Tibetan
་ཉན་རང་གི་ཐེག་པས་ཀྱང་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་བསྟན་ཅེ་ན། འདི་ནི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་རྣམས་ལ་ལུས་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་བའི་ཉེས་པ་སྐྱེད་བྱེད་སེམས་ཅན་དང༌། བསྐལ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྟ་བ་དང༌། ཚེའི་སྙིགས་མ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཡོད་ཅིང་ཉོན་མོངས་པ་ཤས་ཆེ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་འདོད་ཀྱང་རེ་ཞིག་གེགས་བྱེད་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཏིང་ཟབ་ལ་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། བདེར་གཤེགས་རྣམས་ཀྱང་གདུལ་བྱ་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ལྷག་པར་སྒྲོལ་བ་ལ་གཡེལ་བར་མི་མཛད་དེ། གང་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ལ་གདུལ་བྱ་འདུལ་བའི་མཁྱེན་རབ་ཐུགས་རྗེ་ཐབས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་མངའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གང་ཕྱིར་སྔོན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་ཚེ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁྱོད་ཀྱི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ཏེ། སྔར་གྱི་སྨོན་ལམ་གསལ་བས་དེ་དག་སྒྲོལ་བའི་ཐབས་འཚོལ་ཞིང་སྙོམས་ལས་མི་མཛད་དེ། ཞལ་བཞེས་རྣམས་གདོན་མི་ཟ་བར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡི་གླིང་དུ་ཆས་པའི་སྐྱེ་ཚོགས་ཀྱི། །ངལ་བ་ཉེར་སེལ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་བར་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ལྟར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་པ་འདི་ནི་སློབ་མ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ལ་ཡིད། །སྦྱར་ཞིང་རྣམ་པར་དབེན་ལའང་བློ་སྦྱངས་རྣམས་ལ་ལོགས་སུ་གསུངས། །འགྲོ་བ་ཐེག་ཆེན་ལ་འཇུག་པ་ལ་གེགས་མང་ཞིང༌། དེ་དག་ཀྱང་མྱང་འདས་ལ་འགོད་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། དེད་(༣༨༤ན) དཔོན་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རིན་པོ་ཆེའི་གླིང་དུ་ཆས་པའི་སྐྱེ་བོའི་ཚོགས་ལམ་གྱིས་དུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ངལ་བ་ཉེ་བར་སེལ་ནས་བསྟི་བའི་ཆེད་དུ་གྲོང་ཁྱེར་ཡིད་འོང་རིན་ཆེན་གླིང་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་ཅིང་སྤྲུལ་ནས་དེར་དབུགས་ཕྱུང་སྟེ་སླར་རིན་ཆེན་གླིང་དུ་འཁྲིད་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱོད་ཀྱིས་འཁོར་བའི་ལམ་གྱིས་དུབ་པའི་འགྲོ་བ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་བཀྲི་ཆེད་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་འདི་ནི་གསུངས་ནས་སློབ་མ་ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་དང་པོར་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་ལ་ཡིད་སྦྱར་ཞིང་ཕྱི་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ལའང་སྦྱོར་ཏེ། འཁོར་བའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་བློ་སྦྱངས་པའི་ཉན་རང་རྣམས་ལ་ཕྱི་ནས་ཐེག་ཆེན་ལོགས་སུ་གསུངས་ནས། དེ་དག་གིས་ཀྱང་བསགས་སྦྱངས་ལ་བརྩོན་ཏེ་བླ་མེད་ཀྱི་བྱང
Chinese
如果说声闻独觉的乘也显示了解脱，这是一种深远的用意。因为众生有身心不堪忍受的过患，产生过患的众生、劫、烦恼、见解和寿命的五浊，这些都是烦恼深重的因缘，即使想要获得佛的智慧，也暂时会有障碍，因此世间不会进入佛的甚深境界。善逝们也不会因为所化对象不是法器而懈怠于度化，因为世尊您具有调伏所化对象的智慧、慈悲和方便，而且以前菩萨行持时，您曾承诺要度化一切众生。由于以前的愿力清晰，您会寻找度化他们的方法，不会懈怠，因为必须毫不犹豫地实现承诺。第二点是：因此，就像为了让前往贤者珍宝洲的众生群体，消除疲劳而布置出令人向往的城市一样。您将这个乘教导给弟子，首先让他们专注于寂静，然后也让那些在空性上训练有素的人分别修学。因为众生进入大乘有很多障碍，而且也必须让他们安住于涅槃，所以，例如，（384a） 就像精通方便的船夫，为了消除前往珍宝洲的众生群体在路上的疲劳，而布置和幻化出令人向往的珍宝洲城市，让他们在那里休息，然后再带到珍宝洲一样。佛陀世尊您为了引导在轮回道路上疲惫的众生到达佛的境界，以善巧方便宣说了声闻独觉的乘，首先让声闻独觉种姓的弟子们专注于寂静，然后也让他们与远离不住涅槃的空性相结合。对于那些因为断除了轮回烦恼而训练有素的声闻独觉，之后再分别宣说大乘，然后让他们也精进于积累和净
English
If it is said that even the vehicle of Śrāvakas and Pratyekabuddhas shows liberation, this is a profound intention. Because sentient beings have the fault of body and mind being unbearable, the five degenerations of sentient beings, kalpas, afflictions, views, and lifespan that produce faults, these are the causes of heavy afflictions, and even if they want to attain the wisdom of the Buddha, there will be temporary obstacles, therefore the world will not enter the deep realm of the Buddha. The Sugatas will not be negligent in taming because the objects to be tamed are not