Tibetan
་མ་ཞུགས་པ་དང་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་དབྱེ་འབྱེད་བྱས་པའི་ཕྱིར་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་འདིས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དགོངས་པ་དཔྱིས་ཕྱིན་པར་སྐོང་མ་ནུས་སོ་ཞེས། ཚིག་གསལ་ལས། ཁྱོད་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་མི་མཁས་པས་ལ་(༨༧ན) ལར་འཐད་པ་བཅུག་ནས་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་དེ་འཇིག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་བསལ་བའི་ཕྱིར་བཀོད་པའི་འཐད་པ་གཞན་གྱིས་ཟློག་པར་བྱེད་ཅིང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒན་རབས་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ལུགས་ལས་ཉམས་པ་ཁྱོད་ཁོ་ན་ཟློག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ན་ནི། དེའི་མཚན་ཉིད་བཞིན་དུ་མཚན་གཞིར་ཡང་གདོན་མི་ཟ་བར་འགྱུར་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་ལ། དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ལ་འཐད་པ་བཅུག་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མས་དེ་དེར་གྲུབ་ན། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ནི་མི་འཇོག་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྣམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་དང་མཐུན་པར་བལྟོས་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྙད་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་ཐར་འདོད་དག་གནས་སྐབས་སུ་བླང་དོར་གྱི་རྟེན་དུ་སྨྲ་བར་བྱའོ་ཞེས། ཚིག་གསལ་ལས། དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ས་ལ་སོགས་པ་དག་ལ་སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་མཚན་གཞི་མེད་ལ། མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པར་རྟེན་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མེད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ནའང་འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་དེ། དེས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པ་ཙམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གྲུབ་པར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མཛད་དོ། །འདི་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་གདོན་མི་ཟ་བར་ཁས་བླང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་ཀུན་རྫོབ་འཐད་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་(༨༧བ) འདི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །འཐད་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་མཆིག་གུ་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ན་མི་སྲིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འཆད་པར་འགྱུར་བའི་འཐད་པས་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་པས། དེ་དག་ཀྱང་མཆིག་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ན། དེ་
Chinese
由于没有进入以及没有以量成立而作区分的缘故，自续派中观的这种宗派，没能圆满地满足圆满正等觉佛陀和大学者龙树（梵文：Nāgārjuna）师尊的意旨。如《明句论》中说：您不精通胜义谛和世俗谛，因此将道理放入根本不合理的处所，从而摧毁了它。我精通于如理安立世俗谛，因此安住于世间的一方。为了遣除世俗的一方，而安立的道理会被其他道理所驳倒。像世间的长者一样，只有您才会驳倒从世间法中退失的人，而不是驳倒世俗。因此，如果说是世间名言，那么必须像它的定义一样，毫无疑问地成为所立，因此会成为同样的过失。文中这样说到。因此，应成派认为，如果在世俗中放入道理，以事物力量进入的量成立了它，那么世俗谛也会变成胜义谛，因此不这样安立。然而，在名言中，师尊以与世间相符，仅仅是观待的方式而假立，仅仅是说想要解脱者暂时作为取舍的所依。如《明句论》中说：同样，如果进行分析，那么地等事物没有与坚硬等不同的自性，也没有与自性不同的无所依的定义。即使如此，这也是在世俗中存在。因此，师尊以仅仅是互相观待而成立的方式来安立成立。这必须毫无疑问地承许为如是，如果不是这样，那么世俗不就成了具有道理了吗？因此，这会变成胜义，而不是世俗。如果以道理进行分析，那么仅仅是幻术等不可能存在，不是这样的。那么是什么呢？由于将要宣说的道理，色和受等也不存在，因此那些也像幻术等一样，如果承许为不是在世俗中存在，那么
English
Because of distinguishing between not entering and not being established by valid cognition, this tenet of the Svātantrika-Madhyamaka school has not been able to fully satisfy the intention of the Complete Buddha and the great master Nāgārjuna. As the Prasannapadā says: You are not skilled in the ultimate truth and the conventional truth, therefore you put reason in a place that is fundamentally unreasonable, thereby destroying it. I am skilled in properly establishing the conventional truth, therefore I abide in the worldly side. The reason established to eliminate one side of the conventional is refuted by other reasons. Like the elders of the world, only you refute those who have fallen from the worldly dharma, not the conventional. Therefore, if it is a worldly term, then it must, like its definition, undoubtedly become the subject, therefore it will become the same fault. It is said in the text. Therefore, the Prāsaṅgikas believe that if reason is put into the conventional, and it is established there by the valid cognition that enters by the power of things, then the conventional truth will also become the ultimate truth, so it is not established in this way. However, in terms of convention, the teacher posits the conventional arrangement in accordance with the world, merely through the way of dependence, merely saying that those who desire liberation should temporarily speak of it as the basis for acceptance and rejection. As the Prasannapadā says: Similarly, if analyzed, there is no self-nature of earth and so on that is different from hardness and so on, nor is there a definition of being without support that is different from self-nature. Even so, this exists conventionally. Therefore, the teacher establishes establishment through the way of being established by merely mutual dependence. This must undoubtedly be accepted as such, and if it is not so, then would not the conventional become possessed of reason? Therefore, this would become the ultimate, not the conventional. If analyzed by reason, then it is not the case that only illusions and so on are impossible. What then? Because of the reason that will be explained, form and feeling and so on also do not exist, therefore if those, like illusions and so on, are accepted as not existing conventionally, then