Tibetan
ནས་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོས་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་སོ། །ཞེས་འཆད་པར་སྣང་ངོ༌། །སྐུ་མཆེད་དེ་གཉིས་ཀྱང་མཐུན་པར་དཔལ་ཙོང་ཁ་པའི་དགོངས་པ་ལོན་པའི་བསྟན་འཛིན་དུ་གྲུབ་མོད། དེ་ལྟར་ནའང་ཐལ་རང་གི་དོན་དེ་ལྟར་འཆད་ན། ཐལ་རང་གི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག་ལུགས་དེ་ལྟར་བཞེད་པ་རྨང་ལམ་ཙམ་དུའང་མི་བསམ་པ་ཞིག་དེ་པས་བཞེད་དོ་ཞེས་སྒྲོ་བཏགས་ནས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐལ་འགྱུར་བའི་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་དག་རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གཉིས་ཀ་ལ་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་(༩༥ན) ཚད་མས་གྲུབ་པར་མི་བཞེད་དེ། དོན་དམ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་ཤེས་ཚད་མ་དང༌། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚད་མས་དེ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་འཇལ་བྱེད་ཚད་མ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། རྟགས་དང་པོ་གྲུབ་སྟེ། དེས་དེ་གྲུབ་ན་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་དོན་དམ་བདེན་པར་སོང་བའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁྱབ་ཁྱེད་རང་གིས་ཁས་བླངས། འདོད་མི་ནུས། གཉིས་པ་གྲུབ་སྟེ། ཐལ་འགྱུར་བས་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་བདག་ཉིད་མི་འདོད་བཞིན་སྨྲ་བར་བྱེད་ཀྱང་ཁྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་དེ་དག་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་དོན་བྱེད་པར་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དེ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་ཟད། ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། །འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་རང་དབང་དུ་གནས་ནས་རང་གི་གཞུང་ལུགས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པར་བྱ་བ་ཞིག་སྨྲ་བ་དེ་ལྟར་ཁོ་བོས་ཀུན་རྫོབ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ཁོ་ན་ལ་གྲགས་པར་གྱུར་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ངོ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པ་ནི་དེ་བཟློག་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇིག་རྟེན་ནི་ང་དང་ལྷན་ཅིག་རྩོད་ཀྱི། ང་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་མི་རྩོད་དེ། གང་འཇིག་(༩༥བ) རྟེན་ན་ཡོད་པར་འདོད
Chinese
雖然沒有通過量成立，但由於以名言量的標誌、法、義三者在敵對者和對方兩者之間都成立為共同顯現，從而進行破立，這是應成派的宗義。似乎這樣講述。那兩位昆仲也一致成為通達吉祥宗喀巴尊者密意的教法持有者。即使如此，如果這樣講述應成自續的意義，那麼應成自續的偉大論師們連在夢中也不會想到那樣的主張，卻說他們是那樣主張的，這是在捏造並述說。應成派的偉大論師們不認為在敵對者和對方兩者之間都成立為共同顯現的標誌、法、義三者在二諦（９５a）中通過量成立。因為以勝義衡量者的理智量，以及聖者的等持智慧量，並未成立那些。名言衡量量，因為應成派說在二諦中都不是量。第一個標誌成立，如果以它成立，那麼標誌、法、義三者就成了勝義諦。標誌周遍你們自己已經承許。不能容許。第二個成立，應成派說標誌、法、義三者等他起世俗的法，在世間人的面前，雖然不欲求自性，但你們說那些世俗的事物通過名言量成立為有作用，這不僅僅是勝義諦，而且也不是在世俗諦中承許的。如是所說。如是說道：如你欲求他起實事般，我亦未曾承許世俗諦。為了果故雖無此等，然於世間我說有。如你安住於自主，以自己的宗義，他人之權的體性，應以聖者之智慧而領會，如是彼等非為世俗諦。那麼是什麼呢？雖非有，然唯於世間顯現者，我說有，是僅於世間之面而說，其後之述說乃是彼之遮返之方便故。如是說道：薄伽梵說：世間與我一同爭論，我則不與世間爭論，凡世間（９５b）
English
Although not established by valid cognition, the consequentialist system is that of establishing refutation and establishment based on the fact that the three characteristics of sign, property, and example are established as a common appearance to both the opponent and the proponent by means of conventional valid cognition. It seems that this is how it is explained. Those two brothers are also unanimously established as upholders of the doctrine who have realized the intention of glorious Tsongkhapa. However, even so, if the meaning of consequentialism and autonomy is explained in this way, then the great teachers of consequentialism and autonomy would not even dream of such a view, yet to say that they hold such a view is to fabricate and assert it. The great teachers of consequentialism do not hold that the three characteristics of sign, property, and example, which are established as a common appearance to both the opponent and the proponent, are established by valid cognition in the two truths (95a). This is because they are not established by the valid cognition of the wisdom that measures ultimate truth, nor by the valid cognition of the meditative equipoise of the noble ones. As for the valid cognition that measures convention, the consequentialists say that it is not established as valid cognition in either of the two truths. The first sign is established, for if it were established by it, then the three characteristics of sign, property, and example would become ultimately true. You have already accepted the pervasion of the sign. It is not permissible to assert this. The second is established, for although the consequentialists assert that dependent arising, such as the three characteristics of sign, property, and example, are worldly conventional phenomena in the eyes of the world, without desiring self-nature, you say that those conventional entities are established as functional by conventional valid cognition, which is not only not accepted in ultimate truth, but also not in conventional truth. As it is said: As you desire dependent arising as a real entity, I have not accepted conventional truth either. Although these do not exist for the sake of results, I say that they exist in the eyes of the world. As you abide in independence, and by your own system, the nature of another's power should be comprehended by the wisdom of the noble ones, thus they are not conventional truth. What then? Although it does not exist, I say that what is known only in the world exists, and it is said only in the face of the world, for the subsequent statement is a means of reversing it. As it is said: The Blessed One said: The world argues with me, but I do not argue with the world, whatever the world (95b)
Tibetan
་པ་དེ་ནི་ངས་ཀྱང་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། ། གང་འཇིག་རྟེན་ན་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་ང་ཡང་མེད་པར་བཞེད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་བ་དང་དངོས་སྨྲ་བ་དག་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་ཡེ་ཁས་ལེན་མི་སྲིད་དེ། ཐལ་འགྱུར་བས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་རང་ལུགས་ལ་ཡོད་པར་གཏན་མ་བཞག་པའི་ཕྱིར། དེ་མ་བཞག་ན་དངོས་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག དེས་ན་སྟོན་པས་རང་ལུགས་ལ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་ཐ་སྙད་རིགས་ཤེས་དང་འཕགས་པའི་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡེ་ཤེས་གང་གིས་ཀྱང་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འགོག་པར་གསུངས་པ་ལ་འཇིག་རྟེན་སྐྲག་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་རྩོད་པ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁོ་བོས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དེའི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་ནས་དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཁྱོད་ཀྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་དེའི་གནས་ལུགས་མ་རྟོགས་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མོས་ཏེ། ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་བླང་དོར་བྱེད་པ་ན་ཁོ་བོས་ཀྱང་དེ་ངོར་རྗེས་སུ་རྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་འདི་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚད་མས་ཐལ་འགྱུར་བ་རང་ལུགས་ལ་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ལྷག་མེད་མྱང་འདས་ལ་ཕུང་པོ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ལྟར་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་སྤངས་ནས་ཞིར་ཞུགས་པ། །དགྲ་བཅོམ་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་མིན་དེ་ལྟར། །འཇིག་རྟེན་ལ་ཡང་མེད་ན་དེ་བཞིན་འདི། །འཇིག་རྟེན་ལས་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བདག་(༩༦ན) མི་སྨྲ། །ཇི