Tibetan
ད་པར་དུ་བྱས་པ་ནི་སྔར་རྒོལ་བའི་ངོར་གྲུབ་མ་ཟིན་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གྲུབ་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཉིད་དུ་དོགས་པའམ་གཏན་ཚིགས་འགལ་བའི་དོན་ཉིད་དུ་དོགས་པ་ག་ལ་ཡོད་དེ། རྟགས་མཐུན་དཔེ་ལ་ཡོད་པས་འགལ་བའི་སྐྱོན་མེད་ལ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་དམ་བཅའ་བསལ་བས་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་ཕྱིར། འགལ་བ་དང་གྲུབ་ཟིན་སྒྲུབ་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་རང་གིས་ཁས་བླངས་པའི་རྗེས་སུ་དཔགས་པས་ཁས་བླངས་འགལ་བ་བརྗོད་པ་ན་ཡང་ཇི་སྐད་སྨྲས་པའི་རྟགས་དང་ཕྱོགས་སྐྱོན་གྱི་ཉེས་པ་བརྗོད་པ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྲངས་ཅན་གྱིས་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་མ་བསལ་བའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ལེགས་ལྡན་བྱེད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ལ་སུན་འབྱིན་པ་འདི་དག་ནི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱི་བསམ་པ་མ་ཤེས་པར་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདིར་བུམ་(༡༡༡ན) པ་ལ་སོགས་པ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་ནི། སྣམ་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་བདག་ལས་སྐྱེ་བས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བར་འདོད་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་བསྡུ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་སྐྱེ་འགོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན། སྔར་བརྗོད་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་སྦྱོར་བ་འདི་ནི་ཚུལ་གཞན་ཡིན་ཏེ། གྲངས་ཅན་ཤེས་བྱ་རྣམས་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔར་ངེས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ནས་དེ་རྣམས་མུ་བཞིར་འདོད་དེ། རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་འགྱུར་མིན་ལ། །ཆེན་པོ་སོགས་བདུན་རང་བཞིན་རྣམ་འགྱུར་ཞིང༌། །བཅུ་དྲུག་པོ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སྐྱེས་བུ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་རྣམ་འགྱུར་མིན། །ཅེས་པས་རྩ་བའི་རང་བཞིན་རྒྱུ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ལ། ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་བདུན་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཅིང༌། ལྷག་མ་བཅུ་དྲུག་པོ་རྣམ་འགྱུར་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། རྒྱུ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ནི་རྒྱུ་ཡང་མིན་ལ་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ལ་དེ་ངོར་སྐྱེས་བུ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྩ་བའི་རང་བཞིན་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བའི་དོན་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་པོ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཅན། བདག་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་སོ། ། རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་དཔེར་བརྗོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དང་ལེགས་ལྡན་གྱིས་བ
Chinese
现在所做的，是因为先前辩论者尚未成立，所以正是要成立的缘故。对于已成立的，哪里会有成立的宗法方面的过失，或者推理相违的意义方面的怀疑呢？因为在相似的例子中有，所以没有相违的过失。因为取消了推论的承诺，所以没有成立已完成的过失。因为没有相违和成立已完成的过失，所以即使在辩论者自己承诺的随同推论中陈述承诺相违时，陈述如上所说的宗法和宗过失的过错，在佛护那里是没有的。此外，数论者所说的未消除的过失是没有的。因此，善护论师对佛护的这些责难，要知道是因为不了解大学者佛护的想法，所以是没有关联的。此处，以瓶（第111页，正面）等不是从自性产生等词语，也不是说毛毯等从自性产生是不确定的，因为想要将所有想要产生的物体都归纳为不是从自性产生的。因此，阻止自性产生的推理不是相违、不确定和未成立的。或者，从先前所说的论式来看，这个论式是另一种方式，即数论者说知识的对象确定为二十五种，然后他们认为这些是四种方式：根本自性不变化，大等七种自性变化，十六种是变化，神我不属于自性，也不变化。因此，根本自性只是因，不是果。大等七种既是因也是果。其余的十六种只是变化，不是因。因为神我既不是因也不是果。对于这种观点，在那方面，与神我不同的根本自性产生，说二十四种意义的那些是所立宗，没有从自性产生，这是要成立的法。因为存在于自己的自性中，这是推理。如同神我一样，善护
English
