Chinese
因为以实有执著的方式相同。因此，如果将二谛的体性或反体视为不同，或者以实有成立的方式执著于真实，或者以无实有的方式执著于真实，这些不仅不会成为二种我执和二种障碍的对治，反而会成为增长二种我执和二种障碍的助缘。因为，如果执著和认为世俗名言以量成立的各自自性不空，并且除此之外的空性是真实或无实有的，那么就会重新滋养和增长现行的实执以及依赖于它的贪著等连同习气。这就像数论派和胜论派为了解脱道而白费力气一样。因此，像这样的空性，如外道之空性般是暂时的或名相之空性，世尊以多种名相加以呵斥。如《楞伽经》中说：“大慧，一无所有的空性是最下等的空性，你应该舍弃它。”又如《定王经》(339b)中说：“佛子，事物彻底毁坏，一切有为法完全是空性，智者不与外道之暂时的空性者和愚童争论。”又如《涅槃经》中说：“善男子，一切法自性为空。为什么呢？因为一切法无自性可指定。”又说：“菩萨摩诃萨因具有五种事物，故见诸法之自性本来空寂。善男子，如果任何沙门或婆罗门见一切法之自性不空，则彼非沙门，非婆罗门，不得般若波罗蜜多，不得完全解脱，不能现见佛与菩萨，应知是魔之眷属。善男子，一切法自性为空，菩萨修空性，故见一切法为空。”因此，认为后法轮是了义且如字面意义，并且认为胜义谛各自自性不空者，也应深思此经文。顺便说一下胜义
English
Because they are similar in having the aspect of clinging to truth. Therefore, if the nature or opposite of the two truths is regarded as different, or if one clings to truth as truly established or as truly non-existent, these will not only not become the antidote to the two self-grasps and the two obscurations, but will become the cause of increasing the two self-grasps and the two obscurations. Because, if one clings to and believes that the conventional terms established by valid cognition are not empty of their own nature, and that a emptiness other than that is true or non-existent, then one will again nourish and increase the manifest clinging to reality and the attachment based on it, together with its seeds. It will be just like the Samkhyas and Vaisheshikas who only exert effort for the sake of liberation. Therefore, such emptiness is condemned by the Bhagavan with many names as being temporary or nominal emptiness like the emptiness of outsiders. As it says in the Lankavatara Sutra: "Mahamati, the emptiness of one without one is the lowest emptiness, and you should abandon it." And as it says in the Samadhiraja Sutra (339b): "Son of the Victorious One, things are completely destroyed, all existences are completely empty. The wise do not argue with the temporary emptiness of the heretics and the foolish children." And as it says in the Nirvana Sutra: "Son of good family, all dharmas are empty of their own nature. Why is that? Because all dharmas have no own nature to be designated." It also says: "Bodhisattva Mahasattva, because he possesses five things, sees that the nature of dharmas is originally empty and peaceful. Son of good family, if any renunciate or Brahmin sees that the nature of all dharmas is not empty, then he is not a renunciate, not a Brahmin, does not attain the Perfection of Wisdom, does not attain complete liberation, and cannot directly see the Buddhas and Bodhisattvas. It should be known that he is a retinue of Mara. Son of good family, all dharmas are empty of their own nature. Bodhisattva, by meditating on emptiness, sees all dharmas as empty." Therefore, those who believe that the final turning of the wheel is definitive and literal, and who believe that the ultimate truth is not empty of its own nature, should also deeply contemplate this sutra. By the way, the ultimate
Tibetan
བདེན་མེད་ཀྱིས་མི་སྟོང་པར་ངོ་བོ་གཞི་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དག་གིས་ཀྱང་ལེགས་པར་བསམ་མནོ་ཐོངས་ཤིག ཁྱད་པར་འཁོར་ལོ་བར་པ་ངེས་དོན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འདོད་པ་ལྟར་ནའང༌། ཡུམ་ལས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཟུགས་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་(༣༤༠ན) བའམ། མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་མ་དམིགས་ན་རྟག་པའམ་མི་རྟག་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་འདྲ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྟར་བཅོས་མ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཟུགས་སོགས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པ་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་མིན་པའང་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱ་ཆེར་བཀག་འདུག་ཅིང༌། དེ་དང་མཐུན་པར་ཡབ་སྲས་མཇལ་བ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་རིག་པ་ནི་མ་རིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་མཆིས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་མ་རིག་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལགས་སོ། ། ཆོས་གང་ལའང་ངོ་བོ་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་སོ། །གང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །གང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། འགག་པར་མི་འགྱུར། གང་མ་སྐྱེས་མ་འགག་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཞེས་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། མ་འོངས་པ་མ་ལགས། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་སོ། །གང་དུས་གསུམ་དུ་ཡང་མི་འཐད་པ་དེ་ནི་མིང་མ་མཆིས་པ། མཚན་ཉིད་མ་མཆིས་པ། མཚན་མ་མ་མཆིས་བ། གདགས་སུ་མ་མཆིས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་གཟུད་ཆེད་མིང་ཙམ་བརྡ་ཙམ་ཐ་སྙད་ཙམ་ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་པ་ཙམ་གདགས་པ་ཙམ་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །མ་རིག་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་སོ། །ཆོས་གང་དོན་དམ་པར་མ་དམིགས་པ་ནི་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། ཐ་སྙད་དུའང་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས། བརྗོད་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མིང་ཙམ་གང་ལགས་པ་དེའང་ཡང་(༣༤༠བ) དག་པ་མ་ལགས་སོ། །ཞེས་རྒྱས་པར་འབྱུང་བས་ཐ་སྙད་རྟེན་འབྲེལ་གཞན་གྲགས་སུ་དཔྱད་པ་ན་མ་རིག་པ་དང་གཟུགས་སོགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་ཤེས་བྱའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་སྟོང་པའི་སྟོང་པར་བཞག་བྱའམ་དགག་བྱའི་ཆོས་དེ་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་རབ་འབྱམས་འདི་ལྟ་བར་གསུང་རབ་རྒྱ་མཚོ་ཟད་མི་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་ཡང༌། ཤར་རྩོང་ཁ་པ་ཆེན་པོས་ངེས་དོན་དབུ་མའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་སྟོང་བྱ
Chinese
那些认为并非以无自性而空，而是以自性成立为基础的人，也请好好思考一下。特别是，如果像认为中间法轮是字面意义的究竟意义那样，在《母经》中说：“所谓的般若波罗蜜多，其中色是常恒吗（340a）？或者说，色是无常吗？”都不可得。如果其中色本身都不可得，又怎么能观察它是常还是无常呢？乃至一切种智也是如此。如是宣说时，并非像般若波罗蜜多那样虚假的宣说。如是，色等名言量成立各自的自性不空，并非是作为推理的破斥对象，也通过未来的授记而广泛遮破。与此相符，《父子相见经》中说：“世尊，无明不是以无明本身而存在。这是为什么呢？因为，无明是与自性相离的。任何法都没有自性，那它就不是实有。任何不是实有的，那就是完全不成立的。任何完全不成立的，就不会生，不会灭。任何不生不灭的，就不能被称作过去，不是未来，也不能被称作现在。任何在三时中都不合理的，那就是没有名称，没有体性，没有相状，不可施设。只是为了引导众生，名言而已，假立而已，世俗言说而已，施设而已。无明在胜义中是不可得的。任何法在胜义中不可得，那就不能施设，在名言中也不能施设，也不能言说。世尊，任何只是名称，那也不是真（340b）实的。”如是广说，因此，在分析名言缘起、他宗所许时，从无明和色等，乃至一切种智的智慧之间，所有所知法在二谛中都是空性的空性，或者说，作为破斥的对象，这个法，法性和法相的差别，就像从无尽的经藏中出现一样。然而，夏尔宗喀巴大师在解释究竟意义中观的意趣时说：“世尊所说的一切法皆是空性，这个空”，
English
Those who believe that it is not empty by being without inherent existence, but that it is established on the basis of its own nature, please think carefully about it. In particular, if, as those who believe that the intermediate wheel is the ultimate meaning of the literal meaning, the Mother Sutra says, "Is form permanent in what is called Prajnaparamita (340a)? Or is it impermanent?" It is not available. If form itself is not available in it, how can one observe whether it is permanent or impermanent? Even all-knowingness is the same. When it is said in this way, it is not a false statement like Prajnaparamita. Thus, the fact that the established terms such as form are not empty in their own nature is not an object of refutation by reasoning, and it is also widely refuted by future prophecies. In accordance with this, the Father-Son Meeting Sutra says, "Bhagavan, ignorance does not exist by ignorance itself. Why is that? Because ignorance is devoid of self-nature. Any dharma that does not have self-nature is not a real thing. Whatever is not a real thing is not completely established. Whatever is not completely established will not be born and will not cease. Whatever is not born and does not cease cannot be called the past, not the future, nor can it be called the present. Whatever is unreasonable in the three times is without name, without nature, without characteristics, and cannot be designated. It is only for the purpose of guiding sentient beings, just a name, just a convention, just a common expression, just a designation. Ignorance is not available in the ultimate sense. Any dharma that is not available in the ultimate sense cannot be designated, nor can it be designated in the conventional sense, nor can it be spoken. Bhagavan, whatever is just a name is not true (340b)." As it is said extensively, therefore, when analyzing the dependent origination of terms and what is accepted by others, from ignorance and form, etc., to the wisdom of all-knowingness, all knowable dharmas are emptiness in both truths, or as an object of refutation, this dharma, the difference between dharma-nature and dharma-character, arises from the inexhaustible ocean of scriptures. However, Shar Tsongkhapa the Great said in explaining the intention of the ultimate meaning of Madhyamaka: "The emptiness that the Bhagavan said that all dharmas are empty is"