Tibetan
ང་ལུགས་སུ་ཐལ་ལོ་ཞེས་དངོས་སྨྲ་བས་འཕུལ་འདོད་བྱེད་པའི་ཀླན་ཀའི་སྐྱོན་ཡང་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དབུ་མ་པ་ཁྱོད་ཅག་ལ་རང་ལུགས་མེད་པའི་ཚུལ་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་ན་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དགག་སྒྲུབ་དང་བླང་དོར་མཐའ་ཡས་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས། སྒྲིབ་གཉིས་སྦྱང་བར་བྱས་སོ་ཅོག་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་བློའི་གཏད་རའམ་གཏད་སོ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡོད་པར་མ་སོང་ངོ་ཞེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཐུག་མེད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁོ་བོ་ཐུག་ཡོད་ལ་འདོད་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་མེད་པས་ཐུག་ཡོད་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཐུག་མེད་དུ་སྨྲས་པའི་ཉེས་པ་ནི་གང་ཐུག་ཡོད་མཆོག་ཏུ་མཛེས་པར་འདོད་ནས་ཁས་བླངས་པ་དེ་ལ་འགྱུར་གྱི། ཁོ་བོ་ལ་ནི་ཉེས་པ་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་ག་ལ་ཡོད། ཁོ་བོ་ཅག་བསགས་སྦྱངས་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ན་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡིད་ལ་གཏད་སོར་གྱུར་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པ་འདི་ནི་རང་ལུགས་ཀྱི་འདོད་བྱ་མིན་ཀྱང་བལྟོས་བཞག་གི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་དེ་ལྟར་འབྱུང་ཞིང༌། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་རླུང་ལྟར་གཞན་གྲགས་སུ་བརྗོད་ཀྱིན་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔལ་ཏཻ་ལོ་པ་ཆེན་པོས། ཡིད་ལ་གཏད་སོ་མེད་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཡིན། །དེ་ལ་གོམས་ཤིང་འདྲིས་ན་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་ཐོབ། །(༣༦༣བ) ཅེས་དང༌། རྒྱལ་བ་རྒོད་ཚང་པས། དང་པོ་མ་ཡེངས་དྲན་པ་བསྟེན། །བར་དུ་རྩོལ་མེད་ངང་ལ་བཞག །ད་ལྟ་བློ་འདས་དབྱིངས་ལ་འཕྱོ། །ཟད་སར་སྐྱོལ་བའི་རྣལ་འབྱོར་སྐྱིད། །ཅེས་དང༌། འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་མགོན་པོ་འབྲི་གུང་པའི་ཞལ་ནས། རང་སེམས་མངོན་དུ་གྱུར་ཙ་ན། །གྲངས་མེད་གསུམ་ཡང་བརྫུན་པར་གདའ། །དྲང་དོན་ཐེག་པའི་མགོ་སྐོར་ལ། །ཀྭ་བློ་གཏད་འདུག་གམ་མི་འདུག་སོམས། །ཞེས་སོགས་མཐའ་ཡས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་གཞན་གྲགས་དང་བསྟུན་ནས་མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུ་བྱིས་པ་དང་འཕགས་པ་སློབ་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངོར་ཆོས་ཉིད་དང་སྟོང་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་ལ་ཡུལ་དང་མི་རྟོག་པའི་བློ་ལ་དེ་འཇལ་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མའི་ཡེ་ཤེས་སུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་སེམས་ཀྱིས་ཤེས་སོ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། དེའི་ཚེའང་ཤེས་བྱ་རང་བདེན་པ་ཞིག་ཤེས་བྱེད་རང་བདེན་པ་ཞིག་གིས་ཤེས་རྒྱུར་ནི་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འདིར་ནི་མྱ་ངན་འདས་ཉིད་དང༌། །དྲི་མ་མེད་པར་སེམས་གྱུར་པ། །ཞེས་དང༌། གང་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་སེམས་ལ་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་བས་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་འགར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་མ་དཔྱད་པ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་བཞེད་པ་དེ་ལྟའི་སྐབས་སུ་གདུལ་བྱ་གཞན་སྣང་གི་ངོར་སངས་རྒྱས་ལ་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཡང་ཡོད་པར་ཡང་བཞག་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་དུས་གསུམ་མ་འདྲེས་(༣༦༤ན) པར་མཁྱེན་པའི་མ་འོངས་པ་ལ་འཇུག་པའི་མཁྱེན་པ་འཆད་པ་ན། གཟུངས་དབང་གི་མདོར། སེམས་གང་གི་འོག་ཏུ་སེམས་གང་འབྱུང་བ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བགྲང་བའི་ཚུལ་གྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཤེས་པ་དང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་པའོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་འདས་པ་བཏང་བ་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་སོ། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འཇུག་འགྲེལ་དུ་དྲངས་ནས་མ་དཔྱད་གདུལ་བྱ་གཞན་ངོར་སངས་རྒྱས་ལ་མངོན་རྗེས་དང༌། གཟུང་འཛིན་ཅན་གྱི་མཁྱེན་པ་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་ན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མ་གཟིགས་པ་ལ་གཟིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བས་མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་དེ་ལ་ནི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མ་དང་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་བརྗོད་པ་ན་ཐ་སྙད་མ་དཔྱད་པར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་སློབ་དཔོན་ཟླ་བས་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད་འཆད་པའི་མཇུག་སྡོམ་དུ། འཇུག་འགྲེལ་ལས། དེ་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་འཛུད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱང་སྟོན་ཏོ། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འོ་ན་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་གིས་མ་དཔྱད་ཐ་སྙད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འདོད་པ་དེའི་རྗེས་བརྗོད་ཁྱོད་དབུ་མ་པས་བྱས་ན་དབུ་མ་པ་ཁྱོད་ཀྱི་རང་ལུགས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་བཞག་གི་རྟེན་འབྱུང་དུ་ནི་དངོས་སྨྲ་བས་མི་འདོད་ལ། ཆོས་ཐམས་(༣༦༤བ) ཅད་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བའོ་ཞེས་པ་དེ་ཁྱེད་ཅག་དབུ་མ་པས་བསྔགས་པ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་ཏེ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་རང་ལུགས་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། ཅི་ཀྭ་ནམ་མཁའ་ལ་བྱུགས་ཀྱང་འགོ་མ་ཉན་པ་ཞིག་ཁོ་
Chinese
说“陷入我宗”这种实事论者想要提出的责难的过失也不会有。如果那样，你们中观派就会变成没有自宗的状况，没有穷尽。如果那样，你们的无边无际的遮破和建立、取舍，积累二资粮，清净二障等等，所有那些，在心中连一点点的依靠或寄托都没有了，如果这样说。我成为中观派的一方，也不会变成没有穷尽，因为我连一点点想要有穷尽的想法都没有，所以没有承诺有穷尽的缘故。说没有穷尽的过失，是对于那些想要把有穷尽视为最美妙而承诺的人才有的，我连极微小的过失都没有啊。我们积累清净到了极致的时候，对于二谛之法，心中连一点点的寄托都没有，这虽然不是自宗想要的结果，但是就观待假立的缘起所知之自性来说，就是会那样显现的。说所知与缘起相符的那些人，也只是像风一样在名言中说给别人听而已，例如，大成就者帝洛巴说：心中没有寄托就是大手印，如果对此习惯和熟悉，就能获得无上菩提。(363b) 又如，嘉瓦郭仓巴说：最初不散乱地依止正念，中间安住在无勤的状态，现在超越意识地在法界中翱翔，送往穷尽之地的瑜伽快乐。又如，三界怙主直贡巴的开示：自心显现的时候，无数三千世界也都是虚假的，对于不了义的戏论，想想看，心中还有寄托吗？等等，有无边无际的说法。因此，与所知缘起相符而说的，顺应别人的说法，在未经观察的名言中，孩童和圣者学习的后得位中，把法性和空性或者自性，当成是境，把不作意的意识，当成是衡量它的量之智慧来妄加安立，然后说心识知道或证悟了。但是，即使在那时，也不是以一个自证存在的所知，被一个自证存在的能知所知，正如所说：于此乃是寂灭性，以及无垢之心性。又如，谁能见彼？
English
The fault of being accused of "falling into our own system," which is what realists want to push, does not apply either. If that were the case, you Madhyamikas would become without your own system, without end. If that were the case, all of your endless negations and affirmations, acceptances and rejections, accumulating the two accumulations, purifying the two obscurations, etc., would not have even the slightest reliance or trust in the mind. If you say that, I, as a Madhyamika, will not become without end either, because I do not have even the slightest desire for having an end, so I have not accepted having an end. The fault of saying without end applies to those who want to regard having an end as the most beautiful and accept it. I do not have even the slightest fault. When we have reached the ultimate perfection of accumulation and purification, this lack of even the slightest reliance on the two truths in the mind is not what our own system desires, but it happens that way in the nature of knowable things that are dependent on relative imputation. Those who say that knowable things are in accordance with dependent origination also seem to be expressing conventional truths to others like the wind. For example, the great glorious Tilopa said: Without reliance in the mind is the great seal. If you become accustomed to it and familiar with it, you will attain unsurpassed enlightenment. (363b) Also, Gyalwa Godtsangpa said: First, rely on mindfulness without distraction. In the middle, rest in a state of non-effort. Now, soar in the realm beyond mind. The yoga of transporting to the end is blissful. Also, the protector of the three realms, Drigungpa, said: When your own mind manifests, even the countless three realms are false. Think about whether there is reliance in the roundabout way of definitive meaning. And so on, there are endless statements. Therefore, in accordance with the dependent origination of knowable things, in accordance with what others say, in unexamined conventions, in the post-meditation of children and noble learners, the nature of reality and emptiness, or selflessness, are taken as objects, and non-conceptual consciousness is falsely labeled as the wisdom of valid cognition that measures it, and then it is said that the mind knows or realizes it. But even at that time, it is not the case that a self-existent knowable thing is known by a self-existent knower, as it is said: Here is the nature of cessation, and the nature of mind without defilement. Also, who will see it?