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པ་ལ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི། དེ་བཞིན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་འདི་དག་ཡོད་དོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་ཁོ་བོ་མི་སྨྲ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་ལས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་བདག་གིས་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ཀྱི་རང་དབང་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་ཐལ་འགྱུར་བས་རང་ལུགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་ཆོས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རྟགས་ཆོས་དོན་གསུམ་སོགས་མི་འཇོག་ཀྱང༌། དེའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ན་འཇིག་རྟེན་པ་གང་གི་གཞན་གྲགས་ཁོ་
Chinese
我也认为存在那个东西。凡是认为世间不存在的东西，我也认为不存在。因为有这样的说法。应成派和实在论者都不可能承认世间世俗的实法通过名言量而成立，因为应成派根本没有安立世间世俗的自性存在于自宗。如果不安立，实法的差别，即名言量所成立的宗法、同品、异品三者又怎么可能存在呢？因此，导师说，自宗不承认世间世俗的实有事物可以通过名言分别念和圣者的各别自证智中的任何一种量而成立，世间因此感到恐惧，并与薄伽梵争论。薄伽梵说：我如实地证悟了二谛中它的存在方式，所以才这样说。你没有证悟二谛中它的存在方式，而是颠倒地认为，依靠有无等名言进行取舍，我也会随顺你的想法来说的。因此，这些世间世俗的实法，也不是说应成派自宗通过世俗名言量而在世俗中成立，因为就像在世俗中，无余涅槃的蕴，也不是通过名言量而成立一样。如是说：如何舍弃蕴后入寂灭，阿罗汉们不具有，如是世间也没有，同样这个，我也不说比世间有。(96a) 如何阿罗汉进入无余涅槃的境界，他们不具有一切世俗，同样如果世间人也不具有，那么就像阿罗汉的蕴等一样，我也不说这些是相对于世间而存在的。因此，我是通过依赖他者的角度来承认世俗，而不是自主地承认。如是说。还有，应成派虽然不安立自宗的世间世俗实法通过名言量而成立的宗法、同品、异品三者等，但在进行这些名言时，世间人的他称
English
I also consider that thing to exist. Whatever is considered not to exist in the world, I also consider not to exist. Because there is such a saying. Neither the Prasangikas nor the realists can possibly admit that worldly conventional realities are established by nominal valid cognition, because the Prasangikas have never established that the nature of worldly convention exists in their own system. If that is not established, how can the distinctions of reality, the three aspects of subject, property, and reason, be established by nominal valid cognition? Therefore, the Teacher said that in his own system, he prevents worldly conventional realities from being established by any valid cognition, whether it be nominal conceptual thought or the wisdom of the noble ones' individual self-awareness, and the world is frightened and argues with the Bhagavan. The Bhagavan said: I have truly realized its mode of existence in the two truths, and that is why I say so. You have not realized its mode of existence in the two truths, but rather hold it in a reversed way, and rely on terms such as existence and non-existence to accept and reject, and I will also follow your ideas and speak accordingly. Therefore, these worldly conventional realities are not said to be established in the conventional by the Prasangikas' own system through conventional nominal valid cognition, because just as in the conventional, the aggregates of the remainderless nirvana are not established by nominal valid cognition alone. As it is said: How, having abandoned the aggregates, to enter into peace, Arhats do not possess, likewise the world does not have, likewise this, I do not say is more than the world. (96a) How Arhats enter the realm of remainderless nirvana, they do not possess all conventions, likewise if worldly people do not possess them, then just like the aggregates of Arhats, I do not say that these exist relative to the world. Therefore, I acknowledge the conventional from the perspective of relying on others, but not autonomously. So it is said. Furthermore, although the Prasangikas do not establish the three aspects of subject, property, and reason, etc., of worldly conventional realities in their own system as being established by nominal valid cognition, when making these terms, the other's designation of worldly people