Tibetan
ར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་མེད་པས། སངས་རྒྱས་དེ་ལྟ་བུ་ལ་འགྲན་གྱི་ཟླ་མེད་ན་དེ་དང་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་དང་གསུམ་པ་སོགས་ག་ལ་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འོན་ཏེ་ཉན་རང་སོགས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་བཤད་འཇུག་ཡོད་ཙམ་གྱིས་དེ་སངས་རྒྱས་རང་ཡིན་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། མཚན་དཔེ་དང་ལྡན་པའི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་རབ་ཏུ་(༣༨ན) བྱུང་བ་ཞིག་ལའང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་ཆ་མཐུན་ཡོད་པ་ལ་བསམས་ནས། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཞེས་བཏགས་པའི་ཚེ་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ནམ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་འཁྲུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་བསགས་སྦྱང་ལ་འབད་ཅིང་ལམ་ལ་ནན་ཏན་དུ་བྱས་བའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཞེས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། རྒྱལ་བས་ཆོས་བསྟན་ནས་དེ་བསྐྲུན་པའི་བདག་རྐྱེན་མཛད་པའི་ཕྱིར་བདེན་ཡང་འདིར་ནི་རྒྱལ་བའི་རྒྱུ་རྒྱལ་སྲས་ཡིན་པར་མི་འགལ་ཏེ། རྒྱལ་སྲས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གནས་གྱུར་ནས་རྒྱལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དང་པོར་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཉིད་སློབ་དཔོན་དུ་བཟུང་ནས། སློབ་དཔོན་དེས་བདག་རྐྱེན་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་རྒྱལ་བ་ཉིད་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། རྒྱུར་འགྱུར་ཚུལ་འདི་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུ་འབྲས་རིས་མཐུན་གྱི་གནས་སྐབས་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་དང༌། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བྱེད་པོར་སོང་བའི་ཆ་ནས་རྒྱུར་བཞག་པའོ། ། རྒྱུར་འཇོག་བྱེད་དང་པོ་དེ་ལའང་སེམས་དཔའ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཅེས་པ་དེ་བསྟན་བཅོས་འདིར་སློབ་དཔོན་འདིས་སེམས་དཔའི་རྒྱུད་ཀྱི་བདེར་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལྟ་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་མི་བརྗོད་ཀྱི། འདིར་བྱང་ཆེན་སྒྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གང་ཟག་དེ་སྒྲིབ་གསུམ་གནས་ངན་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། མཁྱེན་གཉིས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྒྱས་པ་ན་གང་ཟག་དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ཞེས་འདོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པས་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་(༣༨བ) ལ་བསྟོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་ལ་མོས་པ་མཐའ་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་ལ་གཞུག་པའི་ཆེད་དུ་རྒྱུ་སེམས་དཔའ་ལ་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྫོགས་སངས་ཀྱི་སྨན་གྱི་ལྗོན་ཤིང་ཆེན་པོ་ཉེ་བར་འདོད་པ་ལ་རྒྱལ་སྲས་སྨན་ལྗོན་གྱི་མྱུ་གུ་ལེགས་པར་བཙལ་དགོས་པ་དཔེ་དོན་དུ་འབྱོར་པའི་ཕྱིར་རོ། དེས་ན་ཇི་སྐད་དུ། འོད་སྲུང་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཟླ་བ་ཚེས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལྟར་ཉ་བ་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །འོད་སྲུང་དེ་བཞིན་དུ་གང་དག་ང་ལ་རབ་ཏུ་དད་པ་དེ་དག་གིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕྱག་བྱའི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བྱུང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སེམས་དཔའ་དེ་དེར་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་གང་ཞེ་ན། འཆད་འགྱུར་གྱི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་སྙིང་རྗེའི་སེམས་དང་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་སོགས་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་དང༌། ཤེས་རབ་དེ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་གཞན་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམས་ནི་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཆོས་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བགྱིའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་མཉམ་པའོ། །གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་མི་གནས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤེས་པར་བགྱི་བ་ཙམ་དང༌། ཤེས་པ་པོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བགྱི་བ་ཙམ་དུ་བས་(༣༩ན) པས་ན། ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་འདི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སེམས་གང་སྐྱེ་བ་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བགྱིའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་སེམས་དང༌། བྱམས་པས་བསྙེན་པའི་སེམས་དང༌། སྙིང་རྗེས་མི་བཟློག་པའི་སེམས་དང༌། དགའ་བས་འགྱོད་པ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དྲི་མ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འགྱུར་བའི་སེམས་དང༌། མཚན་མ་མ་མཆིས་པས་སྒྲིབ་པ་མ་མཆིས་པའི་སེམས་དང༌། སྨོན་པ་མ་མཆིས་པས་མི་གནས་པའི་སེམས། ཞེས་སོགས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་འདིར་འབྱུང་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བློ་སྟེ་ཤེས་རབ་བམ་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་ཆོས་གང་དང་གང་གི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བར་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་མཐའ་དག་གཞལ་བྱར་བྱས་ནས་ཐ་སྙད་བསླུ་བ་མེད་པ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཙམ་པ་འདོད་པའི་གཉིས་མེད་
Chinese
因为没有比圆满正等觉佛陀更高的了。如果这样的佛陀没有可比的，那么与他同等的第二个和第三个佛陀等怎么可能存在呢？如果认为仅仅因为声闻和独觉等也适用佛陀的名称，他们就成了真正的佛陀，那么，考虑到具有相好庄严的转轮圣王出家者也具有与佛陀相似的相好，当称他为佛陀转轮圣王出家者时，他就是佛陀了吗？圆满正等觉佛陀是从菩萨中产生的，因为他是从菩萨积累净化并努力修道的因中产生的。如果问，难道不是称菩萨为佛子吗？虽然佛陀通过宣说佛法而成为产生他们的助缘是真实的，但在这里，佛陀的因是佛子并不矛盾，因为佛子菩萨转变后会成为佛陀薄伽梵。而且，所有的佛陀最初都是以佛子为导师，依靠导师成为助缘的力量，才产生佛陀的果。这种成为因的方式，在名言中不要与因果相似的情况相混淆，而是从产生果时，成为完全执持果的作者的角度来安立为因。对于最初的安立为因的那个，说菩萨是佛陀的因，在本论中，这位论师不会说菩萨相续中的如来藏等是佛陀的因，而是指在此修持大菩提的菩萨，当他远离三障和恶趣，并且二智增长时，才将那个人称为佛陀。赞叹因菩萨就是赞叹果佛陀，因为为了将所有对三乘有兴趣的人都引入大乘，所以赞叹因菩萨，并且如果想要接近圆满佛陀的药树，就必须好好寻找佛子药树的幼苗，这在比喻和意义上都是相符的。因此，正如所说：光护啊，这
English
Because there is none higher than the fully enlightened Buddha. If such a Buddha is incomparable, how could there be a second or third Buddha equal to him? If it is thought that just because the term Buddha is applied to hearers and solitary realizers, etc., they become actual Buddhas, then, considering that a renunciate universal monarch who possesses the marks and signs also has marks and signs similar to those of a Buddha, when he is called a Buddha, a renunciate universal monarch, is he a Buddha? The fully enlightened Buddha arises from a bodhisattva, because he arises from the cause of a bodhisattva who strives in accumulation and purification and diligently practices the path. If it is asked, is it not said that a bodhisattva is a son of the Buddhas? Although it is true that the Buddhas become the contributing factor in producing them by teaching the Dharma, here it is not contradictory that the cause of the Buddhas is the son of the Buddhas, because the bodhisattva, the son of the Buddhas, transforms and becomes the Buddha, the Bhagavan. Moreover, all the Buddhas initially take the son of the Buddhas as their teacher, and through the power of that teacher becoming the contributing cause, the result, the Buddha himself, arises. This way of becoming a cause should not be confused in terminology with the state of cause and effect being similar, but rather it is established as a cause from the aspect of becoming the agent who completely holds the result when producing the result. For that first one who is established as a cause, saying that a