Tibetan
ད་ཀྱང༌། འཇིག་རྟེན་གཞན་གྲགས་དང་སྒོ་བསྟུན་ཏེ་བརྗོད་པ་ན་ནི་མ་དཔྱད་པར་བདེན་གཉིས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བློ་ཡུལ་དུ་ཤེས་པར་བྱ་རུང་དུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབུ་མར་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་འདུལ་ཆེད་དུ་མ་དཔྱད་པར། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟར་སྨྲ་བའི་འཇིག་རྟེན་པའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རྗེས་ཟློས་སུ་དེ་ངོར་འདི་ཙམ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་པའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། འཕགས་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བལྟོས་བཞག་གི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཤེས་བྱར་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དག་པར་ཡོད་ལ། གཞན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པའི་བསླད་པས་དུང་དཀར་སེར་སྣང་ལྟ་བུ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པར་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲའོ། །དོན་འདི་ལ་དགོངས་ནས་(༣༩༧བ) དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་སྣེའུ་ཟུར་པས་སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་རིམ་དུ། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པའི་བློ་ཉིད་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ངེས་ཤེས་གོམས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པས། དེའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་པས་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་ས་བཅུ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཁོ་ནར་ཡང་དག་པར་བྱ་བའི་ཤེས་བྱར་ཡོད་ལ། གཞན་ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ནི་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པར་མེད་དོ། ། ཞེས་གསུངས་ལ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་རྨ་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས། ས་ཐོབ་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་སྣང་རྒྱ་ཇེ་ཆེར་འགྱུར་བས་འཁྲུལ་སྣང་གོང་འཕེལ་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། ཀུན་རྫོབ་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པ་མཐའ་དག་ས་བཅུ་པར་མངོན་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། ཇི་སྲིད་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་བརྙེད་པ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ལ་བློའི་འཇུག་པ་ཞི་བས་འཁྲུལ་པ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་བྱིས་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་སྨྲ་བ་དེ་དག་གིས་ནི། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་པོ་དང་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ཟླ་གཅིག་ཟླ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པར་མེད་ལ། མཚོན་བྱ་མེ་རང་བདེན་པ་མཚན་ཉིད་བཙོ་སྲེག་སོགས་བྱེད
Chinese
现在，如果按照世俗的说法，那么未经观察，就说一切被二谛所涵盖的法都可以在意识的范围内被了解。也就是说，即使是超越世间的说中观者，为了调伏所化，也会不加观察地，以知识与缘起相符，如幻术般宣说的世间人的说法为依据，为了他们而说这些。仅仅由非烦恼性的无明所产生的世俗，就像幻术和梦境一样。被圣者所认可的世俗所涵盖的，依赖性的二谛之法，作为知识，在名言中是真实存在的。而其他的，被烦恼性的无明所染污的世俗谛，以及被暂时的错乱之因的无明所染污的，如见白螺为黄色，对于未错乱的知识来说，也不是真实存在的。他们是这么说的。考虑到这个意义，(397b) 善知识内邬素巴在三士道的次第中说：作为所法的世俗之法，如幻术般，对于执着世俗的心识本身来说，不颠倒地证悟的定解，串习到极致的殊胜境界，是十地菩萨的后得智。因此，它的境和有境的真实世俗，作为真实世俗的自性，仅仅在十地菩萨的后得中，作为真实存在的知识而存在。其他的世俗之法，不是真实的知识。 这样说。 大自在玛嘉瓦·绛曲坚哲说：从获得圣地开始，世俗的境显现越来越广大，因此错乱的显现也越来越增上。一切真实的世俗之法，在十地菩萨那里显现。一旦获得佛陀的智慧，对于世俗之法的心的行境止息，错乱就会断绝。 这样说。 还有，那些由烦恼性的无明所产生的世俗谛，那些对小孩来说是世俗的说法者们说：像幻术一样的世俗，以及被暂时的错乱之因的无明所染污的，如将一个月亮执着为两个月亮一样的世俗，对于未错乱的知识来说，不是真实存在的。所诠释的火，是自性真实的，具有燃烧等作用。
English
Now, if we speak in accordance with worldly conventions, then without examination, it is said that all phenomena encompassed by the two truths can be understood within the scope of consciousness. That is to say, even those who speak of the Madhyamaka beyond the world, in order to tame those to be tamed, without examination, following the worldly conventions that speak of knowledge as being in accordance with dependent origination, like an illusion, say only this much for them. Mere conventionalities arising from non-afflictive ignorance, like illusions and dreams. The phenomena of the two truths of dependence, encompassed by the conventional truth recognized by the noble ones, exist truly as knowledge in name. But