Tibetan
ར་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བར་འདོད་པས་ཆེས་ཤིན་ཏུ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང༌། ཐར་པའི་ལམ་གྱི་རྟེན་དུ་རུང་ལ། སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོའང་བྱེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་འདི་ལའང་ཡུལ་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཐེག་ཆེན་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ལ་སྣང་ན་སྣང་བ་དེ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའམ། དོན་དམ་དུ་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་མཉམ་གཞག་འཁྲུལ་པར་ཡང་འགྱུར་ཞིང༌། མི་སྣང་ན་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་སྟོང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་མཉམ་གཞག་གིས་སྟོང་ཉིད་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་མཉམ་གཞག་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་རྣམས་ལ་སྐུར་འདེབས་སུ་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ངེས་དོན་གྱི་གསུང་རབ་རྣམས་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་ཤེས་རབ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཤིང་ཁས་བླངས་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་ལྟར་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་དོན་ལ་མི་སྟོང་པ་ལ་བློས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་རྟོག་གིས་བཟོས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། ཐོ་བས་བུམ་པ་བཅོས་པ་ལྟར་མ་དཔྱད་ན་མི་སྟོང་པ་ལ་རིགས་པས་དཔྱད་ན་སྟོང་པར་སོང་བ་ཡང་མ་ཡིན། དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་མི་སྟོང་ལ། སྐྱེས་ན་སྟོང་པར་སོང་བ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན། མར་མེ་ཤི་བ་ལྟ་བུའི་སྔར་ཡོད་པ་ཕྱིས་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན། (༣༢༨བ) བུམ་པ་ཆུས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་དོན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡང་མ་ཡིན། རི་བོང་གི་རྭ་ལྟ་བུ་གཏན་ནས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ཞིང༌། བློས་དཔྱད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཆད་པའི་སྟོང་ཉིད་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པས་ཐར་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་དང༌། སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བརྒྱད་དང༌། རྟག་མི་རྟག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཅུ་བཞི་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང་དང་བདེན་རྫུན་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་མཐའ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ནི་ཐར་ལམ་གྱི་རྟེན་དང་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་རུང་སྟེ། ཉོན་མོངས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། རྣལ་འབྱོར་པས་
Chinese
因为想要使一切戏论和相状都寂灭，所以这是非常殊胜的，可以作为解脱道的所依，也可以作为遮障的对治。然而，即使是这个，如果名言中，境和心的显现，在大乘圣者的等持中显现，那么这种显现，是否能够经得起理智的分析？是否会变成胜义谛？或者等持会变成错乱？如果不显现，那么诸法在名言中不是空性，因为等持使之成为空性，所以等持在名言中会变成对诸法的诽谤，有这样的过失。这样一来，空性究竟的经典，以及正确的闻思修三者的智慧，以及佛陀的智慧，如果在名言中变成事物毁灭的原因，那是不合理的，也与承诺相违背。按照应成派中观的观点，一切法的空性，不是像诸法在实义上不空，而用分别念观想为空性那样，由分别念制造的空性。也不是像用锤子修补瓶子一样，不观察时不空，用理智观察时就变成空性。同样，也不是像圣者的智慧没有生起时不是空性，生起时就变成空性一样。也不是像灯熄灭一样，先前存在后来消失。 (328b)也不是像瓶子空无水一样，空无他物。也不是像兔子的角一样，完全不存在。因为这些不是自性不空，而是由分别念观察的空性，是断灭的空性，是暂时的空性，所以不能作为解脱道的所依和二障的对治。那么是什么呢？从色法到一切种智之间的这些法，从一开始就没有成立在有无等四边，生灭等八边，常无常等十四边，空非空和真假等戏论的任何一边，这就被称为空性，真如，如来藏等，只是假立名言而已。这可以作为解脱道的所依和遮障的对治，因为烦恼障和所知障都是从对事物的执着中产生的，瑜伽士
English
Because it is desired to pacify all elaborations and characteristics, it is extremely superior, suitable as a support for the path of liberation, and can also act as an antidote to obscurations. However, even in this case, if the appearance of objects and mind, in conventional terms, appears in the equipoise of the great vehicle's noble ones, then is that appearance able to withstand rational analysis? Will it become the ultimate truth? Or will the equipoise become confused? If it does not appear, then the dharmas are not emptiness in conventional terms, because equipoise makes them emptiness, so equipoise in conventional terms will become a slander against the dharmas, and there is such a fault. In that case, the definitive scriptures