Tibetan
གས་པས་མ་མཛད་པས་མ་བྱས་པ་དང་བཅོས་མིན་དང་གཞན་ལ་མི་བལྟོས་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཅོས་མའི་རང་བཞིན་མིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་བསྙད་ཀྱི། དེ་ལྟར་བསྙད་པ་ནི་དེ་ལྟའི་རང་བཞིན་དེ་མ་བཅོས་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། མ་བཅོས་པའི་ངོ་བོ་དང་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསྟན་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་དེ་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཇོ་ནང་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་བདེན་པ་རྟག་བརྟན་རང་བཞིན་ངོ་བོ་རང་གིས་མི་སྟོང་པར་འདོད་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རང་བཞིན་(༣༤༤བ) གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་འདིས་ལེགས་པར་བཀག་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ཙོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ཀྱང༌། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རང་ངོས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལེགས་པར་བཀག་ནས། ཤེས་བྱར་ཡེ་མེད་པའི་ཆོས་སྲིད་ན་དེ་བཀག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། དེའང་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་ཤེས་བྱར་མེད་པས་སྟོང་པར་འདོད་པས་ཀྱང་ཡུམ་ལ་སོགས་པར་སྟོང་ཉིད་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་ངོ་བོ་ཡིན་པར་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་གྲགས་སུ་གསུངས་པ་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གཉིས་ཀ་བཀག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སོགས་རང་རང་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་དུ་མ་སོང་བར་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལྟའི་སྟོང་ཉིད་དེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་དུའང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟ་ན་རང་བཞིན་དང་བཅས་པར་གྱུར་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་དེ། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་སྟོང་པ་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་གཉེན་པོར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་གཞི་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོད་ཅིང༌། དེར་བལྟ་ན་ནི་དེ་ལས་དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཆེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་དེ། མེ་གསོད་པ་ལ་ཆུ་དགོས་ན་ཆུ་ཉིད་མེར་འབར་ན་ཆུ་གསོད་ཐབས་(༣༤༥ན) འགར་ཡང་མི་རྙེད་པ་ལྟ་བུའོ། །རང་བཞིན་མྱང་འདས་ཏེ། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ་ཞེས་པ་འདི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཏེ་གདོད་ནས་བདེན་པར་མེད་པར་བདེན་ཅེས་ཀུན་རྫོབ་ལ་བདེན་པ་ཡེ་མི་འགྲུབ་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་མྱང་འདས་དེ་ཉིད་དེ་དང་དེར་བདེན་པའི་དགོངས་པ་ཐལ་འགྱུར་སྨྲ་བའི་ལུགས་མཆོག་འཆད་པའི་སྐབས་འདིར་གཏན་མིན་ཀྱང༌། བོད་ལ་ལ་ལུང་དེས་བདེན་པ་གཉིས་ལས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་བདེན་པར་མེད་ལ། དོན་དམ་བདེན་པ་ནི་ཐ་སྙད་དུའང་བདེན་པར་གྱུར་པར་བརྗོད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་ཟི་ལུང་པ་ཆེན་པོས་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལའང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པའི་སྐབས་ཁས་ལེན་པ་འདི་ནི་ཐལ་འགྱུར་བ་ལ་སྐུར་འདེབས་བླ་ན་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་དེ་ལྟར་བཞེད་ན་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་གསུངས་པའི་སྐབས་འདིར་དེ་དེས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་ལུགས་གཉིས་མ་ཕྱེད་པར་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཁོ་ནར་བཤད་སྣང་བའི་ཕྱིར། བཅུ་གསུམ་པ་ནི། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་རེ་དྲུག་དང༌། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་དྲུག་དང༌། །གཟུགས་ཅན་གཟུགས་ཅན་མིན་དེ་བཞིན། །འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཆོས་རྣམས། །ཆོས་དེ་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དེ་དག་གིས་དབེན་སྟོང་ཉིད་གང༌། །མིག་སོགས་ནང་གི་ཁམས་དང་གཟུགས་སོགས་ཕྱིའི་ཁམས་དང་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་ཁམས་དང་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་རེག་པ་དྲུག་དང༌། རེག་པ་དེ་དག་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་དྲུག་དང༌། གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང་དེ་བཞིན་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བསྙད་དོ། །ཆོས་དེ་དག་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་དག་གིས་དབེན་ཞིང་སྟོང་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་རེག་དྲུག་ཚོར་དྲུག་འདུས་(༣༤༥བ) ཀྱང་རེག་དྲུག་དང་ཚོར་དྲུག་ལོགས་སུ་སྨོས་པ་ནི་དེ་དག་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དངོས་རྒྱུ་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོ་བརྒྱད་དུ་གཟུགས་དང་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་དང་འདུས་བྱས་མ་བྱས་འདུས་ཀྱང་དེ་དག་ལོགས་སུ་སྨོས་པ་ནི་ཕྱེ་ན་བཅོ་བརྒྱད་ཡིན་ཀྱང་བསྡུ་ན་དེ་དག་ཏུ་འདུ་བའི་ཕྱིར། བཅུ་བཞི་པ་ལ། ངོ་བོས་མདོར་བསྟན། ཆོས་ཅན་གྱིས་རྒྱས་པར་བཤད། རྟེན་བསྡུ་ཞིང་སྟོང་ཚུལ་གྱིས་དོན་བསྡུ་བ་གསུམ། དང་པོ་ནི། གཟུགས་རུང་ལ་སོགས་དངོས་མེད་གང༌། །དེ་ནི་རང་མཚན་སྟོང་པ་ཉིད། །གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་བྱེད་པའི་བར་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ། ཕུ
Chinese
仅仅是说，没有造作，不是人为的，不依赖于他者的自性，即不是造作的自性。这样说，是因为那样的自性成立为非造作的自性，并不是显示为非造作的体性和本体。因此，那样的自性本身，其自性所空之性，即是自性空性。觉囊派认为，一切法的自性，胜义谛，真实，常恒，自性，本体，不以自身而空。这种一切法自性空性的方式，很好地遮破了这种观点。同样，宗喀巴大师也很好地遮破了色等法的自性，即自性空，从自身空。如果存在识所无的法，那么遮破它的无自性空性，就以它自身而空。这也是因为他们认为，作为理由的遮破对象在识中不存在，所以是空。因此，在《母经》等经典中，空性被说成是色等法的自性和本体，是依他起。并且，自性空性被说成是空性，这两种说法都被遮破了。如果色等法不以各自的本体而空，那么一切法也不会变成自性空性，而是会变成具有自性的。并且，那样的空性也不会变成色等法的自性空性空性。如果那样，即使变成具有自性的，也没有过失，因为它是胜义的自性。如果这样想，那么世尊为了对治认为一切法不空，执着为实有的观点，而宣说了空性。如果空性不以各自的本体而空，而是以基成的自性而存在，并且执着于此，那么还有什么比这更大的实有执着呢？就像要用水来灭火，如果水本身燃烧起来，那么就找不到任何用水灭火的方法一样。自性涅槃，意思是涅槃是唯一的真理。这指的是，世俗谛的真理，从自性上来说，本来就没有真实，所以说“真实”，这表示在世俗谛上根本无法成立真实。自性涅槃本身，就是在那里的真实之意，这是应成派阐释最高宗义的方式。
English
It is merely stated that the nature that is unmade, not artificial, and does not rely on others is the nature that is not artificial. Saying this is because such a nature is established as an unmade nature, and it is not shown as having the essence and entity of being unmade. Therefore, that very nature itself, the emptiness of its nature, is the emptiness of nature. The Jonangpas believe that the nature of all dharmas, the ultimate truth, is real, permanent, and that its own nature and essence are not empty. This way of the emptiness of the nature of all dharmas well refutes this view. Similarly, the great Tsongkhapa also well refuted the emptiness of the nature of forms and so on, which is empty in itself. If there is a dharma that does not exist in consciousness, then the emptiness of the absence of nature that refutes it is empty by itself. This is because they believe that the object of refutation as a reason does not exist in consciousness, so it is empty. Therefore, in the Sutras of the Mother and so on, emptiness is said to be the nature and essence of forms and so on, and is dependently arisen. And the emptiness of nature is said to be emptiness, and both of these statements are refuted. If forms and so on are not empty by their own essence, then all dharmas will not become the emptiness of nature, but will become possessed of nature. And such emptiness will not become the emptiness of the nature of forms and so on. If so, even if it becomes possessed of nature, there is no fault, because it is the ultimate nature. If you think like this, then the Bhagavan taught emptiness as an antidote to the view that all dharmas are not empty and are grasped as real. If emptiness is not empty by its own essence, but exists as a foundational nature, and if you cling to it, then what is greater than clinging to reality? It is like needing water to extinguish a fire, but if the water itself burns, then there is no way to extinguish the fire with water. The nature of nirvana means that nirvana is the only truth. This refers to the truth of conventional truth, which is not true from its own nature, so saying "true" means that truth cannot be established at all in conventional truth. The nature of nirvana itself is the meaning of truth there and then, which is the way the Prasangikas explain the highest tenet.
