Tibetan
ན་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེའི་འོག་ཏུ་ངར་འཛིན་གྱི་ཡུལ་ལས་གཞན་པའི་སེམས་ཅན་ཡིན་མིན་གྱི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ལ་བདག་གི་འདིའོ་ཞེས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་བསྐྱེད་དོ། །དེས་ན་བདག་དང་བདག་གིར་ཞེན་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་ནི་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་འཕྱན་པ་ལྟར་ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་རང་དབང་མེད་པར་མནར་མེད་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་གྱི་འཁོར་བའི་ཁྲོན་པ་ཆེན་པོར་ཐོག་མེད་ནས་བར་མེད་དུ་འཕྱན་པའོ། །དེའང་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ཐག་པས་བསྡམས་པ་དང༌། (༤༡བ) འཕྲུལ་འཁོར་མཁན་གྱི་གཞན་དབང་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། ཁྲོན་པར་འཁོར་བར་བྱེད་པ་དང༌། འོག་ཏུ་ངང་གིས་འགྲོ་ཞིང་སྟེང་དུ་འབད་ནས་དྲང་བར་བྱ་དགོས་པ་དང༌། ཆུའི་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་གྱི་རིམ་པའི་ངེས་པ་མི་ཟིན་པ་དང༌། ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་འཆག་པར་འགྱུར་བ་ལྟར། འགྲོ་བ་འདི་དག་ལས་ཉོན་གྱིས་ཆེས་བསྡམས་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་བསྐྱོད་པའི་གཞན་དབང་ལ་རག་ལས་པ་དང༌། སྲིད་རྩེ་ནས་མནར་མེད་བར་འཕྱན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ངན་སོང་ལ་འཐུར་དུ་ངང་གིས་འཇུག་ཅིང་ལྷ་མིར་གྱེན་དུ་འབད་པས་དྲང་བར་བྱ་དགོས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྔ་ཕྱི་བར་གསུམ་གྱི་རིམ་པ་ངེས་པ་མི་ཟིན་པ་དང༌། ཉི་མ་རེ་རེ་ཞིང་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱིས་བཙོག་པར་བྱེད་པ་ན་སྐྱེ་བོ་འཁོར་བའི་དཔེའོ། །དེ་ལྟའི་འགྲོ་བ་སྡུག་བསྔལ་བ་ལ་སྙིང་རྗེས་སྐྱོབ་པར་སྤྲོ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང་པོར་བྱང་སེམས་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་ཞེ་སྡང་གི་དགྲ་མེད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདུད་དོ། །ཞེས་སྙིང་རྗེ་དང་དེ་ལྡན་གྱི་སེམས་དཔའ་གཉིས་ཀར་བསྟོད་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། འགྲོ་བ་གཡོ་བའི་ཆུ་ཡི་ནང་གི་ཟླ་བ་ལྟར། །གཡོ་དང་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བ་ཡི། །དཔེར་ན་ཆུ་ཤིན་ཏུ་དྭང་བ་རླུང་དྲག་པོ་མིན་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྐྱོད་པར་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བ་འཆར་གཞི་དང་ལྷན་ཅིག་ཟླ་བ་དངོས་ལྟ་བུའི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་ན། རྒན་པོས་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་དང༌། དེའི་དམིགས་རྟེན་གྱི་ཡུལ་ཆུ་དང་བཅས་པ་སྐད་ཅིག་རེར་མི་རྟག་པ་དང༌། ཟླ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ནི་དཔེའོ། །དེ་སླར་དཔེ་དོན་དུ་སྦྱོར་ན། འཇིག་ལྟའི་མཚོར་མ་རིག་པའི་ཆུ་སྔོན་རྒྱ་ཆེན་པོར་ཚུལ་མིན་རྟོག་རླུང་གིས་གཡོ་བའི་ནང་(༤༢ན) གི་རྟེན་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་ནི་སྔོན་ལས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙ
Chinese
然后就变成了这样。在那之后，对于执我的对象之外的所有有情无情之事物，都产生“这是我的”的想法，从而对事物产生贪执。因此，执着于我和我所的这些人，就像水桶的绳子一样飘荡，由于业和烦恼的控制，不由自主地从无间地狱到有顶天之间的轮回大井中，从无始以来无间断地飘荡。那也就像水桶的绳子被绳子捆绑，(41b) 依赖于辘轳匠的控制，在井中旋转，向下自然而然地走，向上必须努力拉上来，水的先后中间的顺序无法确定，每天都在磨损一样。这些众生被业和烦恼紧紧束缚，依赖于意识的驱动，从有顶天到无间地狱之间飘荡，自然而然地堕入恶趣，向上必须努力才能到达天人和人道，烦恼、业和出生的烦恼的缘起的先后中间的顺序无法确定，每天都被三种痛苦所玷污，这就是众生轮回的比喻。对于这样的痛苦众生，以慈悲心救护的意乐，首先是菩萨，对有情没有嗔恨之敌的薄伽梵大悲者，我向他顶礼。这是对慈悲和具有慈悲心的菩萨的赞颂。第二是：众生如动荡水中的月亮，见到动摇和自性本空。例如，水非常清澈，被不是强风的力量所搅动，月亮的影像显现，与显现的基础一起，像真实的月亮一样显现，老人知道月亮的影像，以及它的所缘境水，每一瞬间都是无常的，月亮自性本空，这就是比喻。再次将比喻与意义结合起来，在坏聚见之海中，无明的巨大蓝色水中，被不如理作意的风所搅动，(42a) 其中的所依是众生，即有情或补特伽罗，是过去业的缘起所生的月亮影像。
English
And then it became like this. After that, towards all sentient and non-sentient things other than the object of self-grasping, the thought arises, "This is mine," thereby generating attachment to things. Therefore, these people who are attached to self and what belongs to self, like the rope of a water bucket, wander helplessly due to the control of karma and afflictions, from the Avici hell to the peak of existence, in the great well of samsara, from beginningless time without interruption. That is also like the rope of a water bucket being bound by a rope, (41b) depending on the control of