Tibetan
འི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡོད་ཀྱང༌། ལུགས་འདིར་སྒོམ་ལམ་གང་ཟག་གི་བདག་ལྟ་སྤོང་བྱེད་དུ་བཤད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་འདིར་བསྟན་རང་དུ་ལྟ་བ་དང་འབྲེལ་ཞེས་པས་གང་ཟག་གི་བདག་ལྟ་སྤངས་ཟིན་ཀྱང་དེ་དང་རྗེས་འབྲེལ་ཕུང་སོགས་ཆོས་ཀྱི་བདག་ལྟ་དེ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ཆེད་དུ་རྒྱས་པར་དེར་འཛིན་དང་བྲལ་བར་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དེར་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། འདིའི་ཐད་ཀྱི་མདོར། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་འོད་འཕྲོ་ཅན་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་བདག་དང༌། སེམས་ཅན་དང༌། སྲོག་དང༌། གསོ་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་དང༌། གང་ཟག་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལྷག་པར་གཡོ་བ་དང་བྲལ་བ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པ་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་རྣམས་དང༌། བརྟན་པར་འཛིན་པ་རྣམས་དང༌། བདག་གིར་འཛིན་པ་རྣམས་དང༌། ནོར་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་དང༌། རྟེན་གྱི་གནས་རྣམས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། འོད་འཕྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཞི་པའི་བཤད་པའོ།། །། སེམས་བསྐྱེད་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ཡི། །མཚན་མའི་རྟོག་ཀུན་ཞི་བྱེད་པ། །ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པའི་བསམ་གཏན་དེས། །མཁྱེན་པ་ཀུན་ནས་ཞི་དེར་དད། །ལྔ་པ་ལ། སའི་མིང་དོན་དང༌། ཡོན་ཏན་བསྟན་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། བདག་ཉིད་ཆེ་དེ་བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང༌། །སྦྱང་དཀའི་ས་ལ་ཕམ་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ས་འདིར་གནས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་ལྷའི་བུའི་བདུད་རྣམས་ཀུན་གྱིས་ཀྱང༌། སྦྱང་དཀའི་ས་ལ་(༦༤ན) ཕམ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན་བདུད་ཀྱི་བཀའ་ཉན་པ་སོགས་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར། ས་འདིའི་མིང་ནི་སྦྱང་དཀའ་བར་བརྗོད་དེ། སྦྱང་བ་དེ་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྒྱལ་བར་དཀའ་བ་ལས་རྒྱལ་བར་བྱེད་ནུས་པའི་དོན་ཉིད་དེ། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པར། ཉོན་མོངས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་དཀའ་ལས། །རྣམ་པར་རྒྱལ་བས་སྦྱང་དཀར་འདོད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི། བསམ་གཏན་ལྷག་ཅིང་བློ་བཟང་བདེན་རང་བཞིན། །ཞིབ་མོར་རྟོགས་ལའང་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་འཐོབ། །ས་འདིར་སེམས་དཔའ་འདི་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་ཅིང་བློ་བཟང་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་ཞིབ་མོས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལའང་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། འདིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ནི། སྤང་བྱ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ཀུན་འབྱུང་དང་སྡུག་བསྔལ། བླང་བྱ་རྣམ་བྱང་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་ལམ་དང་འགོག་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དེའང་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་མ་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྡུག་ཀུན་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པས་བསྡུས་ལ། འགོག་བདེན་ནི་དོན་དམ་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར། ཅི་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ནི་ལམ་བདེན་དུ་གཞག་རིགས་ཏེ། སྤྲོས་མཚན་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་དོན་དམ་པ་དེ་ཉིད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལམ་བདེན་དེ་དེར་སོང་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་འཇོག་སྟེ། སྦྱོར་དངོས་རྗེས་སོགས་ཐབས་ཀྱིས་སྔར་མེད་གསར་དུ་ཐོབ་པའི་ཆ་ནས་དེར་འཇོག་པའི་ཕྱིར། འགོག་བདེན་ནི་དོན་དམ་བདེན་པར་འཇོག་སྟེ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་སྔར་མེད་གསར་དུ་ཐོབ་ཀྱང་གདོད་ནས་རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དོན་དམ་ལ་དྲི་བྲལ་གྱིས་ཁྱད་པར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་དེ་ལ་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་འགྱུར་བར