Chinese
因此，由于世俗的分别念以强烈的执着，认为在世俗中也由世俗的量成立，暂时成立是有意义的，所以被称为论师。因此，应成派的论师们依靠世俗谛为了解脱而取舍时，对于世俗的法，不取舍以理性能成立的对境，而是舍弃对于一切众生来说仅仅是名声的，依赖于遍一切烦恼的方面，取清净的方面，这是不思虑世俗的自性，不观察而一致成立的。因为为了从束缚中解脱而进行的取舍，在自宗的两种真谛中都有量成立，依靠它来进行取舍，连做梦都不敢梦到。即使不承认名言的安立，也按照他人的名声来安立，不仅是这位论师，法称论师也同样为了他人的缘故而安立一些这样的名言安立。如云： 智者虽无有分别， 然由颠倒之所见， 所取能取及所受， 具足各异而生起。 又云： 所取能取之诸识， 虽非有然可量与， 能量果位而安住， 随其所应而显现。 如是虽不自许然随顺他而说。又云： 声义此与彼为性， 虽非有生如是云， 如其所许而宣说， 于实此事定非有。 法与有法之安立， 异体同体复何如， 不思彼真实义谛， 然依世间所称许， 如是唯随彼而行， 立定能立及所立， 为入圣义故智者， 如是行持非他故。 如是声音与意义，虽非自相的实有，然于彼作增益，而显示为他人的所知。那么，如果你们寻找真如的所依的破立，都说成是与世间相符的他宗所许，那么世间的顺世外道等和牧童一样，暂时不能成为宣说中观真实义的法器。
English
Therefore, due to the influence of worldly conceptualizations with strong attachment, thinking that even in the conventional, it is established by conventional valid cognition, and that temporary establishment is meaningful, they are called logicians. Therefore, when consequentialist teachers rely on the conventional truth to engage in acceptance and rejection for the sake of liberation, they do not accept or reject objects that are established by reason in conventional phenomena. Instead, they abandon the aspects of complete affliction that are merely famous to all beings and accept the aspects of complete purification. This is establishing agreement without considering the nature of the conventional and without examination. Because the acceptance and rejection for the sake of liberation are established by valid cognition in both truths of one's own system, relying on that to engage in acceptance and rejection is something one would not even dream of. Even though they do not accept the establishment of terminology themselves, they establish it in accordance with the fame of others. This is not only the case with this teacher, but also with the glorious Dharmakirti, who establishes some such terminological establishments for the sake of others. As it is said: Although the wise have no distinctions, Yet due to inverted views, The grasped, the grasper, and the experienced, Arise with distinct characteristics. And: Although the grasped and the grasper are not, They abide as measurable and measuring fruits, Appearing as they should. Thus, although not self-accepted, it is spoken in accordance with others. And: Sound and meaning, this and that by nature, Although not existent, it is said thus, As it is accepted, it is proclaimed, In reality, this is definitely not. The establishment of dharma and the possessor of dharma, Different, the same, or how? Without considering that true meaning, But relying on what the world calls, Thus, only following that, Establishing the establisher and the established, For the sake of entering the sacred meaning, The wise have done this. Thus, sound and meaning, although not truly self-characterized, are imputed to that and shown as knowable to others. So, if your refutation and establishment of the basis for seeking Suchness are all spoken as the fame of others that is in accordance with the world, then the worldly materialists and the cowherds cannot, for the time being, become vessels for teaching the true meaning of Madhyamaka.
