Tibetan
ར་ཀྱང་སེམས་དཔའ་དེའི་བཟོད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ལྷག་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། (༦༠ན) བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ལྷག་པར་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ས་འདིར་གནས་ལ་འདི་ལྟར་སྲིད་མཐའ་བཟུང་ནས་ཁོང་མི་འཁྲུགས་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། ས་འདིར་གནས་ལ་སྐྱེ་བོ་ཕལ་པས་ཁྲོ་བའི་དངོས་ཡུལ་ག་ལ་འོང༌། གཉིས་པ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ། །གང་ཞིག་གང་གིས་གང་ཚེ་ཇི་ལྟར་གཅོད། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱང་དེ་ཡིས་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། །མཐོང་བ་དེས་ཀྱང་དེ་ཡིས་བཟོད་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བཟོད་པར་མ་ཟད་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཅད་བྱ་ཤ་རུས་གང་ཞིག གཅོད་པོ་གང་གིས། དུས་གང་གི་ཚེ་མཚོན་སོགས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་གཅོད་ཀྱང་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིས་བཟོད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་འཁོར་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་དཔའ་དེ་ཡིས་བདག་དང་བདག་གི་དང་བྲལ་བར་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བ་དེས་ནའི་ཕྱིར་ཏེ། གཟུགས་བརྙན་ལྟར་རོ། ། ཀྱང་སྒྲས་ནི་བཟོད་རྒྱུ་སྔ་མའང་བསྡུས་སོ། །གཉིས་པ་ལ། ཁོང་ཁྲོའི་ཉེས་དམིགས། བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན། དེས་ན་ཁོང་ཁྲོ་སྤངས་ཏེ་བཟོད་པ་སྒོམ་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ལ། འཇིག་རྟེན་འདིར་དོན་མེད་པ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་འགལ་བ། འདི་དང་ཕ་རོལ་གྱི་ཉེས་དམིགས་གཞན་ཡང་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གནོད་པ་བྱས་པས་གལ་ཏེ་དེར་བཀོན་ན། །དེ་ལ་བཀོན་པས་བྱས་ཟིན་ལྡོག་གམ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་དེར་བཀོན་ངེས་པར་འདིར་དོན་མེད། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ཡང་ནི་འགལ་བར་འགྱུར། །བཟོད་པ་ནི་སེམས་དཔས་ཉམས་སུ་བླང་བྱར་མ་ཟད། སྐྱེ་བོ་གཞན་གྱིའང་ཡོན་ཏན་བསྲུང་བའི་རྒྱུར་ཁྲོ་བ་ལས་བཟློག་རིགས་ཏེ། བདག་ལ་ཕ་རོལ་གྱིས་གནོད་པ་བྱས་པས་གལ་ཏེ་གནོད་བྱེད་དེར་ཞེ་འཁམ་པ་སྟེ་རྐམ་པར་བཀོན་ན་ཆོས་ཅན། གནོད་བྱེད་དེར་ཞེ་བཀོན་ནས་ཁྲོ་བ་ནི་ངེས་པར་ཚེ་འདིར་ཡང་དོན་མེད་དེ། ད་དེ་ལ་བདག་གིས་ཞེ་བཀོན་པས་བདག་ལུས་ལ་རྨ་སོགས་བྱས་ཟིན་གྱི་གནོད་པ་ཟློག་གམ་ཅི་སྟེ་མི་ཟློག་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་འཇུག་ལས། གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་ཡོད་ན་ནི། །དེ་(༦༠བ) ལ་མི་དགར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གལ་ཏེ་བཅོས་སུ་མེད་ན་ཡང༌། །དེ་ལ་མི་དགའ་བྱས་ཅི་ཕན། །ཅེས་སོ། །དེར་མ་ཟད་དེ་ལ་དེར་བཀོན་ན་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་དང་ཡང་ནི་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས་པས་རྣམ་སྨིན་ཡིད་མི་འོང་འཕེན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། རྣམ་སྨིན་ཡིད་དུ་མི་འོ
Chinese
而且，（对于）想要断除那位菩萨的忍辱，（嗔恨心）尤其容易生起，（第60页，左）因为菩萨特别专注于作恶者的痛苦。安住于此地（指忍辱地）时，像这样执持有边，说他们不会愤怒。安住于此地时，普通人怎么会有愤怒的对象呢？第二是：对于见到无我的菩提萨埵，什么以什么在何时如何断？因为法也被他像影像一样见到，因此他也因此而忍耐。像这样不仅忍耐，而且对于见到一切法无我的菩提萨埵来说，有什么血肉可以被断？被什么断者断？在什么时候用刀等如何断，那位菩萨也会忍耐，因为三轮的一切法，那位菩萨都见到远离我与我所，没有自性，因此就像影像一样。而且，“也”字也包括了之前的忍耐之因。第二，（宣说）嗔恨的过患，忍耐的利益，因此劝诫舍弃嗔恨，修习忍耐。第一，（宣说）今世无意义，与来世相违，以及宣说今世与来世的其他过患。第一是：如果因为受到损害而对此嗔恨，对此嗔恨能使已造成的损害逆转吗？因此，对此嗔恨肯定在此世无意义，而且也会与来世相违。忍耐不仅是菩萨应该修习的，而且也是保护他人功德的原因，应该避免愤怒。如果他人对我造成损害，如果对造成损害者嗔恨，那么，对造成损害者嗔恨而愤怒，肯定在此生也没有意义，现在我对他的嗔恨能使已经对我身体造成的伤等损害逆转吗？不能逆转的缘故。《入行论》中说：如果可以补救，那有什么可不高兴的？如果无法补救，那不高兴又有什么用？这样说。不仅如此，如果对他嗔恨，也会与成就来世的安乐相违，因为生起嗔恨会投生不悦意的异熟果。第二，（宣说）异熟果不悦意。
English