on emptiness, as well as the wisdom of the three, hearing, thinking, and meditating, and the wisdom of the Buddhas, if they become the cause of the destruction of things in conventional terms, then that is unreasonable and also contradicts the commitment. According to the view of the Madhyamaka-Prasangika, the emptiness of all dharmas is not like the emptiness fabricated by conceptual thought, such as contemplating dharmas as empty with the mind when they are not empty in reality. It is not like repairing a vase with a hammer, where it is not empty if not examined, but becomes empty when examined with reason. Similarly, it is not like the wisdom of the noble ones not being empty when it has not arisen, but becoming empty when it has arisen. It is also not like a lamp dying, where something that existed before disappears later. (328b) It is also not like a vase being empty of water, empty of other things to be negated. It is also not like a rabbit's horn, which does not exist at all. Because these are not empty of their own nature, but are emptiness observed by conceptual thought, emptiness of annihilation, and temporary emptiness, they are not suitable as a support for the path of liberation and an antidote to the two obscurations. So what is it? All these dharmas from form to omniscience, from the beginning, have not been established in any of the four extremes of existence and non-existence, the eight extremes of arising and ceasing, the fourteen extremes of permanence and impermanence, and the extremes of elaboration such as emptiness and non-emptiness, truth and falsehood, etc. This is called emptiness, suchness, tathagatagarbha, etc., merely labeled in conventional terms. This can serve as a support for the path of liberation and an antidote to obscurations, because the obscurations of afflictions and the obscurations of knowledge arise from attachment to things, and the yogi
Tibetan
ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མཐའ་དག་བཟློག་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་འདི་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བབས་གནས་ལུགས་གང་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བལྟ་བའི་མུན་པ་འཇོམས་པའི་ཉི་མ། དངོས་འཛིན་གྱི་སྦྲུལ་གདུག་སེལ་བའི་སྨན་མཆོག སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་མ་ལུས་པའི་ཉིང་ཁུ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བགྲོད་པ་གཅིག་པའི་ལམ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་མཐའ་དག་གི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་མི་ཟད་པ་(༣༢༩ན) རྒྱན་གྱི་འཁོར་ལོ་ལྔ་མཐའ་དག་དབང་འབྱོར་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཆོག་ཡིན་པས། ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་སྙིང་ནས་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་འབད་པ་ཆེན་པོས་འདི་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པས་འཇུག་པར་བྱའོ། །ཟབ་མོའི་དོན་འདི་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གནས་ནས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཇོ་ནང་དོལ་ཕུ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཟླ་གྲགས་འདོད་པའི་དབུ་མའི་ལུགས་འདི་ནི་ཐ་ཆད་པ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམ་དཔྱད་སྟོང་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་བཞིན་དུ་སྙིང་པོ་མེད། །ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་དུ་མཛད་ནས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལུགས་འདི་རྩོད་དུས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཁོ་བོ་འདོད་པའི་དབུ་མ་ནི་རྫོགས་ལྡན་ཆོས་མཆོག་ཆེན་པོ་རིགས་ལྡན་ཤམྦྷ་ལ་པའི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ལུགས་འདིས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་དུ་རུང་བ་དང་མི་རུང་བའི་ཆོས་ལས་དོན་དམ་གཞན་མཆོག་རྟེན་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བས། དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་སྟོང་གི་ཆོས་ཅན་གང་ལ་རྟེན་དུ་མེད་པ་ཡན་གར་བ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལའང་བདེན་གཉིས་དང༌། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