Tibetan
་ཇི་བཞིན་པ་རྟོགས་པའི་གོ་མི་ཆོད་པར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་དཔལ་མགོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་བཏགས་བཞག་གི་ཆོས་ཅན་ལ་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པས་ཆོས་དེའི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་ཤེས་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་མ་ཕབ་ཀྱང་གྲོལ་བ་དོན་གཉེར་ལ་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཤེས་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་ལ་དངོས་བདེན་དུ་རྟོགས་པའི་གཞི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་ཆོས་ནི་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་བཏགས་ཆོས་འདི་ཁོ་ན་ཡིན་པར་གསུངས་པ་ལས་ཁྱེད་ཅག་དེ་ལས་གོ་བཟློག་སྟེ་སྨྲས་པའི་ཕྱིར། ཁྱེད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་པའི་ཆོས་དེ་ཤེས་བྱར་མེད་ཅིང༌། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་དེ་ཁོ་ན་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་ཡིན་ན་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དང་སློབ་དཔོན་གྱི་བསྟན་བཅོས་དང་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་རྩ་འགྲེལ་འདི་དག་ཏུ་སྟོང་གཞི་ཉི་ཤུ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་མི་དབབ་པར། ཁྱེད་འདོད་པའི་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་སྟོང་གཞིར་བཟུང་ནས་དེ་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་རིགས་པ་ལས་དེ་ལྟར་གསུངས་པ་མེད་ཅིང༌། ཁྱེད་འདོད་པའི་ཤེས་བྱར་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་དབབ་བྱ་ཡིན་ན། ཡུམ་སོགས་ལས་(༤༠༠བ) གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་བར་གྱི་ཆོས་སྟོང་གཞི་ཉི་ཤུ་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་མཛད་པ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་མེད་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟར་འདོད་ན་ནི་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་སྤོང་བའི་ལས་སོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཁོ་བོ་ཅག་ནི། བཏགས་བཞག་གི་འཁྲུལ་ཆོས་ཤེས་བྱ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དེ་འབྲས་བུ་བསླུ་མེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཤེས་བྱ་རང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དེ་ཀ་འགོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་བཀག་པས་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་མ་འགྲུབ་པས། བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་སྙམ་ན། ཁོ་བོ་ཅག་ནི་དཔྱད་ན་ཤེས་བྱ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་འཁྲུལ་ཆོས་དེ་ཁྱེད་རང་གི་ཤེས་བྱར་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེ་དགག་ཆེད་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ལས། དེ་ལས་གཞན་ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་དབུ་མ་པའི་རང་ལུགས་ཀྱི་ཤེས་བྱར་མ་བཞག་ཅིང༌། དེ་མ་བཞག་པས་དེར་ལྟོས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་རང་ལུགས་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང༌། དེ་མ་གྲུབ་ན་རང་ལུགས་ཀྱི་ཚད་མས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་བོ་ཞེས་ངེད་ཀྱིས་འགར་ཡང་མི་སྨྲ་ལ། དེ་ལྟར་ནའང་ཤེས་བྱ་མྱུ་གུ་དང་
Chinese
像那样如实通达的理解能力不足够就说这种话，不是圆满正等觉佛陀和圣怙主龙树的意趣。因为他们是将假立的法有法安立为空性，因此会通达该法的空性。除此之外，即使没有将不可知的法安立为空性，对于寻求解脱也没有丝毫损害。因为对于不可知的法，没有以实有真相去认识的基础。因此，所说的应当安立为空性的法，就是从所知色法到一切种智之间的假立法，你们却与此背道而驰。你们所安立为空性的法是不可知的，如果存在，那唯一应当安立为空性，那么圣母（般若波罗蜜多经）和论师的论著，以及这位论师也在这些根本和注释中，不会将二十空性各自的自性安立为空性，而是应当以你们所希望的作为理由的破斥对象作为空性之基础，然后将它们各自的自性安立为空性，但却没有那样说。如果你们所希望的不可知的那唯一应当安立为空性，那么从圣母等经典（400b）到色法到一切种智之间的法，将二十空性各自的自性安立为空性，那些也都会变成毫无意义。如果那样认为，就会造下舍弃大乘佛法的罪业。我们是，要遮止将假立的错乱法，如所知苗芽等，产生不欺骗果的所知自性成立。如果那样，因为遮止了有法的自性，宗法就不会成立。如果认为那样也无法成立所要成立的，我们经过观察，为了遮止你们自己认为所知在二谛中都不存在的有法，如苗芽等错乱法是你们所知的，才将它作为有法。除此之外，中观自宗的所知中没有安立那样的有法。因为没有安立它，所以依赖于它的宗法，自宗就不会成立。如果它不成立，我们也不会说用自宗的量去成立所要成立的。即使那样，所知苗芽和
English
To speak without the ability to understand things as they are is not the intention of the Complete Buddha and the glorious protector Nāgārjuna. Because they establish emptiness in phenomena that are nominally designated, the emptiness of those phenomena will be understood. Other than that, even if phenomena that are unknowable are not established as empty, there is no harm to the pursuit of liberation. Because there is no basis for perceiving unknowable phenomena as truly existent. Therefore, the phenomena to be established as empty are said to be only the nominally designated phenomena from knowable form to omniscience, but you speak contrary to that. The phenomena that you establish as empty are unknowable, and if they exist, then only they should be established as empty. Then the Prajñāpāramitā and the treatises of the teachers, and this teacher also, in these root texts and commentaries, would not establish the twenty emptinesses as empty by their own nature. Instead, it would be reasonable to take the object of negation of the sign that you desire as the basis of emptiness, and then establish that each of them is empty by its own nature, but it is not said that way. If only that unknowable thing that you desire should be established as empty, then from the Prajñāpāramitā and other scriptures (400b) to the phenomena from form to omniscience, establishing the twenty emptinesses as empty by their own nature would all become meaningless. If you think that way, you will be accumulating the karma of abandoning the Mahāyāna Dharma. We are, stopping the knowable self-established as the false Dharma of imputation, such as the knowable sprout, which produces the unerring fruit. If that is the case, since the nature of the subject is negated, the nature of the property cannot be established. If you think that even the object to be proven cannot be proven, we have examined that in order to stop you from thinking that the knowable, which does not exist in both truths, such as the false Dharma of the sprout, is known to you, we have taken it as the subject. Other than that, such a subject has not been established as knowable in the Madhyamaka's own system. Since it has not been established, the property that depends on it has not been established by its own system. If it is not established, we will never say that the object to be proven is proven in that way by the measure of our own system. Even so, the knowable sprout and