Chinese
此處雖非定論，然藏地拉隆則謂二諦中，世俗諦於名言中亦非真實，勝義諦於名言中亦成真實。尤其孜隆巴大師，於應成派之宗義中，亦有承許勝義之自性真實成立之時，此乃對應成派無上之誹謗。若其如是主張，則於宣說自性空性之時，於彼以彼空與不空之二理未作區分，似僅說自性彼性空性之故。 第十三：十八界與六觸，以及彼生之六受，有色無色如是等，有為無為諸法性，彼等諸法皆悉空，彼等自性空性故。 眼等內界與色等外界，以及眼識等界，眼識等十八界，眼之和合而生觸，乃至意之和合而生觸之間有六觸，以及彼等觸所生之六受，有色與無色，以及如是有為無為之法，是名一切法。彼等諸法皆悉遠離一切法之自性，是故空性即是一切法之空性。十八界中雖已包含六觸六受（345b），然另說六觸與六受者，以彼等乃貪欲之直接因，故為主而宣說之故。十八界中雖已包含有色與無色，以及有為無為，然另說彼等者，以分則為十八界，然攝則歸於彼等之故。 第十四：以體性作簡要標示，以法相作廣說，以所依作總攝，以空性之方式作意義總攝，共有三。初者：色等應可等，無實何者彼，彼即自相空。 色之體性應可為色等，乃至遍智之體性，現證一切相之間，彼等無實之何者，彼即自相空性。二者：分染污與，清淨之自相宣說二者。初者：
English
Here, although it is not a definitive conclusion, in Tibet, Lhalung asserts that among the two truths, the conventional truth is not true even in name, and the ultimate truth becomes true even in name. Especially, the great Zilongpa, even in the tenets of the Prasangika school, when he acknowledges the self-nature of the ultimate as truly established, this becomes an unsurpassed slander against the Prasangikas. If he asserts in this way, then when explaining self-nature emptiness, he does not distinguish between the two systems of emptiness and non-emptiness by that, and it seems that he only explains emptiness by that self-nature itself. Thirteenth: The eighteen realms and six touches, and the six feelings arising from them, colored and colorless likewise, conditioned and unconditioned dharmas, those dharmas are all empty, empty of their own nature. The inner realms such as the eye, and the outer realms such as forms, and the realms such as eye consciousness, the eighteen realms such as eye consciousness, the touch arising from the combination of the eye, and the six touches between the touch arising from the combination of the mind, and the six feelings arising from those touches, colored and colorless, and likewise the conditioned and unconditioned dharmas, are called all dharmas. Those dharmas are all devoid of their own nature, therefore emptiness is the emptiness of all dharmas. Although the eighteen realms already include the six touches and six feelings (345b), the reason for separately mentioning the six touches and six feelings is that they are the direct cause of desire, so they are mainly explained. Although the eighteen realms already include colored and colorless, and conditioned and unconditioned, the reason for separately mentioning them is that when divided, they are eighteen realms, but when summarized, they are included in them. Fourteenth: Briefly indicate with the essence, explain in detail with the characteristics, summarize with the support, and summarize the meaning with the method of emptiness, there are three. The first: Form, suitability, etc., whatever is unreal, that is emptiness of self-characteristic. The nature of form should be form, etc., up to the nature of omniscience, between manifesting all aspects, whatever is unreal, that is emptiness of self-characteristic. Second: Dividing defilement and, the self-characteristic of purification, two. The first: