Tibetan
༌། །ཞེས་དང༌། ཡང་དེར། ཡོད་མེད་བློས་ནི་རྟོགས་བྱ་བ། །བཀག་ཕྱིར་དེ་བཞིན་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བློ་གྲོས་ནི། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྐྱེས། །ཞེས་དང༌། ཡང་སངས་རྒྱས་ལ་རྟོག་པ་མེད་པར་མ་ཟད། མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུ་བའི་སྤྲོས་པ་ཡང་དབེན་པར་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་དོན་ཡུལ་གྱི། །བློ་རྣམས་རྟོག་མེད་པ་ཡང་བསྐྲུན། །བདག་མེད་ལ་སོགས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དཔེར་ན་རྣམ་རྟོག་བཅས་བློ་བཞིན། །ཤེས་བྱ་རྣམ་ཀུན་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །གང་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི། །བློ་ཡང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ། །དེ་ཉིད་མཉམ་མེད་དེས་མཁྱེན་གསུང༌། །དེ་རྟོགས་ཕྱིར་ན་(༨༣བ) གང་ཞིག་ལ། །བློ་སྐྱེ་མེད་པ་སངས་རྒྱས་དངོས། །རྣམ་རྟོག་ཉིད་ནི་སངས་ཕྱིར་དང༌། །རྟོག་པ་མེད་པ་རྒྱས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོགས་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ་འབྱམས་ཀླས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ནའང་ཆོས་ཅན་རྒྱ་ཆེན་སྤྲོས་པ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཉིད་འཚོལ་བ་ན་ཀུན་རྫོབ་ལ་བརྟེན་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐ་སྙད་དུ་འཇོག་ཚུལ་ལ་ཐལ་རང་གཉིས་འདོད་པ་མི་འདྲ་བ་སོ་སོར་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་རང་ཅག་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པོ་འདི་ཀུན་ཆོས་འདི་དག་ལ་དོན་བྱེད་པས་ན་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་རང་བདེན་པའོ་ཞེས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་འཛིན་པར་མ་ཟད། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་ཀྱང་ཞེན་པར་བྱེད་དོ། འོ་ན་དོན་བྱེད་པ་ལས་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཅན་དེ་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་རང་བདེན་པར་ཞུགས་པའི་སྟོབས་ལས་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ནམ། དངོས་པོ་དེ་ཉིད་རང་བདེན་པར་མ་ཞུགས་ཀྱང་བཏགས་ནས་དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ཡིན་ཅེ་ན། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་དག་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་རང་བདེན་པར་ཞུགས་པའི་སྟོབས་ལས་དོན་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་དོན་བྱེད་པས་དངོས་པོ་དེའང་རང་བདེན་པ་ཡིན་ཅིང༌། དེ་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པའང་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རང་བདེན་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པས་དེ་ངོར་བསླུ་བའང་མེད་པས་གང་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱིས་བདེན་པའི་ཆོས་དེ་དོན་དམ་པར་བདེན་ཅིང་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། ཐོག་མེད་ཀྱི་དངོས་འཛིན་གྱི་བློ་སྣང་དེ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ནི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པས་བདེན་མེད་བརྫུན་པའོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན། སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པས་དབང་ཤེས་ཁ་ཕྱིར་བལྟའི་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ནང་ལྟ་ཤེས་ཙམ་རིག་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་(༨༤ན) དེ་ཉིད་རང་བདེན་པར་ཞུགས་སྟོབས
Chinese
