Tibetan
། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་འདི་སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡ་དང་ཛ་ཡ་ཨཱ་ནནྡས་བརྡ་བྱུང་གི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སྦྱོར་མོད། དེའི་ཚེ་ན་སློབ་དཔོན་འདིའི་བཞེད་པ་དང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་མཐུན་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་སྦྱོར་མི་རུང་བའང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ལ་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཉན་རང་གི་བསོད་ནམས་གང་གིས་ཀྱང་བསྒྲུན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནི་རིང་དུ་སོང་བར་བློ་ཡང་ལྷག་པར་འགྱུར། །སེམས་དང་པོ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་བདུན་པ་རིང་དུ་སོང་བའི་སར་འཁོད་པ་ན་ཉན་རང་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བློས་གནོན་པར་མ་ཟད། དོན་དམ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བློའི་(༤༧ན) ཆ་ནས་ཀྱང་གནོན་པས་བདེན་གཉིས་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཆེས་ལྷག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་དེར་ཐབས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ཐོབ་པས་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ཞིང་འགོག་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་ལྡང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་ཡུལ་ཆོས་དབྱིངས་མདོ་སྡེ་སོགས་མཚན་མ་ལ་དམིགས་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་མིན་པར་མཚན་མ་དང་བྲལ་བར་ཇི་ལྟ་བར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར། ཕྱོགས་ཆོས་འདི་ནི་ཉན་རང་དང་ས་འོག་མ་དག་ལ་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། རྒྱལ་པོའི་རིགས་སུ་སྐྱེས་པའི་རྒྱལ་པོའི་བུ་རྒྱལ་པོའི་མཚན་དང་ལྡན་པ་ནི་སྐྱེས་པ་ཙམ་གྱིས་རྒྱལ་པོའི་བྱིན་གྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་དེ་ནར་སོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་བློན་པོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལུང་འདིས་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པར་སྟོན་ཏེ། དེར་རིགས་པ་གསུམ་དང་ལུང་བདུན་གྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་རིགས་པ་དང་པོ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་ཆོས་(༤༧བ) ཅན། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པའི་སེམས་དཔས་ཀྱང་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནུས་པར་ཐལ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆགས་བྲལ་བཞིན། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་གྲུབ། འདོད་ན་ས་བཅུ་པའི་ལུང་དང་འགལ། རིགས་པ་གཉིས་པ་ནི། ཉན་རང་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁམས་གསུམ་གྱི་ཕྲ་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མ་སྤངས་བར་ཐལ། གཟུགས་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་བདེན་དུ་དམིགས་ནས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བློ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཕྱི་རོལ་པའི་ཆགས་བྲལ་བཞིན། རིགས་པ་གསུམ་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་མི་རྟག་པ་དང་བདག་མེད་སོགས་ཀྱི་དངོས་པོར་ཞེན་པའི་ཉན་རང་ཆོས་ཅན། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་པར་ཐལ། བདག་ཏུ་གདགས་པ་སྟེ་བཞག་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཤིང་རྟའི་ཡན་ལག་འཁོར་ལོ་སོགས་ལ་བདེན་ཞེན་མ་བཟློག་ན་དེ་འདུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཅན་ཤིང་རྟ་ལ་བདེན་ཞེན་མི་བཟློག་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཁས་བླངས། ཚུལ་བསྒྲུབ་པ་ནི། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པའི་རྫས་སོགས་སུ་ལྟ་བས་ནི་ཆོས་ཅན་ཕུང་པོ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་ཅན་ཆགས་སོགས་དྲུངས་འབྱིན་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་རྒྱུ་དངོས་པོའི་བདེན་ཞེན་ལ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕུང་པོ་མི་རྟག་པ་དང་རྟག་པ་དང་བདག་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྫས་དངོས་གཉིས་ཀར་ལྟ་བ་སོགས་གནས་ལུགས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཞུགས་པར་འདྲ་བས་དེའི་གཉེན་པོར་དེས་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། ཡུལ་(༤༨ན) མི་སྡུག་པར་འཛིན་པའི་ཞེ་སྡང་གིས་ཡུལ་མི་སྡུག་པར་འཛིན་པའི་འདོད་ཆགས་རྩ་བ་ནས་སྤོང་མི་ནུས་པ་བཞིན། དབུ་མ་རྩ་བ་ལས། གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་གོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། །ཅེས་དང༌། དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་མཉམ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་ན་བདེན་བཞི་ཉི་ཚེ་བ་རྟོགས་པས་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་ཅེས། ཡུམ་རྒྱས་པར། སྡུག་བསྔལ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཀྱང་མི་འདའོ། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཤེས་པས་མྱ་ངན་ལས་ཡོངས་སུ་མི་འདའ་ཞིང་ཀུན་འབྱུང་བས་ཀྱང་མི་འདའོ། །འགོག་པ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་འགོག་པས་ཀྱང་མི་འདའོ། །ལམ་ཤེས་པས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་ལམ་གྱིས་ཀྱང་མི་འདའ་སྟེ། དེ་ལྟར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་འདི་དག་གི་མཉ
Chinese
这样说了。这段引文阿跋亚和扎亚阿难陀两位论师用于解释生起象征意义的菩提心。但那时，与这位论师的观点并非完全不一致，因为在那里也可以引用。因为菩提心的福德，是任何世间和出世间的声闻缘觉的福德都无法比拟的。第二点是：那在长久之后，智慧也会更加超胜。最初生起菩提心的人，当安住于菩提心第七地长远之境时，不仅以世俗菩提萨埵的智慧压倒声闻缘觉，而且从胜义菩提萨埵的智慧(47a)的方面也能压倒，因此证悟二谛的智慧会更加超胜。因为在那一地获得方便波罗蜜多，所以心的每一个刹那都在入定和出定中达到平衡。并且，并非以自己的境界法界经部等相为所缘而证悟，而是安住于如实了知离相之伟大的境界。这种法相并非声闻缘觉和下地者所具有。如经中所说：诸位王子请听着，比如，出生于王族的王子，具有王子的名号，仅仅是出生就能以国王的威严压倒所有大臣的队伍，但并非依靠自己智慧的力量进行辨别。当他长大成人时，通过发展自己的智慧力量，就能远远超越所有大臣的事务。诸位王子，同样地，菩提萨埵在刚生起菩提心时，仅凭殊胜意乐的伟大就能压倒所有声闻和缘觉，但并非依靠自己智慧的力量进行辨别。安住于菩提萨埵第七地的菩提萨埵，因为安住于了知自己境界的伟大，所以远远超越了声闻和缘觉的所有事务。这样说了。这段引文表明声闻缘觉证悟了法无我，因为在那里通过三种理证和七种教证来证明。其中第一个理证是：那些声闻缘觉，是法(47b)的自性，即使是生起最初菩提心的菩提萨
English
Thus it was said. This quote is used by teachers Abhaya and Jaya Ananda to explain the arising of symbolic bodhicitta. But at that time, it is not entirely inconsistent with the views of this teacher, because it can also be applied there. Because the merit of bodhicitta cannot be compared to the merit of any shravaka or pratyekabuddha, whether worldly or transcendent. The second point is: that after a long time, wisdom will also become more superior. The one who first generates bodhicitta, when abiding in the seventh bhumi of bodhicitta for a long time, not only surpasses the shravakas and pratyekabuddhas with the mind of conventional bodhisattva, but also surpasses them from the aspect of the mind of ultimate bodhisattva (47a), so the wisdom of realizing the two truths becomes even more superior. Because in that bhumi, the perfection of skillful means is attained, so every moment of the mind is balanced in entering and arising from samadhi. And, it is not realized by focusing on the characteristics of one's own realm, such as the dharmadhatu sutra, but rather abiding in the greatness of fully knowing the absence of characteristics. This aspect of dharma is not possessed by shravakas, pratyekabuddhas, or those on lower bhumis. As it is said in the sutra: "O sons of the Victorious Ones, listen to this. For example, a prince born into a royal family, possessing the title of a prince, merely by being born, can overwhelm all the ministers' assemblies with the majesty of the king, but not by discriminating with the power of his own wisdom. When he grows up, by developing the power of his own wisdom, he will far surpass all the affairs of the ministers. O sons of the Victorious Ones, similarly, a bodhisattva, as soon as he generates bodhicitta, can overwhelm all the shravakas and pratyekabuddhas merely by the greatness of his superior intention, but not by discriminating with the power of his own wisdom. A bodhisattva abiding on the seventh bhumi of a bodhisattva, because he abides in the greatness of knowing his own realm, far surpasses all the affairs of shravakas and pratyekabuddhas." Thus it was said. This quote shows that shravakas and pratyekabuddhas realize the selflessness of phenomena, because it is proven there by three reasons and seven scriptural citations. The first reason is: those shravakas and pratyekabuddhas are the nature of dharma (47b), even the bodhisattva who generates the first bodhicitta
