Tibetan
་ནམ་ཡང་མི་བཞེད་ཀྱང་གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་རྗེས་བརྗོད་ཀྱི་རང་རྒྱུད་ནི་རྒྱ་ཆེར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ་ཞེས་ལེགས་བཤད་དུ་གྲུབ་ལ། ཁྱེད་ཅག་ཐལ་འགྱུར་བས་བསོད་ཚོགས་ལ་འཇུག་པ་ན་རང་རྒྱུད་ཁས་ལེན། གཅིག་ཤོས་ལ་འཇུག་པ་ན་དེ་ཁས་མི་ལེན་ཅེས་མཁས་སུ་རེ་བའི་ཞིབ་ཆ་ནི་ནམ་མཁའ་ཉི་མས་བསྐམས་པ་ན་འཁྲུ་བ་ཁས་མི་ལེན་གྱི། ཆར་པས་བངས་པ་ན་འཁྲུ་བར་ཁས་ལེན་ཅེས་སྨྲ་བ་དང་ཁྱད་ཅི་ཡོད། གཉིས་པ་1ལེགས་ལྡན་རང་ལ་ཁས་བླངས་འགལ་བའི་ཉེས་པ་ཡོད་པ་བསྟན་པ་ལ། ལེགས་ལྡན་གྱི་ལུགས་བརྗོད་པ་དང༌། དེ་ལ་ཉེས་པ་དུ་མ་བརྗོད་པ་དང༌། ཉེས་བརྗོད་དེ་ལེགས་ལྡན་རང་གི་ཁས་བླངས་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་ལེགས་ལྡན་བྱེད་རྟོག་གེ་པ་འདིས་བདག་ཉིད་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཙམ་ཞིག་གཞན་ལ་བསྟན་པར་འདོད་(༡༡༦ན) པས་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་བདག་མེད་པར་ཁས་ལེན་བཞིན་དུའང་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་རྒྱུད་དམ། རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་སྦྱོར་བའི་ངག་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཉེས་པ་དུ་མའི་ཚོགས་ཀྱི་གནས་སུ་རྟོགས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་གང་འདི་སྐད་དུ་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་སྐབས་འདིར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར་བ་ནི། དོན་དམ་པར་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ངེས་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཤེས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཀོད་དོ། །འདིར་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་མཁས་པ་གཞན་ལ་བསྟན་འདོད་ནི་གོང་དུ་ཡང་དག་མིན་རྟོག་ལ་ཞེན་པའི་རྟོག་གེ་པ་ཞེས་དགོངས་ནས་དེར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཅེས་སྨྲས་པ་དེ་དང་མཐུན་པར་དངོས་སྨྲ་བའི་རྟོག་གེ་པ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ན་དགག་སྒྲུབ་རང་བདེན་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡང་དག་མིན་རྟོག་གི་བསླད་པ་ཆེར་བྱང་བ་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་དམ་བཅས་ནས་རང་ལུགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་འགོད་དགོས་པ་ནི་སྐྱེས་བུ་མཁས་པ་དག་གི་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་གེའི་བསྟན་བཅོས་ལ་ཡོད་པས་དེའི་གཞུང་འཛུགས་པའི་ཆེད་དུ་དབུ་མ་པ་ཡང་དག་པར་སྨྲ་བ་ན། རང་ལུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གང་ཡང་མི་འཛིན་པའི་སྐབས་སུ་ལེགས་ལྡན་བྱེད་སྒྲུབ་བྱེད་ཐ་སྙད་དུའང་རང་བདེན་པའམ་རང་རྒྱུད་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐབས་འདིར་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཁྱེད་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་འདི་ཆོས་སམ་ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་གང་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཀོད་
Chinese
虽然任何时候都不赞同，但对于他人所说的后述的自续，则广泛地表示赞同，这已成为一种善说。你们这些应成派，在进入福资粮时承认自续，在进入另一方时则不承认，这种期望精通的细致之处，就像天空被太阳晒干时，不承认洗涤，被雨水淋湿时则承认洗涤一样，有什么区别呢？第二，揭示了乐天的自相矛盾的过失。即，陈述乐天的宗派，以及对它的诸多过失的陈述，以及将过失的陈述与乐天自己的承诺联系起来。第一是：此外，这位乐天论师想要向他人展示自己仅仅精通论理学，（116a）因此，即使他承认中观的观点，即一切法皆是空性、无我，但他仍然认为，用于证明它的自续，或者说，以自己的宗派的量所成立的论证的言语表达，是诸多极其严重的过失的根源。这是为什么呢？对此，暂且说，在此阻止我生的场合，成为自续论证的词句是：从胜义谛上来说，内部的生处确定不是从我而生，因为它们是存在的。例如，就像知识的存在一样。这样写道。这里，想要向他人展示精通论理学，与前面所说的认为他是执着于非正思维的论师，并在那里说出这些话相一致，当实在论者进行论理学的破立时，会大大暴露证实破立本身是真实的非正思维的过失。像这样，必须承诺存在的自宗的所立宗，并提出自宗的能立，这是智者们的宗派，因为论理学中存在，为了建立它的宗义，当一个中观论者正确地说话时，在不执持任何自宗的立场时，乐天也会在能立的名称中，以自证或自续的方式进行表达。第二是：在这种情况下，乐天，你为什么要把称为“胜义谛”的差别，放在法或有法的差别上呢？
English