如是说。又在那里说：有无以心识所能了知，遮止之故如是诸智者，不分别之智慧，以无生之方式而生。如是说。又不仅佛陀无分别，而且说远离不分别智慧之行境的戏论，如是说：不分别之义境，诸心识亦生无分别，以无我等自性之故，譬如具分别之心识。以所知诸法皆不成立之故，于何者不分别之，心识亦不生起者，彼即无等者如是说。为了证悟彼故(83b)，于何者，心识不生者乃真实佛陀。分别即是佛之故，无分别即是陀之故。如是等等在自续派的宗义中广泛出现。如是，法性广大戏论依于世俗谛之安立而寻求彼时，以依于世俗之方式，安立世俗之法名言的方式上，应成派和自续派产生了各自不同的观点。即，我们这些享用具有相状之法者，皆因这些法能起作用，故成立为实有自性。不仅如此，俱生亦执着，遍计亦执着。那么，从能起作用而视其为实有的能起作用者，是事物本身安住于自性的力量而起作用，还是事物本身虽不安住于自性，但假立而显现为能起作用呢？说实有者认为，事物本身是安住于自性的力量而起作用的。如是，因为能起作用，所以事物也是自性的，彼即是胜义谛。因为能起作用本身也是以自性之力而安住，所以于彼而言也没有欺骗，因此，凡是以事物之力安住而真实的法，即是胜义谛真实成立。与无始以来的实执心识的显现不相符的法，在意义上不成立，故是无实虚假的。例如，唯识宗认为，由于是虚假的，因此远离了根识向外看的所取和能取，唯有向内看的觉知，仅仅是觉知的实有(84a)，彼即安住于自性的力量。
English
Thus it is said. And again, it says there: Existence and non-existence are to be understood by the mind, Because of the prohibition, likewise the wise ones, The non-discriminating wisdom, arises in the manner of non-arising. Thus it is said. Moreover, not only is the Buddha without discrimination, but it is also said that he is devoid of the proliferation that causes non-discriminating wisdom, as it is said: The non-discriminating object of meaning, All minds also generate non-discrimination, Because of the nature of selflessness and so on, For example, like minds with discrimination. Because all knowable things are not established, For whom there is no non-discriminating, Mind that also does not arise, That very one is said to be known by the unequaled one. Therefore, to realize that (83b), For whom, The mind that does not arise is the actual Buddha. Discrimination itself is for the Buddha, Non-discrimination is for the increase. Thus, and so on, it occurs extensively in the system of the Svatantrika school. Even so, when seeking that very thing by relying on the establishment of the vast proliferation of phenomena, the conventional truth, the Prasangika and Svatantrika schools have different views on how to establish conventional phenomena as terms by relying on the conventional. That is, all of us who enjoy the phenomena with characteristics, because these phenomena are functional, they are established as real and self-existent. Not only that, but also the innate clings to it, and the imputed also clings to it. Now, does the functional one who sees it as real from the functional, function by the power of the thing itself abiding in its own nature, or does it appear to function by being labeled even though the thing itself does not abide in its own nature? Those who speak of reality say that the thing itself functions by the power of abiding in its own nature. Thus, because it is functional, the thing is also self-existent, and that is the ultimate truth. Because the functioning itself also abides by the power of its own self-existence, there is no deception in it, so whatever phenomenon is true by the power of the thing abiding, that is truly established as the ultimate truth. A phenomenon that is not in accordance with the appearance of the mind that grasps reality from beginningless time is not established in meaning, so it is unreal and false. For example, the Mind-Only school believes that because it is false, it is separated from the apprehended and apprehender of the sense consciousness looking outward, and only the inward-looking awareness, the mere reality of awareness (84a), that very thing abides in the power of its own self-existence.
