Tibetan
བུ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཀའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྐྱེན་བསལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་བྱེད་རྒྱུ་ཞེས་བྱ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ན་མི་རིགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངག་གི་དོན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་བཤད་པ་དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་བྱ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེར་གསུངས་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་རང་ཉན་ཐོས་པ་ལ་དོན་དམ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་ན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཉིད་དང༌། ཀུན་རྫོབ་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱེད་ན་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དོ་ཞེས་ལེགས་ལྡན་འདིས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བརྟགས་ནས་རང་གཞན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་སྐྱོན་འདི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ངག་དོན་ལེགས་ལྡན་རང་གིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ཙམ་རྟགས་སུ་བཀོད་བྱས་པ་ལ། དེ་བདེན་གཉིས་གང་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྟགས་སུ་འགོད་ཅེས་དེ་ཡོད་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཙམ་རྟགས་སུ་འགོད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བར་སྨྲས་པ་དེ་ལྟར། དཔལ་ལྡན་ཟླ་བས་ཀྱང་ལེགས་ལྡན་ཁྱོད་ཀྱིས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཙམ་པོ་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་བྱས་པ་ལ། དེ་བདེན་གཉིས་གང་གི་དབང་(༡༢༢བ) དུ་བྱས་ནས་རྟགས་སུ་འགོད་ཅེས་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཙམ་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བས་དེ་ལྟར་བཀོད་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་མཐུན་སྣང་དུ་ཡོད་པར་སྨྲས་པ་ཆེས་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། ལེགས་ལྡན་རང་གིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་ལ་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་རང་ཅག་གཉིས་ཀར་མཐུན་གྲུབ་ཏུ་མ་གྲུབ་བོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ལྟར། འདིར་ལེགས་ལྡན་གྱིས་ཕྱོགས་སོགས་མཐུན་གྲུབ་ཡོད་པར་སྨྲས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མི་གྲུབ་བོ་ཞེས་དགག་པར་མཛད་དོ། །འོ་ན་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཕྱོགས་དང༌། དེའི་ཆོས་སོགས་གྲངས་ཅན་གྱི་ངོར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སྒྲོ་སྐུར་སྤོང་བའི་ཆེད་ཀྱི་ངག་གི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པ་ན་བདེན་གཉིས་མ་ཕྱེ་བའི་སྤྱི་བཟུང་བའམ། ཕྱེ་ནས་ཁྱད་པར་བཟུང་སྟེ་དེར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེ་གང་དུའང་མི་བརྗོད་དེ། དེ་ཚེ་ངག་གི་ཡན་ལག་དེ་དག་མ་བརྟགས་གཞན་གྲགས་ཙམ་གྱི་རྒོལ་བ་དེ་ངོར་རྗེས་བརྗོད་
Chinese
为了消除产生后代的因有和无二者的自性之缘故，如何成为能立因呢？如果那样，就是非种姓了。这样说来，胜义的有，仅仅不是能成立的因，这是言语的意义。因为说明理由的缘故，胜义中内在的生处之因是所立，并且如来在那里所说的能成立本身，在胜义中没有成立的缘故。您对声闻部以胜义作为理则，就是未成立之义，如果以世俗作为理则，就是相违之义，具慧者这样以二谛来衡量，说了自他未成立的过失。言语的意义是，具慧者自己对声闻部说，内在的生处存在，仅仅是如来说的，作为宗法。那是以二谛的哪一个来作为宗法呢？因为如来说存在，仅仅作为宗法没有成立，这样说了。同样，圣者月称也说，具慧者您以内在的生处之方和存在的缘故，仅仅是宗法分作为宗法。那是依二谛的哪一个（122b）来作为宗法呢？因为内在的生处和存在的缘故，仅仅作为宗法和理则没有成立，所以那样安立，并且在世俗中，对于世俗量成立的世俗之方和理则，说成是随顺显现存在，这是非常相违的。如同具慧者自己对声闻部说，如来说内在的生处存在，那个教证我们双方都没有共同成立一样。在这里，具慧者说宗等共同成立存在，是以一切方式都不成立来遮破的。那么，应成派自己，内在的生处和存在的缘故等等的宗，以及它的法等，在数论派面前，为了遣除对真如的增益和诽谤，作为言语的支分而说的时候，是不分二谛而总的执取，还是分开之后执取差别而在那里说呢？不是在任何时候说，因为那时言语的支分那些未经观察，仅仅是随顺他人名声的辩论者面前随说。
English
In order to eliminate the cause of the nature of both existence and non-existence of producing offspring, how can it be a means of proof? If so, it is not a caste. Thus, the ultimate existence is not the cause of establishing, this is the meaning of the words. Because of explaining the reason, the cause of the inner source of birth in the ultimate sense is what is to be established, and the means of proof spoken by the Tathagata there is not established in the ultimate sense. If you use the ultimate as the reason for the Sravakas, it is the meaning of non-establishment, and if you use the conventional as the reason, it is the meaning of contradiction. The wise one thus measured with the two truths and spoke of the fault of non-establishment for oneself and others. The meaning of the words is that the wise one himself said to the Sravaka school that the inner source of birth exists, only the Tathagata said it, as a sign. Which of the two truths is used as a sign? Because the Tathagata said that it exists, it was not established as a sign, so he said. Similarly, the noble Chandrakirti also said, wise one, you have established the side of the inner source of birth and the reason for existence, only the side dharma part as a sign. Which of the two truths (122b) is used as a sign? Because the inner source of birth and the reason for existence, only as the side and the reason were not established, so it was established in that way, and in the conventional, it is very contradictory to say that the conventional side and the reason established by the conventional measure exist in accordance with the appearance. Just as the wise one himself said to the Sravaka school, the inner source of birth exists, as the Tathagata said, that scripture is not jointly established by both of us. Here, the wise one said that the side and so on are jointly established, and he refutes it by saying that it is not established in any way. Then, the Prasangika Madhyamaka himself, the side of the inner source of birth and the reason for existence, etc., and its dharma, etc., in front of the Samkhya, in order to dispel the increase and slander of Suchness, when speaking as a branch of speech, is it to grasp the general without distinguishing the two truths, or to distinguish the difference and speak there? It is not said at any time, because at that time those branches of speech are not examined, only in front of the debater who follows the reputation of others.