Moreover, anger arises especially easily to cut off the patience of that bodhisattva (60n), because the bodhisattva focuses especially on the suffering of those who commit evil deeds. When abiding in this ground (referring to the ground of patience), holding to extremes in this way, it is said that they will not be angry. When abiding in this ground, how could ordinary people have an object of anger? The second is: For the Bodhisattva who sees selflessness, what is cut by what, when, and how? Because the Dharma is also seen by him like a reflection, therefore he also endures because of that. Like this, not only enduring, but for the Bodhisattva who sees all dharmas as selfless, what flesh and bones can be cut? By what cutter is it cut? At what time, with weapons etc., however it is cut, that Bodhisattva will endure, because all the dharmas of the three spheres are seen by that Bodhisattva as being without self-nature, separate from self and what belongs to self, therefore like a reflection. Moreover, the word "also" includes the previous cause of patience. Secondly, (explaining) the faults of anger, the benefits of patience, therefore advising to abandon anger and cultivate patience. First, (explaining) that it is meaningless in this life, contradictory to the next life, and also explaining other faults of this life and the next life. The first is: If one is angry at someone for harming them, does being angry at them reverse the harm that has already been done? Therefore, being angry at them is certainly meaningless in this life, and it will also contradict the next life. Patience is not only something that bodhisattvas should practice, but it is also a cause for protecting the virtues of others, and anger should be avoided. If someone harms me, if I am angry at the one who harmed me, then being angry and being angry at the one who harmed me is certainly meaningless in this life as well. Now, does my anger at him reverse the harm that has already been done to my body, such as wounds? It cannot be reversed, therefore. The Bodhicaryāvatāra says: If it can be remedied, what is there to be unhappy about? If it cannot be remedied, what good does it do to be unhappy? It is said like this. Not only that, but if one is angry at him, it will also contradict the achievement of happiness in the next life, because arising anger will cause one to be reborn into an unpleasant result. Secondly, (explaining) the unpleasant result.
Tibetan
ང་བ་འཕེན་པ་དང༌། ཡུན་རིང་བསགས་པའི་བསོད་ནམས་ཟད་པའི་རྒྱུར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་བྱས་པ་ཡི་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང༌། །ཟད་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཀོ། །གཞན་ལ་གནོད་པ་དང་ནི་ཁྲོ་བས་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར། །ས་བོན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟ་བུར་ན་འཁྲིད་པར་བྱེད། །རང་གི་ཚེ་སྔ་མར་ཉེས་སྤྱད་ཀྱི་འབྲས་བུ་འདིར་ལོངས་སྤྱོད་པ་གཞན་གྱིས་གནོད་པར་རྟོག་པའི་བླུན་སེམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་གནོད་པ་ཕམ་པར་བྱེད་པར་རློམ་པ་ནི་བཟློག་རིགས་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདག་གིས་སྔོན་ཆད་སེམས་ཅན་ལ། །འདི་འདྲ་བ་ཡི་གནོད་པ་བྱས། །དེ་བས་སེམས་ཅན་འཚེ་བྱེད་པ། །བདག་ལ་གནོད་པ་འདི་འབྱུང་རིགས། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མཚོན་རྣོན་པོ་འདེབས་པའི་དགྲ་ལ་བཟོད་པར་རིགས་ཏེ། རང་གིས་སྔོན་བྱས་པའི་མི་དགེའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ངན་སོང་དུ་རྣམ་སྨིན་དང༌། འདིར་རྒྱུ་མཐུན་སྨིན་པ་གང་ལ་བཟོད་པར་བྱས་པས་ལས་འབྲས་ཟད་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པར་འདོད་པ་དེ་ཉིད་ཀོ་ཡི་ཕྱིར་ཏེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། འདི་དག་ཉིད་ལ་བརྟེན་བྱས་ནས། །བཟོད་པས་བདག་སྡིག་མང་དུ་འབྱང༌། །ཞེས་སོ། །གནོད་བྱེད་ལ་བཟོད་པ་མ་བསྒོམས་པར་དེའི་ལན་དུ་གནོད་པ་བྱེད་ན། རང་ཉིད་ལ་རང་གིས་སླར་གནོད་པའི་ས་བོན་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ངན་སོང་དུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་དེ། ད་ལྟ་གནོད་བྱེད་ལ་བཟོད་པ་སྒོམ་པ་ནི་དཔེ་ཇི་ལྟ་བུ་ན། ནད་གསོ་བ་ལ་སྨན་བསྟེན་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འདས་ཟིན་པ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ལྷག་པའི་སྡུག་བསྔལ་རང་རྒྱུད་ལ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནོད་བྱེད་(༦༡ན) གཞན་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