Tibetan
་ལས་དེ་ཉིད་གསལ་ཞིང་རིག་པའི་དོན་བྱེད་པའང་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་འོང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་དོན་བྱས་པ་ལས་དངོས་པོར་གྱུར་པ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པ་བདེན་གྲུབ་པའོ་ཞེས་སྨྲ་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ནི་དོན་དམ་བདེན་པའི་ཚད་མ་སྟེ་སྔར་གཉིས་སྣང་གི་འཁྲུལ་པ་ཕྱིས་དེ་དང་བྲལ་བར་མ་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བྱེད་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཞིན་ནོ། །ཐལ་འགྱུར་དང་རང་རྒྱུད་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་གཉིས་ཀའང་དོན་དམ་བདེན་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པ་དང༌། དོན་དེ་གང་གིས་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཅར་མེད་པར་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་དམ་བདེན་པར་གྱུར་བའི་དོན་བྱེད་པ་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་རང་རྒྱུད་པས་ཀུན་རྫོབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེ་གང་གིས་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་རྣམ་པར་གཞག་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དེ་གང་གིས་གྲུབ་པའི་ཚད་མ་དེར་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་དང་གང་འཇོག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་དོན་བྱེད་ནུས་སམ། མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཆ་ནས་དེར་འཇོག་ལ། དེའི་དོན་བྱེད་པ་དང་མཚན་ཉིད་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པའང་རང་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་དོན་བྱེད་པ་དང་མཚན་ཉིད་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིར། རྟོག་གེ་འབར་བར། ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་ཀྱི་སྐས། །མེད་པར་ཡང་དག་ཁང་པ་ཡི། །སྟེང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་(༨༤བ) བ་ནི། །མཁས་ལ་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཉིད་ཁང་བཟང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐར་པའི་ཁང་བཟང་ས་གསུམ་གྱི་གནས་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་དགེ་བའི་བཟོ་བོ་དཔག་ཏུ་མེད་པས་བརྩིགས་པ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ཀ་བ་ཤིན་ཏུ་མཐོན་པོས་ལེགས་པར་བརྒྱན་པ། དགེ་བའི་ཆོས་མཐའ་ཡས་པའི་དཀར་རྩིས་བྱུགས་པ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཟླ་བའི་ཞལ་གྱི་འོད་ཟེར་གྱིས་སྣང་བར་བྱས་པ། རབ་རིབ་ཀྱི་རིམས་མ་ལུས་པ་རྣམ་པར་བསལ་བ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སོ། ། དེའི་ཐོག་ཏུ་འཛེག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པའི་ཐེམ་སྐས་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་བདུན་པོ་དག་ཏུ་སྤྱད་པ་མེད་པར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། དབང་དང་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་གྱ་ཚོམ་ཁོ་ནར་ནུས་པར་རུང་བ་མ་ཡིན་
Chinese
而且，那本身显现且能起认知作用，也是凭借事物本身的力量而产生的。像那样产生作用而成为事物，就说是胜义谛真实成立。像那样的量，就是胜义谛的量，意思是先前二取显现的错乱，后来没有认识到已经脱离了它，却成了对境的显现者，就像颠倒的分别一样。应成派和自续派的中观论者都一致认为，成为胜义谛的事物，凭借自身的力量能起作用，以及成立该作用的量，在二谛中都不存在。他们认为，在所知中不存在成为胜义谛的能起作用的事物。即便如此，自续派认为，世俗的事物凭借自身的力量能够起到作用，以及成立该作用的量，虽然在胜义中不存在，但在世俗谛中可以安立。因此，世俗如幻的事物凭借自身的力量能够起到作用，以及成立该作用的量在那里是存在的。凡是安立的世俗事物，都是从能够起作用或执持自相的角度来安立的。而且，它的作用和执持自相的法，也是依靠安立者事物本身的力量，依赖于产生作用和执持自相的因缘。在《正理之火》中说：不具备真实的世俗之梯，想要登上真实之殿堂，对于智者来说是不合适的。这里所说的殿堂，是指从三有轮回之处显着超胜的解脱殿堂，由无数的善巧工匠建造，用极高的菩提分法之柱庄严，涂满了无量善法的白灰，由善逝月亮般容颜的光芒照亮，完全清除了所有的昏暗，是遍知者的住所。登上那座殿堂，如果不修持真实的世俗谛之阶梯，也就是在无数七劫中所修持的波罗蜜多，以及圆满的十力和五神通，就只能是徒劳无功。
English
Moreover, that which is self-manifesting and capable of cognitive function also arises through the power of things themselves. That which, having functioned in that way, becomes a thing is said to be the ultimately true, truly established. Such a valid cognition is a valid cognition of the ultimate truth, meaning that the previous illusion of dualistic appearance, later without realizing that it has separated from it, becomes a clarifier of the object, just like a reversed conception. Both the consequentialist and autonomist Madhyamikas agree that a thing that has become the ultimate truth functions by the power of