Tibetan
མ་གཞག་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མི་མངའ་བས་དབུ་མ་པས་ཕྱོགས་གང་ཡང་ཁས་བླངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་རུང་ཞིག་ཁས་བླངས་ཤིང༌། མངོན་ཞེན་ཡོད་ན་ནི་དབུ་མ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། ཕྱོགས་སུ་ལྷུང་བ་དང་མཐར་ལྷུང་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་གོང་དུ་ཐ་སྙད་པའི་སྐྱེ་བ་དཔྱོད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཅིང༌། དབུ་མ་པས་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དང༌། སྟོང་ཉིད་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་སྤྲོས་པ་དང་ཕྱོགས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་འཕེལ་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་འཛིན་འགའ་ཞིག་དང་མ་བྲལ་ཞིང་འཕེལ་བར་བྱེད་ན་དབུ་མའི་ལམ་དུ་མི་རུང་ལ། དབུ་མའི་ལམ་མ་ཡིན་ན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཞི་བར་བྱེད་པར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་ཉིད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ། གཞན་ཡང་གཞུང་ནས་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་དམ་བཅའ་(༧༣བ) སོགས་མང་དུ་བྱུང་བ་རྣམས་དམ་བཅའ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འདི་དག་ནི་མཐའ་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་སྨྲ་བ་སོགས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལོག་རྟོག་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གི་འཁྲུལ་ངོར་བྲག་ཆ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཙམ་ཞིག་གིས་རྗེས་སུ་བཟུང་བར་ཟད་ཀྱི། རང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་རང་ལུགས་སུ་གཞག་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། གཞན་ངོར་སྨྲས་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། དེ་དག་གི་དམ་བཅའ་ཐམས་ཅད་ནང་འགལ་དང༌། རིགས་པའི་གནོད་པ་འབབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གདུལ་བྱ་མཐའ་ཡས་པ་མངོན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་མིན་སོགས་མཐའ་ཡས་པ་གསུངས་ཤིང༌། རིགས་པ་མཐའ་ཡས་པ་བཀོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་དབུ་མ་པས་གཞན་འཁྲུལ་ངོར་དགག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་པ་མཐའ་ཡས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པ་བཞིའི་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་ཡོད་ཟེར་བ་ནི་རྣམ་པར་འཁྱམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པའི་སྨྲ་བསམ་གྱི་བསླུ་བ་བསལ་བའི་ལམ་བསྟན་ནས་དེ་ལ་མི་བསླུ་བར་གསུངས་སོ། །མི་འཇིགས་པར་དམ་བཅས་སོ། །ཞེས་གཞན་གྱི་ངོར་དེ་སྐད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་གདུལ་བྱའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་དབང་གིས་གྲགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིགས་པ་དང་མི་འ
Chinese
因为原本就没有任何分别念，所以中观派没有任何主张。如果主张任何一方，并且有偏执，那就不会成为中观派，而是会堕入偏袒和极端。如果说，虽然在胜义谛中不存在，但在世俗谛中是存在的，那么，这在前面辨析世俗谛的生起时已经阐述过了。中观派在世俗谛中也认为一切法仅仅是缘起，空性在世俗谛中也是远离一切戏论和执着的。不是为了增长某些执着，如果不远离某些执着并且增长它们，那就不能成为中观之道。如果不是中观之道，那就不可能平息一切戏论。如果说，宣说一切法是缘起和空性，这本身不就是世俗谛中的承诺吗？此外，经文中出现的遮止四边生起的承诺（73b）等等众多，难道不是承诺吗？不是的。这些是为了遣除那些主张从四边生起等对事物有实执者的邪分别念，所以在他们的错觉面前，仅仅像回声一样以声音来随顺而已。因为自己没有任何执着，也没有建立任何自宗。如果仅仅因为在他人面前说了，就认为如来和中观派有承诺，那么，他们的所有承诺都会自相矛盾，并且会遭受理证的损害。因为为了遣除无量有情众生的偏执，宣说了有、无、亦有亦无、非有非无等等无量，并且安立了无量理证。这样一来，如来和中观派就无法在他人的错觉面前进行破斥了，因为自己的承诺有无量的自相矛盾和理证损害。有些人说如来有四无畏的自宗承诺，这是完全错误的。如来开示了消除他人错觉的言语思维之欺骗的道路，并且说不会被它欺骗。承诺无所畏惧。这样在他人面前捏造，也只是因为所化众生的福德力而仅仅是名声而已。如来是远离恐惧和不
English
