Tibetan
ས་པ་ནི། གང་ཕྱིར་བརྩེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཐོ་ཕུན་ཚོགས་འདིའི། །ས་བོན་དང་ནི་སྤེལ་ལ་ཆུ་འདྲ་ཡུན་རིང་དུ། །ལོངས་སྤྱོད་གནས་ལ་སྨིན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་གྱུར་པ། །དེ་ཕྱིར་བདག་གིས་ཐོག་མར་སྙིང་རྗེ་བསྟོད་པར་བགྱི། །སེམས་དཔར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་གསུམ་ལས། རྒྱུ་གཉིས་པོ་དེའང་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་སྙིང་རྗེ་ཉིད་ལ་བསྟོད་དེ། དཔེར་ན་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཐོག་བར་མཐའ་གསུམ་དུ་ཉེར་མཁོར་ས་བོན་དང་ཆུ་དང་སྨིན་པ་རྣམས་དགོས་ཏེ། མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་ཟིན་གོང་དུ་འཕེལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་སྨིན་པས་མ་འོངས་པའི་འབྲས་བུ་ལེགས་པར་གནས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དཔེ་དེ་སྙིང་རྗེ་ལ་སྦྱར་ནས་བསྟོད་པ་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་བསྟོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྩེ་བ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུས་གསུམ་གར་རྒྱལ་བའི་ལོ་ཏོག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་འདིའི་ཉེར་མཁོ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དང་པོར་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་དང་ནི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་མྱུ་གུ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་གཅིག་མེད་ན་གཅིག་མི་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ནི་དེའི་ངང་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། མགོན་པོ་ཀླུས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གང་ཞིག་ལས། །སྙིང་རྗེ་སྔོན་བཏང་ཀུན་སྤྱོད་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དྲི་མ་མེད་བཤད་པ། །སེམས་ཡོད་སུ་ཞིག་དེ་ལ་སྨོད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བར་དུ་དེ་ལ་དེ་ཉེར་མཁོ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་གྱི་བྱང་སེམས་དང་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་དགེ་བ་གོང་དུ་སྤེལ་བྱེད་ལ་ཆུ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱང་སེམས་སྐྱེས་པར་གྱུར་ཀྱང་སྙིང་རྗེའི་ཆུས་ཡང་ཡང་མ་བཅུས་ན། སངས་རྒྱས་ཆེད་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱས་པར་མ་བསགས་པ་གང་དག་དམན་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། ཐ་མར་དེ་ལ་དེ་ཉེར་མཁོ་ཡིན་ཏེ། སློབ་མ་(༤༠བ) སོ་སྐྱེ་དང་འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་དུ་བསྟེན་བྱའི་ལོངས་སྤྱོད་པའི་གནས་ལ་ལོ་ཏོག་སྨིན་བྱེད་ལྟ་བུར་འདོད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་དོན་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་ཀྱང་སྙིང་རྗེས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་མེད་ན་སློབ་མའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡུན་རིང་པོར་ལོངས་སྤྱད་བྱར་མི་འགྱུར་བ་ལས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའི་གཞན་དོན་གཟུགས་སྐུ་ལ་སློབ་མ་སོ་སྐྱེ་དང༌། འཕགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྟེན་བྱར་བྱས་ནས་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་བསྐལ་པ་མ་སྟོང་གི་བར་ཡུན་རིང་དུ་འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས།ཇི་ལྟར་མར་མེ་གཅིག་ལས་མར་མེའི་ཚོགས་རབ་མང༌། །དཔག་མེད་གྲངས་མེད་འབྱུང་ཡང་དེ་ལ་ཟད་པ་མེད། །དེ་བཞིན་སྨིན་པ་གཅིག་ལས་སྨིན་པའི་ཚོགས་རབ་མང༌། །གྲངས་མེད་དཔག་མེད་འབྱུང་ཡང་དེ་ལ་ཟད་པ་མེད། །ཅེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྒྱུ་མཚན་བཤད་མ་ཐག་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་བདག་གིས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །གཉིས་པ་ལ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བསྟོད་པ་དང༌། ཆོས་དང་དམིགས་མེད་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ལ་བསྟོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། དང་པོར་ང་ཞེས་བདག་ལ་ཞེན་གྱུར་ཞིང༌། །བདག་གི་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་བསྐྱེད་པ། །ཟོ་ཆུན་འཕྱན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་ཡི། །འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེར་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད། །སྙིང་རྗེ་ལའང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་གསུམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བློས་སེམས་ཅན་ནམ་གང་ཟག་རྫས་སུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། བློས་སེམས་ཅན་རྫས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ལ་དམིགས་པ་དང༌། བློས་