itself, and that the valid cognition that establishes that function does not exist in either of the two truths. They believe that in the knowable there is no thing that has become the ultimate truth and is capable of functioning. Even so, the autonomist believes that a conventional thing is capable of functioning by the power of itself, and that the valid cognition that establishes that function, although it does not exist in the ultimate, can be established in the conventional truth. Therefore, a conventional, illusory-like thing is capable of functioning by the power of itself, and the valid cognition that establishes that function is there. Whatever conventional thing is established is established from the point of view of being able to function or holding its own characteristics. Moreover, its function and the dharma that holds its own characteristics also depend on the causes and conditions that cause the function and hold the characteristics by the power of the thing that establishes itself. In the Blaze of Reasoning, it says: Without the ladder of true conventionalities, to go to the top of the true house is not suitable for the wise. The palace mentioned here refers to the palace of liberation, which is conspicuously superior to the places of the three realms, built by countless skillful artisans, adorned with extremely high pillars of the limbs of enlightenment, painted with the white ash of infinite virtuous dharmas, illuminated by the light of the Sugata's moon-like face, completely clearing away all dimness, and is the abode of the omniscient. To ascend to that palace, without practicing the ladder of the true conventional truth, that is, the perfections practiced in countless seven eons, and the complete ten powers and five superknowledges, one can only be capable of futility.
Tibetan
ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་མེད་པར་དོན་དམ་རྟོགས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གང་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་བློ་གྲོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །དེ་ཉིད་བདེན་པ་སྟེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་འགྲོ་བའི་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་དང་པོ་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་དང་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཡིག་འབྲུ་དང༌། བསྟན་བཅོས་དང༌། ལག་རྩིས་དང༌། ཤོད་ཐབས་དང༌། ནོར་བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་དང༌། སྨན་དཔྱད་དང་རྩིས་དང་རིག་སྔགས་ལ་སོགས་པ་གང་དག་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་(༨༥ན) ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང༌། མྱོང་བ་དང༌། མཚན་མར་འཛིན་པ་དང༌། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། རིང་པོ་དང༌། ཐུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའི་ཚད་མ་ཉིད་འདི་པས་ཁས་ལེན་ཏེ། འགྲེལ་ཆུང་ལས། མ་བརྟགས་གཅིག་པུ་ཉམས་དགའ་བ་ཉིད་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་དང་ཚད་མ་ཁས་བླངས་ནས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་འཛིན་གྱི་དུག་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་དགོངས་སོ། །རང་རྒྱུད་དུ་སྨྲ་ཚུལ་འདི་ལས་བརྩམས་ཏེ། འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་རང་རྒྱུད་པ་ལ་སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཞེས་སོ། །སྟེང་པ་ལོ་ཙཱ་བ་ཆེན་པོ་རང་རྒྱུད་པའི་ཕྱོགས་ལ་དགྱེས་པས་རང་རྒྱུད་པ་སྒྱུ་མ་རིགས་པས་བདེན་པར་དོན་བྱེད་ནུས་སུ་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པས་སྒྱུ་མ་རིགས་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་པ་དེ་རང་རྒྱུད་པ་ནི་མ་ཡིན། ཐལ་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་པས་རྨོངས་པ་ངོ་མཚར་བསྐྱེད་པའི་དབུ་མ་པ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུང་བ་ཡང་རང་གི་གནོང་ཐོག་ལ་ཕོག་པའི་ཚིག་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཅེས་བློ་གྲོས་ཀྱི་ནོར་ཅན་སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱས། བྱེ་བྲག་ཀླུ་སྒྲུབ་ལུགས་མཆོག་