the winch maker, rotating in the well, going down naturally, and having to be pulled up with effort, the order of the water's beginning, middle, and end cannot be determined, and it wears down day by day. These beings are tightly bound by karma and afflictions, depending on the control of consciousness, wandering from the peak of existence to the Avici hell, naturally falling into the lower realms, and having to strive upwards to reach the realms of gods and humans, the order of the beginning, middle, and end of the dependent origination of afflictions, karma, and the afflictions of birth cannot be determined, and they are defiled by the three sufferings day by day, this is the metaphor for the samsara of beings. To such suffering beings, with the intention of saving them with compassion, first is the Bodhisattva, the Bhagavan Great Compassionate One who has no enemy of hatred towards sentient beings, I prostrate to him. This is praise to both compassion and the Bodhisattva who possesses it. The second is: Beings are like the moon in moving water, seeing the movement and emptiness of nature itself. For example, when the water is very clear and is moved by the force of a not-strong wind, the image of the moon appears, appearing like the actual moon together with the basis of appearance, an old person knows that the image of the moon, and the object of its focus, the water, are impermanent in every moment, and that the moon is empty in nature, this is the metaphor. Again, applying the metaphor to the meaning, in the ocean of the view of the aggregates, in the vast blue water of ignorance, stirred by the wind of improper thought, (42a) the basis within is beings, that is, sentient beings or individuals, is the image of the moon born from the dependent origination of past karma.
Tibetan
ན་ལྟར་མདུན་དུ་སྣང་བ་ན། སེམས་དཔའ་སྙིང་རྗེའི་གཞན་དབང་ཅན་དག་གིས་མདུན་དུ་སྣང་བའི་ལས་ཉོན་ལ་བརྟེན་པའི་འགྲོ་བ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་རེར་མི་རྟག་པས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཅན་གྱི་གཡོ་བ་དང༌། དེ་ལྟའི་ཆོས་དེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ཚེ་ན། གཡོ་བའི་སྡུག་བསྔལ་འཇོམས་བྱེད་དམ་ཆོས་བདུད་རྩིའི་རྒྱུ་ཕྱིན་ལོག་གི་རྟོག་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བ། འགྲོ་ཀུན་གྱི་གཉེན་གཅིག་པུ་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙིང་རྗེར་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད་དོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། ། སེམས་བསྐྱེད་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ། བརྩམ་བྱ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པ། གཉིས་པ་ལ། རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དང༌། འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ས་བཅུ་དངོས་དང༌། དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། རབ་ཏུ་དགའ་བ། དྲི་མ་མེད་པ། འོད་བྱེད་པ། འོད་འཕྲོ་བ། སྦྱང་དཀའ་བ། མངོན་དུ་གྱུར་པ། རིང་དུ་སོང་བ། མི་གཡོ་བ། ལེགས་པའི་བློ་གྲོས། ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཁྱད་གཞི་སའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་སའི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་འདི་ཡི་སེམས་གང་འགྲོ་བ་རྣམས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་ཕྱིར་སྙིང་རྗེའི་དབང་གྱུར་ཅིང༌། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྨོན་པས་རབ་བསྔོས་དགའ་བ་ལ། །རབ་ཏུ་གནས་པ་དེ་ནི་དང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་དཔའ་དག་གི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ཉིད་ཆ་ཤས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་ས་ཞེས་བརྗོད་དེ། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ནམ་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྟེན་ལ་སར་འཇིག་རྟེན་དུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །ས་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོ་དབྱེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཏུ་ཁྱད་མེད་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