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉིས་(༤༡ན) ཀ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས། རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཙམ་དུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལ་དམིགས་ནས་སྡུག་བསྔལ་དང་བྲལ་འདོད་ཀྱི་རྣམ་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར། སྙིང་རྗེ་འདི་དག་སུ་ཞིག་གི་རྒྱུད་ལ་ལྡན་ཅེ་ན། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ལུགས་ལ། དང་པོ་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང༌། གཉིས་པ་ཉན་རང་དང༌། གསུམ་པ་རྒྱལ་སྲས་དང་སངས་རྒྱས་ལ་ཡོད་ཅེས་དང༌། གྲུབ་མཐའི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། དང་པོ་མུ་སྟེགས་དང༌། གཉིས་པ་དངོས་སྨྲ་བ་དང༌། གསུམ་པ་དབུ་མ་པ་ལ་ཡོད་ཅེས་དང༌། ཐེག་ཆེན་གྱིས་མཚམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་བཞག་ན། དང་པོ་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཚོགས་སྦྱོར་དང༌། གཉིས་པ་མ་དག་ས་བདུན་དང༌། གསུམ་པ་དག་པ་ས་གསུམ་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་པར་བཞེད་དོ། །ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཡོད་པའི་ལུགས་འདིར་ནི་སྙིང་རྗེ་ཐ་མ་གཉིས་བློའི་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་དམིགས་ཚུལ་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཐ་དད་པ་ཙམ་དུ་བས་པས་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །འཇིག་རྟེན་འདི་ནི་བདག་གིར་ཞེན་པའི་དང་པོར་ངའོ་ཞེས་རྟོག་པས་ཡོད་པ་མིན་པའི་བདག་ལ་བདག་གོ་ཞེས་བདེན་པར་ཞེ
Chinese
总而言之，因为慈爱是诸佛圆满庄稼的种子，如同生长时的水，如同长久受用之地的成熟，所以我要首先赞颂慈悲。在作为菩提心的因的三个因素中，这两个因素也来自慈悲的因。首先赞颂慈悲本身。例如，对于圆满的庄稼来说，在开始、中间和结束时都需要种子、水和成熟。为了使未生长的苗芽生长，使已生长的苗芽进一步生长，并通过果实的成熟来使未来的果实良好地存在。将这个例子应用于慈悲来赞颂它。为什么要赞颂伟大的慈悲呢？因为慈爱，伟大的慈悲本身，在三时中都是诸佛圆满庄稼的必需品。首先，它类似于所有佛法的种子，因为它能使两种菩提心的苗芽未生者生长。依赖于此，两种菩提心以一种若无其一则不生的方式在相续中生起，这就是它的本质。如圣者龙树所说：从哪个大乘中，慈悲先导诸行，宣说无垢智慧，有心者谁会诽谤它？因此，中间，它也是必需的，因为它类似于水，能使已生长的菩提心和二资粮的善根进一步增长。即使菩提心已经生起，如果不用慈悲之水反复浇灌，那些没有广泛积累成佛资粮的人将会堕入低劣的寂灭。最后，它也是必需的，因为它被认为是学生（40b），凡夫和圣者之众长久依止受用的成熟庄稼。即使获得了自利法身，如果没有以慈悲完全成熟的利他色身，学生之众也不会长久受用。因此，以伟大的慈悲完全成熟的利他色身，被学生凡夫和圣者之众完全依止，从而开展事业。
English
In short, because love is the seed of the perfect crop of the Buddhas, like water for growth, and like ripening in a place of long-term enjoyment, therefore I will first praise compassion. Among the three factors that cause Bodhicitta to arise, these two factors also arise from the cause of compassion. First, praise compassion itself. For example, a perfect crop needs seeds, water, and ripening at the beginning, middle, and end. To make the unsprouted sprout grow, to make the sprouted sprout grow further, and to make the future fruit exist well through the ripening of the fruit. Apply this example to compassion to praise it. Why praise great compassion? Because love, great compassion itself, is necessary for the perfect crop of the Buddhas in all three times. First, it is like the seed of all the Buddha's teachings, because it causes the sprouts of the two Bodhicittas to grow when they have not yet sprouted. Relying on this, the two Bodhicittas arise in the continuum in a way that one does not arise without the other, and that is its nature. As the Lord Nāgārjuna said: From which Great Vehicle, compassion precedes all actions, and immaculate wisdom is taught, who with a mind would slander it? Therefore, in the middle, it is also necessary, because it is like water that makes the Bodhicitta that has already arisen and the merits of the two accumulations grow further. Even if Bodhicitta has arisen, if it is not repeatedly watered with the water of compassion, those who have not widely accumulated the accumulations for Buddhahood will fall into inferior nirvana. Finally, it is also necessary, because it is considered to be the ripening crop that students (40b), ordinary beings and the assembly of noble ones, enjoy for a long time. Even if one attains the Dharmakāya for one's own benefit, if there is no form body for the benefit of others that is fully matured by compassion, the assembly of students will not enjoy it for a long time. Therefore, the form body for the benefit of others that is fully matured by great compassion is fully relied upon by the students, ordinary beings, and the assembly of noble ones, and thus carries out activities.
