Tibetan
ས་དོན་དམ་སྟོང་ཉིད་ཐ་དད་པར་ཞེ་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་ལ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་བར་དུ་གཉིས་མིན་གྱི་ཕུང་གསུམ་ཡོད་པར་ཐལ། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་བདེན་གཉིས་གཅིག་པའི་དོན་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། བདེན་གཉིས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། (༣༣༧ན) ཁྱབ་པ་གཞན་གྲགས་ལ་ཚད། འདོད་ན། བདེན་གཉིས་གཅིག་ཐ་དད་མིན་པའི་ཕུང་གསུམ་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ་ཆོས་ཅན། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཁྱོད་རང་བཞིན་མེད་པར་གཏན་ལ་འབེབས་མི་ནུས་པར་ཐལ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ཐ་སྙད་དུ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་བར་དུ་གཉིས་ཡིན་གྱི་ཕུང་གསུམ་ཡོད་པར་ཐལ། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་གཅིག་དང་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཁས་བླངས། ཁྱབ་པ་གཞན་གྲགས་ཀྱིས་གྲུབ། འདོད་ན། གཅིག་ཐ་དད་མི་འགལ་བར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཡང་བདེན་གཉིས་གཅིག་པར་ཐལ། ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་ཁྱབ་པར་ཐལ། ངོ་བོ་ཐ་དད་ལ་ཐ་དད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། ཡང་བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་མི་སྲིད་པར་ཐལ། བདེན་གཉིས་གཅིག་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་ན་ཁྱབ་པར་ཐལ། ཁྱབ་བྱེད་གཅིག་ཁེགས་ན་ཁྱབ་བྱ་ངོ་བོ་གཅིག་ཁེགས་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟགས་པ་ཞིག་གཏན་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལས་དེའི་སྟོང་ཉིད་གཞན་དུ་ཐ་དད་པར་འདོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཅན་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདོད་ན། གཟུགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་གཟུགས་མཚར་སྡུག་གི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་ལ་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྟོག་པའང་བཟློག་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཟུགས་སོགས་རང་རང་ངོ་བོས་མི་སྟོང་པར་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པས་གཟུགས་སོགས་རང་གི་ངོ་བོས་(༣༣༧བ) སྟོང་པའི་གོ་ཆོད་ན་འདིར་འགྱུར་ཏེ། གཟུགས་རི་བོང་གི་རྭས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་གཟུགས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དུ་ཐལ། གཟུགས་གཟུགས་ཀྱིས་མི་སྟོང་ཡང་གཟུགས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་གཟུགས་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པ་གང་ཞིག རི་བོང་གི་རྭ་དང་རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱ་གཉིས་ཀ་ཤེས་བྱ་ལ་མེད་མཉམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། རི་བོང་གི་རྭ་དེ་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་རི་བོང་རྭ
Chinese
因为有人认为胜义谛空性是不同的，所以要进行论证。这样一来，词和义两方面都有过失。第一，在名言中，一和异之间有非二的第三种范畴，因为二谛本体相同，既不是二谛是一，也不是二谛是异。立宗已承许。（337a）周遍在其他论著中是确定的。如果承认，那么二谛非一异的第三种范畴的本体相同，作为有法，用一多相离的理由无法成立你无自性，因为这样论证，所立的法不成。而且，在名言中，一和异之间有是二的第三种范畴，因为二谛本体相同的一和相返的异。立宗已承许。周遍在其他论著中成立。如果承认，那么一异不相违，因为你承认。而且，二谛是一，因为本体相同。如果不周遍，那么周遍，因为本体是异，异就周遍。而且，二谛本体相同不可能，因为二谛是一不可能。如果不周遍，那么周遍，因为如果遮止了周遍者一，就必须遮止周遍所周遍的本体一。第二，色等本体是空性的理由永远不可能成立，因为色等本体与它的空性在他处是不同的，这样一来，不依赖有法，也不可能证悟法性。如果承认，那么缘于色的彼性空性，对于成立色美丑的本体，贪等分别念也无法遣除。而且，如果色等不是以各自的本体空，而是以理由的所破其他空，色等以自己的本体（337b）空有意义，那么这里就会出现这样的结果：色以兔角空的空性，就是色各自本体空的空性。虽然色不是以色空，但是色以所破的实有空，那个空性就是色各自本体空的空性，这是为什么呢？因为兔角和理由的所破二者在所知上是相同的。如果承认，那么兔角就是色的本体和兔角
English
Because some argue that ultimate emptiness is different, they attempt to prove it. In this case, there are faults in both the words and the meaning. Firstly, in conventional truth, there is a third category that is neither one nor different between one and different, because the two truths have the same essence, and it is neither the case that the two truths are one, nor that the two truths are different. The sign is accepted. (337a) The pervasion is established in other treatises. If it is accepted, then the essence of the third category of the two truths that are neither one nor different, as the subject, you cannot establish that it is without inherent existence by the reason of being separate from one and many, because in such a proof, the subject of the thesis is not established. Moreover, in conventional truth, there is a third category that is two between one and different, because the one with the same essence of the two truths and the opposite different. The sign is accepted. The pervasion is established by others. If it is accepted, then one and different are not contradictory, because you accept it. Moreover, the two truths are one, because they have the same essence. If it is not pervasive, then it is pervasive, because difference pervades difference when the essence is different. Moreover, it is impossible for the two truths to have the same essence, because it is impossible for the two truths to be one. If it is not pervasive, then it is pervasive, because if the pervader one is negated, then the pervaded essence one must be negated. Secondly, it will never be possible to establish that the essence of forms etc. is emptiness, because the essence of forms etc. is considered to be different from its emptiness elsewhere, and in that case, it will not be possible to realize the nature of phenomena without relying on the subject. If it is accepted, then focusing on the emptiness of the suchness of form, it will not be possible to reverse the thoughts of attachment etc. when the essence of the beauty and ugliness of form is established. Moreover, if forms etc. are not empty of their own essence, but are empty of other things to be negated by the sign, then if forms etc. are (337b) empty of their own essence, then it will follow that the emptiness of form being empty of rabbit horns is the emptiness of form being empty of its own essence. Although form is not empty of form, the emptiness of form being empty of what is to be negated as truly existent is the emptiness of form being empty of its own essence, why is that? Because both the rabbit horn and what is to be negated by the sign are equally non-existent in what is to be known. If it is accepted, then the rabbit horn is the essence of form and the rabbit horn