་དང༌། འཁོར་འདས་དང༌། ཡོད་མེད་དང༌། བདེན་རྫུན་དང༌། སྟོང་མི་སྟོང་དང༌། སྐྱོན་ཡོན་གཉིས་ཀ་ཡོད་ལ། ཆོས་ཅན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྟེན་འབྲེལ་དུ་རུང་བ་ལའང་དེ་ལྟར་གཉིས་སུ་ཡོད་ཅིང༌། གཞན་སྟོང་གི་ཆོས་ནི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་བདེན་ལ། རང་སྟོང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བློ་ལ་སྣང་བ་ལྟར་མི་བདེན་པས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ནི་འགལ་འདུ་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པས་བདེན་རྫུན་སོགས་སོ་སོར་འཇོག་པའི་རྣམ་གཞག་མི་འགལ་བར་ཁས་ལེན་དགོས་ཤིང༌། དོན་དམ་གྱི་ཆོས་ནི་འགལ་འདུ་སྐྱོན་མེད་ཡིན་པས་བདེན་རྫུན་(༣༢༩བ) འགལ་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་དུ་ལ་དོར་བས་དབྱེ་བསལ་མེད་པར་མཉམ་ཉིད་རོ་གཅིག་པའོ། །དེས་ན་ཆོས
Chinese
当了悟一切法从初始就远离一切戏论时，为了遣除对事物的一切执着。因此，名言中，一切法自性空性的这个空性，是对于一切所知的事物的自性实相，安住于何时，就是遣除一切障碍的对治。是摧毁颠倒见之黑暗的太阳。是消除实执毒蛇的妙药。是所有佛陀教法的精髓。是所有圣者唯一行进的道路。是所有善逝的无尽的身语意功德事业(329a)五种庄严轮的一切自在之因。因此，由衷渴求解脱和一切智者，应当以巨大的精勤，通过听闻、思维、修习而趣入。对于这个甚深之义，以颠倒的方式安住并加以诽谤者，就是觉囊多罗那他大师。他认为月称和圣天所主张的中观宗派是低劣的，因为世尊曾作过未来的授记并加以遮止：蕴等分析皆是空，如水上树木无心要。并且，这个宗派是争论时代的法，而我所主张的中观是圆满时代最殊胜的法，是具种姓香巴拉的宗派。这个宗派认为，在可以作意和不可以作意的法之外，另有殊胜的胜义谛是不可作意的。那是世俗的自空之法，没有任何所依赖的，是游离的。而对于法性胜义谛真如无为法，也有二谛，以及法与法性，轮回与涅槃，有与无，真与假，空与不空，过失与功德二者。对于可以作意的世俗谛真理，也是如此二者都有。他空之法如显现于心识般是真实的，而自空的一切法如显现于心识般是不真实的。因此，世俗之法是有矛盾过失的，所以必须承认分别安立真假等不相违。而胜义之法是无矛盾过失的，所以真假(329b)一切矛盾都在胜义中舍弃，无有差别，是平等一味的。因此，法
English
When all phenomena are realized to be free from all elaborations from the very beginning, it is in order to reverse all attachments to things. Therefore, in name, this emptiness of all phenomena being empty of their own essence is the antidote to all obscurations when one abides in the natural state of all knowable things. It is the sun that destroys the darkness of inverted views. It is the supreme medicine that eliminates the poisonous snake of grasping at reality. It is the essence of all the Buddha's teachings. It is the single path traversed by all noble beings. It is the inexhaustible body, speech, mind, qualities, and activities of all the Sugatas (329a), the supreme cause for obtaining all five wheels of adornment. Therefore, those who sincerely desire liberation and omniscience should enter into this with great effort through hearing, thinking, and meditating. The one who dwells in a perverted way and denigrates this profound meaning is the great Jonang Dolpopa. He believes that the Madhyamaka school advocated by Chandrakirti and Aryadeva is inferior because the Blessed One made a future prophecy and forbade it: The aggregates and so on are analyzed as empty, like water and trees without essence. Moreover, this school is the Dharma of the time of strife, and the Madhyamaka that I advocate is the most excellent Dharma of the perfect age, the school of the Shambhala with lineage. This school believes that apart from the phenomena that can and cannot be conceptualized, there is another supreme ultimate truth that cannot be conceptualized. That is the self-empty phenomenon of the conventional, which has nothing to rely on and is wandering. And for the Dharma-nature, the ultimate truth, the unconditioned, there are also two truths, as well as Dharma and Dharma-nature, samsara and nirvana, existence and non-existence, truth and falsehood, emptiness and non-emptiness, both faults and virtues. For the conventional truth that can be conceptualized, there are also two in this way. The other-empty Dharma is true as it appears to the mind, while all the self-empty Dharmas are not true as they appear to the mind. Therefore, the conventional Dharma is contradictory and flawed, so it must be admitted that the distinctions of establishing truth and falsehood and so on are not contradictory. And the ultimate Dharma is without contradiction and without fault, so truth and falsehood (329b) all contradictions are abandoned in the ultimate, without distinction, it is the same taste of equality. Therefore, Dharma