bodhisattva is the cause of the Buddha, in this treatise, this teacher does not say that the tathāgatagarbha, such as the lineage of the bodhisattva, is the cause of the Buddha, but rather here, that person, the bodhisattva who practices great bodhi, when he is separated from all three obscurations and bad states, and the two wisdoms increase, then that person is called a Buddha. Praising the cause, the bodhisattva, is praising the result, the Buddha, because in order to lead all those who are interested in the three vehicles into the Great Vehicle itself, the cause, the bodhisattva, is praised, and if one wants to approach the great medicinal tree of the fully enlightened one, one must properly search for the sprout of the medicinal tree of the son of the Buddhas, which is in accordance with the analogy and the meaning. Therefore, as it is said: Light Protector, this
Chinese
譬如，如同礼拜新月，而不礼拜满月。善护，同样地，凡是对我极度信仰的那些人，应当礼敬菩萨们。对如来们则不必如此。那是什么缘故呢？因为如来们是从菩萨中产生的，而一切声闻和独觉是从如来们中产生的。如是说。 心（菩萨）安住于彼的因是什么呢？是具有将要宣说的对境之相的悲悯心，以及远离有事和无事等一切边际的无二之智，即智慧。与此智慧相应，为了他人的利益而希求获得菩提的菩提心，是诸位王子（菩萨）的因。特别是，安立为菩萨的因，正是菩提心本身。圣《普行诸法经》中说：“菩萨以菩提心通达一切法。一切法与法界平等。刹那生灭不住的一切法，仅仅是了知，并且因为知者空性，仅仅是完全了知。因此，众生应当通达如此的法性。”菩萨心中生起‘应当通达’之念，这就被称为菩萨的菩提心。对于一切有情，是利益和安乐之心，是无上之心，是慈爱亲近之心，是悲悯不可逆转之心，是喜悦无悔之心，是舍离无垢之心，是空性不改变之心，是无相无染之心，是无愿不住之心。如是等等所说之故。 此宗派所说的无二之智，即智慧或般若，是分别剖析一切法的实相，从而了知任何法的自性如何。因为将一切所知境的对境和相状完全作为衡量对象，从而成立为衡量者，即不欺骗世俗的量。心识派所许诺的无二。
English
For example, just as one worships the new moon, but not the full moon. O Sun Guardian, similarly, those who have extreme faith in me should pay homage to the Bodhisattvas. It is not so with the Tathagatas. Why is that? Because the Tathagatas arise from the Bodhisattvas, and all Shravakas and Pratyekabuddhas arise from the Tathagatas. Thus it is said. What is the cause for the mind (Bodhisattva) to abide therein? It is the compassionate mind with the aspect of the object to be explained, and the non-dual wisdom that is free from all extremes such as things and non-things, that is, wisdom. Corresponding to this wisdom, the Bodhicitta that desires to attain enlightenment for the benefit of others is the cause of the princes (Bodhisattvas). In particular, the cause for establishing a Bodhisattva is Bodhicitta itself. The Noble Sutra of All-pervading Dharma states: "The Bodhisattva comprehends all dharmas through Bodhicitta. All dharmas are equal to the Dharmadhatu. All dharmas that arise and cease momentarily are merely known, and because the knower is empty, they are merely fully known. Therefore, sentient beings should comprehend such a nature of dharmas." The thought that arises in the Bodhisattva's mind, 'one should comprehend,' this is called the Bodhicitta of the Bodhisattva. For all sentient beings, it is the mind of benefit and happiness, the unsurpassed mind, the mind of loving kindness, the mind of irreversible compassion, the mind of joy without regret, the mind of equanimity without stain, the mind of emptiness that does not change, the mind of no-sign without obscuration, the mind of no-wish that does not abide. Thus and so forth it is said. The non-dual wisdom, that is, wisdom or prajna, spoken of in this school, is that which analyzes and dissects the reality of all dharmas, thereby understanding the nature of any dharma as it is. Because it completely takes the object and aspect of all knowable objects as the object of measurement, it is established as the measurer, that is, the valid means that does not deceive conventional truth. The non-duality promised by the Mind-Only school.