other conventional truths defiled by afflictive ignorance, and like the appearance of a white conch as yellow due to the defilement of temporary causes of delusion, are not truly existent as non-deluded knowledge. That's what they say. Considering this meaning, (397b) The virtuous friend Ne'u Zurpa, in the stages of the three types of individuals, said: The object of the conventional, like an illusion, the definitive understanding that realizes without inversion in relation to the mind that grasps the conventional itself, the ultimate perfection of habituation, is the subsequent wisdom of the tenth ground. Therefore, its object and subject, the true conventional, as the nature of the true conventional, exists only in the subsequent attainment of the tenth ground as knowledge to be truly established. Other conventional phenomena are not true knowledge. Thus he said. The great being Machikwa Jangchub Tsondu said: From the attainment of the ground, the appearance of the conventional object becomes increasingly vast, so the appearance of delusion increases. All true conventional phenomena become manifest on the tenth ground. As long as the wisdom of the Buddha is attained, the mind's engagement with conventional phenomena ceases, and delusion is cut off. Thus he said. Furthermore, those who speak of the conventional truth arising from afflictive ignorance, those who speak of the conventional to children, say: The mere conventional like an illusion, and the conventional like grasping one moon as two moons, defiled by the ignorance of temporary causes of delusion, are not truly existent as non-deluded knowledge. The fire that is signified is truly existent by nature, and has the function of burning, etc.
Tibetan
་པའི་དངོས་པོ་རང་བདེན་པ་འདི་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཤེས་བྱར་ཡོད་དོ་ཞེས་སེམས་ཤིང་སྨྲ་ལ། ཡང་སྨྱོན་པ་སོགས་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ངོར་ནི། མཛའ་བཤེས་ལ་དགྲ་དང་ཆུ་ལ་མེར་སྣང་བ་སོགས་འཁྲུལ་ཆོས་དེ་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་(༣༩༨ན) པར་བདེན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་ཕུགས་དང་འཕྲལ་གྱི་མ་འཁྲུལ་པའི་ཆོས་ནི་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པར་མི་སྨྲའོ། །དེ་ལྟར་ན་འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བསླད་ངོ་དེའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གཉིས་ཀ་དེ་ངོར་ཤེས་བྱར་ཡོད་དེ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལྟར་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུ་མ་ཚོགས་ན་ཡུལ་ཤེས་བྱ་དེའི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་ཤེས་སྐྱེ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར། ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོའི་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ཐུགས་སུ་བྱོན་པའི་གུང་རུའི་དབུ་མའི་ཡི་གེར། སྒྲ་རྟག་འཛིན་རྟོག་པ་དང༌། བདག་འཛིན་གཉིས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རང་གི་སྣང་ཡུལ་མེད་མི་སྲིད་པས་རང་གི་སྣང་ཡུལ་གཞལ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་ཉིད་གྲུབ་པ་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲའོ། །ཞེས་བྲིས་གདའ་བ་དེ་ལྟར་ན་ཁྱེད་དཔོན་སློབ་ལ་འདིར་འགྱུར་ཏེ། སྨྲས་པ། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཤེས་བྱར་མེད་པ་དང༌། །བདག་འཛིན་གཉིས་དང་སྒྲ་སོགས་རྟག་འཛིན་ལ། །སྣང་ཡུལ་ཡོད་དང་དེ་ཉིད་གཞལ་བ་འགལ། །ཅེས་པའི་སྐྱོན་ཆེན་པོ་མི་འདོད་བཞིན་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ཁྱེད་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་ཤེས་བྱ་ནི་ཤེས་བྱེད་ལ་བལྟོས་ཏེ་འཇོག་པར་སྨྲ་བ་ན། ཤེས་བྱེད་ལ་བལྟོས་ཤེས་བྱ་འཇོག་པ་དང༌། །རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཤེས་བྱར་མེད་པ་འགལ། །ཅེས་ཀྱང་གནོད་བྱེད་དུ་འཇུག་གོ། །བསླད་ངོའི་གཟུགས་བརྙན་དང་སྐྲ་ཤད་དང་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ཡང་བློ་ཡུལ་དུ་བྱར་རུང་གི་ཤེས་བྱ་ཡིན་ཀྱང༌། གཟུགས་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སོགས་གཟུགས་བརྙན་གཟུགས་དང༌། སྐྲ་ཤད་སྐྲ་དང༌། ཟླ་གཉིས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པར་ཕུགས་ཀྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་བསླད་པའི་ཤེས་(༣༩༨བ) པ་ཚད་མར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གྲགས་པ་ཅན་དེའི་ངོར་གྲུབ་པའི་ཤེས་བྱ་ཡང་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཇིག་རྟེན་ཉིད་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ན་སྐྱེ་འཕགས་ཀྱི་དབུ་མ་པ་དག་གིས་གདུལ་བྱ་གཞན་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་སླད་དུ། བྱིས་པ་ལ་གྲགས་པའི་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། འཕྲལ་གྱི་འཁྲུལ་རྒྱུའི་མ་རིག་པས་བསླད་པའི་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་དེ་ངོར་ཤེས་བྱར་བརྗོད་ལ། དཔྱད་པ་ན་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡ
