Tibetan
རྣམས་དེས་གསུངས་པ་མིན་ཏེ། ཆད་པར་ལྟ་བའི་ལུང་(༦༧བ) ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་ཆོས་སྤོང་གི་ལས་བསགས་ནས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཡུམ་ལས། སྔོན་སྤྱོད་ཚེ་ན་སངས་རྒྱས་ཁྲག་ཁྲིག་བཀུར་བྱས་ཀྱང༌། །རྒྱལ་བའི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལ་མ་དད་ན། །ཐོས་ནས་བློ་ཆུང་དེ་ཡིས་འདི་ནི་སྤོང་བྱེད་དེ། །སྤངས་ནས་སྐྱབས་མེད་གྱུར་པ་དེ་ནི་མནར་མེད་འགྲོ། །ཞེས་སོ། །ཡང་རྫོགས་ཆེན་ར་རོག་ཕད་རོག་པ་སོགས་ཁ་ཅིག་ལྟར་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་མེད་པར་བཟུང་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པས་ལོག་ལྟ་འཕེལ་ནས་ངན་འགྲོ་སོགས་དོན་མིན་བསྐྱེད་དེ། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། ཆོས་འདི་ལོག་པར་བཟུང་གྱུར་ན། །མི་མཁས་རྣམས་ནི་ཆུད་ཀྱང་འཛའ། །འདི་ལྟར་མེད་པར་བལྟ་བ་ཡི། །མི་གཙང་དེར་ནི་བྱིང་བར་འགྱུར། །ཞེས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་པའི་དོན་དུ་འདོད་པ་ལའང་ཚུལ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བར་སྣང་སྟེ། ཤར་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡོད་པས་དེའི་རྟེན་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡང་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཇོ་ནང་པ་དང་ཤཱཀྱ་མཆོག་ལྡན་སོགས་བོད་ཕལ་ཆེར་སྟོང་ཉིད་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ལས་དོན་དམ་པར་གཞན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པར་སྨྲ་བས། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཐར་ལམ་ལས་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། སྨན་པས་བོར་བའི་ནད་པ་བཞིན་གསོར་མི་རུང་བའི་ལྟ་བ་ཅན་དུ་གསུང་རབ་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་དུ་མར་ལན་མང་དུ་གསུངས་པས། དེ་དག་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ན། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་གཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་(༦༨ན) པ་བཞིན། །ཞེས་དང༌། ལང་གཤེགས་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་དེས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་བདག་ཏུ་བལྟ་བ་རི་རབ་ཙམ་ནི་བླའི། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བའི་ང་རྒྱལ་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་འདི་སྟོན་པོས་སློབ་མའི་སྐལ་བ་བརྟགས་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །སྐལ་བ་ཡོད་མེད་ནི་ཆོས་ཚུལ་དེ་བསྙད་པ་ན་ཕྱིའི་རྟགས་ཀྱིས་ངེས་པར་ནུས་ཏེ། སོ་སོ་སྐྱེ་བོའི་དུས་ནའང་གཞན་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཚུལ་ཐོས་ནས་ཀྱང་ནང་དུ་སྟེ་ཡིད་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་དང་བའི་དད་པ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལས་བྱུང་མཆི་མས་མིག་བརླན་ཞིང་ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་རྫོགས་
Chinese
那些不是他所说的，因为是断见的依据(67b)。因此，积累了舍弃佛法的业，将会堕入恶趣。在《母经》中说：往昔行持之时，即使供养了无数佛陀的血，如果对胜者的智慧波罗蜜多不信，听闻之后心胸狭隘之人就会舍弃它，舍弃之后无依无靠之人就会堕入无间地狱。如是说。又如一些大圆满者，如惹若、帕若巴等，执着空性的意义为无有，对一切事物都加以诽谤，从而增长邪见，产生恶趣等无意义之事。在《宝鬘论》中说：如果错误地理解此法，不智之人也会沉沦。像这样看待为不存在的，会沉溺于不净之中。如是说。对于认为空性是真谛的，似乎也有两种说法。东方宗喀巴大师及其追随者认为空性是存在的，因此也承认作为其所依的事物的自性。而觉囊派和释迦乔丹等大多数藏人认为，空性成立为真谛，胜义谛中其他所有世俗的法都不存在。因此，这两种观点都偏离了解脱之道。正如被医生抛弃的病人一样，在许多经论及其注释中多次说到，他们是具有无法治愈的见解之人。那么，对这些人宣说空性会有什么结果呢？因此，论师说：如果错误地看待空性，智慧浅薄之人就会毁灭。就像错误地抓住蛇，错误地修持明咒(68a)一样。又，《楞伽经》中说：大慧，考虑到这一点，执着于如须弥山般的我见是好的，但具有认为存在和不存在的傲慢，而执着于空性则不是这样。如是说。因此，宣说此佛法，应由导师观察弟子的根器后进行。根器是否存在，可以通过宣说此佛法时的外在迹象来确定。即使在凡夫时期，听闻了与他人空性的佛法后，内心也会生起极大的欢喜和清净的信心，并且反复生起。凡是因极度欢喜而眼含热泪，身体汗毛竖立之人，就是圆满
English
