Tibetan
་ཅན་ནི་འདྲིད་པར་བྱེད་ཅིང་ཕྱི་ཅི་ལོག་ཏུ་སྣང་བ་སྟེ་མགལ་མེའི་འཁོར་ལོ་བཞིན་ནོ། །དེའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་བརྫུན་པ་སྟེ། བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུའི་ཆུ་བཞིན་ནོ། ། གང་ཞིག་བདེན་པ་དེ་ནི་བསླུ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་ལུང་འདི་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཞེས་སོགས་མང་དུ་བྱུང་བས་དོན་འདི་ལེགས་པར་སོམས་ལ། བོད་ཁ་ཅིག་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པ་དགག་པའི་ཐལ་བ་དང༌། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་ངག་འགོད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་སྒྲུབ་ངག་འགོད་པ་ནི་གཏན་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་རྒྱུད་སྨྲ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ནི་རང་ལ་བལྟོས་པ་བཅས་པ་དག་ཡོད་ན་ཆ་མེད་པའི་རྒྱུས་གཏམ་སྨྲས་པར་ཟད་པས་དེ་ལ་ཕྲིགས་ཆུད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ལེགས་ལྡན་བྱེད་འདི་སྙམ་དུ་རབ་བྱེད་དྲུག་པའི་འགྲེལ་པ་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མེར། ཅི་སྟེ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ངག་རྣམས་ནི་དངོས་སུ་ཐལ་བ་སྟོན་ཀྱང་དོན་གྱི་ངག་(༡༡༤ན) ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་ཆེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དུ་མའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གྲུབ་བོ། །ཞེས་བཀོད་ནས། དེར་རྟོག་ན་ནི་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་ངག་དག་ཀྱང་ཐལ་བ་དང་སྒྲུབ་པའི་སྦྱོར་བ་དུ་མར་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་མི་རྟོག འོན་ཏེ་རྩ་བར་སྒྲུབ་ངག་སོགས་མ་བཀོད་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་ངག་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་འགྲེལ་པ་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ངེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྩོད་པ་བཟློག་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་ངག་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིད་བཟང་རྩེ་བའི་གསུང་གིས། སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་བདག་སྐྱེ་དགག་པའི་སྐབས་སུ་དངོས་སུ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པས་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལེགས་ལྡན་གྱིས་སྨྲས་པ་ལ། ཟླ་བས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་སྨྲས་ཀྱང་དོན་གྱི་ངག་གི་ཤུགས་ལས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྒྱས་པར་སྨྲས་པས་དེ་ཚར་བཅད་ཀྱི་གནས་སུ་མ་སོང་ཞིང༌། སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་འདིར་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་རྒྱས་
Chinese
迷惑之因乃是颠倒显现，犹如旋转的火轮。以其非真如本性之故，一切行皆为虚假，乃欺骗之法，如海市蜃楼之水。凡真实者，亦具欺骗之法，譬如涅槃。是故，依此教理与圣言，诸法皆无自性而成立。如《般若波罗蜜多》所云：“一切法皆空，以无自性之理。”如是等等，多有阐述，故当善思此义。 某些藏人，以立宗者认为自性存在，故以反驳之理破斥，并立彼之宗。然立自性不存在之宗，则断不可行。若如此，则立宗者将成自续派。如是之言，若有待于自身，则如无肢者论事，故当谨慎。 善巧者如是思忖，于《入中论》第六品之释《般若灯论》中云：“若龙树论师之言，虽显现为直接之反驳，然实为意义之言。以其意义重大之故，实为众多自续论式之因。”如是记载。 若如是思忖，则佛护论师之言，为何不思为众多反驳与立宗之论式耶？然于根本论中虽未立立宗等，然广述论式之言，乃释论师之规。然此亦非定论，因造《诤分释》之龙树论师亦未说自续之论式。 一切智者益西孜巴之言：“佛护论师于破斥我生之时，未直接作自续论式，故为责难之处。”善巧者如是说。然月称论师云：“佛护论师虽未直接言说，然依意义之言力，已广说自续论式，故非责难之处。且月称论师于此根本论之释中，广说自续之论
English
The cause of delusion is inverted appearance, like a revolving fire wheel. Because of its non-true nature, all formations are false, being of a deceptive nature, like water in a mirage. Whatever is true also has a deceptive nature, like Nirvana. Therefore, based on this teaching and scripture, all phenomena are established as without inherent existence. As stated in the Prajnaparamita, "All phenomena are empty, in the manner of being without inherent existence." Thus, there are many such explanations, so one should contemplate this meaning well. Some Tibetans, because the proponent believes in inherent existence, refute it with refutations and establish their own position. However, establishing a position that inherent existence does not exist is absolutely not permissible. If so, the proponent would become a Svatantrika. Such words, if dependent on oneself, are like a limbless person discussing affairs, so one should be cautious. The skillful one contemplates thus, in the commentary on the sixth chapter of the Madhyamakavatara, the Prajnapradipa, it is said: "If the words of Nagarjuna appear as direct refutations, they are actually words of meaning. Because their meaning is profound, they are actually the cause of many Svatantrika arguments." Thus it is recorded. If one contemplates thus, then why not consider the words of Buddhapalita as many refutations and affirmations? However, although affirmations and so on are not established in the root text, the words that extensively describe the arguments are the custom of the commentators. However, this is not definitive either, because Nagarjuna, who composed the Vigrahavyavartani, also did not speak of Svatantrika arguments. The words of the omniscient Yeshe Tsewa: "When Buddhapalita refutes self-origination, he did not directly make a Svatantrika argument, therefore it is a place of reproach." The skillful one said thus. However, Chandrakirti said, "Although Buddhapalita did not directly say it, by the force of the words of meaning, he extensively spoke of Svatantrika arguments, so it is not a place of reproach. Moreover, Chandrakirti extensively spoke of Svatantrika arguments in this commentary on the root text.