Tibetan
་ན་ཐ་སྙད་དུ་དེ་ཙམ་ལས་གཞན་སྨྲ་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར། དབུ་མ་རང་ལུགས་ཀྱི་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཤིག་ནི་ཡོད་མེད་གང་དུའང་བརྗོད་བྱར་མ་དམིགས་ལ། དཔྱད་ན་གཞན་ལུགས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་མཁྱེན་ཚུལ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་འགྲུབ་པས་འགོག་པའི་སྐབས་འདིར་ཤེས་བྱ་རྟེན་འབྲེལ་དང་མཐུན་པར་སྨྲ་བའི་མཁྱེན་ཚུལ་ཐ་སྙད་དུ་མ་དཔྱད་པར་བརྗོད་པའི་རྗེས་ཟློས་སུ་བྱས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་ལས་གཞན་དུ་སྨྲ་ཐབས་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཟག་པ་དང་བཅས་མ་བཅས་འདུས་བྱས་མ་བྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་དངོས་པོ་རྫས་བཏགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ལ་ཇི་ལྟ་བ་བདག་མེད་གཉིས་དང༌། ཇི་སྙེད་པ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་དེ་སྙེད་ཀྱི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་སོགས་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ལས་གྲོལ་བ་ན་དེར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའམ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེར་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་གཉིད་སངས་ཤིང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བློ་རྒྱས་བྱེད་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་(༣༦༠བ) པའི་ཕྱིར་ཞེས་རང་གི་སྡེ་པ་ལ་གྲགས་ཤིང༌། དེའང་རྣམ་རྫུན་པ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཐ་དད་པའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་པ་མིན་ཀྱང་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་མཁྱེན་པར་འདོད་པ་དང༌། རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང༌། འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟོག་མེད་དང་རྟོག་པའི་མཁྱེན་པ་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ཡོད་ཀྱང་དེ་ལྟར་བཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལྟར་བདེན་པའི་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུང་འཛིན་གྱི་སྣང་ཞེན་དང་བྲལ་ཞིང༌། དེ་ལྟར་སྣང་ཞེན་གྱི་ཆ་ཐམས་ཅད་འཁྲུལ་པར་ཡང་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་འཁྲུལ་པ་དང་སྒྲིབ་པར་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་དང༌། ཡང་རང་རྒྱུད་པའི་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་སྒྲ་དོན་འདྲེས་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལྟ་ག་ལ་ཞིག ཡུལ་ཡུལ་ཅན་དང་དེ་རིག་པའི་མཁྱེན་པ་འཁོར་གསུམ་དུ་དམིགས་པའི་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བཞག་པའི་ཡུལ་ཙམ་ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་བྱ་བ་ཙམ་ཞིག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་ཅིང༌། དེའི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཡང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་གྲུབ་ཅེས་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་གཉིས་ཀར་མི་འགྲུབ་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་དད་པར་ཡོད་ལ། དེར་ཡོད་ཀྱང་མཁྱེན་པ་དེ་ལ་ནི་ག
Chinese
因此，在名言中，除了这样说之外，没有其他方法可以表达。中观自宗不共的遍知智慧，无论有无，都不是言说的对象。如果进行分析，其他宗派的知识认知方式在二谛中都无法成立，因此在遮破的场合，对于与缘起相符的知识认知方式，只是在名言中不加分析地重复述说，除此之外，没有其他方法可以表达。第二种观点认为，从色蕴到一切种智之间的有漏无漏、有为无为的知识，对于以实物和假立的自性所成立的事物，如所有性（梵文：yathāvadbhūta，藏文：ཇི་ལྟ་བ་）的二无我，以及如所有性（梵文：yāvatbhūta，藏文：ཇི་སྙེད་པ་）的二谛之法，对于如此之多的自性差别等，当从遮蔽它们的障碍中解脱时，就称之为诸法现证菩提，或者说获得了遍知智慧。在那里，对于遍知者来说，遮蔽他的无明之眠被唤醒，并且使所有知识都融入其中的智慧增长的二资粮的作用完全圆满(360b)，因此在自己的宗派中广为人知。而且，虽然没有异体的虚假，境与有境各异的知识，但却认为无二的智慧自身了知自身。有些自续派的论师认为，有声义混淆的分别念，以及缘于三轮的无分别念和分别念的知识。虽然如此存在，但却远离了如彼所取和能取般真实的戏论，以及能取所取的显现执着。并且，因为也了知如彼显现执着的一切部分都是错乱的。因此，遍知智慧也不会变成错乱和障碍。还有些自续派的论师认为，哪里会有声义混淆的分别念呢？虽然没有境与有境以及了知它们的知识，没有缘于三轮的分别念和无分别念的知识，但在名言中，仅仅是事物自性所安立的境，仅仅是遍知智慧所知的有境，才会有遍知之名。并且，如果从胜义谛的角度分析，它们的境和有境，无论是一还是异都无法成立，但在名言中却是他体的存在。即使存在，对于那个知识来说，
English
Therefore, in conventional terms, there is no other way to express it than that. The non-common omniscient wisdom of the Madhyamaka Svatantrika, whether existent or non-existent, is not an object of expression. If analyzed, the way of knowing objects of knowledge in other schools cannot be established in the two truths, so in the context of refutation, for the way of knowing objects of knowledge that is in accordance with dependent origination, it is only a repetition of saying it without analysis in conventional terms, and there is no other way to express it. According to the second view, from form to omniscience, the defiled and undefiled, conditioned and unconditioned knowledge, for things established as the nature of substance and imputation, the two selflessnesses of suchness (Sanskrit: yathāvadbhūta, Tibetan: ཇི་ལྟ་བ་), and the two truths of suchness (Sanskrit: yāvatbhūta, Tibetan: ཇི་སྙེད་པ་), when liberated from the obscurations that obscure such natures and distinctions, it is said that all dharmas are manifestly perfectly enlightened, or that omniscient wisdom is attained. There, for the omniscient one, the sleep of ignorance that obscures him is awakened, and the function of the two accumulations that increase the wisdom that comprehends all objects of knowledge is completely perfected (360b), so it is well known in one's own school. Moreover, although there is no false otherness, no knowledge of distinct objects and subjects, it is believed that the non-dual wisdom itself knows itself. Some Svatantrika teachers believe that there is conceptual thought that mixes sound and meaning, and non-conceptual and conceptual knowledge that focuses on the three spheres. Although it exists in this way, it is free from the appearance and attachment of the grasped and the grasper, which are accompanied by the elaboration of truth as it is taken and grasped. And, because it is also realized that all parts of such appearance and attachment are deluded. Therefore, omniscient wisdom will not become delusion and obscuration. Some other Svatantrika teachers believe, where would there be conceptual thought that mixes sound and meaning? Although there is no object and subject and the knowledge that knows them, no conceptual and non-conceptual knowledge that focuses on the three spheres, in conventional terms, only the object established by the nature of things, only the object of knowledge known by omniscient wisdom, is named as omniscient. And, if analyzed from the ultimate point of view, whether their object and subject are one or different cannot be established, but in conventional terms they exist as other. Even if they exist, for that knowledge,