similarly, when Madhyamikas and Vaibhashikas debate, the Buddha's teachings that are established as real are interpreted as provisional for Madhyamikas and definitive for Vaibhashikas, so (126a) even if they are not established for both. When Buddhists refute some differences in the views of Vaibhashikas, they do not fail to state the teachings established as real as harm. For inference for one's own sake, seeing the smoke that is established for oneself in all one's own situations is the main reliable means of valid cognition that does not deceive about fire. What is established for both is not the main reliable means of valid cognition that establishes it as valid cognition there. If it were, then even if a blind person dwelling with it did not see the smoke, it would not harm the other person's realization there from the sign of the smoke. For that very reason, it is unnecessary to state the definition of conceptualization as a commonly established way of signs. If it were necessary to state it so absolutely, then the Buddha should have stated it that way, but he did not. Although the Buddhas do not cling to anything as pleasant or unpleasant, pure or impure, they show that the body is not pure but impure because of the reason of how pleasant or unpleasant, pure or impure, are circulated among those with attachment, in order to benefit the beings to be tamed who do not know the true nature. Similarly, for the noble ones, the four extremes of arising, ceasing, existence, and non-existence are free from speech and thought, but on the four extremes
Tibetan
སྐྱེ་བར་རྟོག་པའི་རྒོལ་བ་ལ་རྒོལ་བ་རང་གི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པར་བྱེད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཐལ་འགྱུར་དབུ་མ་སྨྲ་དེས་སྟོང་པ་ཉིད། །བརྗོད་བྲལ་བརྗོད་ཆེད་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་(༡༢༦བ) ཀུན། །བཏགས་ཡོད་གཞན་གྲགས་ཙམ་དུ་བཞག་ནས་ནི། །ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་བླང་དོར་དེ་ངོ་རུ། །བགྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་མིང་ཙམ་བདེན་གཉིས་ཀྱི། །སྒྲུབ་བྱེད་ཚད་མ་གང་གིའང་རང་ལུགས་སུ། །གྲུབ་པའི་སྒྲུབ་པ་གཤིས་ལ་གནས་པ་ནི། །འགར་ཡང་བསམ་བརྗོད་མེད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི། །ལུགས་བཟང་གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་འཆད་བྱེད་པོ། །དཔལ་ལྡན་མར་མེ་མཛད་ཞབས་ཞལ་སྔ་དང༌། །དེ་སྲས་ནག་ཚོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱལ་བ་དང༌། །འབྲོམ་སྟོན་རྒྱལ་བའི་འབྱུང་གནས་མཆོག་གཉིས་བྱུང༌། །འབྲོམ་སྟོན་ལས་འཕེལ་སྐུ་མཆེད་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ནག་ཚོ་ལས་འཕེལ་རོང་པ་ཕྱག་སོར་བ། །དེ་ལས་རོང་པ་བུ་བཞིར་འཕེལ་བ་ཡིས། །བཀའ་གདམས་འོག་མའི་བཀའ་བརྒྱུད་རྩོད་མེད་དང༌། །སྐུ་མཆེད་ལས་འཕེལ་བཀའ་གདམས་ཐལ་འགྱུར་གྱི། །གཞུང་བཤད་མན་ངག་ཉམས་ཁྲིད་ཇི་སྙེད་དང༌། །ཁྱད་པར་ལོ་ཆེན་པ་ཚབ་ཞལ་སྔ་དང༌། །དེ་སྲས་མཁས་བཞིས་ལེགས་པར་བཀྲལ་བ་ཡི། །ཐལ་འགྱུར་དབུ་མ་སྨྲ་བའི་ཚིག་དོན་ནི། །འཁྲུལ་མེད་ཁོ་བོས་སྨྲས་པ་འདི་ལས་གཞན། །སྨྲར་རློམ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དེ་དག །ཕལ་གྱིས་དོན་འདིའི་ཕྱོགས་ཙམ་མ་མཐོང་ཞིང༌། །ལ་ལ་ཕྱོགས་ཙམ་མཐོང་བར་ཉེ་བ་ན། །དེ་སྒྲིབ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་ཡི། །རྟོག་དང་དཔྱོད་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བསླད་ནས། །ཐལ་བ་པ་ཡིས་མི་འདོད་དོན་ཐམས་ཅད། །ཐལ་འགྱུར་བ་ཡི་དགོངས་པར་འཆད་པ་དང༌། །ཐལ་འགྱུར་བས་བཞེད་ཐལ་བས་མི་འདོད་ཅེས། །སྨྲ་བའི་གླེགས་བམ་བཙན་དུག་ལྟ་བུ་ལ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་བདུད་རྩི་མཆོག་ཉིད་ལྟར། །ལེན་པའི་མུན་པ་ཆེན་པོས་རྣམ་པར་དཀྲིགས། །དེ་ཚེ་རྣལ་འབྱོར་དབང་(༡༢༧ན) ཕྱུག་སངས་རྒྱས་ཆེ། །མཉན་པ་རས་ཆེན་མཁྱེན་པའི་བཀས་བསྐུལ་ནས། །འགྲོ་ལ་དབང་མེད་བརྩེ་ཆེན་འབར་བའི་མཐུས། །གཞན་དྲིང་མེད་པའི་སྤོབས་པས་ལེགས་བཤད་དགེ། །བདག་བློ་དམ་པས་འཇམ་པོར་བཏུལ་བ་ཡི། །གཤིན་དང་དེས་པའི་བྱང་སེམས་རྒྱ་མཚོ་ལས། །འཁྲུངས་པའི་རྣམ་མཁྱེན་མེ་ཏོག་འབྲས་བཟང་དཀར། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱས་སོ། ། བདག་སྐྱེ་དགག་པ། གཉིས་པ་ལ། རང་དང༌། གཞན་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། རྒྱུ་མེད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་བཞི་ལས། དང་པོ་ལ།