Tibetan
གྱུར་ནས་དེ་ཉིད་ཀྱི་བདུད་རྩིའི་རོ་བྲོ་མྱོང་མེད་པ་གང་ལ་དེའི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞན་གྲགས་དེ་ལ་མེད་པས། དེ་དག་དེ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ན་འཇིག་རྟེན་བླུན་པོ་དེར་གྲགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་ཅེས་པ་ནི་ཟོང་རྫོགས་པའི་ཚིག་གོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་པ་ནི་འདིར་དོར་མ་གྱོན་པའི་ཀླ་ཀློ་མི་ཁོམ་པའི་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ངེས་པར་མི་བཟུང་གི། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་རྟོག་པ་དང༌། དེར་སྣང་བ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚུལ་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་སྨྲ་བསམ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་བཟུང་སྟེ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སར་འཇིག་རྟེན་རང་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཀར་སྔར་གྲགས་དང་གྲགས་རུང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་སྙད་ལ་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་(༩༠ན) ཀྱི་ཐ་སྙད་ཅེས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱལ་སྲས་ཞི་བ་ལྷས། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་རྣམ་གཉིས་མཐོང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ཕལ་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་གནོད་ཅིང༌། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡང་བློ་ཁྱད་ཀྱིས། །གོང་མ་གོང་མ་རྣམས་ཀྱིས་གནོད། །ཅེས་འབྱུང་ལ། དེས་ན་ནམ་ཞིག་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་གྲུབ་པ་ན། གདུལ་བྱ་གཞན་ངོར་སྔོན་གྱི་ཚོགས་དང་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་འཆར་ཡང་སངས་རྒྱས་རང་ངོར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་པ་མཐའ་དག་གི་སྤྲོས་དམིགས་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐལ་འགྱུར་བ་དག་གི་ལེགས་བཤད་ཀྱི་སྲོག་ཟུངས་ཆེན་པོའོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྨ་བྱའི་ཡིག་ཆར། ཁ་ཅིག་དངོས་སྟོབས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་ཡིས། །ཕྱོགས་གཉིས་དགག་སྒྲུབ་ངེས་པ་ཡིན་ཅེས་སྨྲ། ཞེས་དང༌། ཡུལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡི། །ཚད་མས་དེ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས། །ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པའི་རྗེས་འབྲངས་པའི། །རྟོག་གེ་པ་རྣམས་སྨྲ་བར་བྱེད། །ཅེས་སོགས་འབྱུང་བ་ལ་དཔགས་ནས་ཕྱི་རབས་པ་ཁ་ཅིག་མདོ་སེམས་ཀྱི་འདོད་པའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་རང་བདེན་པ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པར་སྨྲ་བ་དེ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་ཀྱང་དེ་ལྟར་ཁས་བླངས་ནས་དགག་སྒྲུབ་བྱས་སོ་ཞེས་སྔ་རབས་པའི་དགོངས་པར་འཆད་པ་ནི་ནོར་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སེམས་ཐུན་མོང་དུ་ཤེས་པ་དང༌། དེའི་རྣམ་པ་མ་འཁྲུལ་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་གྱི་ངོ་བོས་དོན་དམ་བདེན་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་ལེན་ལ། རང་རྒྱུད་པ
Chinese
যেহেতু যারা সেই অমৃত রসের স্বাদ গ্রহণ করেনি, তাদের মধ্যে এর সমর্থন ও বিরোধিতার অন্য খ্যাতি নেই। যখন তারা এতে প্রবেশ করে, তখন অজ্ঞ লোকেরা সেই খ্যাতির উপর নির্ভর করে সমর্থন ও বিরোধিতা করে। এটি একটি সম্পূর্ণ শব্দ। এখানে সাধারণ মানুষ বলতে এমন কাউকে বোঝানো হয় না যে পোশাক না পরা বর্বর এবং অলস জায়গায় জন্মগ্রহণ করেছে। বরং，由于两种障碍的影响，他们将世俗世界视为二元的能取和所取，并且所有显现于其中的事物都依赖于这种方式进行言语、思考和表达，这些人被称为世俗之人。因此，在世俗的层面上，无论是世界本身还是论典，所有先前已知的和可能已知的术语都被称为世俗的术语（90a）。 圣天菩萨寂天说：“于彼见有二世间，瑜伽者与凡夫也。其中凡夫世间者，瑜伽世间所损害，瑜伽者亦由智差别，为彼上上者所害。”由此可见，当何时圆满佛陀的果位成就时，为了其他被调伏者的利益，由于先前的积累和愿望的力量，虽然显现了色身和智慧的世俗联系，但在佛陀自身看来，所有世俗的显现和执着都将完全平息。这对于应成派来说，是极好的解释的伟大生命力。 此外，伟大的导师孔雀的著作中说：“ कुछ लोग प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर दोनो पक्षों के निषेध और स्थापना को निश्चित मानते हैं। （藏文：ཁ་ཅིག་དངོས་སྟོབས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་ཡིས།，梵文天城体：केचित् प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर，梵文罗马拟音：kecit pratyakṣa pramāṇa ke bala para，汉语字面意思：有些人依靠直接证据的力量），双方的否定和建立是确定的。”并且，“ विषय प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर प्रवृत्त होने से वह उसी को जानता है। （藏文：ཡུལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡི།，梵文天城体：विषय प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर प्रवृत्त होने से，梵文罗马拟音：viṣaya pratyakṣa pramāṇa ke bala para pravṛtta hone se，汉语字面意思：由于对象依靠直接证据的力量而行动）， प्रमाण से वह उसी को जानता है। （藏文：ཚད་མས་དེ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས།，梵文天城体：प्रमाण से वह उसी को जानता है，梵文罗马拟音：pramāṇa se vah usī ko jānatā，汉语字面意思：通过证据，他了解了这一点）。”法称的追随者，论师们这样说。考虑到这些，后世的一些人说，中观自续派也承认经部和唯识宗所接受的量等事物是自性成立的胜义谛，并进行辩论。将此解释为早期学者的观点是错误的。经部和唯识宗共同理解，所有不错误的现象都以唯识宗的自性以胜义谛的自相成立。自续派
English
Since those who have not tasted the nectar of that itself do not have the other fame of its affirmation and negation. When those enter into that itself, it is said that foolish worldly people affirm and negate based on the term of fame, which is a complete word. Here, a worldly person is not necessarily taken to be like a barbarian who does not wear clothes and is born in a place of idleness. Rather, due to the power of the two obscurations, they conceive the mundane world as the duality of grasper and grasped, and all those who appear in it rely on that way to speak, think, and express themselves, all of whom are taken as worldly people. Therefore, in the realm of the mundane world, both the world itself and the treatises, all terms that were previously known and may be known are referred to as the terms of the mundane world (90a). As the royal son Shantideva said, "In that, two worlds are seen, yogis and ordinary people. Among them, the ordinary world is harmed by the yogic world, and yogis are also harmed by the higher and higher ones due to the difference in intelligence." Therefore, when the state of complete Buddhahood is attained, although the mundane connection of form and wisdom arises for the benefit of other beings to be tamed, due to the power of previous accumulations and aspirations, all the elaborations and fixations of the entire mundane world will be completely pacified in the Buddha's own view. This is the great life force of the excellent explanations of the Prasangikas. Furthermore, in the writings of the great teacher Peacock, it says, " कुछ लोग प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर दोनो पक्षों के निषेध और स्थापना को निश्चित मानते हैं। (Tibetan: ཁ་ཅིག་དངོས་སྟོབས་ཞུགས་པའི་ཚད་མ་ཡིས།, Sanskrit Devanagari: केचित् प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर, Sanskrit Roman transliteration: kecit pratyakṣa pramāṇa ke bala para, Chinese literal meaning: Some people consider the negation and establishment of both sides to be certain by the power of direct evidence.)" And, " विषय प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर प्रवृत्त होने से वह उसी को जानता है। (Tibetan: ཡུལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཡི།, Sanskrit Devanagari: विषय प्रत्यक्ष प्रमाण के बल पर प्रवृत्त होने से, Sanskrit Roman transliteration: viṣaya pratyakṣa pramāṇa ke bala para pravṛtta hone se, Chinese literal meaning: Because the object acts by the power of direct evidence.), प्रमाण से वह उसी को जानता है। (Tibetan: ཚད་མས་དེ་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས།, Sanskrit Devanagari: प्रमाण से वह उसी को जानता है, Sanskrit Roman transliteration: pramāṇa se vah usī ko jānatā, Chinese literal meaning: Through evidence, he knows that.)" The followers of Dharmakirti, the logicians, say this. Considering these, some later scholars say that the Svatantrika Madhyamikas also accepted that things like valid cognition, which are accepted by the Sutra and Mind-Only schools, are established as ultimately true by their own nature, and debated. It is wrong to interpret this as the view of earlier scholars. The Sutra and Mind-Only schools commonly understand that all phenomena that are not mistaken are established by their own characteristics as ultimately true by the nature of Mind-Only. The Svatantrikas