Chinese
因为以智慧的力量能够压倒。因为不能完全了解事物没有自性。如世间离贪一样。立宗。周遍成立。如果这样认为，就与十地经相违背。第二种理是：声闻缘觉那些有法，没有断除三界的一切细微贪欲，因为执着色等自性成立为实有，而成为颠倒的有烦恼的智慧。如外道的离贪一样。第三种理是：执着蕴为无常、无我等事物的声闻缘觉有法，也不可能证悟人无我，因为是有以作为我的假立之因的蕴为所缘的见解者。例如，如果不能遣除对车子的支分轮子等的实执，那么也不能遣除对那些聚合的支分所依的车子的实执一样。宗法成立。成立道理是：以见蕴为无常、痛苦、无我之物等，不能根除有法蕴的执我，以及以它为因的贪等，因为那些对事物的实执丝毫没有损害，因为见蕴为无常和常，以及有我无我的事物二者等，与从实相空性的意义颠倒进入相同，所以它不能作为它的对治。例如，以认为境不净的嗔恨，不能从根本上断除认为境不净的贪欲一样。《中观根本慧论》中说：如果说无常是常，这样执着是错谬的，那么说空性是无常，这样的执着怎么不是错谬的呢？又，如果就此意义而言，如果不领会平等性，那么仅仅了知四谛是不足以获得涅槃的。《广大母经》中说：了知痛苦不能完全从痛苦中解脱，也不能以痛苦解脱。了知集不能完全从集中解脱，也不能以集解脱。了知灭不能完全从灭中解脱，也不能以灭解脱。了知道不能完全从道中解脱，也不能以道解脱。这样，这四圣谛的
English
Because it can be overcome by the power of wisdom. Because it is not possible to fully understand that things have no self-nature. Like the detachment of worldly people. The sign is accepted. The pervasion is established. If you think so, it contradicts the Sutra of the Ten Grounds. The second reason is: Those Hearers and Solitary Realizers, the subject of the argument, have not abandoned all the subtle attachments of the three realms, because they cling to the self-nature of form, etc., as being truly established, and have become inverted minds with afflictions. Like the detachment of non-Buddhists. The third reason is: The Hearers and Solitary Realizers who cling to the aggregates as impermanent, selfless, etc., the subject of the argument, will also not realize the selflessness of persons, because they are holders of views that focus on the aggregates as the basis for imputation of self. For example, if one cannot reverse the clinging to the truth of the parts of a chariot, such as wheels, then one cannot reverse the clinging to the truth of the chariot, which is the basis of those assembled parts. The subject property is accepted. The way to establish the reason is: By seeing the aggregates as impermanent, suffering, selfless things, etc., it is not possible to eradicate the clinging to self of the aggregates, the subject of the argument, and the attachment, etc., which are caused by it, because those do not harm the clinging to the truth of things in the slightest, because seeing the aggregates as impermanent and permanent, and as things with or without self, etc., is the same as entering into inversion from the meaning of emptiness of reality, so it cannot act as its antidote. For example, just as hatred that perceives an object as unpleasant cannot fundamentally abandon the desire that perceives an object as unpleasant. The Root Wisdom says: If it is said that impermanence is permanence, then such clinging is wrong, how is it not wrong to cling to emptiness as impermanence? Moreover, if one does not comprehend equality, then merely understanding the Four Noble Truths is not enough to attain Nirvana. The Extensive Mother Sutra says: Knowing suffering does not completely liberate from suffering, nor does suffering liberate. Knowing the origin does not completely liberate from the origin, nor does the origin liberate. Knowing cessation does not completely liberate from cessation, nor does cessation liberate. Knowing the path does not completely liberate from the path, nor does the path liberate. Thus, these four noble truths