Those were not his words, because they are the basis for nihilistic views (67b). Therefore, accumulating the karma of abandoning the Dharma will lead to falling into the lower realms. In the Mother Sutra, it says: In the past, even if one had offered countless Buddhas' blood, if one does not have faith in the wisdom of the Victorious Ones, the Perfection of Wisdom, then the narrow-minded one who hears this will abandon it. Having abandoned it, the helpless one will go to Avici. So it is said. Furthermore, like some Dzogchen practitioners such as Ra Rog, Pa Rogpa, and others, they grasp the meaning of emptiness as non-existence, and by slandering all phenomena, they increase wrong views and create meaningless things such as the lower realms. In the Precious Garland, it says: If this Dharma is wrongly grasped, the unwise will also be ruined. To view it as non-existent in this way, one will sink into impurity. So it is said. Regarding those who consider emptiness to be the ultimate truth, there seem to be two ways of speaking. The great Eastern Tsongkhapa and his followers assert that emptiness exists, and therefore they also acknowledge the inherent existence of phenomena as its basis. However, the Jonangpas and Shakya Chokden, and most Tibetans, assert that emptiness is established as the ultimate truth, and that in the ultimate sense, all other conventional phenomena do not exist. Therefore, both of these views have strayed from the path of liberation. Like a patient abandoned by a doctor, it is repeatedly stated in many scriptures and commentaries that they are people with incurable views. So, what will be the result of teaching emptiness to these people? Therefore, the teacher says: If emptiness is wrongly viewed, those with little wisdom will be destroyed. Just as wrongly grasping a snake, or wrongly performing a mantra (68a). Furthermore, in the Lankavatara Sutra, it says: Great Wisdom, considering this, it is better to cling to the ego-belief as great as Mount Meru, but it is not so to cling to emptiness with the arrogance of seeing existence and non-existence. So it is said. Therefore, this Dharma should be taught by the teacher after examining the capacity of the students. Whether or not capacity exists can be determined by external signs when teaching this Dharma. Even in the state of ordinary beings, after hearing the Dharma of emptiness from others, great joy and pure faith arise within, in the mind, and arise again and again. Whoever's eyes are moistened with tears born from great joy, and whose body's hairs stand on end, that is the complete
Tibetan
པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བློ་སྒྲིབ་བྲལ་གྱི་ཤེས་རབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀུན་མཁྱེན་གྱི་ཆེད་དུ་རྩོལ་ན་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་དེ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བསྟན་པ་ལས་འབྲས་བུ་འཆད་འགྱུར་གྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་དེ་ཡི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་འབྱུང༌། །རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བསྟེན་པར་བྱེད། །བཟོད་པ་སྒོམ་བྱེད་དེ་ཡི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་བ་དགྲོལ་བར་བྱ་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བྱེད་ཅིང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གུས་པར་བྱེད། །ཉན་པོ་དེ་ལ་དེ་བསྟན་པས་དོན་མིན་མི་བསྐྱེད་པར་མ་ཟད། བསྟན་དོན་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཆོས་ཚུལ་འདི་ལ་གཏེར་རྙེད་པ་ལྟར་དེ་མི་ཉམས་པའི་ཆེད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་འདི་རྣམས་བསྟེན་པར་བྱེད་དེ། རྟག་ཏུ་མི་དགེ་བ་མཐའ་དག་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་འཆལ་གྱིས་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་ན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བར་འགྱུར་ཞིང་སྟེ་(༦༨བ) ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ་འགྲོར་གྱུར་ཀྱང་དབུལ་ན་ཟས་སོགས་འཚོ་ཆས་ལྷུར་བྱེད་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་ཕྱིར། ཡང་སྙིང་རྗེ་ཚད་མེད་པ་བསྟེན་པར་བྱེད་དེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྙིང་རྗེས་ཟིན་པས་འཚང་རྒྱ་བར་བྱེད་ཀྱི། གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། ཁྲོ་བས་ངན་འགྲོར་འགྲོ་ཞིང་ཁ་དོག་ངན་པར་འགྱུར་ལ། རྐྱེན་དེས་འཕགས་པ་མ་མཉེས་ན་གདམས་པ་མི་ཐོབ་པས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཆད་པའི་ཕྱིར། འདིར་གཟུགས་མི་མཛེས་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་ལས་ངན་བསགས་པ་རྣམས་དང་ཕྱོགས་གཅིག་པར་གནས་པས་འཕགས་པ་དང་ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ལྷན་ཅིག་པར་མི་འཚོགས་ལ། འཕགས་པ་སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ལས་ཀྱིས་མནར་བའི་གཟུགས་ངན་དེར་གཤེགས་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བསྙེན་པའང་ལས་ཀྱི་མཐུ་ངན་པས་བསྐལ་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཡང་སེམས་དཔའ་དེའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྒྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅིང་སྟེ། དེར་མ་བསྔོས་པའི་དགེ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཆད་པར་འབྱུང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་
Chinese
具有佛陀的无垢智慧菩提之种子。因此，如果为了遍知而努力，则迅速现证圆满菩提。因此，他是最适合被指示的对象。应该向他指示胜义谛的真理，因为从指示中会产生讲解果位的功德。第二，他会产生随之而来的功德。恒常如法受持戒律而住，布施，行慈悲，修安忍，将彼之善根回向于菩提，为了救度众生而回向，恭敬圆满菩提萨埵们。向听者指示这些，不仅不会产生无意义的事情，而且还会产生随之而来的所有功德。因此，对于这种法，就像找到宝藏一样，为了不退失，应该修持这些功德。恒常如法受持戒律而住，断除一切不善，因为破戒会导致堕入恶趣，从而断绝空性的见解。又会行布施，即使以戒律转生善趣，但如果贫穷，则会专注于食物等生活必需品，从而断绝空性的见解。又会修持无量慈悲，因为空性的见解被慈悲所摄持才能成佛，而不是其他。又会修安忍，因为嗔恨会导致堕入恶趣，相貌丑陋，而且如果因此不悦圣者，则无法获得教诲，从而断绝空性的见解。此处相貌丑陋是不悦意的，而且也与积累恶业者同处，因此不会与圣者、佛法和物质享受聚集在一起。即使具有慈悲心的圣者们因为业力而前往受苦的丑陋之身，也要知道，由于恶业的力量，他们也将在劫中受苦。又将那位菩萨的所有善根为了救度所有众生而回向于菩提，因为未回向的善根不是不间断产生佛陀因果的
English
It possesses the seed of wisdom, bodhi, free from the obscurations of the Buddha. Therefore, if one strives for omniscience, one will quickly realize perfect enlightenment. Therefore, he is the most suitable vessel to be instructed. The truth of the ultimate meaning should be taught to him, because from the instruction will arise the qualities of explaining the fruition. Secondly, he will generate the qualities that follow it. He will always abide by taking the precepts correctly, give generously, practice compassion, cultivate patience, dedicate his merits to bodhi, dedicate them to liberate beings, and respect the perfect bodhisattvas. Instructing these to the listener will not only not generate meaningless things, but will also generate all the qualities that follow the instruction. Therefore, for this Dharma, just like finding a treasure, one should cultivate these qualities in order not to degenerate. One will always abide by taking the precepts correctly, abandoning all non-virtue, because breaking the precepts will lead to falling into the lower realms, thereby severing the view of emptiness. Again, one will give generously, even if one is reborn in the happy realms through precepts, but if one is poor, one will focus on necessities such as food, thereby severing the view of emptiness. Again, one will practice immeasurable compassion, because the view of emptiness is grasped by compassion, one will attain Buddhahood, not by other means. Again, one will cultivate patience, because anger will lead to falling into the lower realms, and one will become ugly, and if one displeases the noble ones because of this, one will not be able to receive teachings, thereby severing the view of emptiness. Here, ugliness is unpleasant, and also dwells in the same place as those who accumulate bad karma, therefore one will not gather together with the noble ones, the Dharma, and material enjoyments. Even if the compassionate noble ones go to the ugly body suffering from karma, one should know that due to the power of bad karma, they will also suffer for an eon. Again, all the merits of that bodhisattva are dedicated to bodhi in order to liberate all beings, because the merits that are not dedicated are not those that continuously produce the cause and effect of the Buddha.