Chinese
的事物自性存在，这样想并说。还有，对于因疯狂等暂时错乱之因的无明所蒙蔽者来说，将朋友视为敌人，将水视为火等错乱之法，确实是正确的所知（３９８Ａ）。除此之外，根本和暂时的未错乱之法，则不说是正确的所知。这样一来，由于暂时错乱之因的无明的影响，蒙蔽者的境和有境两者，在那时都是所知。因为如果没有境和有境一样的错乱之因聚集，就不会产生执持境所知之相的错乱识。如果不理解这种道理，宗喀巴大师精通中观见解的衮汝的中观著作中写道：执声音为常的分别念和执我二者等，也不可能没有自己的显现境，因此凭借衡量自己显现境的力量而成立自己，与前者相同。如果像这样写的话，那么你们师徒在这里就会出现这样的情况：说道：作为理由的破斥对象不存在于所知中，执我和声音等执常者，显现境存在与衡量它本身相违。这样的大过错，即使不想要也必须承认。还有，你们应成派的观点认为，所知是依赖于能知而安立的，那么，依赖于能知而安立所知，与作为理由的破斥对象不存在于所知中相违。即使被蒙蔽者的影像和发油以及二月显现也能成为意识的对境，是所知，但是，执持形象的意识等，影像为形象，发油为头发，二月成立为两个月，由于根本的错乱之因的无明的影响而蒙蔽的意识（３９８Ｂ），即使在世间上被认为是正确的世俗谛，但对于在那时成立的正确所知来说，也不是。这样就安立了世间本身。因此，为了使声闻缘觉的中观派们能够随顺其他所化众生，对于在孩童中流传的正确世俗谛，以及被暂时的错乱之因的无明所蒙蔽的颠倒世俗，也不加以分析，在那时说成是所知。如果加以分析，那么两种真谛的任何法
English
thinking and saying that this self-existent thing is indeed something to be known. Moreover, for those who are deluded by ignorance, the cause of temporary confusion such as madness, the deluded phenomena such as seeing enemies as friends and fire as water are indeed objects of correct knowledge (398A). Other than that, phenomena that are not confused, either fundamentally or temporarily, are not said to be objects of correct knowledge. Thus, due to the influence of ignorance, the cause of temporary confusion, both the object and the subject of the deluded person are objects of knowledge at that time. Because if the causes of confusion like object and subject do not gather, it is impossible for a confused consciousness to arise that grasps the appearance of that object of knowledge. Without understanding this kind of reasoning, in the Madhyamaka writings of Gungru, who was well-versed in the Madhyamaka view of the great Tsongkhapa, it is written: "The conceptual thought that grasps sound as permanent and the grasping of self, etc., cannot exist without their own appearing object, so they are established by the power of measuring their own appearing object, just like the former." If it is written like that, then you, teacher and student, will have this consequence here: It is said: "The object of negation as a reason does not exist in the knowable, and for those who grasp self and those who grasp sound as permanent, etc., it is contradictory that the appearing object exists and that it is measured." Such a great fault must be admitted even if one does not want to. Also, according to your Prasangika system, if you say that the knowable is established in dependence on the knower, then, establishing the knowable in dependence on the knower is contradictory to the object of negation as a reason not existing in the knowable. Even though the image in a deluded person's mind, hair oil, and the appearance of two moons can be objects of consciousness and are knowable, the consciousness that grasps the image as a form, hair oil as hair, and the two moons as two moons, is deluded by the influence of ignorance, the cause of fundamental confusion (398B). Even though it is known in the world as the correct conventional truth, it is not the correct knowable that is established at that time. Thus, it establishes the world itself as distinct. Therefore, in order for the Madhyamikas of the Hearers and Solitary Realizers to follow other disciples, they speak of the correct conventional truth that is known to children and the distorted conventional truth that is deluded by ignorance, the cause of temporary confusion, as knowable without analyzing them. If analyzed, then any phenomenon of the two truths