Although never agreeing, he widely agrees with the subsequent self-continuum mentioned by others, which has become a well-spoken statement. You consequentialists, when entering the accumulation of merit, accept the self-continuum, and when entering the other, you do not accept it. This expectation of proficiency is like not admitting washing when the sky is dried by the sun, but admitting washing when soaked by rain. What is the difference? Second, to show that Legden himself has the fault of contradicting his own commitments. That is, stating Legden's system, and stating many faults in it, and connecting the statement of faults with Legden's own commitments. The first is: Furthermore, this Legden logician wants to show others that he is only very proficient in logical treatises (116a), so even though he admits the Madhyamaka view that all dharmas are emptiness and selflessness, he still realizes that the self-continuum that proves it, or the verbal expression of the argument established by the measure of his own system, is the source of many extremely serious faults. Why is that? For the time being, let's say that in this case of preventing my birth, the words that become the self-continuum argument are: From the ultimate point of view, the internal sources of birth are definitely not born from me, because they exist. For example, just like the existence of knowledge. It is written like this. Here, the desire to show others that he is proficient in logical treatises is consistent with what was said earlier that he is a logician who is attached to incorrect thinking, and that these words were spoken there. When realists engage in logical refutation and establishment, the fault of proving that refutation and establishment themselves are true incorrect thinking is greatly exposed. In this way, it is the system of wise men to commit to the existing self-system's thesis and to present the self-system's proof, because it exists in logical treatises. In order to establish its doctrine, when a Madhyamaka speaks correctly, when not holding any position of his own system, Legden also expresses himself in the name of the proof as self-evident or self-continuum. The second is: In this case, Legden, why do you place the distinction called "ultimate truth" on the distinction of dharma or dharmic?
Tibetan
པ་ཡིན། ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་ན་ཉེས་པ་གསུམ་ལས། དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་(༡༡༦བ) བདག་ལས་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་དབུ་མ་པས་དགག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་འགོག་ན་ཡང་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཁས་བླངས་པས་གནོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཞེས་སྒྲ་སྦྱོར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་ལས། ས་བོན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་མྱུ་གུ་དེ་ཡང་སྐྱེ་བ་ན་བདག་གིས་མ་བྱས། གཞན་གྱིས་མ་བྱས། གཉིས་ཀས་མ་བྱས། དབང་ཕྱུག་གིས་མ་བྱས། དུས་ཀྱིས་མ་བསྒྱུར། ཕྲ་རབ་ལས་མ་བྱུང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མ་བྱུང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱ་རོལ་ལས། ས་བོན་ཡོད་ན་མྱུ་གུ་ཇི་བཞིན་ཏེ། །ས་བོན་གང་ཡིན་མྱུ་གུ་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་མིན་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་རྟག་མིན་ཆད་མིན་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། རྩ་བ་འདི་ཉིད་ལས། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་པ་མིན། །ཞེས་འཆད་དོ། །འཇིག་རྟེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇུག་པ་ན། དབུ་མ་པས་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་དེའི་རྗེས་བརྗོད་བྱས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཚེ། དེ་ངོར་སྐྱེས་ཙམ་མ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ག་ལ་ཡིན། དབུ་མ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་འགར་ཡང་གར་བརྗོད། དེས་ན་དགག་བྱ་ལ་དོན་དམ་གྱི་སྒྲ་སྦྱོར་བ་འབྲེལ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་དོན་དམ་པར་(༡༡༧ན) བདག་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་དེ་ལ་བལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་སོ་ཞེ་ན། དེའང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་དེ་དག་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་དབུ་མ་པས་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཐོང་བ་ལས་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མུ་སྟེགས་པའི་འདོད་པ་དག་ནི་ཇི་ཙམ་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་བདག་སྐྱེ་འགོག་པ་དེ་སྲིད་ཇི་ཙམ་དུ་ན་ཡོན་ཏན་ཉིད་ཡིན་པར་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་རྟོགས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་ལ་བལྟོས་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ
Chinese
是。如果说教法的差别，有三种过失。第一，如果世间以世俗谛（ཀུན་རྫོབ་，samvrti，世俗，遮蔽）承认从自性生，中观派不应遮破，因为中观派也承认世俗谛中自性生，如果遮破世俗谛中的生，就会陷入中观派也仅仅承认世俗谛中自性生的过失。因此，加上“胜义谛”的词语吗？这不合理，因为中观派在世俗谛中也不承认自性生。如《萨律江帕经》所说：“从种子因产生的苗芽，在产生时，不是自己所作，不是他人所作，不是二者所作，不是自在天所作，不是时间所变，不是微尘所生，不是自性所生，不是无因而生。”同样，《嘉若》中说：“种子存在，苗芽如是，何者是种子，苗芽非彼。非异于彼，亦非即彼，如是不断亦不常，乃法性也。”此根本论中也说：“依何而生何者，彼暂非即彼。非异于彼故，是故不断亦非常。”这样解释。当世间人在世俗谛中，依靠世俗的生等而进入世间的名言时，中观派与世间相符，随之陈述，在进行世间的名言时，因为没有遮止在那里的生，世间人哪里会认为在世俗谛中自性生呢？中观派在世俗谛中又在哪里说过自性生呢？因此，在所破上加上“胜义谛”的词语是没有关联的。第二，如果说，是考虑到其他数论派认为在胜义谛（དོན་དམ་，paramārtha，胜义，究竟）中自性生的观点，而作为胜义谛的差别，这也是不合理的，因为中观派甚至没有承认那些数论派的安立仅仅是世俗谛。月称论师认识到，由于未能如实见到二谛，外道徒的观点，无论以何种方式，只要从二谛的角度遮止自生，那都是一种功德。因此，考虑到其他宗派的观点而说胜义谛的差别也是不合理的。
English
It is. If there is a difference in the Dharma, there are three faults. First, if the world conventionally (ཀུན་རྫོབ་，samvrti，conventional truth, obscuration) asserts self-origination, the Madhyamaka school should not refute it, because the Madhyamaka school also acknowledges self-origination in conventional truth. If one refutes origination in conventional truth, it would lead to the fault that the Madhyamaka school only acknowledges self-origination in conventional truth. Therefore, should we add the word "ultimate truth"? This is not reasonable, because the Madhyamaka school does not even acknowledge self-origination in conventional truth. As it is said in the Sālu Ljangpa Sutra: "The sprout that arises from the seed cause, when it arises, is not made by itself, not made by others, not made by both, not made by Īśvara, not transformed by time, not arisen from atoms, not arisen from nature, and does not arise from no cause." Similarly, in the Gya Rol it is said: "If there is a seed, the sprout is like that. Whatever is the seed, the sprout is not that. It is not different from it, nor is it the same. Thus, it is neither permanent nor annihilated, it is the nature of Dharma." In this very root text it is also said: "That which arises dependent on what, that is temporarily not the same as that. Because it is not different from that, therefore it is neither annihilated nor permanent." This is how it is explained. When worldly people conventionally rely on conventional origination, etc., to engage in worldly terms, the Madhyamaka school, in accordance with the world, follows and states it, and when making worldly terms, because it does not prevent mere origination there, how would worldly people think of self-origination in conventional truth? Where has the Madhyamaka school ever said self-origination in conventional truth? Therefore, adding the word "ultimate truth" to the object to be refuted is irrelevant. Second, if it is said that the distinction of ultimate truth is made in consideration of the view of other Samkhyas who believe in self-origination in ultimate truth (དོན་དམ་，paramārtha，ultimate truth, the highest meaning), that is also unreasonable, because the Madhyamaka school has not even acknowledged that the arrangements of those Samkhyas are merely conventional truth. Chandrakirti realized that because they have fallen from seeing the two truths without error, the tenets of the heretics, to the extent that they refute self-origination from the perspective of both truths, to that extent it is a virtue. Therefore, it is also unreasonable to speak of the distinction of ultimate truth in consideration of the views of other schools.