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁ་(༦༤བ) ཅིག་ཆོས་དབྱིངས་ཡིན་ན་འགོག་བདེན་དུ་འགལ་བར་སྨྲ་བ་ནི་གཞུང་འདི་དག་གི་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྨྲ་བ་དག་འགོག་བདེན་ཤེས་པ་དང་ལྡན་མིན་གྱི་རྫས་སུ་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཆོས་ཉིད་འགོག་བདེན་དུ་སྨྲ་ཡང་དེ་ལྟར་ན་ལམ་བདེན་ལ་མ་བལྟོས་པའི་འགོག་བདེན་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་འབྲས་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །བདེན་པ་བཞི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུ་ལུགས་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པའི་ངོར་རྣམ་གཞག་འདི་ལྟར་ཡིན་གྱི། ཆེས་དཔྱད་ན་གང་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བའི་བྱ་བྱེད་ཅན་གྱི་བདེན་པ་བཞི་པོའང་ཀུན་རྫོབ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པར་ནི་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ལ་སོགས་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདེན་པ་གཞན་བསྟན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུས་ཏེ། དཔེར་ན། སེམས་དཔའི་ས་ལྔ་པའི་མདོར་བདེན་པ་བཅུ་གཅིག་བསྟན་པའང་བདེན་པ་གཉིས་ལས་བརྩམས་ཏེ་བཀའ་སྩལ་པ་བཞིན་ནོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པའོ། །དབུ་མ་ལ་འཇུག་པ་ལས། སྦྱང་དཀའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལྔ་པའི་བཤད་པའོ།། །། སེམས་བསྐྱེད་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ། ཡུལ་ཅན་སའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན་པ། འདི་ཞེས་ཁོང་དུ་ཆུད་བྱ་གཉེར་མེད་ཀྱང༌། །འདི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད
Chinese
虽然有这样的安立，但此派不说是修道能断除有情我执之故。那么，此处所说的与自性有关，是指即使断除了有情我执，但与其相关的蕴等法我执，为了断除所知障，广为修习不执著，由此产生的智慧，即是生起此智慧之义。关于此点，经中说：‘诸位菩萨之子，安住于菩萨地发光者，彼菩萨以先前的我见为先导，对于我与有情、命、滋养、士夫、补特伽罗、蕴、界、处，由显现执著所引发的特别动摇和分离者，以及种种分别、种种观察、种种坚固执持、种种我所执持、种种珍爱执持、种种所依之处，所有这些都已远离。’因此。《入中论》中说：第四发心。《入中论》中说：名为发光，即是菩萨第四发心的解释。 第五发心 难胜 烦恼及所知， 相之分别皆寂灭， 以极调伏之禅定， 于一切智寂灭信解。 第五，分二：地的名称意义与功德的显示。第一：大士彼亦为，诸魔一切众，难胜地中败，不能令退转。此地之大士，即使是安住于世间界的天子魔众，也不能在难胜地中（64a）令其退败，何况是听命于魔者等，更不用说了。此地之名称为难胜，即是调伏能胜过魔等难以战胜者之义。在《法界赞》中说：‘由极难调伏烦恼，以能胜故名难胜。’第二：禅定增上慧善良，真实自性亦，能细微通达，获得极善巧。此地之菩萨，乃是禅定波罗蜜多增上，且成为贤善者，
English
Although there is such an establishment, this school does not say that the path of meditation can eliminate the ego-grasping of sentient beings. So, what is meant here by being related to self-nature is that even if the ego-grasping of sentient beings has been eliminated, the ego-grasping of aggregates and other dharmas related to it, in order to eliminate the obscurations of knowledge, extensively cultivate non-attachment, and the wisdom arising from this is the meaning of generating this wisdom. Regarding this point, the sutra says: 'Oh, sons of the Victorious Ones, the Bodhisattva who abides in the Bodhisattva ground of radiating light, that Bodhisattva, with the previous view of self as the guide, towards self and sentient beings, life, nourishment, person, individual, aggregates, realms, and sources, is separated from the particularly agitated and separated ones caused by manifest attachment, as well as various discriminations, various observations, various firm grasps, various grasps of self, various grasps of cherishing, and all the places of reliance. Therefore.' In the Madhyamakavatara, it says: The fourth generation of mind. In the Madhyamakavatara, it says: Called Radiating Light, it is the explanation of the fourth generation of mind of the Bodhisattva. The Fifth Generation of Mind, Difficult to Subdue Afflictions and knowable things, The distinctions of characteristics are all pacified, With extremely tamed meditation, Faith and understanding in the pacification of all wisdom. Fifth, divided into two: the name and meaning of the ground and the display of qualities. First: The great being is also, by all the demons, defeated in the difficult-to-subdue ground, unable to turn back. The great being of this ground, even the sons of gods and demons who dwell in the world realm, cannot defeat him in the difficult-to-subdue ground (64a), let alone those who obey the demons. The name of this ground is Difficult to Subdue, which means that taming can overcome those who are difficult to defeat, such as demons. In the Praise of Dharmadhatu, it says: 'Because of extremely difficult-to-tame afflictions, it is called Difficult to Subdue because of being able to overcome.' Second: Meditation increases wisdom and goodness, true self-nature also, can subtly understand, and obtain extremely good skills. The Bodhisattva of this ground is increasing the perfection of meditation, and becomes virtuous,