vessels, because the Bhagavan, you have the wisdom, compassion, and means to tame the objects to be tamed, and also when you practiced the Bodhisattva conduct before, you promised to tame all sentient beings. Because the previous aspiration is clear, you will look for ways to tame them, and you will not be negligent, because you must fulfill the promise without hesitation. The second point is: Therefore, just like arranging a desirable city to eliminate the fatigue of the group of beings who are going to the island of precious gems. You taught this vehicle to the disciples, first let them focus on tranquility, and then also let those who are trained in emptiness practice separately. Because there are many obstacles for sentient beings to enter the Mahayana, and they must also be settled in Nirvana, so, for example, (384a) Just like a skilled boatman, in order to eliminate the fatigue of the group of beings who are going to the island of precious gems on the road, arranges and transforms a desirable city of precious gems, lets them rest there, and then takes them to the island of precious gems. The Buddha Bhagavan, in order to guide the beings who are tired on the path of samsara to the state of the Buddha, skillfully proclaimed the vehicle of Śrāvakas and Pratyekabuddhas, first let the disciples of the Śrāvaka and Pratyekabuddha lineage focus on tranquility, and then also let them combine with the emptiness of non-abiding Nirvana. For those Śrāvakas and Pratyekabuddhas who are well-trained because they have cut off the afflictions of samsara, the Mahayana is separately proclaimed later, and then they are also diligent in accumulation and purification.
Tibetan
་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །འདིར་བྱེ་སྨྲ་ནི་ཉན་རང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མ་མེད་པའི་དབྱིངས་སུ་ཞུགས་པ་ནའང་མཐོང་བ་དང་སྒོམ་པས་སྤང་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཐོབ་པའི་ཐག་པ་བཅད་དེ་སྤངས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་མ་འོངས་པའི་རང་སར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་གྱི་རྫས་སུ་ནི་ཡོད་པར་སྨྲ་ལ། རྣམ་རིག་པས་ནི་ཉན་རང་ལྷག་བཅས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྒྲིབ་པ་ཡོད་ཅིང༌། ལྷག་མེད་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱི་འཇུག་པ་ཆད་པས་སྒྲིབ་པ་མེད་ལ། ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་དང་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ཀའང་འཁོར་བ་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྐུ་བརྙེས་པ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་དང་དགྲ་བཅོམ་ལ་ཆོས་སྐུ་མེད་པར་བཞེད་ཅིང༌། དབུ་མ་པས་ཉན་རང་གི་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་མེད་པར་འདོད་དེ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་(༣༨༤བ) ཀྱི་ལྟར་ན། ཤེས་སྒྲིབ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་མ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ལྟར་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་དང་མྱང་འདས་སོགས་དོན་གྱིས་རྟོགས་ཀྱང་སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་སྒྲིབ་གཉིས་བག་ཉལ་གནས་ངན་ལེན་མ་ལུས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་གཙུག་ན་རིན་ཆེན་གྱི་མདོ་ལས། རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་མ་བསྒོམས་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་མྱང་འདས་མཚན་ཉིད་པ་མེད་ཅིང༌། དཔལ་ཕྲེང་གི་མདོ་ལས་མ་རིག་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་སྤངས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ཤེར་ཕྱིན་ལང་གཤེགས་སོགས་ལས་ཉན་རང་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་ཡོད་ཅིང༌། མཐར་ཐུག་གི་མྱང་འདས་མེད་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་བླ་ལས། དེས་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་བར། །མྱ་ངན་འདས་པ་མི་ཐོབ་སྟེ། །འོད་དང་འོད་ཟེར་སྤངས་ནས་ནི། །ཉི་མ་བལྟ་བར་མི་ནུས་བཞིན། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ལྔ་པ་ལ། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་དང༌། བཞུགས་པའི་དུས་བསྟན་པ་གཉིས། དང་པོ་ནི། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མ་ལུས་ཕྱོགས་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཡུལ་དག་ན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་གྱི་རྡུལ་རྣམས་བདོག་པར་གྱུར་པ་ཇི་སྙེད་པ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་དམ་པར་གཤེགས་པའི་བསྐལ་པ་དེ་སྙེད་དེ། །འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་གསང་བ་འདི་ནི་བསྙད་བགྱི་མ་ལགས་སོ། །སངས་རྒྱས་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་དུས་ཇི་ཙམ་པ་དེའི་ཚད་བརྗོད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཕྱོགས་བཅུའི་ཞིང་མ་ལུས་པ་དག་ན་རྡུ
Chinese
能获得菩提。此处，说一切有部认为，声闻独觉阿罗汉入于无余涅槃界时，虽然断除了见道和修道所断的烦恼，断除了获得之绳索，但这些法仍然存在于未来不会再生的自性之法中。而唯识宗则认为，声闻独觉有余依的相续中有障碍，无余依时，有为法的行止断绝，故无有障碍。声闻独觉的涅槃和圆满正等觉的涅槃，虽然在从轮回中彻底解脱的果位上没有差别，但认为声闻独觉的涅槃和阿罗汉没有法身。中观宗则认为，声闻独觉的阿罗汉没有究竟的涅槃，因为按照认为证悟法无我者（384b）的观点，是因为没有断除所知障；按照认为没有证悟法无我者观点，是因为了知自性灭尽不生，菩提和涅槃等虽然在意义上证悟，但因为修行没有圆满，没有断除二障习气和恶趣业。按照两种观点，《宝积经》中说：“没有修习圆满一切殊胜的空性，就不能成就一切种智等功德，没有成就这些，就没有涅槃的体性。”《华严经》中说：“没有断除无明习气。”《妙法莲华经》、《般若经》、《楞伽经》等中说，声闻独觉在名言上是有受生的，并且说没有究竟的涅槃。如《宝性论》中说：“因此未得佛果前，不得涅槃，如舍弃光明和光芒后，不能见到太阳一样。”第五，宣说现证菩提之时和安住之时两种。第一，所有逝善逝，所有方刹佛土中，微尘之尘所有数，正等菩提殊胜逝劫数，然汝此密不应说。宣说佛陀色身生起之法身现证菩提之时有多久之量，即在成为佛土的一切十方刹土中，
English
can attain enlightenment. Here, the Vaibhashikas believe that even when a Shravaka-pratyekabuddha Arhat enters the realm of nirvana without remainder, although they have severed the fetters of attainment and abandoned the afflictions to be abandoned by seeing and meditating, those dharmas still exist as substances of a nature that will not be reborn in the future. The Vijnanavadins, on the other hand, believe that the Shravaka-pratyekabuddhas with remainder have obscurations in their continuum, and those without remainder have no obscurations because the activity of conditioned phenomena has ceased. Although there is no difference in the attainment of liberation from samsara between the nirvana of Shravaka-pratyekabuddhas and the nirvana of complete and perfect Buddhas, they believe that the nirvana of Shravaka-pratyekabuddhas and Arhats do not have a Dharmakaya. The Madhyamikas believe that the Arhats of Shravaka-pratyekabuddhas do not have ultimate nirvana, because according to those who believe in realizing the selflessness of phenomena (384b), it is because they have not abandoned the obscuration of knowledge; according to those who believe in not realizing the selflessness of phenomena, it is because they know that self-nature is exhausted and does not arise, and although enlightenment and nirvana are realized in meaning, they have not abandoned all the latent tendencies and evil destinies of the two obscurations because their practice is not complete. According to both views, the Ratnakuta Sutra says, "Without meditating on the emptiness that possesses all supreme aspects, one cannot accomplish the qualities such as omniscience, and without accomplishing these, there is no nature of nirvana." The Avatamsaka Sutra says, "Without abandoning the habitual tendencies of ignorance." The Lotus Sutra, Prajnaparamita Sutra, Lankavatara Sutra, etc., say that Shravaka-pratyekabuddhas nominally take rebirth, and they say that there is no ultimate nirvana. As the Uttaratantra says, "Therefore, until Buddhahood is attained, nirvana is not attained, just as one cannot see the sun after abandoning light and rays." Fifth, there are two teachings: the time of manifest enlightenment and the time of abiding. First, "All Sugatas, in all directions and Buddha-fields, as many as there are atoms of dust, are the eons in which they went to supreme enlightenment, but this secret of yours should not be spoken." Explaining the measure of how long it takes for the Dharmakaya, which arises from the Rupakaya of the Buddha, to manifest enlightenment, that is, in all the ten directions of the fields that have become Buddha-lands,