What is being done now is precisely because it has not been established for the previous debater, so it is what needs to be established. For what has already been established, how could there be a doubt about the fault of the probandum in the thesis, or the meaning of contradictory reasoning? Because it exists in similar examples, there is no fault of contradiction. Because the commitment of consequentialism has been removed, there is no fault of proving what has already been proven. Because there is no fault of contradiction and proving what has already been proven, even when stating a contradiction of commitment in the inference that follows the debater's own commitment, stating the faults of the thesis and the probandum as mentioned above, there is none in Buddhapālita. Furthermore, the fault of not eliminating the faults stated by the Sāṃkhyas is non-existent. Therefore, these refutations of Buddhapālita by Bhāviveka, it should be known that they are irrelevant because they do not understand the thought of the great teacher Buddhapālita. Here, with the words such as "the pot (111a) and so on do not arise from themselves," it is not that things like blankets and so on arise from themselves and are uncertain, because it is intended to include all objects that are intended to arise as not arising from themselves. Therefore, the reason that prevents self-origination is not contradictory, uncertain, or unestablished. Alternatively, from the previously stated argument, this argument is another way, that is, the Sāṃkhyas say that the objects of knowledge are determined to be twenty-five, and then they consider these to be four ways: the root nature does not transform, the seven, beginning with the Great One, transform in nature, the sixteen are transformations, and the puruṣa is neither nature nor transformation. Therefore, the root nature is only the cause, not the effect. The seven, beginning with the Great One, are both cause and effect. The remaining sixteen are only transformations, not causes. Because the puruṣa is neither cause nor effect. For this view, in that respect, those twenty-four meanings that are said to arise from the root nature that is different from the puruṣa are the subject of the thesis, and not arising from themselves is the property to be established. Because it exists in its own nature, this is the reason. Like the puruṣa, Bhāviveka
Tibetan
རྗོད་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་པས་གཞན་སུན་འབྱིན་པ་སྦྱོར་བའི་ངག་གི་དཔེར་བརྗོད་པར་བྱའོ་སྟེ། ཤེས་བྱ་ལ་བེམ་རིག་གཉིས་ལས་མེད་ཅིང་བེམ་པོ་རྣམས་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་ལ། སྐྱེས་བུ་དཔེར་བྱས་པས་རྟགས་མ་ངེས་པ་(༡༡༡བ) མེད་སྙམ་ནས་བརྗོད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་འདི་སྙམ་དུ་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་རྒྱུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་ནི་བདག་ལས་གསལ་བར་སྐྱེ་བརྟགས་དེས་མི་ཁེགས་སོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟར་ནའང་འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་ཟིན་ལ་སྐྱེ་བ་འདི་བཀག་པས་རྒྱུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བར་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མིན་པ་མིན་ནོ་སྟེ། འབྲས་བུ་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་ལ་སྐྱེ་བའི་སྒྲ་སླར་མེད་པར་བཏགས་ནས་སྔོན་མི་གསལ་བའམ་མ་དམིགས་པ་དང༌། ཕྱི་མར་དམིགས་པར་ཆོས་མཐུན་པས་སྐྱེ་བའི་སྒྲས་མངོན་པར་གསལ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་མི་གསལ་བ་རྒྱུ་དུས་སུ་ཡོད་པ་སླར་བདག་ལས་འབྲས་དུས་སུ་གསལ་བར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཁེགས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར། འགྲེལ་ཚིག་འདི་ལ་སྦྱོར་ཚུལ་འདིའང་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཡིན་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་དེ་མངོན་པར་གསལ་བའི་སྐྱེ་བ་སྨྲ་བ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མིན་ནོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྐྱེ་བའི་སྒྲ་ནི་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་པ་ལ་བཏགས་ནས་དེ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། སྔོན་མ་དམིགས་པ་ཕྱིས་དམིགས་པར་ཆོས་མཐུན་པས་སྐྱེ་བའི་སྒྲས་མངོན་པར་གསལ་བའི་བུམ་སོགས་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་མངོན་གསལ་གྱི་བུམ་པའི་སྐྱེ་བ་འདི་བཀག་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་གསལ་གྱི་བདག་སྐྱེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་གྲངས་འདིའང་སྔ་རབས་