Chinese
的传承在未空劫之前长久增盛，因此，《经庄严论》中说：犹如一盏灯能点燃无数灯，虽然生出无数，但它不会耗尽。同样，一个成熟能生出无数的成熟，虽然生出无数，但它不会耗尽。这样说道。因为刚刚所说的理由，所以在著书的开始，我，学问月称，要赞颂大悲。第二，赞颂缘众生之悲，以及赞颂缘法与无缘之悲。第一是：最初执着于我，生起我的这个，执着于事物，如水桶般没有自主，对众生生起悲悯者，我向他顶礼。悲悯也有三种，即缘众生、缘法和无缘之悲，有三种的原因是：以意识将众生或人假立为实有，缘于这样的众生；以意识了知众生非实有，仅将蕴等法假立为众生而缘；以意识了知人与法二者（４１页） 甲无自性，缘于无自性而仅假立为众生，以欲求离苦之相而作区分的缘故。这些悲悯存在于谁的相续中呢？在声闻、独觉没有证悟法无我的宗派中，第一是凡夫，第二是声闻、独觉，第三是菩萨和佛，这样说；从宗派的角度安立，第一是外道，第二是实事师，第三是中观派，这样说；从大乘的界限安立，第一是大乘的资粮道和加行道，第二是不清净的七地，第三是清净的三地以上存在，这样认为。在声闻、独觉证悟法无我的宗派中，这后两种悲悯，仅以意识的体性相同，缘的方式的执着不同，因此认为一切圣者都具有。这个世间，是执着于我的，最初以我之想，对于并非存在的我，认为是我的，执着为真实
English
So that the lineage will increase for a long time until the end of time. As it says in the Ornament of the Sutras: Just as one lamp can light a multitude of lamps, although countless numbers arise, it is not exhausted. Similarly, one ripening can produce a multitude of ripenings, although countless numbers arise, it is not exhausted. Thus it appears. Because of the reason just stated, at the beginning of writing this treatise, I, the scholar Chandrakirti, will praise great compassion. Secondly, there are: praising compassion that focuses on sentient beings, and praising compassion that focuses on dharma and the absence of focus. The first is: At first, clinging to the self as "I," and creating attachment to things as "this is mine," like a water bucket, without independence, I bow down to the one who has compassion for beings. Compassion also has three aspects: compassion that focuses on sentient beings, compassion that focuses on dharma, and compassion that has no focus, and there are three reasons: because the mind imputes sentient beings or persons as substantially existent, and focuses on such sentient beings; because the mind realizes that sentient beings are not substantially existent, and focuses only on the aggregates and other dharmas that are imputed as sentient beings; because the mind realizes that both persons and dharmas (41a) are without inherent existence, and focuses on what is imputed as merely sentient beings on what is without inherent existence, because it is thoroughly distinguished by the aspect of wanting to be separated from suffering. In whose continuum do these compassion exist? In the system where Hearers and Solitary Realizers do not realize the selflessness of phenomena, first, there are ordinary beings, second, there are Hearers and Solitary Realizers, and third, there are Bodhisattvas and Buddhas. If it is established from the perspective of philosophical tenets, first, there are non-Buddhists, second, there are Realists, and third, there are Madhyamikas. If it is established from the perspective of the Mahayana boundary, first, there are the accumulations and preparations of the Mahayana, second, there are the seven impure grounds, and third, it is believed that it exists above the three pure grounds. In this system where Hearers and Solitary Realizers realize the selflessness of phenomena, these last two compassion are considered to be present in all noble beings, because the nature of the mind is the same, and only the way of focusing on the object is different. This world is clinging to self, first with the thought of I, to the self that does not exist, thinking it is mine, clinging to it as true.