། ཇི་(༤༢བ) ལྟར་བར་སྣང་བྱ་རྗེས་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཅིང་མི་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཀྱང༌། །བརྗོད་མི་ནུས་ན་མཉན་པར་ག་ལ་ནུས། །ཞེས་སོ། །དེས་ན་སའི་དབྱེ་བ་ནི། ས་དེར་བརྟེན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་གོང་དུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་སོགས་ཀྱི་མཐུ་དང༌། སྦྱིན་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་དག་གི་ཀླགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྨིན་པ་འཕེལ་བས་ལུས་ལེན་ཚུལ་སོགས་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ནི་(ས་ཐོབ་པ་ན་དེའི་ལུས་སོགས་ཟག་
Chinese
如是现于前方时，具悲心之菩萨众，见前方所现，依业烦恼之有情，刹那刹那无常，为痛苦所动摇。见如是之法，自性本空之时，能摧灭动摇之苦，或具甘露法之因，远离一切颠倒分别。欲得一切有情之唯一亲友——佛陀之果位。如是之薄伽梵，我向彼具大悲者顶礼。 发心第一欢喜地。 所作论之自性广说，分为二：因菩萨地与果佛陀地之解说。初者又分二：地之本体与地之功德之解说。初者又分十地之解说：欢喜地、离垢地、发光地、焰慧地、难胜地、现前地、远行地、不动地、善慧地、法云地。初者又分三：总说地之自性，广说地之功德，以地之功德作结。初者： 胜者之子此心念，为令有情得解脱， 以大悲心所摄持故，以普贤愿善回向， 安住欢喜之初地，是名第一欢喜地。 菩萨之无漏智慧，以悲心等方便所摄持，是为地，是功德之所依或处所之故。如世间以地为所依处而知名。地之自性无有差别，以证悟空性之无漏智慧无差别之故。如云： 如是虚空鸟迹处，智者不能言说亦不见， 如是胜者之子之地，不能言说，何况能听闻。 如是，地之差别，乃依于地之功德数量增上之差别，及神通等之威力，布施等六度之修习，及异熟增长之受生方式等而分。异熟者，于得地时，彼地之身等无漏。
English
When it appears in front like this, bodhisattvas who possess great compassion, seeing the beings who appear in front, relying on karma and afflictions, are tormented by impermanence moment by moment. When they see such dharmas as being empty in their very nature, they can destroy the suffering of agitation, or possess the cause of the nectar of dharma, free from all inverted thoughts. They desire to attain the state of Buddhahood, the sole friend of all beings. To such a Bhagavan, I prostrate to that one who is the embodiment of great compassion. The first stage of generating the mind of enlightenment is the Joyful Ground. The nature of the treatise to be composed is extensively explained, divided into two: an explanation of the cause, the Bodhisattva Grounds, and the result, the Buddha Grounds. The former is further divided into two: the actual explanation of the ten grounds and the explanation of their qualities. The first is further divided into the explanation of the ten grounds: the Joyful Ground, the Stainless Ground, the Luminous Ground, the Radiant Ground, the Difficult to Conquer Ground, the Manifest Ground, the Far-Reaching Ground, the Immovable Ground, the Ground of Good Intelligence, and the Ground of the Cloud of Dharma. The first is further divided into three: a brief explanation of the essence of the ground as the basis of distinction, an extensive explanation of the qualities of the ground as the distinguishing characteristics, and a conclusion through the expression of the qualities of the ground. The first is: The mind of the sons of the Victorious Ones, for the sake of liberating all beings, Held by the power of great compassion, dedicated with the aspirations of Samantabhadra, Abiding in the joy of the first ground, is called the first Joyful Ground. The stainless wisdom of the Bodhisattvas, held by means such as compassion, is called a ground, because it is the basis or place of qualities. Just as in the world, the earth is known as a place of support. The nature of the grounds is not different, because they are undifferentiated in the stainless wisdom that realizes emptiness. As it is said: Like the traces of birds in the sky, the wise cannot speak of nor see, Likewise, all the grounds of the sons of the Victorious Ones, cannot be spoken of, how much less can they be heard. Thus, the difference between the grounds is distinguished by the difference in the increasing number of qualities that depend on that ground, and the power of miraculous abilities, etc., the practice of the six perfections such as giving, and the manner of taking birth, etc., due to the increase of the ripening. The ripening is the stainless body, etc., of that ground when the ground is attained.