གནོད་པ་དང་ནི་ཁྲོ་བས་སྡུག་བསྔལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངག་དོན། སྡིག་པ་འདག་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་བཟོད་པ་སྒོམ་རིགས་ཏེ། སྨན་པས་ནད་གསོ་བའི་གཙགས་ཆའི་ལས་ནད་པས་བཟོད་རིགས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་ཁྲོས་པ་ཡིས། །སྦྱིན་དང་ཁྲིམས་བྱུང་དགེ་བ་བསྐལ་པ་བརྒྱར། །བསགས་པ་སྐད་ཅིག་གིས་འཇོམས་དེ་ཡི་ཕྱིར། །མི་བཟོད་ལས་གཞན་སྡིག་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །མི་བཟོད་པ་ནི་རྣམ་སྨིན་སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་པར་མ་ཟད། ཆེས་ཡུན་དུ་བསགས་པའི་དགེ་རྩ་ཡང་ཟད་བྱེད་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སེམས་དཔས་གཞན་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ལ་སེམས་དཔར་ཤེས་མ་ཤེས་གང་ཡང་རུང་བས་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་གིས་བདེན་པའམ་རྫུན་པའི་ཉེས་པ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཁྲོས་པ་ཡིས་བསམ་པ་སྐད་ཅིག་གིས་ཀྱང་སྦྱིན་དང་ཁྲིམས་བྱུང
Chinese
是说抛弃我慢，以及成为耗尽长久积累的福德之因。第一，过去所造的不善业的果报，想要说的是使之耗尽的那件事。因为以损害他人和嗔怒而痛苦，如何作为种子而牵引呢？自己前世恶行的果报，在此享受时，以愚蠢之心认为他人造成损害，自以为能战胜他人的损害，这是应该避免的。如《入行论》中说：“我昔于有情，曾作如是害，是故有情害，于我理应生。”因此，对于投掷利器的敌人也应该忍耐，因为自己过去所造的不善业的果报，在地狱中成熟，以及在此感受等流果，忍耐这些就能使业果耗尽，想要说的是这件事。如《入行论》中说：“依此为助伴，耐苦我罪减。”如果不修忍耐，反而以损害还击，那么自己就会以损害作为种子，被牵引至恶道。现在对损害者修忍耐，比如什么呢？就像为了治病而服药时的痛苦，会让自己产生比过去更大的痛苦。因为损害者（61a）以损害他人和嗔怒而使自己痛苦。总之，应该对消除罪业的痛苦修忍耐，就像病人应该忍受医生治疗疾病时的切割手术一样。第二，因为对菩萨们发怒，布施和持戒所生的善根，百千劫所积累的，一瞬间就会摧毁，因此，没有比不忍耐更严重的罪恶了。不忍耐不仅会产生异熟果的痛苦，还会耗尽长久积累的善根。因为菩萨们，无论知不知道是菩萨，由于烦恼的驱使，以真实的或虚假的罪过加以诽谤而发怒，哪怕只是一瞬间的念头，布施和持戒所生
English
It is said that abandoning arrogance and becoming the cause of exhausting the merits accumulated for a long time. First, whatever is the result of the non-virtuous deeds done in the past, it is that very thing that one wants to say will exhaust it. Because of harming others and suffering from anger, how does it lead as a seed? One's own past misdeeds, when enjoying the fruits here, with a foolish mind thinking that others are causing harm, presuming to be able to defeat the harm of others, this should be avoided. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "I have done such harm to sentient beings in the past, therefore it is reasonable for sentient beings to harm me." Therefore, one should be patient with the enemy who throws sharp weapons, because the result of one's own past non-virtuous deeds matures in the lower realms, and enduring the ripening of the corresponding result here, one wants to say that the karmic result will be exhausted. As it is said in the Bodhicaryāvatāra: "Relying on these as companions, patience reduces my many sins." If one does not cultivate patience towards the harmer, but instead retaliates with harm, then one will be led to the lower realms by the very seed of harm. Now, cultivating patience towards the harmer is like what? It is like the suffering of taking medicine to cure a disease, which causes even greater suffering than what has already passed. Because the harmer (61a) causes suffering to oneself by harming others and with anger. In short, one should cultivate patience towards the suffering that eliminates sins, just as a patient should endure the cutting surgery performed by a doctor to cure the disease. Second, because anger towards the bodhisattvas destroys in an instant the merit arising from generosity and discipline, accumulated over hundreds of thousands of kalpas, therefore, there is no sin greater than impatience. Impatience not only produces the suffering of the ripening result, but also exhausts the long-accumulated roots of virtue. Because bodhisattvas, whether knowing or not knowing that they are bodhisattvas, driven by afflictions, falsely accusing them with true or false faults and becoming angry, even for a moment's thought, the generosity and discipline that arise