ཀྱི་མཆན་རྙིང་དང་འགྲེལ་བཤད་ལས་འབྱུང་ཞིང༌། ཡིག་རྙིང་ལ་ལར། (༡༡༢ན) དོན་ནི་མངོན་པར་གསལ་བར་བྱེད་ན་གོང་ནས་གསལ་བ་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད་དམ། མ་གསལ་བ་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད། དང་པོ་ལྟར་ན་དོན་མེད་ལ། གཉིས་པ་ལྟར་ན་རང་གསལ་གྱི་དམ་བཅའ་བུད། ཅེས་བྲིས་སྣང་ངོ༌། །ཡང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་ཀྱིས་འགལ་བརྗོད་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་རྣལ་མ་དང༌། སྒྲུབ་ངག་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་ལྟར་གྱི་དོན་གྱི་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ལྟ་བུའི་རྣམ་གཞག་འདི་ཟླ་གྲགས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཅི་ལྟར་རྙེད་ཅེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ
Chinese
因为具有表达的知识是名称的类别，所以应该举例说明驳斥他人的言语。所知的事物只有物质和精神两种，而物质都成为有法。以人为例，因为认为理由不定（111b）而进行陈述。如果又有人认为，因为遮止了生，所以对于宣说如瓶子般果明显的生，并没有损害。然而，对于原因不明显的，则认为从自性中产生明显之生的推论无法驳斥，即使如此，因为已经果明显，所以遮止了此生，对于认为从原因不明显中产生之生，并非没有损害。因为对于果明显之瓶子，重新假立了没有生的声音，并且因为先前不明显或未观察到，之后观察到在法性上一致，所以遮止了以生的声音来表达明显本身。同样，对于原因时存在的不明显之物，重新遮止了从自性在结果时产生明显之生。此释词中，这种表达方式也是一种类别。如果又有人认为，遮止生对于宣说明显之生并没有损害，即使如此，生的声音是假立在明显之瓶子上，并且宣说它不是从自性中产生。对此假立的理由是，因为先前未观察到，之后观察到在法性上一致，所以以生的声音来表达明显之瓶等本身，因为遮止了明显之瓶的此生，所以并非不损害一切事物的明显自性生。此类别也出自古老的注释和解释中。在一些古籍中（112a），意思是如果使之明显，是使原本就明显的事物明显，还是使不明显的事物明显？如果是前者，则没有意义，如果是后者，则会破坏自明的誓言。如此记载。另外，学师佛护以真正的矛盾陈述的过失，以及如所说般具备五支的论证之言，对于没有进行意义表达的情况进行辨析，像这样的论述，月称你如何获得？将要解说。
English
Because having the knowledge of expression is a category of names, an example should be given of speech that refutes others. Knowable things are only of two kinds, material and mental, and material things all become subjects. Taking a person as an example, it is stated because it is thought that the sign is uncertain (111b). If someone also thinks that because birth is prevented, it does not harm the statement of birth like a pot with a manifest result. However, for the cause that is not manifest, the inference that it arises manifestly from itself cannot be refuted. Even so, because the result is already manifest, preventing this birth does not fail to harm the one who thinks that birth arises from a cause that is not manifest. Because for the pot with a manifest result, the sound of birth is re-established as non-existent, and because what was previously unclear or unobserved and later observed are consistent in Dharma nature, the expression of manifestness itself by the sound of birth is prevented. Similarly, for what is not manifest and exists at the time of the cause, the birth that arises manifestly from itself at the time of the result is also prevented. In this commentary, this way of expression is also a category. If someone also thinks that preventing birth does not harm the statement of manifest birth, even so, the sound of birth is attributed to the manifest pot, and it is said that it does not arise from itself. The reason for attributing it to that is that because what was previously unobserved and later observed are consistent in Dharma nature, the expression of the manifest pot etc. itself by the sound of birth, because this birth of the manifest pot is prevented, it does not fail to harm the manifest self-birth of all things. This category also comes from ancient commentaries and explanations. In some old texts (112a), the meaning is: if it is made manifest, does it make manifest something that is already manifest from above, or does it make manifest something that is not manifest? If it is the former, it is meaningless, and if it is the latter, the vow of self-manifestation is broken. So it is written. Furthermore, how did you, Chandrakirti, find this kind of presentation, in which the teacher Sanggyé Gyang analyzes the real consequential fallacy of contradictory statements and the meaning of the five-membered proof statement as it is said, without making an expression of meaning? It will be explained.