Since there is no conceptualization in the original state, the Madhyamikas have no assertions whatsoever. If one asserts anything and has attachment, then one will not become a Madhyamika, but will fall into partiality and extremes. If you say that although it does not exist in the ultimate sense, it does exist merely conventionally, then this has already been explained above in the context of examining the arising of the conventional. The Madhyamikas consider all phenomena to be merely interdependent in the conventional sense, and emptiness in the conventional sense also makes one free from all elaboration and clinging to sides. It is not to increase some clinging, for if one does not separate from some clinging and increase them, then it is not suitable for the Middle Way. If it is not the Middle Way, then it is not appropriate to pacify all elaborations. If you say that the very statement that all phenomena are interdependent and empty is not a commitment in the conventional sense, and furthermore, are not the commitments in the scriptures to prevent the arising of the four extremes (73b) and so on, many of which have occurred, commitments? No, these are to reverse the wrong ideas of those who cling to things, such as those who say that they arise from the four extremes, and so in their delusion, they are only followed by a sound like an echo. Because there is no attachment to oneself, there is nothing to establish as one's own system. If merely speaking in front of others would make the Tathagata and the Madhyamikas have commitments, then all their commitments would be self-contradictory and subject to logical harm, because in order to reverse the attachment of limitless sentient beings, they have taught limitless things such as existence, non-existence, both, and neither, and have established limitless reasons. In that case, the Tathagata and the Madhyamikas would not be able to refute others' illusions, because their own commitments have limitless self-contradictions and logical harms. Some say that the Tathagata has the self-styled commitment of the four fearlessnesses, which is completely wrong. The Tathagata has shown the way to eliminate the deception of others' illusory speech and thought, and has said that he will not be deceived by it. He has vowed to be fearless. Thus, fabricating it in front of others is merely fame due to the power of the merit of the disciples. The Tathagata is free from fear and not
Tibetan
ཇིགས་པའི་དམ་བཅའ་མི་བཅའ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་མིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དམ་བཅའ་རང་བདེན་པ་བཅའ་བ་ཞིག་ན་ང་ནི་བསྙེངས་པ་དང་(༧༤ན) བྲལ་བའོ་ཞེས་ངར་འཛིན་རང་བདེན་པའང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་གང་ངར་འཛིན་དང་དམ་བཅའ་ལ་ནང་འགལ་དང་རིགས་པས་གནོད་བྱེད་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་མི་འཐད་དེ། སེར་སྐྱ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དབུ་མ་པ་ལ་དམ་བཅའ་མེད་ཀྱང་གཞན་ངོར། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་སོགས་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། སྨྲས་པ་དེ་ཉིད་ཕྱོགས་འཛིན་དང༌། དམ་བཅའ་གང་ཡང་མེད་པའི་དོན་ཟབ་མོ་དེ་གཞན་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་གྱིས།སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་མི་བྱ། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །དཔེར་ན། རབ་རིབ་ཅན་ལ་སྐྲ་ཤད་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཞིང༌། ཞེན་པ་ལ་དེའི་བདེན་ཞེན་བཟློག་པའི་ཕྱིར། རབ་རིབ་མེད་པས་སྐྲ་ཤད་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་མོད་ཀྱི། སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་སྐྲ་ཤད་ལ་སོགས་པ་སྣང་དགོས་པ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་མཐའ་བཞིའི་སྐྱེ་བ་འགོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པ་འདི་དག་རང་གིའམ་གཞན་གྱི་རིགས་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། དེས་གྲུབ་པའི་སྐྱེ་མེད་སོགས་རང་གི་ཕྱོགས་སུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཞན་གྱི་རིགས་པས་གཞན་ཇི་ལྟར་འགོག་ཅེ་ན། རང་གི་མ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཁས་མི་ལེན་ན་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་ཤིང༌། དགག་བྱ་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཅུང་(༧༤བ) ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་འགོག་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། རྩོད་བཟློག་ལས། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པའི། །དོན་གྱི་འགའ་ཞིག་དམིགས་ན་ནི། །སྒྲུབ་པའམ་བཟློག་པར་བྱ་ན་དེ། །མེད་ཕྱིར་ང་ལ་ཀླན་ཀ་མེད། །ཅེས་དང༌། དགག་བྱ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། །ང་ནི་ཅི་ཡང་མི་འགོག་གོ། །དེ་ཕྱིར་འགོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས། །སྐུར་པ་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་བཏབ། །ཅེས་པ་ལྟར་རོ། །དེས་ན་གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་རིགས་པས་འགོག་པ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པའི་འཐད་པ་འགའ་ཞིག་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་བ
Chinese
为了使所有令人恐惧的誓言不再产生，如果如来真实地立誓，那么我就会有不怯懦和（74页） 远离的自性执着。这样一来，凡是自性执着和誓言在内在有矛盾和被理智损害的，都不应是全知者，就像耆那教徒和食碎者等一样。因此，虽然中观派没有誓言，但在他人看来，有、无、二者、非二者等，以及缘起和空性等，仅仅是名称、术语、世俗谛的说法，这并没有矛盾。因为这些说法本身就是不执着和没有任何誓言的甚深意义，是让他人理解的方法。正如论师所说：“不应说空，也不应说不空，不应说二者或非二者，为了施设的缘故而说。”例如，对于有眼翳的人来说，会看到毛发等各种各样的东西，为了遣除对这些东西的真实执着，没有眼翳的人虽然也看到毛发等各种各样的东西，但会说这些东西并不像所看到的那样存在。这样，对于没有眼翳的人来说，在世俗谛中也不需要看到毛发等东西。如果说，像遮破四边生等理智，是自己的理智还是他人的理智？如果是前者，那么由此成立的无生等，怎么不会变成自己的宗派？如果是后者，那么用他人的理智怎么遮破他人呢？因为不是自己的，如果不承认丝毫需要成立的宗派，就不需要成立的理智；如果丝毫也不存在需要遮破的他人宗派，就不需要遮破的理智。如《辩破论》中说：“如果现量等，观察到少许义，若欲成立或遮破，无故于我无诤讼。”以及“以无任何所破故，我亦不遮任何事，是故汝立此诽谤，谓彼遮破而行事。”就像这样。因此，是用他人承认的理智来遮破的，所谓的理智，就是世间上公认的一些道理，是各宗派所宣
English
In order to pacify all fearful vows, if the Tathagata were to truly make a vow, then I would have self-grasping that is without timidity and (74a) free from attachment. In that case, whatever self-grasping and vows have internal contradictions and are harmed by reason, they should not be omniscient, like the Jains and the atomists. Therefore, although the Madhyamikas have no vows, to others, things like existence, non-existence, both, and neither, as well as dependent origination and emptiness, are merely names, terms, and conventional truths, and there is no contradiction in saying so. Because these statements themselves are the profound meaning of non-attachment and no vows, they are a means for others to understand. As the teacher said, "One should not say empty, nor should one say not empty, one should not say both or neither, but speak for the sake of imputation." For example, for someone with blurred vision, hair and other things appear in various ways, and in order to reverse the attachment to the reality of these things, someone without blurred vision also sees hair and other things in various ways, but says that these things do not exist as they appear. In this way, for someone without blurred vision, it is not necessary to see hair and other things in conventional truth. If you say, are these reasons for refuting the four extremes of birth, etc., your own reasons or the reasons of others? If it is the former, how can the non-birth etc. established by it not become your own position? If it is the latter, how can you refute others with the reasons of others? Because it is not your own, if you do not admit even a little bit of the position to be established, you do not need the reason to be established; if there is not even a little bit of the position of others to be refuted, you do not need the reason to be refuted. As it says in the "Refutation of Disputes": "If, through perception and so on, some meaning is observed, if one wants to establish or refute it, there is no quarrel with me for no reason." And "Because there is nothing to be refuted, I do not refute anything, therefore you make this accusation, saying that it refutes and acts." Like this. Therefore, it is refuted by the reason admitted by others, and the so-called reason is some universally recognized principle in the world, which is proclaimed by various schools.