Tibetan
དེས་ན་སྐྱོན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་གཞི་རྟགས་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པ་འདིར་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་ཙམ་གྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མི་སྦྱོར་ན་གཞན་གྱི་ལུགས་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྨི་ལམ་དུའང་མི་སྦྱོར་ཏེ། ཁོ་བོས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དམ་བཅའ་བ་འགོག་པ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཅན་གཞན་གྱི་བློ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་ཡིན་ལ། དབུ་མ་པ་བདག་ཉིད་ལ་ངག་དེ་ལྟར་(༡༢༤བ) བརྗོད་པས་གོ་བྱ་གོ་བྱེད་གང་དུའང་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་གཞན་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་རྗེས་དཔག་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་གཞན་མིག་བལྟའོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་པ་དེ་ནི། མིག་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་ལྟ་བའི་ཆོས་ཀྱང་འདོད་ལ། དེའི་ཚེ་རྒོལ་བ་དེས་ཕྱོགས་ཆོས་ཁས་བླངས། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གཞན་ལ་བལྟ་བའི་ཆོས་དེ་རང་ལ་ལྟ་བ་མེད་ན་གཞན་ལ་བལྟ་བ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུའང་དཔེ་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་ཁྱབ་པ་ཁས་བླངས། དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་ནས་རང་གི་དམ་བཅའ་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་འགྱུར་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྒྱུ་མཚན་དེའི་ཕྱིར་གང་དང་གང་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་བལྟ་བ་མེད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ནི་གཞན་ལ་བལྟ་བའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །མིག་ལའང་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བལྟ་བ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་བལྟ་བའང་འདི་ལ་མེད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་བདག་ཉིད་མི་བལྟ་བ་དང་འགལ་བ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཞན་བལྟ་བ་དེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཁྱབ་པ་ཁོ་རང་ལ་གྲགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དེ་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དེའི་ལོག་རྟོག་སེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐྱོན་མི་མཚུངས་པ་གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དག་གིས་གཞན་ཕྱོགས་དགག་པ་འདི་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། ངེད་ཀྱི་སྨྲ་བ་གང་ལ་ཉེས་པ་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་ཁོ་བོ་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཇི་སྐད་བསྙད་པའི་གཞི་རྟགས་ཐུན་མོང་དུ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་འཇུག་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཡང་རྒོལ་ཕྱི
Chinese
那么，所有这些过失都会变成不合理吗？答复是：对于那些声称以共同认可的量成立的同品法和周遍，来进行自续比量的人来说，会有这个基地和理由未被共同认可的量成立的过失。我们应成派不运用仅以自宗的量成立的比量，也不在梦中运用以他宗和共同认可的量成立的自续比量。因为我们所说的比量，仅仅是具有驳斥他人承诺的结果，是破除他人心中的虚假，是应成论式。对于自宗的中观派来说，因为以如此的言语（124b）表达，而远离了想要表达任何能知和所知的戏论。那么，如何表达驳斥他人的应成比量呢？例如，某些声闻部派认为“眼睛能看其他事物”，他们也认为眼睛不看自己的自性。那时，对方承认了同品法。如果观看蓝色等其他事物的法，不看自己，那么观看其他事物就不会产生，这也以瓶子为例承认了。那时，承认了周遍。像这样，在表达了三种承认的方式后，驳斥自己承诺的应成比量是，因为那个理由，凡是不看自己的自性的，就不会有看其他事物，例如瓶子。眼睛也有不看自己的自性，因此，它也没有看其他事物。因此，与不看自己的自性相违背的，观看蓝色等其他事物，这与同品法周遍在他自己那里成立的比量相违背，这样对分别说部来说，以成立的比量来消除他的邪分别。因此，因为什么不相同的过失，这些比量才仅仅需要表达驳斥他宗呢？我们的说法会有什么相同的过失呢？对于我们应成派来说，哪里有机会进入像刚才所说的基地和理由未被共同认可的量成立的过失呢？还有，辩论的对方
English
