Tibetan
་གྲགས་ཀྱི་ཀུན་མཁྱེན་ཚུལ་གྱིས་མཁྱེན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཐ་སྙད་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡོད་པར་སྨྲ་སྟེ། རྒྱལ་བའི་སློབ་ལམ་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུས་གདུལ་བྱ་བློ་ཡི་མེ་ལོང་དག་ངོར་སྟོབས་སོགས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་ལ་ཆོས་སྟོན་པ་གཞན་སྣང་ལ་བལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་ཐ་སྙད་དུ་དགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་ཤེས་བྱ་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་ཤེས་བྱེད་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་(༣༦༢བ) མ་ལྟ་བུ་ཞིག་གིས་ཤེས་སོ་ཁོང་དུ་ཆུབ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་མཐོང་བའི་དོན་མཐོང་བ་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་ཞེས་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་མ་དཔྱད་པར་བཀག་པ་མེད་པར་ཐ་སྙད་དཔྱད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན། མེ་ལོང་དུ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་མཐོང་བ་ན་མེ་ལོང་དུ་ལྷས་བྱིན་གྱི་བྱད་མཐོང་ངོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་ན་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་བཀག་ཏུ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡེ་ཤེས་ཡོད་དོ། །ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པའི་གཞན་གྲགས་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དཔྱད་བཟོད་པར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མ་དཔྱད་པའི་ངོར་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པར་ཐ་སྙད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་དཔྱད་པ་ན་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པའི་གཞན་གྲགས་ཀྱི་རིགས་པས་དེ་ཐ་སྙད་དུའང་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཐམས་ཅད་འགོག་ཅིང་འགོག་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡོད་མེད་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་དབུ་མ་པ་ཁྱོད་གཞན་གྲགས་ཀྱིས་དཔྱད་པ་ཙམ་ལས་རང་ལུགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པ་ན་ཇི་ལྟར་འདོད་ཅེ་ན། ཁོ་བོ་དབུ་མ་པ་ནི་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་ལ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་འདོད་པ་གཞན་དང་གཞན་ལ་གྲགས་པའི་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བའི་སྒོ་ནས་གཞན་གྱིས་བདེན་གཉིས་ལོག་པར་རྟོག་པ་མི་རིགས་པར་སྨྲ་བ་དག་རིགས་པར་སྨྲ་བས་དཔྱད་ནས་འགོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་པ་ན་ཡེ་ཤེས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདི་ལྟ་བུའོ་(༣༦༣ན) ཞེས་འཇོག་བྱང་མེད་དེ། དབུ་མ་པ་ལ་རང་ལུགས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་བས་རང་ལུགས་ལ་ཡེ་ཤེས་ཡོད་མེད་ཅི་ཡང་མི་སྨྲ་ཞེས་ཀྱང་མི་སྨྲ་བའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཡོད་མེད་གང་དུ་ཡང་སྨྲ་བསམ་མེད་པར་འདོད་པ་དེ་ཁྱོད་དབུ་མ་པའི་ར
Chinese
像以名声的遍知方式了知那样，就说是在未分析名言的层面存在。因为依靠胜者教法的愿力，在所化众生智慧的明镜中，以力量等之智向所化众生说法，观待于他显现而生起，所以在名言中没有遮破。对于境，离自性的所知如幻化，以无有能知自性的幻化般的事物了知啊，通达啊，这样说并没有矛盾。因为见到未见之义，在那上面说见到真实之义，说所知与缘起相符，这些在未分析时没有遮破，因为分析了名言。例如，在镜中见到天授的面容影像时，说在镜中见到天授的面容，就像世间中这样说不可遮破一样。那么，对于佛陀，说所知与缘起相符的未分析的层面有智慧。这样说，如果以所知与缘起相符的，以他称量来分析，有智慧那样，会变得可以分析吗？那不是的。因为在说所知与缘起相符的未分析的层面，在名言中说有智慧，如果分析，以所知与缘起相符的，以他称量的道理，那在名言中，有和没有一切都能遮破，并且能够遮破。因为是有无等戏论的边。那么，中观师你仅仅以他称量来分析，如果以自宗来极度分析，会如何认为呢？我中观师，对于二谛之法，以说他人和他人的意愿，他人和他人所称量的道理和不合道理的方式，他人以颠倒的方式了知二谛，说不合道理的那些，以说合道理来分析而遮破。除了那之外，对于中观师，以自宗来极度分析，智慧有和没有是这样（363a）安立的说法是没有的。因为对于中观师，以自宗成立的法是离言思的，所以我什么也不说智慧的有无，所以在自宗智慧有无什么也不说，也不说。因此，对于在有无任何处都不说不思，这样认为，你中观师的
English
Like knowing through the way of omniscience by reputation, it is said to exist on the level of unanalyzed conventional truth. Because, relying on the power of the aspiration of the Victorious One's teachings, in the mirror of the minds of those to be tamed, teaching the Dharma to those to be tamed with the wisdom of power, etc., arises in dependence on other appearances, so there is no refutation in conventional truth. For the object, the knowable, devoid of self-nature, like an illusion, to know with something that lacks the nature of a knower, like an illusion (362b), to know and understand, there is no contradiction in saying that. Because seeing the unseen meaning, and saying on that that the true meaning is seen, saying that the knowable is in accordance with dependent origination, these are not refuted when unanalyzed, because conventional truth is analyzed. For example, when seeing the image of Deva's face in a mirror, saying that Deva's face is seen in the mirror, just as such speech in the world is irrefutable. So, for the Buddha, it is said that there is wisdom on the unanalyzed level of saying that the knowable is in accordance with dependent origination. Saying that, if analyzed with the fame of others, which is in accordance with dependent origination, would having wisdom become analyzable in that way? That is not so. Because on the unanalyzed level of saying that the knowable is in accordance with dependent origination, saying that there is wisdom in conventional truth, if analyzed, with the reasoning of the fame of others, which is in accordance with dependent origination, that, in conventional truth, can refute and is able to refute everything, both existence and non-existence. Because it is the extreme of elaboration, such as existence and non-existence. So, Madhyamika, you only analyze with the fame of others, but if you analyze extremely with your own system, what would you think? I, the Madhyamika, for the two truths, through saying that the wishes of others and others, the reasoning that is famous to others and others, is reasonable and unreasonable, those who say that others understand the two truths in a reversed way, saying that it is unreasonable, analyze and refute with saying that it is reasonable. Other than that, for the Madhyamika, if analyzed extremely with one's own system, there is no statement of establishing that wisdom exists and does not exist in this way (363a). Because for the Madhyamika, the Dharma established in one's own system is beyond speech and thought, so I do not say anything about the existence or non-existence of wisdom, so in my own system I do not say anything about the existence or non-existence of wisdom, and I do not even say that. Therefore, for thinking that there is no speech or thought in either existence or non-existence, that is your Madhyamika's