Chinese
因此，经中说：“于此谓之心。”因此，所知与能知的一切，也都是自性本已超越痛苦，因为除了自性空性之外，任何地方也无法成立。那些说所知与缘起相符的人，如果未经观察，认为佛陀具有智慧，那么在这种情况下，为了调伏其他众生的显现，也会安立佛陀具有声义混杂的后比量。在佛陀的不共之法中，讲解以智慧摄持的三时无杂（364a）而知晓的，进入未来的智慧时，《总持王经》中说：“无论何种心之后生起何种心，所有这些都以计数的方式完全知晓，也就是以现量知晓和随行知晓。而且，如来心续中已舍弃的过去也作为对境。”等等，引用这些教证在《入行论》的注释中，未经观察，在调伏其他众生的显现中，佛陀似乎具有现量和后比量，以及具有能取所取的智慧，但佛陀的智慧甚至在名言中也未曾见到任何事物的法，却认为是见到的智慧。那些说所知与缘起相符的人，未经观察，在名言中说这些时，现量和后比量的量，以及能取所取的境和有境的一切，当说所知与缘起相符时，名言也并非未经观察而存在。因此，论师月称在讲解十八不共之法的结尾总结时，《入行论》的注释中说：“因此，对于他来说，没有随逐二取的识，为了引入无二，也为有情宣说佛法。”因此，如果那些说所知与缘起相符的人，未经观察，在名言中认为佛陀的境界具有智慧，那么你中观派如果随声附和，那么你中观派的自宗就会有智慧了。因为实事师不会认为二谛的一切法是分别假立的缘起，而“一切法都是观待而生”这句话，你们中观派却带着极大的赞叹来宣说，这缘起是因为自宗成立的缘故吗？这就像用胶水涂抹天空一样，根本粘不住啊。
English
Therefore, it is said in the scriptures, "Here it is called mind." Therefore, all that is knowable and knower is also inherently beyond suffering, because it cannot be established anywhere other than in the emptiness of its own nature. Those who say that what is knowable is in accordance with dependent origination, if they do not examine it, and think that the Buddha has wisdom, then in this case, in order to tame the appearance of other beings, it is also established that the Buddha has valid inference that mixes sound and meaning. Among the Buddha's unshared dharmas, when explaining the wisdom of entering the future, which is known by the wisdom that encompasses the three times without mixing (364a), in the Sutra of the King of Dharanis, it says, "Whatever mind arises after whatever mind, all of these are completely known by counting, that is, by direct perception and following knowledge. Moreover, the past that has been abandoned in the mindstream of the Tathagata is also an object." Etc., quoting these scriptures in the commentary on the Engaging in Bodhisattva Deeds, without examination, in the appearance of taming other beings, the Buddha seems to have direct perception and subsequent inference, as well as wisdom with grasping and being grasped, but the Buddha's wisdom has not even seen the dharma of any object in name, but it is considered the wisdom of seeing. Those who say that what is knowable is in accordance with dependent origination, without examination, when saying these in name, the measure of direct perception and subsequent inference, and all the objects and subjects of grasping and being grasped, when saying that what is knowable is in accordance with dependent origination, name is also not without examination. Therefore, when the teacher Chandrakirti concludes the explanation of the eighteen unshared dharmas, in the commentary on the Engaging in Bodhisattva Deeds, it says, "Therefore, for him, there is no consciousness that follows the two grasps, and in order to introduce non-duality, he also teaches the Dharma to sentient beings." Therefore, if those who say that what is knowable is in accordance with dependent origination, without examination, think that the Buddha's realm has wisdom in name, then if you Madhyamikas follow suit, then your Madhyamika's own system will have wisdom. Because the realists do not think that all the dharmas of the two truths are dependently originated by conceptual imputation, but the statement "all dharmas arise in dependence" is proclaimed by you Madhyamikas with great praise, is this dependent origination because your own system is established? This is like smearing glue on the sky, it won't stick at all.