So, would all these faults become unreasonable? The answer is: For those who claim to make inferences for themselves based on the presence of the property in the subject and pervasion, which are established by commonly accepted valid cognition, there will be the fault of the basis and reason not being established by commonly accepted valid cognition. We, the consequentialists, do not apply inferences established only by our own system's valid cognition, nor do we apply inferences for ourselves that are established by other systems and commonly accepted valid cognition, even in dreams. Because the inferences we speak of are merely those that have the result of refuting the commitments of others, that cut off false imputations in the minds of others, they are consequentialist arguments. For the Madhyamikas themselves, because expressing such words (124b) is free from all elaboration of wanting to express anything that is knowable or a means of knowing. So, how does one express a consequentialist inference that refutes others? For example, some Shravaka schools think that "the eye sees other things," and they also think that the eye does not see its own nature. At that time, the opponent accepts the property of the subject. If the dharma of seeing other things, such as blue, does not see itself, then seeing other things will not arise, and this is also accepted by example on a pot. At that time, the pervasion is accepted. In this way, after expressing the three modes of acceptance, the consequentialist inference that refutes one's own commitment is that, because of that reason, whatever does not see its own nature, does not have the seeing of other things, like a pot. The eye also has the non-seeing of its own nature, therefore, it also does not have the seeing of other things. Therefore, the seeing of other things, such as blue, which contradicts the non-seeing of its own nature, contradicts the inference that is established in himself with the property of the subject and pervasion. Thus, for the Vaibhashikas, the inference that is established eliminates his wrong conceptions. Therefore, because of what dissimilar faults should these inferences only need to express the refutation of other's positions? What similar faults would our statements have? For us consequentialists, where is there an opportunity to enter the fault of the basis and reason not being established by commonly accepted valid cognition, as was just said? Also, the debating opponent
Tibetan
ར་རྒོལ་ཅི་གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་(༡༢༥ན) ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། ཡོད་དེ། དེའང་རྒོལ་བ་རང་ཉིད་ལ་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་ཡིན་གྱི། རྒོལ་བ་གཞན་ལ་གྲུབ་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ནི་ཤགས་འགྱེད་པ་ན་རེས་འགའ་དཔང་པོ་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀྱིས་ཚད་མར་བྱས་པའི་དཔང་པོའི་ཚིག་དང་མི་འགལ་ན་ཕམ་པར་འགྱུར་ལ། རེས་འགའ་ནི་རང་གི་ཚིག་མི་བདེན་པ་ཁོ་ནར་སྨྲ་བས་རང་ཕམ་པར་འགྱུར་གྱི། རང་གིས་འགལ་བ་མེད་པ་བདེན་པར་སྨྲས་པ་ལ་གཞན་གྱི་ཚིག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་དེ་དོན་དང་མཐུན་པར་མི་གནས་སོ་ཞེས་པའམ། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འགལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པས་ནི་རྗོད་པོ་སྔ་མ་རྒྱལ་བའམ་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་རིགས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་རིགས་པར་སྨྲ་བ་ལ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཁོ་ནར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པ་ཞེས་བརྡ་བྱེད་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དེ་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བབས་པས་ཉེ་བར་སྦྱར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཞན་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ངོར་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་འཐད་པ་དང་མི་འཐད་པ་བཞག་ཏུ་ག་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་པས་གཞན་གྲགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་སུན་འབྱིན་པ་དང་མི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་བུདྡྷ་པཱ་ལི་ཏ་བཞེད་པ་དེ་ལ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་ཐུགས་མ་རངས་པར་རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཇི་སྐད་དུ། འགའ་ཞིག་གིས་གཞན་(༡༢༥བ) ལ་གྲགས་པའི་དབང་གིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་གྲགས་པ་ཉིད་དགག་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་དང་མཐུན་པར་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། གང་ཞིག་གཉིས་ཀ་ལ་ངེས་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པའམ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཡང་རུང་བ་ལ་གྲུབ་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་སྨྲ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།ཞེས་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་གཉིས་ཀས་ཁས་བླངས་ནས་རྩོད་པས་རྒྱལ་ཕམ་དུ་འགྱུར་གྱི། རྒོལ་བ་གཅིག་གིས་ཁས་བླངས། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མ་བླངས་པས་དེར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེས་ཀྱང་སེམས་པར་ཟད་མོད། རིགས་པ་དང་འབྲེལ་བར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན
Chinese
通过在任何一个论敌处成立的推论的方式（125a），那么推论会有损害吗？答：有。那也是因为论敌自己承诺成立的理由本身造成损害，而不是在其他论敌处成立。因为在世间是这样看到的。例如，在世间打赌时，有时证人被论敌和反驳者双方都视为可靠，如果与证人的话不矛盾，就会失败。有时仅仅因为说自己的话不真实，自己就会失败。如果自己说了没有矛盾的真话，而别人说你的话与那个意思不符，或者反过来说是矛盾的，那么先说话的人不会因此而获胜或失败。如果在世间是这样，那么在理性的情况下就不是这样吗？答：在世间怎样，在谈论理性时也是这样。因为只有与世间人的术语一致地表达理性与非理性，才与理性论著的情况相符，所以是近似的。否则，在超越世间、脱离术语戏论的境界面前，哪里能安立理性与非理性的合理与不合理呢？应成派用他人共许的理由来驳斥他人的观点，或者成立他人不认可的观点，大论师佛护这样认为，但论师世亲对此不满意，就是因为这个原因。论师世亲曾这样说过：有些人认为，凭借他人（125b）共许的缘故，推论没有损害，因为想要驳斥他人共许的缘故。这样说的。与此相符，陈那说：如果确定地对双方都陈述，那就是成立或驳斥；如果说在任何一方成立或犹豫不定，那就不是。也就是说，正方和周遍双方都承诺后进行辩论，才会导致胜负，如果一个论敌承诺，另一个不承诺，就不会导致胜负，这样想也只是想想而已，并不是与理性相关联的说法。他们也（遵循）世间（的规则）。
English
Through the means of inference established in any one of the opponents (125a), then, is there harm from inference? Yes, there is. That is because the reason itself, established by the opponent's own admission, causes harm, but not by being established in another opponent. For that is how it is seen in the world. For example, in the world, when betting, sometimes if the witness is considered reliable by both the opponent and the counter-opponent, one will lose if one does not contradict the witness's words. Sometimes, one loses simply by saying that one's own words are not true. If one speaks the truth without contradiction, and another says that your words do not conform to that meaning, or conversely, that they are contradictory, then the first speaker will not win or lose because of that. If it is like that in the world, then is it not like that in the case of reason? It is the same in speaking of reason as it is in the world. Because only speaking in accordance with the way the world people use the terms "reason" and "unreason" conforms to the situation of treatises on reason, it is approximate. Otherwise, in the face of transcending the world and being free from the proliferation of terms, where can one establish the rationality and irrationality of reason and unreason? The consequentialists refute the views of others with reasons accepted by others, or establish views that others do not accept, so the great teacher Buddhapālita thought, but the teacher Vasubandhu was not satisfied with this, for that very reason. The teacher Vasubandhu said: Some think that by virtue of being known to others (125b), there is no harm from inference, because one wants to refute what is known to others. That is what he said. In accordance with this, Dignāga said: What is definitely stated to both is either establishing or refuting; it is not speaking of what is established in either one or being hesitant. That is to say, victory or defeat will result from arguing after both the subject and the pervasion have been admitted, but if one opponent admits and the other does not, it will not result in victory or defeat. Thinking that way is just thinking, it is not a statement related to reason. They also (follow) the world (rules).