Tibetan
་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། ཡང་ཁ་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་ལྡོག་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ལ་སླར་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐའ་བཅད་པ་ན་བདེན་པ་ཙམ་དུ་ཡང་མ་རྙེད་པ་དེ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པར་སོང་ངོ་སྙམ་ན་མ་སོང་སྟེ། དེ་ལྟའི་བདེན་པ་དེ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐའ་བཀག་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ཉིད། ཕྱོགས་ཆོས་འགོད་གཞིའི་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་ཅིང༌། དོན་དམ་བདེན་པ་དོན་དམ་བདེན་པ་ཙམ་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་དགག་རྐྱང་བསྒྲུབ་བྱ་ཀུན་རྫོབ་པར་སོང་བའི་ཕྱོགས་དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་པར་སོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ཕྱོགས་དེ་ལ་བལྟོས་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་པར་རིགས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་དེ་ལྟའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་བལྟོས་ནས་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་ཅན་དུ་འགྱུར་ལ། བཞག་འཇོག་ཅན་གྱི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་བདེན་པ་དེ་ནི་རང་ལུགས་(༣༩༢བ) དང་གཞན་གྲགས་གང་གིས་འགྲུབ་ཅེ་ན། དེ་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པ་སོགས་རྒྱ་དང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པ་ལ་དེ་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་པ་རང་གཞན་གང་གིས་བརྗོད་ཀྱང་དེ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་སྨྲ་བསམ་དུ་བརྗོད་ན་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་གི་མཐའ་ཆེན་པོར་གོལ་ཤོར་དུ་སོང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་འདི་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་གཟིགས་ནས་དཔལ་ལྡན་དྭགས་པོ་བཀའ་བརྒྱུད་པ་དག་ཞལ་མཐུན་པར་འདི་སྐད་དུ་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནི་བླ་མས་བསྟན་དུ་མེད། སློབ་མས་གོ་རུ་མེད། ཉམས་དང་མྱོང་བས་མ་སྦགས། མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་མ་བསླད། སྤང་གཉེན་དང༌། དགག་སྒྲུབ་དང༌། བཟོ་བཅོས་དང༌། བསལ་བཞག་དང༌། བཅིངས་གྲོལ་གྱི་རྒྱར་མ་ཆུད་པར་གདོད་མ་ནས་རང་སར་གྲོལ་བ་རང་བབས་ཆེན་པོ་དེ་བཅོས་པ་སུས་ཀྱང་བྱར་མེད་པའོ། །ཞེས་པ་ཙམ་ཞིག་གི་ཐ་སྙད་བླ་དྭགས་བཏགས་ཤིང༌། འདི་ལྟ་བུ་ཁོང་དུ་ཆུད་བྱ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་ཞིང༌། ཁོང་དུ་ཆུད་བྱ་ཞིག་མཐར་འཛིན་ལ་བལྟོས་ནས་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་རྗེས་བརྗོད་ཙམ་དུ་སྨྲ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་བརྗོད་པ་ན་རང་ལུགས་ཀྱི་ནི་ཡུལ་དུས་འགར་ཡང་སྨྲ་བསམ་དུ་མ་
Chinese
因此。又有些人，在对世俗法的事物自相矛盾进行考察后，对于未能成立的胜义谛，再次以符合所知缘起的言说，用他人所称道的理证来断除有无等戏论边际时，连仅仅是真谛也未能找到，如果认为这已经成为了二谛所分的非名言胜义谛，那是不成立的。因为，将那样的真谛作为有法，遮止了有无等戏论边际的胜义谛本身，已经成为了作为立宗基础的世俗事物，胜义谛连仅仅是胜义谛也未能成立，仅仅是遮破的应成式成为了所立的世俗，因为已经成为了世俗的那一方，相对于那一方的宗法也理应是世俗。此外，那样的胜义谛是观待世俗谛而安立的，因此会变成观待安立者，而观待安立者的有为法事物是不可能成为非名言胜义谛的。那么，非名言胜义谛是通过自宗（392b）和他宗的哪一种方式成立的呢？对于远离成立与不成立等一切原因和方向的它，无论用自己还是他人的道理来说它成立与不成立，都不能够遮破和成立它。像那样说和想，就会陷入到局限和偏袒的大边际中。考虑到这个意义，吉祥的达波噶举派一致说道：大手印不是上师所能指示的，不是弟子所能理解的，没有被经验和体验所玷污，没有被现量证悟和定解所混淆，没有陷入到舍取、破立、改造、取舍、束缚解脱的范围中，而是从原始以来就在自身解脱的自然状态，那是谁也无法改造的。仅仅是这样一种说法，就冠以了至高的名称，像这样，对于远离一切所能理解的事物，对于将所能理解的事物执为实有，观待所知缘起而说的仅仅是随声附和的言说，像那样说的时候，自宗在任何时间和地点都无法说和想。
English
Therefore. Furthermore, some people, after examining the self-contradictions of conventional dharmas, believe that the ultimate truth that has not been established, when they again speak in accordance with the dependent origination of knowable objects, and use the reasoning praised by others to cut off the extremes of elaboration such as existence and non-existence, and even fail to find what is merely truth, has become the non-conceptual ultimate truth divided by the two truths. However, this is not the case. Because, when that kind of truth is made the subject, and the ultimate truth that has cut off the extremes of elaboration such as existence and non-existence, it itself has become the conventional dharma that is the basis for establishing the thesis. The ultimate truth cannot even be established as merely the ultimate truth, and the merely negative consequence becomes the conventional to be established. Because that side has become conventional, the probandum relative to that side is also reasonably conventional. Furthermore, that kind of ultimate truth is established in relation to the conventional truth, so it will become dependent on establishment. And a conditioned dharma that is dependent on establishment cannot be a non-conceptual ultimate truth. So, how is the non-conceptual ultimate truth established by one's own system (392b) or another's system? For that which is devoid of all causes and directions such as establishment and non-establishment, no matter whether one speaks of its establishment or non-establishment with one's own or another's reasoning, one cannot negate or establish it. To speak and think like that is to fall into the great extreme of limitation and partiality. Considering this meaning, the glorious Dagpo Kagyu unanimously said: The Great Seal is not something that the lama can point out, not something that the student can understand, not defiled by experience and realization, not mixed with direct realization and certainty. Without falling into the scope of abandonment and adoption, negation and affirmation, fabrication, acceptance and rejection, bondage and liberation, it is the natural state of self-liberation from the beginning, and no one can change that. Merely such a statement is given the supreme name. Like this, for that which is devoid of all that can be understood, for clinging to what can be understood as real, speaking in accordance with the dependent origination of knowable objects is merely echoing what others say. When speaking like that, one's own system cannot speak or think at any time or place.
Tibetan
བརྗོད་པའི་གང་ཟག་དབུ་མ་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གང་ན་བཞུགས་ཀྱང་མི་ཕྱེད་པའི་དང་བས་ཕྱག་འཚལ་ཞིང་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །ཡང་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་དྭོགས་ཏེ། དངོས་སྨྲ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཤེས་པ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མི་མཐུན་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བལྟ་བ་ལ། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱིས་དཔྱད་ཅིང་བཀག་པ་དེ་དབུ་མ་པ་རང་ལུགས་ཀྱིས་དཔྱད་པར་མ་སོང་(༣༩༣ན) ཞིང༌། དེ་ལྟའི་དཔྱད་པ་དེ་དོན་དམ་བདེན་པ་ལ་དཔྱད་པར་ནི་མ་སོང་སྟེ། རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་དེ་ཐ་སྙད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་དཔྱད་པ་དེ་ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་རྣམ་གཞག་ལ་དཔྱད་པར་སོང་བའི་ཕྱིར། ཐལ་འགྱུར་བས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་དཔྱད་ནས་མི་འཇོག་ཅེས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མི་འགལ་ཏེ། ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དངོས་སྨྲ་བས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དེ་ནི་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་ལུགས་ལྟར་ན། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མིན་པས། དབུ་མ་པས་དེ་ལྟར་ཡོད་འཛིན་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་ལོག་ལྟ་དེ་བཀག་པའི་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་བྱས་ཀྱི། དེ་བཟློག་ནས་དེའི་ཟློག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཅིག་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་རིགས་པས་དཔྱད་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་ལུགས་སུུ་མ་བཞག་པས་འགལ་བའི་སྐབས་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བལྟོས་བཞག་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ལ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་བཞིས་སྟོང་པས་རང་བཞིན་མེད་བཞིན་དུ་བྱ་བྱེད་སྣ་ཚོགས་པར་རུང་བ་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་འཁོར་འདས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བྱེད་པ་འདི་ཡང༌། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གི་རིགས་པས་མ་དཔྱད་པར་འཇོག་པ་བཞིན། དབུ་མ་པས་ཀྱང་མ་དཔྱད་པར་དེ་མཐུན་གྱི་རྗེས་ཟློས་བྱེད་དེ། དཔེར་ན། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་མ་དཔྱད་པར་གཞན་གྲགས་སུ་སེམས་ཅན་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་མེད་པར་བརྗོད་པ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་ཤེས་(༣༩༣བ) བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་དངོས་སྨྲ་བ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་པ་ལྟ་བུ་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཆེད་དུ་དགོས་པའི་དབང་གིས་དེ་ངོར་མ་དཔྱད་པར་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དོ་ཞེས་རྗོད་པར་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་དབུ་མ་པས་ཀྱང་མ་དཔྱད་པ་ན་དེ་ལྟར་རྗེས་ཟློས་བྱེ
Chinese
宣说者中观派之人，无论安住于十方三世何处，我都以不退转的信心顶礼并皈依。又有些人如此疑惑：实事论者认为，仅仅在世俗层面，知识与缘起相违，颠倒地将世俗视为真实。而宣说知识与缘起相符的他宗，对其进行观察和遮破，这并非中观派自宗的观察（393a）。这样的观察并非是对胜义谛的观察，因为非名言的胜义谛并非是名言的行境。如此一来，观察就成了对世俗谛的安立进行观察。这与应成派认为世俗谛在名言中也不作观察相矛盾，是这样吗？并不矛盾。错误的世俗，实事论者颠倒安立的世俗谛，按照宣说知识与缘起相符的他宗观点，即使仅仅在世俗层面也是不存在的。因此，中观派为了遣除如此的实有执，仅仅是以宣说知识与缘起相符的他宗的理证来遮破这种邪见，遣除之后，并未以宣说知识与缘起相符的理证来观察其遣除的对立面的世俗，并在名言中也未安立为自宗，因此不存在矛盾的情况。因此，观待安立缘起的世俗，以戏论的四边为空，虽无自性却能成办各种作用，如幻术和梦境般的轮回和涅槃的安立，也如宣说知识与缘起相符者，未经理证观察而安立一样，中观派也未经观察而随同附和。例如，如宣说知识与缘起相符的他宗，未经理证观察，就在他宗中说众生有知识，佛陀没有智慧一样，或者为了随顺宣说知识（393b）与缘起不符的实事论者，如唯识宗的真实显现派，因为需要，就在他们面前未经观察而说佛陀有智慧一样，中观派也未经观察而如此附和。
English
The Madhyamika who speaks, wherever he dwells in the ten directions and three times, I prostrate and take refuge with unwavering faith. Some people doubt in this way: Realists believe that even in the conventional realm, knowledge contradicts dependent origination, and they mistakenly regard the conventional as true. However, the others who speak in accordance with dependent origination examine and refute this, but this is not an examination by the Madhyamika's own system (393a). Such an examination is not an examination of the ultimate truth, because the non-conceptual ultimate truth is not the object of conventional expression. In this way, the examination becomes an examination of the establishment of conventional truth. This contradicts the assertion that the Consequentialists do not even examine conventional truth in conventional terms. Is that so? It is not contradictory. The false conventional truth, the conventional truth that realists mistakenly establish, according to the view of others who speak in accordance with dependent origination, does not even exist in the conventional realm. Therefore, in order to dispel such an attachment to existence, the Madhyamika only uses the reasoning of others who speak in accordance with dependent origination to refute this wrong view. After dispelling it, they do not use the reasoning of those who speak in accordance with dependent origination to examine the conventional truth that is the opposite of what was dispelled, and they do not establish it as their own system even in conventional terms. Therefore, there is no contradiction. Therefore, the conventional truth of dependent origination, which is empty of the four extremes of elaboration, and which, although without inherent existence, can accomplish various functions, such as the establishment of samsara and nirvana like illusions and dreams, is also like the establishment of those who speak in accordance with dependent origination without examination by reasoning. The Madhyamika also follows suit without examination. For example, like others who speak in accordance with dependent origination, without examination by reasoning, they say in other systems that sentient beings have knowledge and Buddhas do not have wisdom, or in order to follow the realists who speak in accordance with knowledge (393b) and contradict dependent origination, such as the Mind-Only school of true appearance, because of the need, they say in front of them without examination that Buddhas have wisdom. The Madhyamika also follows suit without examination.