Chinese
对于生起的臆想的驳斥，依赖于驳斥者自己以量成立的量之作用，从而遮止四边的生起。过于广说就可以了。此处说道：应成中观论者说空性，不可言说，为了言说，所有世俗的法（126b），都安立为假有、他称而已，仅仅安立为名言的取舍，即使那样做，名言仅仅是名称，二谛的，任何成立的量，在自己的宗派中，成立的成立，安住于自性，无论何时，也是以不可思议言说的行为，这种优良的规矩，在这雪山之中讲说者，是吉祥燃灯智尊者，及其子那措·楚臣坚哇，仲敦巴·嘉瓦炯乃二位殊胜者出现。仲敦巴所生的三昆仲，那措所生的绒巴·恰索哇，从此绒巴生出四子，无诤地传承了噶当下派的教言，昆仲所生噶当应成派的，经论讲解、口诀、修法引导有多少，特别是大译师帕擦尊者，及其四位贤哲之子善加阐释的，应成中观论者的词义，无误地我所说之外，那些自诩为说者，具有骄慢者，大多数没有见到此义的少分，有些人接近于见到少分，以遮蔽它的邪慧，以分别和思择颠倒错乱，说一切随理行派不欲之义，是应成派的意趣，应成派所许，随理行派不欲，如是宣说的典籍，如同猛毒一般，大多数人却像服用最胜甘露一般，被巨大的黑暗所笼罩。那时瑜伽自在者大觉，被涅巴·热钦的智慧之命所劝请，以对众生无有自在的大悲燃烧之力，以不依赖他者的勇气善说。我以殊胜的智慧温和调伏的，从寂静和喜悦的菩提心大海中，诞生的遍知之花，果实美好洁白。如是宣说。 驳斥自生 第二，有自生，他生，二者生，无因生，遮破从这四种生，广说，其中第一。
English
The refutation of the imputation of arising, relying on the action of the valid means established by the refuter's own valid means, thereby preventing the arising of the four extremes. It is enough to elaborate too much. Here it is said: The Prāsaṅgika-Madhyamaka proponents say that emptiness, is inexpressible, and for the sake of expression, all conventional dharmas (126b), are all established as imputed existence, merely other-proclaimed, merely established as conventional terms of acceptance and rejection, even if they do so, conventional terms are merely names, of the two truths, any valid means of establishment, in their own tenets, the establishment of establishment, abiding in nature, at any time, also with the conduct of the inconceivable and inexpressible, this excellent custom, in this snowy mountain, the one who expounds, is the glorious Lord Atiśa, and his son Nak-tsho Tshul-khrims rGyal-ba, and 'Brom-ston rGyal-ba'i 'byung-gnas, these two supreme ones appeared. The three brothers born from 'Brom-ston, Rong-pa Phyag-sor-ba born from Nak-tsho, from this Rong-pa four sons were born, indisputably transmitting the oral instructions of the Lower Kadampa, the Kadampa Prāsaṅgika born from the brothers, how many scriptural explanations, oral instructions, and practice guides, especially the great translator Pa-tshab Lotsawa, and his four wise sons well explained, the meaning of the words of the Prāsaṅgika-Madhyamaka proponents, without error, other than what I have said, those who boast of being speakers, those with pride, most have not seen even a fraction of this meaning, some are close to seeing a fraction, with the perverted wisdom that obscures it, with discrimination and deliberation perversely corrupted, saying that all the meanings that the Svātantrika do not want, are the intention of the Prāsaṅgika, what the Prāsaṅgika accept, the Svātantrika do not want, such proclaimed texts, like fierce poison, most people, however, like taking the supreme nectar, are enveloped by great darkness. At that time, the Yoga Lord Great Awakened One, was urged by the command of Nyen-pa Ras-chen's wisdom, with the power of the great compassion burning without freedom for beings, with the fearless good speech that does not depend on others. The all-knowing flower born from the ocean of peaceful and joyful Bodhicitta, which I have gently tamed with excellent wisdom, the fruit is beautiful and white. Thus it was proclaimed. Refutation of Self-Arising Secondly, there are self-arising, other-arising, both-arising, and causeless-arising, refuting arising from these four, elaborately explained, among which the first.