Chinese
为了以精细的智慧通达诸真谛的自性，也需要获得非常精通的能力。在此，圣者的真谛是：从所断烦恼的因和果的角度来说，是集谛和苦谛；从所取清净的因和果的角度来说，是道谛和灭谛。这四种真谛也不是没有被两种真谛所涵盖，苦集和道谛被世俗谛所涵盖，灭谛被胜义谛所涵盖。如果说，等持无分别智慧可以被安立为道谛，因为一切戏论相都寂灭的胜义本身就是平等性。那么，道谛虽然归于此，但在名言上被安立为世俗谛，因为从加行、正行、后行等方便新获得的方面安立于此。灭谛被安立为胜义谛，虽然在名言上新获得，但从本初自性清净的胜义来说，仅仅是以离垢来区分，而没有被造作所改变。如果有人说，法界是灭谛，这与灭谛相违，这不是这些论典的观点，因为这样说的人承认灭谛是具有或不具有知性的事物。有些人说法性是灭谛，如果这样，就会有不依赖于道谛的灭谛存在，也会变成对因果的诽谤。稍微研究一下四谛被二谛所涵盖的方式，这个安立是这样的。如果更深入地研究，那么所有依赖于他而产生的、具有作用的四谛，除了世俗谛之外，都不可能是胜义谛，因为在那里因果等没有成立。因此，所有其他的真谛的开示也都包含在二谛之中。例如，《菩萨地》第五地中开示了十一种真谛，也是基于二谛而宣说的。入中论云：生起第五（菩提）心。入中论云：名为难胜，即是菩萨生起第五心的解释。 生起第六心现前。 总示有境地的体性。 此虽不作意亦应领会，此义应领会。
English
In order to realize the nature of all truths with subtle wisdom, it is also necessary to acquire very proficient abilities. Here, the truths of the noble ones are: from the perspective of the cause and effect of what is to be abandoned, afflictions, are the truth of origination and the truth of suffering; from the perspective of the cause and effect of what is to be attained, purification, are the truth of the path and the truth of cessation. These four truths are not without being encompassed by the two truths. The truths of suffering and origination and the truth of the path are encompassed by the conventional truth, and the truth of cessation is encompassed by the ultimate truth. If it is said that equanimity, non-conceptual wisdom can be established as the truth of the path, because the ultimate itself, in which all proliferation and characteristics are pacified, is equality itself. Then, although the truth of the path goes there, it is nominally established as the conventional truth, because it is established there from the aspect of newly obtaining what was not there before through means such as application, main practice, and subsequent practice. The truth of cessation is established as the ultimate truth, because although it is newly obtained in name, from the ultimate of originally pure nature, it is only distinguished by being stainless, and has not been changed by fabrication. If someone says that the Dharmadhatu is the truth of cessation, it contradicts the truth of cessation, which is not the view of these treatises, because those who say so admit that the truth of cessation is a substance with or without knowledge. Some say that Dharmata is the truth of cessation, but if so, there would be a truth of cessation that does not depend on the truth of the path, and it would also become a slander of cause and effect. This is how the four truths are encompassed by the two truths with a little research. If we study further, then all four truths that arise in dependence on others and have functions cannot be ultimate truths other than conventional truths, because cause and effect, etc., are not established there. Therefore, all other teachings of the truths are also included in the two truths. For example, in the fifth stage of the Bodhisattva Ground, eleven truths are taught, which are also based on the two truths. Entering the Middle Way says: Generating the fifth (Bodhi) mind. Entering the Middle Way says: Called Difficult to Train, which is the explanation of the fifth mind of the Bodhisattva. The sixth mind of generation manifests. Briefly shows the nature of the object-possessing ground. Although this should be understood without effort, this meaning should be understood.